مرکز انجمنهای تخصصی

 
این تکنولوژی جدید برای استفاده در هلی کوپترهایی نظیر MH-60 و AH-1 کبرا طراحی شده و مدعی است توانایی رویارویی و مبارزه با تهدیدات و حملات انبوهی از قایق ها و شناورهای کوچک دریایی را دارد.  
 
  گزارش هیتنا و به نقل از گیزمگ در شصت و سومین اجلاس سالانه انجمن هلی کوپترهای دریایی در سن دیه گو که در هفته گذشته برگزار شد، مرکز تحقیقات دریایی (ONR) از طراحی تکنولوژی سلاحی جدید برای هلی کوپترها پرده برداشت. این سیستم ایستگاه جستجوگر و عکس برداری پیشرفته آسان و کم هزینه (Low-Cost Imaging Terminal Seeker ) بنام LCITS ، موشک های 2.75 اینچی را به قابلیت هدایت آسان و دقیق مجهز می کند که به خلبانان قابلیت فرمان "Fire-Forget" را فراهم می آورد. با این فرمان موشک پس از قفل شدن روی هدف و شلیک نیاز به ارتباط با هلیکوپتر نداشته و مستقلا به سمت هدف روانه می شود. بدین وسیله خدمه این امکان را می یابند که در چند جناح با اهداف گوناگونی به مقابله بپردازند و در واقع امکان یک حمله سریع به اهداف دریایی را در بازه زمانی کوتاه تری بوجود می آورد.
برخلاف سلاح های لیزری، سیستم LCITS به توانایی و قابلیت پاسخ و واکنش سریع به حملات و تهدیدات مجهز می کند و این توانایی حاصل این است که این سیستم مسئولیت شناسایی و ردیابی اهداف را به عهده داشته و موشک ها را در حال پرواز به سوی اهداف نشانه می رود و آنها را بطور دقیق هدایت می کند و در واقع جانشین خلبان در هدایت راکت ها می باشد. این سیستم شامل 3 جزء اصلی می باشد یک بخش، الگوریتم هایی هستند که اهداف را شناسایی کرده و اطلاعات هدف را محاسبه و پردازش می کنند و مجموعه اطلاعات را انتقال می دهند. بخش دیگر، پرتاب کننده دیجیتالی هوشمند که اطلاعات اهداف را به سلاح مورد نظر می دهد و در پایان سلاح اصلی که همان LCITS می باشد.
یکی از اهداف مهم، تعیین و موقعیت یابی بوسیله سنسور های مادون قرمز رو به جلو هلی کوپتر (FLIR) است که اطلاعات اهداف شامل موقعیت قرار گیری، اندازه و مقیاس هدف، سرعت و وضوح آن را از طریق پرتاب کننده هوشمند دیجیتالی برای هدایت موشک به آن انتقال می دهد. موشک سپس نقطه هدایت ساکن خود را محاسبه کرده و پس از پرتاب با جستجوگر تصویر برداری مادون قرمز هدف را ردیابی کرده و به آن اصابت می کند. این نقطه اصلی در ردیابی نیست، بلکه سیستم تنظیم فوکوس ارزان قیمت این سیستم، عکس گرفته شده از هدف را به الگوریتم on-board فرستاده که با پردازش تصویر، هدف را از پس زمینه جدا می کند. جستجوگر مادون قرمز سپس موشک را برای دقت در برخورد و هدف قرار دادن مرکز هدف مورد نظر هدایت می کند. 


  تحقیقات دریایی می گوید که سیستم LCITS بصورت بالقوه تعامل و درگیری زمانی صرف شده برای هدف را به کمتر از 15 ثانیه کاهش می دهد و بدین وسیله به خلبانان اجازه می دهد که وقت خود را صرف اهداف دیگری کنند. در واقع با کاهش زمان درگیری برای هر هدف، می توان در بازه زمانی ثابت، با اهداف بیشتری مقابله کرد و این قابلیت ارزش موثر بیشتری به نیروی دریایی بر فراز قایق های شناور کوچک خواهد داد و به آنها در آسمان این امکان را می دهند که قبل از اینکه دشمن بر روی آنها نشانه رفته و به اصطلاح موشک هایشان را بر روی آنها قفل کنند، آنها از آسمان با دشمن درگیر شوند و این یک مزیت و برتری در میدان جنگ می باشد.
مایکل ایچمن مدیر دپارتمان نبردهای هوایی و سلاح های نیروی دریایی در مرکز تحقیقات دریایی ONR در این باره می گوید: "پروژه LCITS به عنوان یک پروژه آسان و کم هزینه در نظر گرفته شده، بدلیل اینکه این پروژه در واقع ارتقاء سیستم موشک 2.75 اینچی است که قبلأ وجود داشته و به جای اتکا به قطعات و تجهیزات گران قیمت، سیستم های هدایت و سنسورها به سیستم های هواپیما تکیه می کنند و با توسعه و ارتقای اطلاعات اهداف مورد نظر، دقت و کارایی این موشک ها را افزایش می دهند.
این سیستم حاصل یک همکاری مشترک مابین ONR و شرکایی نظیر کره جنوبی، DARPA ، وزارت دفاع و اداره پروژه های بین المللی نیروی دریایی می باشد. آخرین نمایشات و شنیده ها از LCITS به 1 ماه می سال 2010 باز می گردد، زمانیکه یک موشک LCITS به صورت آزمایشی از یک هلی کوپتر AH-1 کبرا شلیک شد و بصورت مستقیم به یک هدف متحرک دریایی که نشان دهنده یک قایق کوچک بود اصابت کرد. این تکنولوژی در حال حاضر تحت آزمایشات بیشتری قرار گرفته تا به عنوان بخشی از نمایش قابلیت و توانایی های مشترک تکنولوژیکی پروژه ستاره دریایی (Medusa) با عنوان JCTD با هدف یکپارچه سازی موشک ها درون پلت فرم مشترک هلی کوپتر MH-60 مورد استفاده قرار گیرد و عملیاتی شود.     :http://www.hitna.ir/2965-fa.  

با سپاس از کاربر گرامی"joiber"‌ این هم فیلمی از کاربرد این سلاح :

[External Link Removed for Guests]

خوراکش یه موشک دوش پرتابه

بعید می دونم مال ایران باشه

هرچند بهترین استراتژی برخورد با شناورهای ایران هم همین هلی کوپتر هان

با انجام تمهیداتی می توان از پس هلیکوپترهای حامل این سامانه بر آمد . ایران هم در این زمینه سابقه خوبی دارد .
نمونه آن موشک ضد آپاچی است که ایران برای مقابله با هلیکوپترهای آپاچی توسعه داده . می توان از این سلاح برای مقابله با دیگر بالگردها استفاده نمود .
علاوه بر این می توان پهپادهایمان را ( مانند کرار ) مجهز به موشکهای هوا به هوا ( مثل همین موشک ضد آپاچی و یا نمونه موشکهای دوش پرتاب ) نمود و با به پرواز در آوردن بالای نیروهایمان ازشان در مقابله بالگرد های مجهز به سامانه LCITS حفاظت نمود .
همینطور این سیستم مطمئنا محدودیتی دارد . می توان با فرستادن قایق های بیشتر ( علاوه بر تمهیداتی که برای مقابله مستقیم و غیر مستقیم با این سامانه در نظر گرفته شده ) مشکل را تا حدود بسیار حل نمود.

مشابه همون سیستمی هست که برای تانک ها ایجاد شده بود و عده ای معتقد بودن موشک های ضد تانک دیگر بی اثر خواهند شد با اون سیستم اما در واقعیت چنین نشد! اسرائیل مدعی شد قویترین سامانه دفاع ضد موشکی را داره (قبل از جنگ تو رزمایش خودش آزمایش و معرفیش کرده بود در آفریقا) اما در جنگ با لبنان ما شاهد اصابت انبوه موشک هایی بودیم که حزب الله اون ها را با شرایط خیلی نامطلوبی هم روانه کرده بود و این سامانه اونقدر ضعیف بود که مردم شهرها را از ترس موشک ها خالی کردند!

قطعا افراد باهوش تر از من هم زیاد هست که این را فهمیده، اما بعد تبلیغاتی برخی سیستم های دفاعی هنوز مورد توجه است و من فکر میکنم بیشتر بعد تبلیغاتی این قبیل تجهیزات است تا به کار بستن عملیشون.

شاید در محاسبات برخی مسائل منطقی به نظر بیاد، اما اگر از نزدیک با برخی سلاح ها آشنا بشید اون وقت میفهمید در مورد جنگ افزارها و سیستم مقابله با اونها همیشه منطق برقرار نیست!

این را از تلرانس دقیق ترین جنگ افزارها میتوان محاسبه کرد. اما زمانی که بعد تبلیغاتی یک سلاح مد نظر باشد اون را میشه به سادگی یک بازی کامپیوتری تصور کرد ...


اگر ما ایده آل در نظر بگیریم که این سیستم صحیح و طبق ادعا کار میکند، برای طرف مقابل هم باید ایده آل را در نظر گرفت و خوب اون وقت است که به قولا یک تیرانداز ماهر سهند 3 در وضعیت ایده آل میتواند در عرض یک دقیقه چند تا از این بالگردها را زمینگیر کنه !

اما به نظر من، نه سهند اونطور که روز معرفیش ادعا شد عملکرده و خواهد کرد نه این سیستم و امثالش اونطور که الان معرفی میشوند عمل خواهند کرد !

دوست عزیز موشک سهند 3 چه موشکی هست؟ فکر میکردم فقط موشک میثاق 2 تولید میکنیم.

دوست عزیز موشک سهند 3 چه موشکی هست؟

یک کپی از سام 7 روسی!!!

احتمالا همین که دوستمون گفتند. همان دوش پرتاب های حرارتی که خودکار روی هدف قفل میکنند و تا 8 کیلومتر دنبال هدف میروند.

همین موشک کافیه اشتباهاً روی یک وسیله خودی قفل شود یا با تاخیر توسط تیرانداز شلیک شود آنگاه هدف را اشتباه گرفته و احتمالا نزدیکترین و گرمترین نقطه را هدف خواهد گرفت ...

دوست عزیز
جناب Mima

یعنی کسایی که این همه نشستند طراحی کردند و ساختند، فکر اینجا رو نکردند که نزدیکترین وسیله (اون هم خودی!) رو میزنه.

چه فکری باید می کردند ؟؟؟ گرمای وسیله خودی با وسیله غیر خودی فرق می کنه ؟

آمریکا که از قایق های تندرو استفاده نمی کنه. فقط ما هستیم که استفاده می کنیم، در نتیجه شناورهای ما و اونها اندازه های مختلفی خواهند داشت و ابعاد متفاوت قایق سطح انتقال حرارت (heat transfer area) متفاوتی خواهد داشت. می شه این سطح رو به راحتی با سیستم های خاص تشخیص داد.
تازه سیستم IFF هم می تونستند به کار ببرند. این یه نقطه ضعف خوب برای این سیستم هست.

  کار سهند باز طبق توضیحات مربیان مربوطه به این شکل است: (عجب آدم جویای علمی هستم آخه دیده بان 120 م م این همه فضولی تا کار دیگر سلاح ها)

اول اینکه این لوله پولیکا (به شوخی سربازان دیگر دسته ها اینطور صداش میکنند) یک بار مصرف است و غیر از دستگاه چکاننده اش باقی قسمت ها از جمله باطری و دستگاه نشانه روی و همون پوکه که فکر کنم از جنس چند ساز ها هست همگی یکبار مصرف هستند و پس از شلیک رها خواهند شد و چکاننده اش هم تیرانداز روی موشک بعدی نصب خواهد کرد.

اول اینکه فقط بر ضد اهداف هوایی قابل استفاده است، نکته دیگر هدف یا باید ثابت باشد (بالگرد و برخی هواپیماهای عمود پرواز) یا اینکه هدف در حال دور شدن از تیر انداز باشد! به عبارت دیگر زمانی که مثلا یک هواپیما از روبرو میاد تیر انداز در جهت حرکت اون شروع به دویدن میکند و در بلندترین نقطه که مسیر گذر هواپیما هست مستقر میشود تا هواپیما از روی سرش عبور کند و زمانی که داره ازش دور میشه سر لوله را به سمت هدف میگیره و سعی میکنه حدودی نشانه روی کند، البته دستگا نشان رویش تقریبا شبیه RPG است اما دقتش کمتر. سپس گوشش را تیز میکند یک بیپ از حس گر دستگاه شنیده خواهد شد که این به معنای قفل شدن دستگاه روی هدف است و باید در کمتر از 3 ثانیه (فکر کنم همین حدود) شلیک با نهایت دقت توسط تیرانداز انجام شود.

موشک با سرعت بسیار بالا به پرواز در میاد و به دنبال هدف خواهد رفت. اما اگر تیرانداز به خطا قبل از شنید صدای بیپ شلیک کند یا مدتی بعد از صدای اون (با تاخیر) احتمالا موشک روی اون هدفی که لوله به سمتش نشانه رفته روانه نخواهد شد و حتی سابقه اصابت موشک در نزدیکی خود تیر انداز هم وجود داشته است.

اما در کل این سلاح امروزه در ارتش بیشتر با هدف مقابله با بالگردها، هواپیماهای بدون سرنشین و شناسایی و عکسبرداری استفاده خواهد شد که از قدرت عکس العمل کمتری برخوردارند.

تا آنجا که من میدونم بیشترین قدرت پدافندی ما مربوط به آشتبارهای ما هست خصوصاً تو رزمایشی مدافعان آسمان ولایت تیپ ما از پس چند تا پرنده کشور نارنجی بر آمد به کمک همین آشتبارها. از این مدل ها که خود ایران دستکاریش کرده و لوله هاش چرخشی شده اند و گلوله در آسمان منفجر میشود. لازم نیست بخوره به خود هدف در همون حدود ارتفاع منفجر میشود و انبوه ترکش ها در کنار شانس اصابت مستقیم گلوله ها به پرنده شانس سقوط را زیاد میکند.

البته از اینکه آیا ارتفاع انفجار توسط تیر انداز تعیین میشود یا اساسا فلسفه دیگری دارد اطلاعی ندارم