نقش موثر صداوسیما در گسترش ماهواره
ارسال شده: پنجشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۰, ۱۲:۲۷ ب.ظ
یک وکیل دادگستری گفت: ورود ماهواره از اصل و اساس از طریق سازمانهای دولتی است و صداوسیما نیز نقش موثری در گسترش استفاده از آن دارد.
عباس برزگر در گفتوگو با ایسنا، در تحلیل قانون ممنوعیت به کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره اظهار کرد: این قانون مصوب سال 73 است و آییننامه اجرایی آن نیز مصوب فروردین 74 در هیات وزیران است. این قانون 11 ماده دارد، ورود، توزیع و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره و ... و کلیه سازمانهایی که مربوط به آنها میشوند وظیفه و تکلیفی دارند که آییننامه اجرایی آن هم به همین نحو است.
این وکیل دادگستری خاطر نشان کرد: استفاده از تجهیزات ماهوارهی در رابطه با مواردی مجاز است. مثلا نمایندگان سیاسی و کنسولی کشورهای خارجی سازمانهای بینالمللی بر اساس حقوق بینالملل از شمول مفاد این قانون مستثنی هستند. اسامی آنها را به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام میکنند که بر اساس مجوزی که صادر میشود میتوانند از تجهیزات ماهوارهای استفاده کنند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر اساس ماده 3 آییننامه به طور مستمر اسامی و مشخصات استفاده کنندگان مجاز از تجهیزات دریافت از ماهواره را به وزارت کشور اعلام میکند.
وی در ادامه افزود: هر کشوری برای حفظ فرهنگ جامعه، حراست از مرزهای فرهنگی و حفظ کیان خانواده قوانینی را وضع میکند و کشور ما قانونی را در رابطه با همین مساله وضع کرده است. طبق ماده 10 قانون مدنی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری وزارت پست، تلگراف و تلفن و سازمانهای ذیربط موظفند با استفاده از اهرمهای حقوقی و بینالمللی در جهت حراست از مرزهای فرهنگی کشور و حفظ کیان خانواده علیه برنامههای جذب و مبتذل ماهواره اقدام لازم را انجام دهد.
این وکیل دادگستری با بیان این که این قانون در عمل قانون موفقی نبوده و هیچ موفقیتی نداشته است، عنوان کرد: استفاده از تجهیزات ماهوارهای در استانها و شهرستانها بسیار زیاد است، یا زمانی که روی پشت بام ساختمانهای بلند در تهران میایستیم، کثرت دیشهای ماهواره را به راحتی میتوان دید. در گذشته نیز پروندههایی در دستگاه قضایی برای برخورد با نگهداری ویدئو تشکیل میشد؛ زیرا آن زمان نگهداری و استفاده از ویدئو جرم محسوب میشد اما بعد از گذشت مدتی، این وسیله ارتباطی آزاد و استفاده از آن عادی شد، میتوان به همان دیدی که امروز به ویدئو داریم به ماهواره هم داشته باشیم. با این تفاوت که ماهواره گستردهتر است و میتواند با پوششهایی که میدهد، بر فرهنگ یک جامعه اثرات مخرب بر جا گذارد.
برزگر با اشاره به این مطلب که استفاده از ویدئو هم میتواند جنبه آموزشی داشته باشد و هم جنبه غیراخلاقی، خاطرنشان کرد: استفاده از ابزار و وسایل میتواند جنبههای مختلفی داشته باشد، نحوه استفاده نیز بسیار مهم است، اگر به ماهواره به عنوان یک وسیله ارتباطی مفید نگاه شود، میتوان استفاده از آن را خوب تلقی کرد، اما اگر استفاده از ماهواره، آثار منفی بر افکار عمومی بگذارد و به فرهنگ جامعه ضرر بزند، در حقیقت نمیتواند مفید باشد.
این حقوقدان با بیان اینکه کشور ما در زمینه اطلاعرسانی و فرهنگسازی خانوادهها ضعیف عمل میکند، یادآور شد: ما باید با اطلاعرسانی درست، بر روی فرهنگ جامعه کار کنیم و با این فرهنگسازی خوب و بد را به مردم نشان دهیم، نه اینکه از طریق رفتار فیزیکی به جمعآوری تجهیزات ماهوارهای بپردازیم. زیرا انسان از هر چیزی که منع شود، نسبت به آن حریصتر میشود و نتیجه معکوس به دست خواهد آمد. زیرا الان با جمع کردن دیشهای ماهواره میخواهند از ورود فرهنگ غربی به خانهها جلوگیری کنند اما ممکن است در آینده دستگاههایی تولید شود که دیگر نیازی به دیش نداشته باشد، آن موقع باید چه کرد؟ و چگونه میتوان با آن مبارزه کرد؟ بنابراین تقویت فرهنگ جامعه از هر چیز دیگری مفیدتر است.
وی گفت: مسئولان ما باید به دنبال راهکارهای اساسی باشند و محاسن و معایب را به مردم توصیه کنند.
برزگر نقش خانواده را بسیار مهم و موثر دانست و بیان کرد: در کشورهای اروپایی برنامههای مبتذل در زمانی خاص پخش میشود که اکثر کودکان خواب هستند. زیرا نسبت به فرهنگ فرزندان اهتمام دارند، بنابراین نقش فرهنگسازی و اطلاعرسانی درست، مفیدتر از برخورد با تکنولوژی است.
این وکیل دادگستری وضع این قانون را برای جلوگیری از تهاجم فرهنگی دانست و آن را خوب ارزیابی کرد و افزود: این قانون باید اجرا شود، اما نباید با دید تک بعدی به آن نگاه کرد زیرا بینتیجه خواهد بود، طبق ماده 2 قانون، وزارت کشور موظف است با استفاده از نیروی انتظامی در اسرع وقت نسبت به جمعآوری تجهیزات دریافت از ماهواره اقدام کند اما برای ورود به خانه افراد، نیازمند مجوز از دستگاه قضایی هستند.
برزگر تصریح کرد: دستگاه قضایی برای جمعآوری تجهیزات ماهوارهای اقدام میکند، ولی مرزهای ما کنترل نمیشود ما باید ابتدا مرزهایمان را کنترل کنیم.
وی این قانون را دارای نقاط مثبت و منفی دانست، افزود: قانون به نوبه خود نقطه مثبت است ولی باید در کنار آن کار و فعالیت انجام شود. صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد باید فعالتر عمل کنند. تولید برنامه خوب یک بخش است و آگاهی دادن نسبت به استفاده از برنامههای ماهوارهای بخش دیگری است. یعنی صداوسیما باید در کنار بخشهای خوبی که ارائه میدهد باید اطلاعرسانی خوب هم داشته باشد که مکمل یکدیگر باشند.
این وکیل دادگستری اظهارکرد: خانواده، صداوسیما، مطبوعات و دانشگاه، هر کدام وظیفهای بر عهده دارند که باید در جای خودشان کار کنند، در غیر این صورت کارها آن طور که باید نتیجهبخش و موفق نخواهد بود، زیرا بحث جلوگیری از تهاجم فرهنگی با شعار درست نمیشود.
برزگر ورود اصلی ماهوارهها را از طریق سازمانهای دولتی دانست و گفت: وقتی سازمانهای دولتی از تجهیزات ماهوارهای استفاده میکنند، کارمندها هم به تبعیت از آنها از ماهواره استفاده میکنند و این اشاعه پیدا میکند پس اگر ماهواره بد است برای همه بد است و اگر خوب است باید برای استفادههای خوب از آن آموزش داده شود. اما قطعا در صداوسیما و سازمانهای مجاز، از برنامههای مبتذل ماهواره استفاده نمیکنند، بلکه آنها بیشتر برای ابزار کارهایشان که اطلاعرسانی فرهنگی است استفاده میکنند اما زمانی این وسیله ارتباطی در بین مردم عمومی میشود، آنها به دلیل عدم آگاهی درست از همه شبکههای آن استفاده میکنند و این مسائل باید عمیقا مورد بررسی و کارشناسی قرار گیرد.
**********************************
منبع:
مشرق
عباس برزگر در گفتوگو با ایسنا، در تحلیل قانون ممنوعیت به کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره اظهار کرد: این قانون مصوب سال 73 است و آییننامه اجرایی آن نیز مصوب فروردین 74 در هیات وزیران است. این قانون 11 ماده دارد، ورود، توزیع و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره و ... و کلیه سازمانهایی که مربوط به آنها میشوند وظیفه و تکلیفی دارند که آییننامه اجرایی آن هم به همین نحو است.
این وکیل دادگستری خاطر نشان کرد: استفاده از تجهیزات ماهوارهی در رابطه با مواردی مجاز است. مثلا نمایندگان سیاسی و کنسولی کشورهای خارجی سازمانهای بینالمللی بر اساس حقوق بینالملل از شمول مفاد این قانون مستثنی هستند. اسامی آنها را به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام میکنند که بر اساس مجوزی که صادر میشود میتوانند از تجهیزات ماهوارهای استفاده کنند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر اساس ماده 3 آییننامه به طور مستمر اسامی و مشخصات استفاده کنندگان مجاز از تجهیزات دریافت از ماهواره را به وزارت کشور اعلام میکند.
وی در ادامه افزود: هر کشوری برای حفظ فرهنگ جامعه، حراست از مرزهای فرهنگی و حفظ کیان خانواده قوانینی را وضع میکند و کشور ما قانونی را در رابطه با همین مساله وضع کرده است. طبق ماده 10 قانون مدنی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری وزارت پست، تلگراف و تلفن و سازمانهای ذیربط موظفند با استفاده از اهرمهای حقوقی و بینالمللی در جهت حراست از مرزهای فرهنگی کشور و حفظ کیان خانواده علیه برنامههای جذب و مبتذل ماهواره اقدام لازم را انجام دهد.
این وکیل دادگستری با بیان این که این قانون در عمل قانون موفقی نبوده و هیچ موفقیتی نداشته است، عنوان کرد: استفاده از تجهیزات ماهوارهای در استانها و شهرستانها بسیار زیاد است، یا زمانی که روی پشت بام ساختمانهای بلند در تهران میایستیم، کثرت دیشهای ماهواره را به راحتی میتوان دید. در گذشته نیز پروندههایی در دستگاه قضایی برای برخورد با نگهداری ویدئو تشکیل میشد؛ زیرا آن زمان نگهداری و استفاده از ویدئو جرم محسوب میشد اما بعد از گذشت مدتی، این وسیله ارتباطی آزاد و استفاده از آن عادی شد، میتوان به همان دیدی که امروز به ویدئو داریم به ماهواره هم داشته باشیم. با این تفاوت که ماهواره گستردهتر است و میتواند با پوششهایی که میدهد، بر فرهنگ یک جامعه اثرات مخرب بر جا گذارد.
برزگر با اشاره به این مطلب که استفاده از ویدئو هم میتواند جنبه آموزشی داشته باشد و هم جنبه غیراخلاقی، خاطرنشان کرد: استفاده از ابزار و وسایل میتواند جنبههای مختلفی داشته باشد، نحوه استفاده نیز بسیار مهم است، اگر به ماهواره به عنوان یک وسیله ارتباطی مفید نگاه شود، میتوان استفاده از آن را خوب تلقی کرد، اما اگر استفاده از ماهواره، آثار منفی بر افکار عمومی بگذارد و به فرهنگ جامعه ضرر بزند، در حقیقت نمیتواند مفید باشد.
این حقوقدان با بیان اینکه کشور ما در زمینه اطلاعرسانی و فرهنگسازی خانوادهها ضعیف عمل میکند، یادآور شد: ما باید با اطلاعرسانی درست، بر روی فرهنگ جامعه کار کنیم و با این فرهنگسازی خوب و بد را به مردم نشان دهیم، نه اینکه از طریق رفتار فیزیکی به جمعآوری تجهیزات ماهوارهای بپردازیم. زیرا انسان از هر چیزی که منع شود، نسبت به آن حریصتر میشود و نتیجه معکوس به دست خواهد آمد. زیرا الان با جمع کردن دیشهای ماهواره میخواهند از ورود فرهنگ غربی به خانهها جلوگیری کنند اما ممکن است در آینده دستگاههایی تولید شود که دیگر نیازی به دیش نداشته باشد، آن موقع باید چه کرد؟ و چگونه میتوان با آن مبارزه کرد؟ بنابراین تقویت فرهنگ جامعه از هر چیز دیگری مفیدتر است.
وی گفت: مسئولان ما باید به دنبال راهکارهای اساسی باشند و محاسن و معایب را به مردم توصیه کنند.
برزگر نقش خانواده را بسیار مهم و موثر دانست و بیان کرد: در کشورهای اروپایی برنامههای مبتذل در زمانی خاص پخش میشود که اکثر کودکان خواب هستند. زیرا نسبت به فرهنگ فرزندان اهتمام دارند، بنابراین نقش فرهنگسازی و اطلاعرسانی درست، مفیدتر از برخورد با تکنولوژی است.
این وکیل دادگستری وضع این قانون را برای جلوگیری از تهاجم فرهنگی دانست و آن را خوب ارزیابی کرد و افزود: این قانون باید اجرا شود، اما نباید با دید تک بعدی به آن نگاه کرد زیرا بینتیجه خواهد بود، طبق ماده 2 قانون، وزارت کشور موظف است با استفاده از نیروی انتظامی در اسرع وقت نسبت به جمعآوری تجهیزات دریافت از ماهواره اقدام کند اما برای ورود به خانه افراد، نیازمند مجوز از دستگاه قضایی هستند.
برزگر تصریح کرد: دستگاه قضایی برای جمعآوری تجهیزات ماهوارهای اقدام میکند، ولی مرزهای ما کنترل نمیشود ما باید ابتدا مرزهایمان را کنترل کنیم.
وی این قانون را دارای نقاط مثبت و منفی دانست، افزود: قانون به نوبه خود نقطه مثبت است ولی باید در کنار آن کار و فعالیت انجام شود. صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد باید فعالتر عمل کنند. تولید برنامه خوب یک بخش است و آگاهی دادن نسبت به استفاده از برنامههای ماهوارهای بخش دیگری است. یعنی صداوسیما باید در کنار بخشهای خوبی که ارائه میدهد باید اطلاعرسانی خوب هم داشته باشد که مکمل یکدیگر باشند.
این وکیل دادگستری اظهارکرد: خانواده، صداوسیما، مطبوعات و دانشگاه، هر کدام وظیفهای بر عهده دارند که باید در جای خودشان کار کنند، در غیر این صورت کارها آن طور که باید نتیجهبخش و موفق نخواهد بود، زیرا بحث جلوگیری از تهاجم فرهنگی با شعار درست نمیشود.
برزگر ورود اصلی ماهوارهها را از طریق سازمانهای دولتی دانست و گفت: وقتی سازمانهای دولتی از تجهیزات ماهوارهای استفاده میکنند، کارمندها هم به تبعیت از آنها از ماهواره استفاده میکنند و این اشاعه پیدا میکند پس اگر ماهواره بد است برای همه بد است و اگر خوب است باید برای استفادههای خوب از آن آموزش داده شود. اما قطعا در صداوسیما و سازمانهای مجاز، از برنامههای مبتذل ماهواره استفاده نمیکنند، بلکه آنها بیشتر برای ابزار کارهایشان که اطلاعرسانی فرهنگی است استفاده میکنند اما زمانی این وسیله ارتباطی در بین مردم عمومی میشود، آنها به دلیل عدم آگاهی درست از همه شبکههای آن استفاده میکنند و این مسائل باید عمیقا مورد بررسی و کارشناسی قرار گیرد.
**********************************
منبع:
مشرق