مرکز انجمنهای تخصصی

آیا برتری معصومین منکر لیاقت آنان نیست؟

k1barin نوشته شده:آیا برتری معصومین منکر لیاقت آنان نیست؟

من عالم نیستم اما .....
می خوام به سوالت فکر کنم اما منظورت رو متوجه نمی شم میشه بازش کنی

سلام دوستان
منم نمي فهمم...اما زماني كه گفته ميشه از بچگي برگزيده شدند...ويا اينكه خلقت انها قبل از افرينش اسمانها و زمين بوده...ديگه اراده در كجا قرار مي گيره...

من با حرف KH.I.A.2500 موافقم

برای دست یافتن به جواب کامل و بهتر بهتره از سایت مراجع تقلید این سوال رو بپرسید چراکه در یه انجمن فکر نمیکنم به جواب کامل برسید!
همچنین سایت زیر هم خوبه.درصورت گرفتن جواب ما رو هم مطلع کنید.
[External Link Removed for Guests]

سلام
اول درود بر شما که سوالی که برای خیلی ها پیش اومده رو مطرح کردید .
دوم من هم عالم نیستم ولی اندک مطالعاتی داشته ام در بعضی موارد.
دوستان عزیز عصمت ، برگزیدگی و عالم غیب بودن هیچ کدوم اختیار معصوم رو زیر سوال نمیبره . میدانید که یکی از روش های شیطان برای دعوت به گناه زیبا نشان دادن گناهان و مخفی کردن زشتی گناهان است.
خداوند از ابتدای خلقت انسان 14 معصوم رو برگزیده بود و از بدو تولد آنان چهره ی باطنی و زشت گناهان رو به آنان نمایاند مشخصا هر انسانی اگر چیز نجسی برای خوردن به او تعارف شود آن را نمی خورد .
معصومین هم چون باطن گناه به آنها نمایانده شده نه تنها آن گناه را انجام نمیدهند بلکه میلی هم به انجام آن گناه ندارند و به اختیار خود آن گناه را انجام نمیدهند.
مشابه این سوال از معصوم پرسیده شد و معصوم مشابه چنین جوابی به آن دادند ولی چون عین روایت را یادم نیست از نوشتن آن خودداری کردم.شرمنده.
یا علی

سلام و تشکر از دوستان
طبق گفته کاربر محترم hasan_21 باطن گناه بر معصومین آشکار است و به همین حهت گناه نمیکنند. در حالیکه بر مردم عادی روشن نیست. و اینطوری مسولیت معصومین بیشتر است و کارهاای آنها هم چندان شاهکاری نیست.
به نظر من معصومین اگر برتریی دارند از لیاقت آنان است. و نه اینکه اگر لیاقتی دارند از برتری آنان باشد.
با تشکر

سلام.خسته نباشید.
ابتدا از جناب hasan_21 و بقیه دوستان به خاطر پاسخ هاشون تشکر میکنم.
جناب k1barin.باطن گناه برای مردم هم آشکار است ولی همه آنرا در حالیکه میدانند گناه است و باطنش چیست آنرا انجام میدهند.از یک نفر بپرسید غیبت کردن رو دوست داری؟(!)اگر انسان باشد جواب نه خواهد داد (!) بعد از مدتی با همین فرد حرف بزنید و از یکی غیبت کنید مطمئن باشید ایشان هم شروع به غیبت خواهد کرد.
یا از کسی که فوش میدهد و نا سزا میگوید و ... بپرسید که آیا به نظر تو فوش چیز خوبیست؟باز هم اگر طرف مقابل انسان باشد جواب منفی خواهد داد و حتی شاید روی گناه بودن اون هم تاکید کند.ولی چند دقیقه خواهید دید که باز هم به فوش دادن ادامه میدهد.

پیامبران و انبیاء الهی نیز میدانستند مثلا غیبت گناه است پس از این کار به اختیار خودشان سر باز میزدند.
به نظر من مشکل در نفهمیدن باطن گناه نیست مشکل در باور نداشتن قلبی بهشت و جهنم و... یا کم اطلاعاتی است.
پس به نظر من درست نیست که بگوییم مردم عادی باطن گناه را نمیدانند و فقط زیبایی آن را میبینند.

موفق باشید

  , با تشکر از شما باید بگم که حرف شما درسته و منظور منم این بود که انسان های عادی باطن گناه را میدانند ولی چون بصیرت کافی ندارند گاهی زیبایی گناه در نظرشان جلوه ی بیشتری می یابد ولی معصوم با بصیرتی که داره باطن گناه رو میبینه و اونو کاملا درک میکنه.
با تشکر یاعلی

این بحث خیلی مفصله
اما ارزش و جایگاه معصومین به گناه نکردن یا عبادت نبوده. خداوند از این افراد چیزهایی خواسته که از ما نخواسته و با توجه به خواسته ها به اونها ظرفیتهایی داده که به ما نداده. معصومین علیهم السلام به خاطر انجام اون تکالیف هست که دارای ارزش بالایی هستن.
توضیح و استدلالهاش مفصله و اینجا جای بحث نیست ولی به چند تا نمونه اشاره می کنم
موقعی که سید الشهداء در کربلا خودش وارد جنگ میشه و طوری می جنگه که پشت سپاه میرسه به کوفه، جبرئیل بر ایشان نازل میشه و میگه اگر بخوای همه اینها رو بکشی من میکشمشون ولی خداوند دوست داره که تو را شهید ببیند. این که حضرت به خاطر میل خداوند حاضر به شهادت میشه یکی از اون نمونه هاس
یا شهادت حضرت علی با این که از همه چی خبر داشته، اینکه حضرت می تونسته جنگ صفین رو پیروز بشه ولی به خاطر خواست خدا نشده، اینکه حضرت میتونسته در سقیفه شرکت کنه و با استفاده از بنی هاشم خلافت رو بگیره ولی به خاطر دستور خدا و رسولش اینکار رو نکرده.
از این موارد زیاد میشه ذکر کرد چه بسا خیلی از ماموریتهای معصومین به ما منتقل نشده باشه. ولی ارزش و اعتبار این افراد به تسلیم لامره و رضا به رضای الله بودن هست. نه اینکه گناه نکردن. درست مثل تفاوتی که ماها با افرادی که دارای مشکلی ذهنی هستن و حیوانات داریم.
خود ما تفاوت خودمون رو با حیوان می فهمیم ولذا یکسری کارها اگر از حیوان سر بزنه اشکالی نداره ولی اگر از انسان سر بزنه وقیح هست و کسی در قبح اون بحثی نداره. ارزش انسان نسبت به حیوان در انجام ندادن اون قبایح نیست بلکه در کارهایی است که تصور انجامش در مورد حیوانات وجود نداره. در مورد معصومین هم گناه نکردن یا مسایل این جوری نیست که سبب ارزش داشتن اونهاس. سبب برتری اونها چیزایی است که شاید ما از حتی درک اونها عاجز باشیم