مرکز انجمنهای تخصصی

آزمایش پرتاب بزرگ‌ترین موشک سوخت جامد جهان دیروز در صحرای یوتا واقع در آمریکا با موفقیت انجام شد.
به گزارش الف، موتور بزرگ‌ترین موشک سوخت جامد جهان روز گذشته روشن شد و صدای کر کننده آن تا 2 دقیقه به گوش می‌رسید.

این موتور در صحرای یوتای آمریکا آزمایش شد و تمام صحرا و کوه‌های اطراف را به لرزه انداخت. موجی از دود آسمان آبی صحرا را فرا گرفت. ظرفیت این موتور 22 میلیون اسب بخار و طول آن 47 متر است و از 5 قسمت که هر کدام 3.7 متر قطر دارد، ساخته شده است.

بر اساس گزارش اسپیس، این موشک توسط شرکت Alliant Techsystems ایالت یوتای آمریکا ساخته شده است. در اصل این موتور برای پرتاب کپسول خدمه‌بر اوریون ناسا به کره ماه ساخته شده بود. سال گذشته برنامه پرتاب فضاپیمای اوریون از برنامه پرتاب‌های سازمان ناسا حذف شد.



[External Link Removed for Guests]

درود و عرض ادب خدمت دوستان و کاربران گرامی

با سپاس از جناب [COLOR=#0070c0]marshal1987 گرامی  

بر اساس اطلاعات وب سایت رسمی سازمان NASA و همچنین Space, آزمایش مذکور متعلق به موتور DM3 ساخت کمپانی ATK در ایالات متحده میباشد که در روز یکشنبه هفته گذشته به مدت 2 دقیقه مورد آزمایش قرار گرفت. کمپانی ATK که خود یکی از زیر مجموعه های کمپانی عظیم Honeywell میباشد, هم اکنون یکی از بزرگترین سازندگان موتورهای ویژه و قدرتمند در پروژه های نظامی و فضایی ایالات متحده است. چنانچه کارنامه این کمپانی را مرور نمائیم, میتوانیم مواردی همچون موتور موشک های اتمی Trident D5 و هواپیمای تحقیقاتی X-43A را بیابیم. همچنین بخش اعظم موتورهای مورد نیاز فضاپیماهای سازمان NASA توسط این کمپانی تامین میگردند. کارشناسان هوافضا معتقدند موتورهای DM3 میتوانند به مدت 30 سال در تولیدات فضایی ایالات متحده و آژانس فضایی اروپا حضور دائم داشته باشند.

 [External Link Removed for Guests] 
در ابتدا بنا بود تا این موتور عظیم را در منطقه کنترل شده موسوم به Area 1 متعلق به سازمان NASA مورد آزمایش قرار دهند اما نهایتا" مکان این آزمایش به بیابان Utah منتقل گردید. در حال حاضر انتظار میرود سازمان NASA از موتورهای DM3 در سامانه پرتاب فضایی SLS و همچنین کپسول های چند منظوره حمل انسان به فضا استفاده نماید. با اینحال کمپانی ATK جهت استفاده از موتورهای DM3 بر روی موشک های تولید مشترک Liberty در حال رایزنی با آژانس هوافضای اروپا و سازمان Astrium در فرانسه میباشد و احتمالا" اولین آزمایش این پروژه در سال 2013 میلادی انجام میگردد.

 [External Link Removed for Guests] 
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


موفق باشید

marshal1987 نوشته شده:
این موتور در صحرای یوتای آمریکا آزمایش شد و تمام صحرا و کوه‌های اطراف را به لرزه انداخت. موجی از دود آسمان آبی صحرا را فرا گرفت. ظرفیت این موتور 22 میلیون اسب بخار و طول آن 47 متر است و از 5 قسمت که هر کدام 3.7 متر قطر دارد، ساخته شده است.

22 میلیون اسب بخار میشه 16.4 گیگاوات!! میدونی با این میشه چند شهر برق داد! میخوان با این چیکار کنن؟!!

مقایسه کنین با تولید کشور: [External Link Removed for Guests]

HS368 نوشته شده:

marshal1987 نوشته شده:
این موتور در صحرای یوتای آمریکا آزمایش شد و تمام صحرا و کوه‌های اطراف را به لرزه انداخت. موجی از دود آسمان آبی صحرا را فرا گرفت. ظرفیت این موتور 22 میلیون اسب بخار و طول آن 47 متر است و از 5 قسمت که هر کدام 3.7 متر قطر دارد، ساخته شده است.

22 میلیون اسب بخار میشه 16.4 گیگاوات!! میدونی با این میشه چند شهر برق داد! میخوان با این چیکار کنن؟!!

مقایسه کنین با تولید کشور: [External Link Removed for Guests]

اینو یادم رفت بگم . 113868 گیگاوات ساعت به طور میانگین در سال میشه 13 گیگاوات. تازه [External Link Removed for Guests] هست یعنی اگه 2 تا از این موتورها داشته باشیم براحتی کل ایران برق میدیم کلی هم صادر میکنیم!!

حالا مطمئن هستید که این رقم درسته (22 میلیون اسب بخار) ؟؟!!

عدد درسته اما اسب بخار و وات واحد توان هست نه انرژی . این موتورها بسیار قدرتمند هستند اما همونطور که نوشته فقط در مدت 2 دقیقه فعال بودن . بله می تونید با این موتورها اینقدر انرژی تولید کنید اما فقط برای مدت کوتاهی .

درود به همه
سوالی که همیشه برای من مطرحه این هست که موشک های که با این سوخت ها به فضا می رن چجوری و با چه نوع سوختی فضانوردان را بر می گردانند

دوست عزیز و گرامی, جناب [COLOR=#0070c0]kalafe2006 
درود بر شما

موشک های که با این سوخت ها به فضا می رن چجوری و با چه نوع سوختی فضانوردان را بر می گردانند

ماموریت های فضایی انواع گوناگونی را شامل میگردند که در برخی از آنها به هیچ عنوان از نیروی انسانی استفاده نمیگردد و صرفا" نقش تحقیقات و ایجاد بستر جهت ماموریت های آینده را بر عهده دارند. با اینحال جهت انتقال فضانوردان به سوی زمین از چندین روش مختلف استفاده میگردد که بطور مستقیم با نوع ماموریت و مدار آنها در ارتباط میباشند. معروفترین روش انتقال, استفاده از Shuttle های فضایی میباشد که برای اولین بار در سال 1981 میلادی توسط ایالات متحده وارد خدمت گردید. در این روش یک فروند فضاپیمای عظیم (مشابه هواپیماهای امروزی) با استفاده از 2 موتور خارجی (همچون DM3) و یک مخزن سوخت بسیار بزرگ, به سوی فضا پرتاب میگردد و پس از پایان ماموریت, شاتل از مخازن و موتورها جدا گردیده و سپس با استفاده موتورهای مستقل خود به سوی زمین بازمیگردد و همچون هواپیماهای مسافربری بر سطح فرودگاه مقصد فرود می آید.

 [External Link Removed for Guests]
Atlantic Shuttle
 
روش دوم استفاده از کپسول های انسانی میباشد. در این روش که بیشتر در ماموریت های چندین ماهه و دراز مدت مورد استفاده قرار میگیرد, فضانوردان به داخل یک کپسول ویژه و محافظت شده و دارای امکانات رفاهی اندک میروند و سپس با استفاده از موتورهای کوچک وارد جو زمین گردیده و نهایتا" در اقیانوس فرود می آیند (و یا به عبارتی سقوط مینمایند!). این روش نیز در عملیات های Apollo و بازگشت انسان از کره ماه بسوی زمین مورد استفاده قرار گرفت و هم اکنون نیز بخش اعظمی از پروژه موتورهای DM3 متعلق به کپسول جدید سازمان NASA تحت عنوان Multi-Purpose Crew Vehicle (وسیله چند منظوره انتقال خدمه) میباشد.

 [External Link Removed for Guests]
Multi-Purpose Crew Vehicle 

موفق باشید

باید بدونید که بیشترین میزان مصرف انرژی برای فرار از نیروی جاذبه زمین هست که هر چی از سطح زمین دورتر بشید نیروی جاذبه ضعیفتر میشه که فضاپیما هم به نیروی کمتری نیاز داره و مصرف هم کمتر میشه و در فضای خارج جو به طور کامل جاذبه از بین میره و هیچ اصطحکاکی هم وجود نداره در فضا خارج جو فضاپیما با کمترین نیرویی حرکت میکنه و مصرف انرژی بسیار پایینی داره برای برگشت هم تا حدی که به دام جاذبه زمین برسه انرژی لازمه بعدش دیگه میشه سقوط آزاد !!!
حتی تا اونجایی که می دونم شاتل ها هنگام برگشت به صورت گلاید پرواز می کنن و فرود میان

ali2914 نوشته شده:عدد درسته اما اسب بخار و وات واحد توان هست نه انرژی . این موتورها بسیار قدرتمند هستند اما همونطور که نوشته فقط در مدت 2 دقیقه فعال بودن . بله می تونید با این موتورها اینقدر انرژی تولید کنید اما فقط برای مدت کوتاهی .

دوست عزیز، من خودم مهندسی مکانیک سیالات خودنم و اینو میدونم که "گیگاوات ساعت" واحد انرژی هست و "گیگاوات" یا "اسب بخار" واحد توان، من هم همه اعداد رو برحسب توان درآوردم و با میزان مصرف کل کشور مقایسه کردم تا قدرت این موتور قابل درک بشه. معمولا این نوع موتورهارو برحسب نیروی تراست محاسبه می کنن و توان را باید در شرایط کاری بررسی کرد، این توان که مطرح شده توان اسمی طراحی است نه توان واقعی موتور. این معلومه که این موتور عمر کوتاهی داره و بخاطر نیروی زیادی که قطعاتش وارد میشه مخصوصا ارتعاشات زیاد، عمر قطعات پایین میاد و از طرفی بخاطر تحمل نیروی زیاد، هزینه استفاده از مواد مستحکمتر رو بیشتر میکنه، حالا سوال اینجاست این ها چرا از چندین موتور کنار هم استفاده نمیکنن مثلا 4 موتور مستقل که هزینه ی پایین تری داشته باشه؟

دوست عزیز و گرامی, جناب HS368
درود بر شما

با سپاس از توضیحات تکمیلی جنابعالی

چرا از چندین موتور کنار هم استفاده نمیکنن

در بسیاری از ماموریت های فضایی با توجه به نوع پرتاب و همچنین اهداف پرتاب, تنها امکان استفاده از 1 الی 2 عدد موتور Rocket وجود دارد و به همین دلیل موتورهای پیشین جهت ماموریت های فضایی تک موتوره و مدار بالا چندان مناسب نبودند. از طرف دیگر نوع ساختمان و فرمانپذیری Shuttle های فضایی به گونه ای نیست که بتوان بیش از 2 موتور را بر روی بدنه مرکزی (مخزن سوخت) نصب نمود و استفاده از 3 الی 4 موتور نیز بحث فرمانپذیری و کنترل مسیر را بسیار دشوار و تقریبا" غیر ممکن مینماید. البته ساخت موتورهای عظیم همچون DM3 تنها به ماموریت های فضایی ختم نمیگردد و دستیابی به این تکنولوژی نوید بخش فتح درب های جدید در تکنولوژی های آینده میباشد. به عنوان مثال در طول 2 دقیقه فعالیت موتور DM3, بیش از 10 حسگر مافوق صوت وظیفه داشتند حرارت خروجی موتور را در طول مدت انجام آزمایش اندازه گیری و ثبت نمایند و در انتها به عدد اعجاب انگیز 2760 درجه سانتیگراد دست یافتند که در زمره آزمایشان زمینی بسیار مهم و قابل توجه میباشد. در تصویر زیر میتوانید موشک Liberty را مشاهده نمائید که در واقع ترکیبی از موشک های فرانسوی Ariane 5 و موتور آمریکایی DM3 میباشد.

 [External Link Removed for Guests] 

موفق باشید

حالا سوال اینجاست این ها چرا از چندین موتور کنار هم استفاده نمیکنن مثلا 4 موتور مستقل که هزینه ی پایین تری داشته باشه؟

در پروژه آپولو اگه اشتباه نکنم از 3 موتور در کنار هم استفاده می شد . در پروژه معادلش که روسها داشتن از 30 عدد موتور کوچک در کنار هم و به صورت خوشه ای استفاده می شد . به ظاهر طرح روسها ساده تر بود و ارزان تر اما در عمل تمامی پرتاب های آپولو موفق بودن (البته در مورد اول آتش سوزی داخل کابین باعث مرگ هر سه سرنشین آپولو شد) اما تمامی 4 پرتاب روسها با شکست روبرو شد و در عمل استفاده از موتورهای زیاد و کوچک ناموفق بود. به صورت تئوری هم می شه گفت گاهی هرچه المانها زیاد شوند امکان اشتباه و اشکال و به همون نسبت زیاد می شه.