مرکز انجمنهای تخصصی

طبقه
10، زوج خوشبختی رو دیدم که با هم زد و خورد میکردن










 طبقه 9، "پیتر" محکم و قوی رو دیدم که داره گریه میکنه


 
 
 
 
 


طبقه 8، "آمی" نامزدش رو می دید که با بهترین دوستشه







طبقه 7، "دن" قرصای روزانه ضدافسردگیش رو می خوره






طبقه 6، "هنگ" بیکاره و هنوز در روز هفت تا روزنامه می خره تا یه کار پیدا کنه








طبقه 5، آقای "وانگ" که خیلی محترمه سعی میکنه لباسای خانومش رو بپوشه









طبقه 4 "رز" دوباره داره با دوست پسرش دعوا میکنه










طبقه 2، "لیلی" هنوز به عکس شوهرش که از شش ماه پیش گم شده خیره میشه









قبل از اینکه از ساختمون بپرم فکر می کردم بدشانس ترین آدمم







الآن فهمیدم هر کسی مشکلات و نگرانی های خودش رو داره







آدمایی که دیدم الآن دارن به من نگاه می کنن









[CENTER ID=YIV1909025420YUI_3_2_0_1_13235193742534806] فکر کنم الآن که من رو می بینن، احساس می کنن وضعشون اونقدرا هم بد نیست ... [/CENTER ID]

 
[HIGHLIGHT=#ffff00]پی نوشت :  شاید خیلی وقت ها قدر داشته هایمون رو اونطور که باید، نمی دونیم و به نوعی عرصه زندگی رو بر خودمون تنگ می کنیم که انگار حاصل عمرمان تمام غمها و ناملایمات دنیاست و دیگران ازش سهمی ندارند در حالیکه اگر قدری عاقلانه تر فکر کنیم می بینیم که دیگران هم فقط شادیها و موفقیت هاشون نیست که دستمایه ی زندگیشونه؛ و بقول این شعر زیبا : 
[CENTER ID=YIV1909025420YUI_3_2_0_1_13235193742534788] 
زندگی وقت کمی بود و نمیدانستیم
همه ی عمر دمی بود و نمیدانستیم

حسرت رد شدن ثانیه های کوچک
فرصت مغتنمی بود و نمیدانستیم

تشنه لب، عمر بسر رفت و به قول سهراب
آب در یک قدمی بود و نمیدانستیم [/CENTER ID]

به نام خداوند بود و نبود

وقتی به داشته هایم فکر می کنم , خودم را خوشبخت ترین آدم دنیا تصور می کنم

وقتی به نداشته هایم فکر می کنم , خودم را بدبخت ترین آدم دنیا تصور می کنم

پس

خوشبختی و بدبختی ما به تصوراتمون ارتباط داره!

و ما همانی هستیم که می اندیشیم.

( خوب بیندیشیم )

{آزیتا(دریا)}