آسمان ايران، محل آزمايش سامانه جديد پارازيتانداز آمريكا
ارسال شده: شنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۰, ۱۱:۱۴ ب.ظ
[External Link Removed for Guests]
ديويد اكس" (David Axe) در گزارشی با عنوان" پارازيتانداز جديد نيروی دريايی شبكههای رايانهای و سايتهای هستهای را هدف میگيرد" در پايگاه اينترنتی"Wired" از ساخت سامانه جديد پارازيتانداز آمريكا خبر داد و علت واقعی حضور هواپيماهای بدون سرنشين رادارگريز RQ-170 نيروي هوايی آمريكا بر فراز آسمان ايران را آزمايش اين سامانه جديد دانست.
وي در ابتدای گزارش مینويسد: دو هفته قبل زمانيكه اولين نمونه هواپيمای جنگنده رادارگريز چينی به پرواز درآمد، اين بحث جنجالی در واشنگتن قوت گرفت كه چه نوع هواپيمای جنگنده و به چه تعداد خريداری نمايند. اما آنچه كه در اين ميان ناديده گرفته شد، طرح واقعی نيروی دريايی آمريكا براي پيروزی در جنگ هوايی آينده با چين يا هر رقيب بزرگ ديگري بود. در عوض رقابت با جنگندههای J-20 و ديگر جتهای جنگنده دشمن، نيروی دريايی با هدف حمله به نقاط آسيبپذير رقبای خود در حال برنامهريزی بود: هدف، تمركز بر طيف امواج الكترومغناطيسی است.
در ادامه اين گزارش آمده است كه سلاح كاربردی براي اين جنگ الكترونيكی يك سامانه جديد پارازيتاندار هوايی است كه در دست توسعه است. نسل بعدی اين پارازيتانداز بايد به نيروی دريايی آمريكا اين امكان را بدهد تا رادارهای دشمن را از كار اندازد، سيستم ارتباطی آن را مختل کرده و كدهای مخربی را به داخل شبكههای رايانهای نفوذ دهد.
اكس همچنين افزود: ساخت اين پارازيتانداز جديد و نيز اولين هواپيمای حامل اين سامانه يعنی EA-18G Growler از اهم برنامههای پنتاگون است. فرماندهان منطقهای آمريكا در سال 2009 تصميم گرفتند به جای آنكه توليد جنگنده رادارگريز F-22 را ادامه دهند، هواپيمای Growler بيشتري خريداری نمايند. رابرت گيتس، وزير دفاع آمريكا در ماه جاري اعلام كرد كه طرح توسعه 5 ساله نسل جديد پارازيتانداز را با سرعت بيشتري دنبال کرده و با استفاده از نقدينگي ذخيره شده مانع از تعديل كاركنان ستاد خواهد شد.
[External Link Removed for Guests]
در قرارداد ساخت اين پارازيتانداز چهار شركت با يكديگر رقابت دارند كه عبارتند از شركتهاي "نورثروپ گرومن"(Northrop Grumman)، شركت سامانههاي BAE، "ريتون"(Raytheon) و تيم مشتركي از شركت بوئينگ و ITT مستقر در نيويورك. نيروي دريايي آمريكا انتظار دارد تا رقبا را آهسته از ميدان خارج نمايد تا خود تنها تامينكننده اين سامانه باشد.
با تمام اين اوصاف، برنامه فوق ميتواند ميلياردها دلار هزينه در بر داشته باشد. حاصل كار آن چيزي است كه "اد پالاسيو"(Ed Palacio)، معاون شركت ITT آن را تركيبي از آنتنها و پردازشگرهاي"با طراحي پيشرفته و قابل برنامهريزي" ميداند كه قابليت نصب در داخل پادهاي زيربال هواپيماي Growler ، F-35 و هواپيماهاي بدون سرنشين آينده را دارند.
نويسنده گزارش در ادامه خاطرنشان كرد: اين سامانه جديد به سادگي جايگزين پارازيتانداز راداري EA-6B قديمي خواهد شد كه قابل نصب بر روي هواپيماهاي نيروي دريايي و تفنگداران نيروي دريايي (كه در برخي موارد براي به پرواز در آوردن هواپيما از خلبانان نيروي هوايي نيز كمك ميگرفتند) است. اما اين آغاز راه است. پالاسيو به اعضاي اتاق خطر (Danger Room) گفت:"سامانه حمله الكترونيكي و مفهوم حملات الكترونيكي طي چند سال اخير واقعاً متحول شده است. در ابتدا، سامانهاي بود كه با پدافند هوايي دشمن مقابله ميكرد. اما با شناخت امواج الكترومغناطيسي، دريافتيم كه اقدامات ديگري نيز ميتوان انجام داد... اگر سامانهاي طراحي كنيد كه بتواند در طيف وسيعي از امواج RF، انرژي و فركانس توليد كند، پس ديگر نميتوان از اين سامانه فقط در كاربردهاي سنتي آن بهره گرفت."
[External Link Removed for Guests]
وي در بخش پاياني گزارش خود تصريح كرد: علاوه بر اختلال در سامانههاي راداري، نسل جديد پازايتاندازها بايد نيروي دريايي را قادر سازد تا سيستمهاي انفجاري پيشرفته و كنترل از راه دور را غيرفعال نمايد– همانند پارازيتانداز EA-6B– و ويروس را به داخل شبكههاي فرماندهي نفوذ دهند. ادعا ميشود كه اولين بار اسرائيل از اين تاكتيك در حملات هوايي سال 2007 عليه سايت هستهاي مشكوك سوريه استفاده كرده است. نكته مهم اينكه حملات سايبري هوايي ميتوانند عمليات تاسيسات صنعتي (و هستهاي) را متوقف سازند. اين ميتواند دليل واقعي حضور هواپيماهاي بدون سرنشين رادارگريز RQ-170 نيروي هوايي امريكا بر فراز آسمان ايران باشد.
از نگاه نويسنده، هواپيماي F-22 و قابليت باورنكردني نبرد هوايي آن يا انعطافپذيري هواپيماي جديد F-35 در نقش يك جنگنده بمبافكن ديگر اهميتي ندارد. با وجود EA-18G و ديگر هواپيماهايي كه حامل نسل جديد پارازيتاندازها در ميادين نبرد هستند، از اين پس ارتش آمريكا سلاحي در اختيار دارد كه ميتواند پيش از پرتاب موشك و انداختن بمب بكار آيد
[External Link Removed for Guests]
اشراف
ديويد اكس" (David Axe) در گزارشی با عنوان" پارازيتانداز جديد نيروی دريايی شبكههای رايانهای و سايتهای هستهای را هدف میگيرد" در پايگاه اينترنتی"Wired" از ساخت سامانه جديد پارازيتانداز آمريكا خبر داد و علت واقعی حضور هواپيماهای بدون سرنشين رادارگريز RQ-170 نيروي هوايی آمريكا بر فراز آسمان ايران را آزمايش اين سامانه جديد دانست.
وي در ابتدای گزارش مینويسد: دو هفته قبل زمانيكه اولين نمونه هواپيمای جنگنده رادارگريز چينی به پرواز درآمد، اين بحث جنجالی در واشنگتن قوت گرفت كه چه نوع هواپيمای جنگنده و به چه تعداد خريداری نمايند. اما آنچه كه در اين ميان ناديده گرفته شد، طرح واقعی نيروی دريايی آمريكا براي پيروزی در جنگ هوايی آينده با چين يا هر رقيب بزرگ ديگري بود. در عوض رقابت با جنگندههای J-20 و ديگر جتهای جنگنده دشمن، نيروی دريايی با هدف حمله به نقاط آسيبپذير رقبای خود در حال برنامهريزی بود: هدف، تمركز بر طيف امواج الكترومغناطيسی است.
در ادامه اين گزارش آمده است كه سلاح كاربردی براي اين جنگ الكترونيكی يك سامانه جديد پارازيتاندار هوايی است كه در دست توسعه است. نسل بعدی اين پارازيتانداز بايد به نيروی دريايی آمريكا اين امكان را بدهد تا رادارهای دشمن را از كار اندازد، سيستم ارتباطی آن را مختل کرده و كدهای مخربی را به داخل شبكههای رايانهای نفوذ دهد.
اكس همچنين افزود: ساخت اين پارازيتانداز جديد و نيز اولين هواپيمای حامل اين سامانه يعنی EA-18G Growler از اهم برنامههای پنتاگون است. فرماندهان منطقهای آمريكا در سال 2009 تصميم گرفتند به جای آنكه توليد جنگنده رادارگريز F-22 را ادامه دهند، هواپيمای Growler بيشتري خريداری نمايند. رابرت گيتس، وزير دفاع آمريكا در ماه جاري اعلام كرد كه طرح توسعه 5 ساله نسل جديد پارازيتانداز را با سرعت بيشتري دنبال کرده و با استفاده از نقدينگي ذخيره شده مانع از تعديل كاركنان ستاد خواهد شد.
[External Link Removed for Guests]
در قرارداد ساخت اين پارازيتانداز چهار شركت با يكديگر رقابت دارند كه عبارتند از شركتهاي "نورثروپ گرومن"(Northrop Grumman)، شركت سامانههاي BAE، "ريتون"(Raytheon) و تيم مشتركي از شركت بوئينگ و ITT مستقر در نيويورك. نيروي دريايي آمريكا انتظار دارد تا رقبا را آهسته از ميدان خارج نمايد تا خود تنها تامينكننده اين سامانه باشد.
با تمام اين اوصاف، برنامه فوق ميتواند ميلياردها دلار هزينه در بر داشته باشد. حاصل كار آن چيزي است كه "اد پالاسيو"(Ed Palacio)، معاون شركت ITT آن را تركيبي از آنتنها و پردازشگرهاي"با طراحي پيشرفته و قابل برنامهريزي" ميداند كه قابليت نصب در داخل پادهاي زيربال هواپيماي Growler ، F-35 و هواپيماهاي بدون سرنشين آينده را دارند.
نويسنده گزارش در ادامه خاطرنشان كرد: اين سامانه جديد به سادگي جايگزين پارازيتانداز راداري EA-6B قديمي خواهد شد كه قابل نصب بر روي هواپيماهاي نيروي دريايي و تفنگداران نيروي دريايي (كه در برخي موارد براي به پرواز در آوردن هواپيما از خلبانان نيروي هوايي نيز كمك ميگرفتند) است. اما اين آغاز راه است. پالاسيو به اعضاي اتاق خطر (Danger Room) گفت:"سامانه حمله الكترونيكي و مفهوم حملات الكترونيكي طي چند سال اخير واقعاً متحول شده است. در ابتدا، سامانهاي بود كه با پدافند هوايي دشمن مقابله ميكرد. اما با شناخت امواج الكترومغناطيسي، دريافتيم كه اقدامات ديگري نيز ميتوان انجام داد... اگر سامانهاي طراحي كنيد كه بتواند در طيف وسيعي از امواج RF، انرژي و فركانس توليد كند، پس ديگر نميتوان از اين سامانه فقط در كاربردهاي سنتي آن بهره گرفت."
[External Link Removed for Guests]
وي در بخش پاياني گزارش خود تصريح كرد: علاوه بر اختلال در سامانههاي راداري، نسل جديد پازايتاندازها بايد نيروي دريايي را قادر سازد تا سيستمهاي انفجاري پيشرفته و كنترل از راه دور را غيرفعال نمايد– همانند پارازيتانداز EA-6B– و ويروس را به داخل شبكههاي فرماندهي نفوذ دهند. ادعا ميشود كه اولين بار اسرائيل از اين تاكتيك در حملات هوايي سال 2007 عليه سايت هستهاي مشكوك سوريه استفاده كرده است. نكته مهم اينكه حملات سايبري هوايي ميتوانند عمليات تاسيسات صنعتي (و هستهاي) را متوقف سازند. اين ميتواند دليل واقعي حضور هواپيماهاي بدون سرنشين رادارگريز RQ-170 نيروي هوايي امريكا بر فراز آسمان ايران باشد.
از نگاه نويسنده، هواپيماي F-22 و قابليت باورنكردني نبرد هوايي آن يا انعطافپذيري هواپيماي جديد F-35 در نقش يك جنگنده بمبافكن ديگر اهميتي ندارد. با وجود EA-18G و ديگر هواپيماهايي كه حامل نسل جديد پارازيتاندازها در ميادين نبرد هستند، از اين پس ارتش آمريكا سلاحي در اختيار دارد كه ميتواند پيش از پرتاب موشك و انداختن بمب بكار آيد
[External Link Removed for Guests]
اشراف