غرب دچار بازی دو سر باخت در فروش سلاح
ارسال شده: دوشنبه ۳ مرداد ۱۳۹۰, ۷:۲۶ ب.ظ
[url=<A]غرب در فروش تسليحات دچار بازي دو سر ضرر شده است[/url]:
يك روزنامه چاپ آلمان تصريح كرد فروش سلاح به رژيم سركوبگر سعودي غيراخلاقي و غيرانساني اما درعين حال منفعت محور است هرچند كه بعدها ممكن است همين سلاح ها مانند ايران و عراق به دست اسلامگرايان مخالف غرب بيفتد.
فايننشال تايمز آلمان مي نويسد: افكار عمومي ما ناراحت است از اينكه دولت آماده است به عربستان سعودي و آنگولا اسلحه بفروشد. زيرا اين دولت ها دموكراتيك نيستند و از اين گذشته عربستان سعودي دولتي خودكامه است كه در آن مخالفان سياسي و زنان سركوب مي شوند و همان دولتي است كه از طريق نظاميانش كمك كرد تا اعتراض هاي مردم بحرين به ظن اين كه ايران هم در سازماندهي آن نقش داشته، سركوب شود. اما از طرف ديگر حاكميت سعودي يكي از باوفاترين متحدان غرب در جهان عرب است. عربستان به آمريكا در هر دو جنگ اين كشور عليه ديكتاتور عراق (صدام) پايگاه داد و با اسلامگرايان در يمن مبارزه مي كند. اين رژيم خود را قطب مخالف حكومت بنيادگراي ايران مي داند كه تمام منطقه را بي ثبات مي كند. (عراق و افغانستان و لبنان و سوريه و بحرين). اين روزنامه مي افزايد: دلايل خوب اخلاقي وجود دارد كه به عربستان سعودي تانك هاي لئوپارد را نفروشند. و دلايل منطقي زيادي هم وجود دارد كه حتي با تحويل سلاح كمك كرد كه عربستان سعودي با ثبات بماند و بتواند منافع راهبرديش را كه منافع ما هم هستند در صورت لزوم به كرسي هم بنشاند. چرا كه اسرائيل هم هيچگونه مخالفتي با تحويل تانك ها نكرده است. دولت اسرائيل همتاي عربستاني خود را بيشتر متحد مي داند زيرا هر دو كشور در موضوع ايران منافع يكساني را دنبال مي كنند. بنابراين وقتي حتي اسرائيل مخالف تحويل تانك هاي آلماني به عربستان نيست چرا ما بايد كاسه داغ تر از آش شويم؟
فايننشال تايمز در عين حال يادآور شده است: چنين سياست صادرات اسلحه هايي كه مبني بر منافع باشد، برخي عواقب ناخوشايند هم دارد. در اين مورد هم بايد توجه داشته باشيم كه چه مي كنيم. زيرا دولت دوست كه به آن اسلحه مي فروشيم مي تواند در مدت كوتاهي دشمن ما هم بشود. نمونه هاي زيادي در اين باره وجود دارد. آمريكا به ايران زمان شاه اسلحه داد. بعد از انقلاب اسلامي سلاح هاي آمريكايي به يكباره در دست روحانيون افتاد. واشنگتن به ديكتاتور عراق صدام حسين هم وقتي عليه ايران لشكر كشيد اسلحه داد. در جريان هر دو جنگ خليج فارس اين سلاح ها به روي سربازان آمريكايي گرفته شد. در جنگ فالكلند آرژانتيني ها ناو انگليسي «شفيلد» را با موشكي غرق كردند كه كشور عضو ناتو فرانسه داده بود. در عين حال اگر ما اسلحه نفروشيم، ايالات متحده و انگليس و فرانسه و روسيه و اوكراين اسلحه خواهند فروخت. بنابراين دنيا با چند سلاح صادراتي آلمان آرام تر نمي شود.(!)
يك روزنامه چاپ آلمان تصريح كرد فروش سلاح به رژيم سركوبگر سعودي غيراخلاقي و غيرانساني اما درعين حال منفعت محور است هرچند كه بعدها ممكن است همين سلاح ها مانند ايران و عراق به دست اسلامگرايان مخالف غرب بيفتد.
فايننشال تايمز آلمان مي نويسد: افكار عمومي ما ناراحت است از اينكه دولت آماده است به عربستان سعودي و آنگولا اسلحه بفروشد. زيرا اين دولت ها دموكراتيك نيستند و از اين گذشته عربستان سعودي دولتي خودكامه است كه در آن مخالفان سياسي و زنان سركوب مي شوند و همان دولتي است كه از طريق نظاميانش كمك كرد تا اعتراض هاي مردم بحرين به ظن اين كه ايران هم در سازماندهي آن نقش داشته، سركوب شود. اما از طرف ديگر حاكميت سعودي يكي از باوفاترين متحدان غرب در جهان عرب است. عربستان به آمريكا در هر دو جنگ اين كشور عليه ديكتاتور عراق (صدام) پايگاه داد و با اسلامگرايان در يمن مبارزه مي كند. اين رژيم خود را قطب مخالف حكومت بنيادگراي ايران مي داند كه تمام منطقه را بي ثبات مي كند. (عراق و افغانستان و لبنان و سوريه و بحرين). اين روزنامه مي افزايد: دلايل خوب اخلاقي وجود دارد كه به عربستان سعودي تانك هاي لئوپارد را نفروشند. و دلايل منطقي زيادي هم وجود دارد كه حتي با تحويل سلاح كمك كرد كه عربستان سعودي با ثبات بماند و بتواند منافع راهبرديش را كه منافع ما هم هستند در صورت لزوم به كرسي هم بنشاند. چرا كه اسرائيل هم هيچگونه مخالفتي با تحويل تانك ها نكرده است. دولت اسرائيل همتاي عربستاني خود را بيشتر متحد مي داند زيرا هر دو كشور در موضوع ايران منافع يكساني را دنبال مي كنند. بنابراين وقتي حتي اسرائيل مخالف تحويل تانك هاي آلماني به عربستان نيست چرا ما بايد كاسه داغ تر از آش شويم؟
فايننشال تايمز در عين حال يادآور شده است: چنين سياست صادرات اسلحه هايي كه مبني بر منافع باشد، برخي عواقب ناخوشايند هم دارد. در اين مورد هم بايد توجه داشته باشيم كه چه مي كنيم. زيرا دولت دوست كه به آن اسلحه مي فروشيم مي تواند در مدت كوتاهي دشمن ما هم بشود. نمونه هاي زيادي در اين باره وجود دارد. آمريكا به ايران زمان شاه اسلحه داد. بعد از انقلاب اسلامي سلاح هاي آمريكايي به يكباره در دست روحانيون افتاد. واشنگتن به ديكتاتور عراق صدام حسين هم وقتي عليه ايران لشكر كشيد اسلحه داد. در جريان هر دو جنگ خليج فارس اين سلاح ها به روي سربازان آمريكايي گرفته شد. در جنگ فالكلند آرژانتيني ها ناو انگليسي «شفيلد» را با موشكي غرق كردند كه كشور عضو ناتو فرانسه داده بود. در عين حال اگر ما اسلحه نفروشيم، ايالات متحده و انگليس و فرانسه و روسيه و اوكراين اسلحه خواهند فروخت. بنابراين دنيا با چند سلاح صادراتي آلمان آرام تر نمي شود.(!)
ولي از سال 1966 ديگر فرانسه عضو ناتو نبوده است و نبرد فالكلند در سال 1982 اتفاق افتاد.