آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بالستیک

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Major II
Major II
نمایه کاربر
پست: 240
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 6 دی 1390, 5:40 pm
سپاس‌های ارسالی: 164 بار
سپاس‌های دریافتی: 885 بار

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط leylas »

با تشکر از جناب اویس :razz:

خدمتون عرض کنم این پدافند برای فاز بوست طراحی شده پس گرم شدن موشک ایجاد خطر نمیکنه(اکثر موشکهایی که بر پایه ی حرارت یا کشف راداری قراره با موشک مهاجم درگیر شن در فاز ترمینال درگیر میشن که موشک تو اون فاز خود به خود داغ هست)(من فقط aegis یادمه اونم که از رادار AN/SPY1 استفاده میکنه و فکر نکنم هیچ سیستم جداگانه یا موشکHeat Seeking داشته باشه)
البته با طراحی خاص سرجنگیهای جدیدو استفاده از مواد کامپوزیت هم جلوی داغ شدن گرفته شده هم اینکه موشک تا حدودی قابلیت رادار گریزی پیدا میکنه...
مشکل اصلی برای مقابله با این پدافند اینه که شناخت دقیق از حرار تش در فواصل مختلف موجود نیست.
با اجازتون
یا علی
 ای دشمن حق ما دلیر و حق پرستیم برگرد تا سربند  یا زهرا  نبستیم 
   
 آماده ی نبرد [HIGHLIGHT=#00b050]  [HIGHLIGHT=#00b050]و  [HIGHLIGHT=#f2f2f2]پ     
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2875
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 8 اسفند 1387, 3:23 pm
محل اقامت: DE - CZE
سپاس‌های ارسالی: 39753 بار
سپاس‌های دریافتی: 34089 بار
تماس:

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط CAPTAIN PILOT »

درود و عرض ادب خدمت دوستان و کاربران گرامی تصویر

با سپاس از توضیحات جناب
oweiys و [COLOR=#0070c0]leylas گرامی   تصویر

همانطور که پیشتر یادآوری نمودیم, بهتر است علاقه مندان گرامی تا تکمیل نهایی مقاله از ارسال موارد غیر مرتبط با اصل موضوع خودداری نمایند و صرفا" چنانچه سوالی در خصوص سامانه دارند آن را مطرح نمایند. متاسفانه شاهد حجم عظیم ارسالات و پاسخ های غیر مرتبط با موضوع میباشیم که در برهه فعلی و عدم اتمام مقاله, چندان زیبا و علمی نمیباشد.

اگر پدافندي برپايه گرمايابي عمل كند. / این پدافند برای فاز بوست طراحی شده پس گرم شدن موشک ایجاد خطر نمیکنه

همانطور که در پاسخ های پیشین اشاره گردید و در قسمت های آینده نیز بیشتر بررسی میگردد, این سامانه از غلاف های هدفگیری LANTIRN (مخفف Low Altitude Navigation and Targeting Infrared for Night و یا همان غلاف ناوبری ارتفاع پایین و هدفگیری مادون قرمز در شب) و FLIR (مخفف Forward Looking Inferred و یا همان غلاف مادون قرمز دید روبرو) بر روی هواپیما بهره میبرد و اساس عملکرد هر 2 سامانه بر پایه داده ها و رهگیری حرارتی هدف میباشد. با اینحال سایر سامانه های راداری نیز در این پروسه نقش ویژه ای دارند و رهگیری عملا" توسط چندین روش هم زمان اعم از رادار, لیزر و حرارت یاب هوشمند انجام میگردد.

 [External Link Removed for Guests]
غلاف AN/AAQ-14 از خانواده LANTIRN ها
 
aegis یادمه اونم که از رادار AN/SPY1 استفاده میکنه وفکر نکنم هیچ سیستم جداگانه یا موشک Heat Seeking داشته باشه

هر 2 سامانه پدافند ضد بالستیک Aegis و THAAD در بخش رادارهای AN/SPY-1 و AN/TPY-2 از حسگرهای حرارتی و فوق پیشرفته InSb بهره میبرند که بطور اختصاصی جهت پروژه THAAD توسعه یافته اند. همچنین موشک های رهگیر هر 2 سامانه مجهز به حسگر حرارتی از نوع LWIR و موج بلند میباشند و بخش اعظم رهگیری و هدایت موشک به سوی هدف, توسط تشعشعات حرارتی متساطر شده از موتور و بدنه موشک بالستیک انجام میگردد. البته این رویه در موشک های SM-3 سامانه Aegis کمی متفاوت با نمونه های رهگیر THAAD میباشد و پروسه بطور هم زمان توسط چندین روش مبتنی بر سامانه های داخلی موشک انجام میگردد.

 [External Link Removed for Guests]
موشک رهگیر THAAD
 
جهت کسب اطلاعات بیشتر میتوانید به تاپیک های زیر مراجعه نمائید:

آشنایی با پدافند فوق پیشرفته THAAD, سپر موشکی ایالات متحده

AN/TPY-2 رادار سپر موشکی فوق پیشرفته THAAD


موفق باشید
تصویر
  When once you have tasted Flight, you will forever walk the earth with your eyes turned skyward, for there you have been and there you will always long to return
 

[External Link Removed for Guests]
Major II
Major II
نمایه کاربر
پست: 240
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 6 دی 1390, 5:40 pm
سپاس‌های ارسالی: 164 بار
سپاس‌های دریافتی: 885 بار

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط leylas »

با سلام
چندتا نکته:
1-در مورد غلاف و... عرض کنم که بحث اونا قبل از اصابته و بحث ما بعد از اصابت(یه جورایی اصلا ربطی ندارن به هم)
2-در مورد Thaad و فرقش با Aegis عرض کنم که Thaad اصلا محل بحث نیست(بنده عرض کردم پدافند در فاز بوست نه ترمینال)
3-شما مطمئنید که ((((((heat (((((AN/SPY-1 یا Infra seeker داره(بی زحمت میشه منبعتون رو بگید :razz: البته با عرض پوزش)
4-در ضمن اصلا نمیشه از داغی و حرارت ثانویه که به وسیله ی Abl به وجود اومده شانس رهگیری Aegis رو بیشتر دونست.
چون اگه موشک تو عمق استراتژیک باشه که از دست Aegis کاری برنمیاد و حتی اگه تو فاصله نزدیک باشه باز تا رهگیری و اصابت موشک توسط Abl از سقف پروازی Sm2 و Sm3 خارج میشه(البته این حدس بنده است باید بیشتر محاسبه بشه)
یعنی کلا استفاده از مواد واکنشگر و گرماگیر مشکلی برای رهگیری ایجاد نمیکنه جون تو فازMidcourse مشکلی به وجود نمیاره

در آخر هم :چرا سایت مشکل داره حدود 1 ساعت پیش هرکاری کردم این پستو بفرستم نشد...
با اجازتون
یا علی
 ای دشمن حق ما دلیر و حق پرستیم برگرد تا سربند  یا زهرا  نبستیم 
   
 آماده ی نبرد [HIGHLIGHT=#00b050]  [HIGHLIGHT=#00b050]و  [HIGHLIGHT=#f2f2f2]پ     
Major
Major
پست: 374
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 14 بهمن 1386, 1:04 pm
سپاس‌های ارسالی: 253 بار
سپاس‌های دریافتی: 713 بار

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط kingday »

جناب captain pilot شما فرمودین :
"
- دوران موشک حول محور طولی در زمان تابش پرتوهای متمرکز لیزر, باعث انتقال سریعتر گرما بصورت چرخشی میگردد و این موضوع یک اصل در مبحث ترمودینامیک میباشید. چنانچه هدف را نقطه ای در مرکز بپنداریم, 2 راه برای انتقال گرما وجود خواهد داشت:

الف: انتقال گرمای نقطه ای (زمان بیشتر در جهت مقاومت ساختار)
ب: انتقال گرمای چرخشی (زمان کمتر در جهت احاطه هدف) "


موارد فوق مربوط به انتقال حرارت به داخل یک شی بوده که قابلیت انتقال حرارت به خارج از خود را نداشته باشد و یا انقدر ناچیز باشد که قابل صرف نظر کردن باشد.
مثلا چنانچه شما از فاکتور زمان برای گرم کردن یک سطح مثل یک دیگ بر روی اجاق استفاده میکنید و مقدار x ژول انرژی را برای گرم کردن ان تا مثلا 70 درجه افزایش درجه کافی بدانید از رابطه ( Q=MC*( T2-T1 میتوان به مقدار افزایش دما با دانستن مقدار ظرفیت گرمایی ویژه رسید و در کل رابطه توزیع گرما میتواند کمک به گرم شدن یکنواخت او بکند.

اما در مورد موشک و لیزر بحث کمی متفاوت هستش
بدنه موشک در اثر حرکت بسیار سریع در هوا از رابطه نرخ انتفال حرارت Rate = k•A•(T1 - T2)/d حرارت پوسته رو به محیط انتقال میده و ضریب K مربوط به جنس بدنه فلزی موشک هستش که میتونیم با انتخاب ضریب بالای 237 برای الومینیوم یا 398 برای مس این انتقال رو سرعت بیشتری بدیم و یا با موادی از جنس سرامیک با ضریب 1.05 این مقدار رو به حداقل برسونیم

پرتوهای لیزر با استفاده از تمرکز بر روی یک نقطه باعث بالا بردن دمای موضعی و رسوندن به نقطه ذوب و سوراخ کردن سطح بیرونی میباشد تا با نفوذ به داخل
لایه محافظ انرژی لحظه ای و متمرکز رو به داخل اون که معمولا مخزن سوخت یا مواد منفجره هست رسونده و موجب انفجار اون بشن

فرض کنید یک لیزر برشکاری فلزات با توان 4 کیلو وات که برای برش فولاد با ضخامت 4 میلیمتر نیاز هست تا با سرعت مثلا 3 میلیمتر بر ثانیه حرکت کنه تا بطور کامل سطح رو برش بده رو با سرعت 12 میلیمتر بر ثانیه حرکت بدیم
در نتیجه سطح فلز ممکن است فقط کمی حکاکی بشه و گرم بشه و در اثر تقابل با محیط و انتقال حرارت تشعشعی و انتقالی بسرعت هم سرد بشه

و یا مثلا برای سوراخ کردن یا ذوب موضعی نیاز به تمرکز با شعاع 0.1 میلیمتر باشه اما این مقدار به 0.3 میلیمتر کاهش پیدا کنه این امر موجب کاهش شدید سرعت عمل ذوب تا 9 برابر خواهد شد.

منظور من از گردش سریع دورانی موشک توزیع بیشتر و سریعتر انرژی گرمایی لیزر برای جلوگیری از ایجاد حرارت موضعی هستش و استهلاک انرژی حرارتی تا بیشتر از 70 درصد خواهد بود

جناب کاپیتان شما موضوع انتقال حرارت به محیط در اثر حرکت موشک با اون سطح مقطع بزرگ در هوا به عنوان سیال انتقال دهنده گرما را فراموش کردید همینطور انتقال تابشی یا تشعشی چون دوران و حرکت پوسته از بخش گرم به سرد موجب اتلاف حرارت و خنکتر نگه داشتن پوسته خواهد شد.

امیدوارم توضیحات بنده گویا بوده باشد.

با تشکر
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2875
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 8 اسفند 1387, 3:23 pm
محل اقامت: DE - CZE
سپاس‌های ارسالی: 39753 بار
سپاس‌های دریافتی: 34089 بار
تماس:

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط CAPTAIN PILOT »

دوست عزیز و گرامی, جناب [COLOR=#0070c0]leylas   تصویر
درود بر شما تصویر

با سپاس از توضیحات جناب [COLOR=#0070c0]kingday
گرامی
  تصویر

1- سوالی در خصوص عملکرد حرارتی در طول رهگیری مطرح شد و آن موارد در پاسخ به آن مطلب بودند.

2- موشک رهگیر سامانه THAAD و رادار AN/TPY-2 صرفا" مثالی جهت معرفی نقش حسگرهای InSb در پروسه رهگیری بودند.

3- هنگامیکه میگوئیم رادار مجهز به حسگر حرارتی میباشد, به معنای نصب حسگر بر روی رادار نیست و طبیعتا" این بخش بصورت جداگانه و مکمل رادار عمل مینماید. صرف نظر از دستور صریح آژانس دفاع موشکی ایالات متحده مبنی بر استفاده دائم از حسگرهای حرارتی در کلیه سامانه های پدافندی که میتوانید متن کامل آن را در [External Link Removed for Guests] بیابید, سامانه Aegis بطور اختصاصی با حسگرهای InSb و لیزری سیستم AN/SAY-1 و سایر نمونه های موجود بر روی شناورهای موشک انداز Ticonderoga و ناوشکن های Arleigh Burke منطبق میباشد. با اینحال بر اساس [External Link Removed for Guests], نسل آینده رهگیرهای Aegis بطور کامل با سامانه حرارت یاب فضایی ( SIRBS و یا همان Space Based Inferred System) نیز منطبق میگردند.

 [External Link Removed for Guests] 
4- صرف نظر از موارد غیر مرتبط با موضوع, برد عملیاتی سامانه Aegis با استفاده از کلیه ظرفیت های موجود و بهره گیری از آخرین نمونه های موشک SM-3 در محدوده 300 الی 500 کیلومتر قرار دارد. هرچند انهدام هدف در این سامانه صرفا" با استفاده از موشک رهگیر انجام نمیگردد و توضیح بیشتر مساوی است با دور شدن از اهداف اصلی تاپیک ....

 [External Link Removed for Guests] 
[COLOR=#000000]-----------------


در خصوص موضوع چرخش جهت کاهش انتقال گرما, در صورت استفاده از مواد مقاوم در برابر پرتو, این احتمال وجود دارد. اما سخن اصلی و محاسبه بنده بر روی موشک های کنونی و نتایج حاصل از آزمایشات سامانه YAL-1 و عدم توانایی افزایش سرعت دوران موشک تحت هر شرایط (بنابر دلایلی که پیشتر مطرح گردید) معطوف گردیده است. هرچند راهکار و فرمول محاسبه جرم و ظرفیت گرمای ویژه مواد مختلف نیز در این پروسه کاملا" صحیح بیان شد.

Mohammad 1985 نوشته شده:پیشنهاد میکنم در صورت ارائه چنین مطالبی که در چند بخش منتشر می کنید تاپیک رو تا قبل از اتمام اون قفل کنید و بعد باز کنید که پستهای تشکر و سوال و نامربوط باعث بهم ریختگی نشه. منبع ارسال

علارقم عدم میل باطنی, با توجه به ارسال بیش از 3 صفحه و 27 پست موارد مختلف و پاسخ های عمدتا" غیر مرتبط, احتراما" مجبور هستیم تاپیک را تا اتمام کامل مقاله قفل نمائیم زیرا وضعیت فعلی که تنها پس از ارسال اولین قسمت به وجود آمده است, در صورت ادامه منجر به ارسال موارد غیر مرتبط و نیازمند توضیح بیشتر میگردد. لذا علاقه مندان گرامی پس از اتمام کامل مقاله میتوانند نظرات خود را در خصوص راهکارهای مقابله و همچنین سوالات مرتبط با برنامه دفاع موشکی مطرح نمایند. در طول این مدت چنانچه سوال و یا مورد خاصی وجود داشت, بنده در محیط PM پاسخگو خواهم بود.
  تصویر


موفق باشید
تصویر
  When once you have tasted Flight, you will forever walk the earth with your eyes turned skyward, for there you have been and there you will always long to return
 

[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2875
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 8 اسفند 1387, 3:23 pm
محل اقامت: DE - CZE
سپاس‌های ارسالی: 39753 بار
سپاس‌های دریافتی: 34089 بار
تماس:

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط CAPTAIN PILOT »

([COLOR=#c00000]قسمت دوم)

  [External Link Removed for Guests]
 [COLOR=#000000]-
1 Airborne  
  
پایگاه هوایی Kirtland هم اکنون به عنوان محل استقرار تیم نظارت و راهبرد آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی در خصوص پروژه های انرژی مستقیم همچون "تابشگر" و "لیزر هوابرد" شناخته میگردد. این آزمایشگاه در سال 1982 برای نخستین بار در جهان, از اولین تابشگر دارای جریان هوای فرو صوت در رده Subsonic پرده برداری نمود. به دنبال این موفقیت چشمگیر, در سال 1984 اولین تابشگر مافوق صوت و Supersonic نیز توسط این آزمایشگاه معرفی گردید. علاوه بر پروژه های فوق, نیروی هوایی ایالات متحده در سال 1984 طی قراداد مشترک با کمپانی های TWR و صنایع هوافضای Rockwell اقدام به توسعه صفحه (Disk) چرخنده مولد اکسیژن و نازل های مافوق صوت در تابشگر لیزر نمود. تابشگر بر روی طول موج مادون قرمز 1.315 میکرون عمل مینماید و این تشعشع لیزر توسط چشم قابل رویت نمیباشد.

 [External Link Removed for Guests] 
تیم توسعه دهنده تابشگر این لیزر, تنها در عرض 5 سال با استفاده از روش های بازیافت شیمیایی و استفاده از پلاستیک در ساختار مولد در کنار بهره گیری از سامانه خنک کننده منحصر بفرد, توانستند وزن کلی آن را بشدت کاهش بدهند و علاوه بر این مورد, بیش از 400% بر قدرت تولیدی آن افزودند. وزن پروازی ماژول ABL از لحاظ کارایی و سطح قدرت مشابه تابشگر 100 کیلوواتی و آزمایشی BDL-2 میباشد که در ماه آگوست 1996 توسط TRW معرفی شد. همانطور که از نام آنها پیداست, نمونه جدیدتر به دلیل استفاده از مواد ترکیبی در تکنولوژی هوافضا و ساختارهای حساس اجزای سخت افزاری, نسبت به نمونه های پیشین سبکتر و فشرده تر میباشد. حداکثر قدرت خروجی یک تابشگر لیزر در سال 1990 معادل تنها 40 کیلووات بود. بنابراین ABL جهت انهدام موشک های بالستیک به چندین تابشگر هم زمان نیاز داشت.

 [External Link Removed for Guests]  
پس از سال 2007 یکی از ویژگی های اصلی پروژه ABL در محل قرارگیری برجک و برخی تجهیزات اصلی بر روی دماغه قرار داشت. از جمله مهترین تجهیزات موجود در این بخش میتوان به مواردی همچون: سامانه کنترل پرتو افکنی, سامانه تشخیص محدوده فعال, تجهیزات مدیریت نبرد, مشخصه روشنگر نوری و منعکس کننده پرتو, سامانه پیشرفته و تراز کننده ارتعاشات (Stabilizer ویژه در پروژه ABL), لیزر انرژی بالا (HEL) و سامانه تامین سوخت لیزر اشاره داشت. برجک نصب شده بر روی دماغه دارای وزن حدود 12000 الی 15000 پوند و قطر 1.5 متر میباشد که بطور اختصاصی جهت متمرکز نمودن پرتوها و همچنین جمع آوری سیگنال های متساطر شده از سایر تجهیزات طراحی شده است. این برجک جهت محافظت از لنز و سایر حسگرهای نصب شده بر روی آن در برابر خطر برخورد اشیاء خارجی (FOD) و شرایط نامساعد جوی, توانایی چرخش و بسته شدن را دارا میباشد. سامانه کنترل پرتوها وظایفی همچون: کنترل فراگیر هدف, رهگیری, کنترل آتش, انتخاب نقطه ای هدف و همچنین تنظیم شکل و شدت پرتوها توسط لیزر انرژی بالا را بر عهده دارد.

 [External Link Removed for Guests] 
مجموع سیستم بر اساس غلاف هدفگیر لیزری LANTIRN فعالیت مینماید که پیش از این توسط نیروی هوایی ایالات متحده مورد استفاده قرار میگرفت. تجهیزات مدیریت نبرد (Battle Management Equipment) به عنوان یک درگاه با قابلیت کنترل انسانی در کنار استفاده سنگین از نرم افزارهای تجاری در جهت هدفگیری, درگیری و حصول اطمینان از انهدام هدف مورد استفاده قرار میگیرد. مشخصه روشنگر نوری (Illuminator Optical Bench) به عنوان یک قطعه از تجهیزات شکل دهی و تراز پرتوها در کنار هماهنگی عدسی ها توسعه یافته است. با اینحال این بخش به عنوان یک ماژول مجزا, توانایی جداسازی لحظه ای جهت تسهیل در امور تعمیر و نگهداری را دارا میباشد. همچنین سامانه پیشرفته و تراز کننده ارتعاشات (Advanced Resonator Alignment System) وظیفه متمرکز نمودن عدسی ها جهت ایزوله نمودن اختلالات بالقوه پروازی را دارا میباشد که میتوانند موجب پراکندگی پرتوهای لیزر در اثر لرزش ها گردند.

 [External Link Removed for Guests] 
نمونه 2007 لیزر HEL توانست رکورد جدیدی از صرفه جویی در مواد شیمیایی و استفاده از پلاستیک و تیتانیوم جهت کاهش وزن کلی را بر جای گذارد. وزن اجزاء داخلی تابشگر به عنوان یکی از مهمترین عوامل در تعیین وزن کلی لیزر تلقی میگردند. بطوریکه در آزمایشات سال 2003 میلادی, وزن کلی لوله ها و تجهیزات پشتیبانی در حدود 6500 پوند اعلام شد. تا انتهای سال 2007, به منظور دستیابی به بیشترین قدرت خروجی لیزر, مجموعا" 6 تابشگر بر روی هواپیما آزمایش گردیدند. مشخصه روشنگر نوری نیز در طول این مدت دچار دگرگونی در طراحی کاربردی گردید و بر همین اساس برخی مولفه های کمکی در زمینه تعمیر و نگهداری آسانتر بر روی آن اعمال شد. بر خلاف تابشگر اصلی, نمونه ساخته شده در سال 2007 از ترکیب هیدروژن پراکسید و آمونیاک به عنوان سوخت اصلی و گاز هلیوم به عنوان ایجاد کننده فشار داخلی بهره میبرد. برد دقیق ABL تحت شرایط مختلف به عنوان یکی از عوامل محرمانه و سری پروژه تلقی میگردند, با اینحال نیروی هوایی ایالات متحده این میزان را تحت عنوان "صدها کیلومتر" و بیش از 200 مایل اعلام نموده است. همچنین عدسی های تطبیقی نیز جهت لیزر HEL بطور اختصاصی توسعه یافته اند. این امر به دلیل غلبه بر اختلالات جوی و نوسانات درجه حرارت هوا در شرایط مختلف توسعه یافته است, زیرا عوامل فوق موجب برهم زدن تمرکز پرتوهای لیزر بر روی هدف میگردند. عدسی های تطبیقی بر پایه آینه های دگردیسی که گاهی به آنها "آینه لاستیکی" نیز اطلاق میگردد, کلیه اختلالات و تحریفات پرتوهای لیزر در اثر تداخلات جوی را مرمت و بازسازی مینمایند. آینه لیزر HEL توسط بیش از 341 بازوی محرک پشتیبانی میگردد که توانایی تغییر نرخ به میزان 1000 در ثانیه را دارا میباشند.

 [External Link Removed for Guests] 
در سال 2006, برنامه لیزر هوابرد با سخت ترین چالش خود روبرو گردید. تاخیر در پروژه و بروز نقص فنی جدی از جمله مهترین عوامل این چالش سنگین محسوب میگردیدند. طی 2 سال بعد, در حالیکه نیروی هوایی قرارداد خرید 5 فروند هواپیمای مورد نیاز پروژه را به حالت تعلیق درآورده بود, برنامه لیزر هوابرد وارد وضعیت توسعه و نمایش تکنولوژی گردید. در اوایل سال 2009, لیزر هوابرد با موفقیت به اهداف آزمایشی در برد فراتر از 100 کیلومتر شلیک نمود. بر اساس گزارش انجمن فیزیک ایالات متحده در سال 2004 میلادی, لیزر هوابرد در رویارویی با موشک های بالستیک قاره پیما و سوخت مایع (ICBM) میتواند از فاصله 600 کیلومتری اقدام به شلیک و انهدام هدف نماید. با اینحال این تقابل در خصوص موشک های ICBM سوخت جامد که دارای مقاومت گرمایی بیشتر میباشند, به عدد 300 کیلومتر ختم میگردد. سامانه های هوشمند تسلیحات لیزر هوابرد توانایی مقابله با انواع تداخلات جوی در میان هدف و هواپیما را دارا میباشند و این مسئله موجب افزایش ضریب اطمینان پذیری از انجام صحیح و کامل ماموریت میگردد. ABL احتمالا" با هر بار سوختیگری لیزر, میتواند 6 الی 10 شلیک پرقدرت را به انجام برساند, با اینحال بارگذاری مجدد سوخت شیمیایی لیزر همواره توسط 2 فروند هواپیمای ترابری و فوق سنگین C-17 Globmaster II انجام میگردد. انتظار میرود ABL در کمترین حالت, توانایی درگیری با اهداف هوایی در برد 400 کیلومتر را دارا باشد. به رقم تاثیرگذار بودن این سامانه, این احتمال وجود دارد که ABL در مقابل تهدیدات بالستیک روسیه و چین با دشواری های بیشتر روبرو گردد زیرا در شرایط بحرانی بعید به نظر میرسد هواپیما توانایی پرواز در حریم هوایی این 2 کشور را دارا باشد.

 [External Link Removed for Guests] 

ادامه دارد ...


===============================

ترجمه, تالیف و تنظیم: [COLOR=#c00000]CAPTAIN PILOT


منابع: [External Link Removed for Guests] و نویسنده

   [HIGHLIGHT=#ffc000]  کپی برداری از این مطلب, تنها با ذکر نام   به عنوان منبع و نویسنده مجاز میباشد.      

===============================
  When once you have tasted Flight, you will forever walk the earth with your eyes turned skyward, for there you have been and there you will always long to return
 

[External Link Removed for Guests]
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1160
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 27 اسفند 1388, 1:51 pm
محل اقامت: تهران
سپاس‌های ارسالی: 15611 بار
سپاس‌های دریافتی: 6443 بار
تماس:

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط ASHKAN95 »

   (قسمت سوم)  
لیزر هوابرد (AL-1A (ABL
 
در اواخر جنگ سرد برنامه SDI یا همان Stratejic Defense Initiative به آرامی بدست فراموشی سپرده شد، ولی برخی پیشنهادات کلیدی این برنامه بقای بیشتری داشتند که از جمله آنها میتوان به لیزر هوابرد (ABL) اشاره داشت. این پروژه با یک نقش عملیاتی مهم به یکی از طرح های مهم نیروی هوایی بدل گشت. در سال 1996 نیروی هوایی ایالات متحده 1.1 میلیارد دلار به این پروژه اختصاص داد و با شرکت های Boeing و Lockheed Martin قراردادی جهت گسترش سیستم لیزر هوابرد که بر روی یک فروند هواپیمای غول پیکر Boeing 747-400 قرار میگرفت، منعقد نمود.

 تصویر 
این لیزر کلاس مگاوات، از سیستم سلاح هلیومی مارپیچ جهت مقابله با انحرافاتی که اتمسفر در لیزر ایجاد میکند، استفاده مینماید. این سلاح به سیستم اجازه میدهد تا موشک های بالستیک را در فاز بوست مورد حمله قرار دهد.تنها یک سیستم هوابرد لیزری میتواند شعاع صدها کیلومتری را تحت پوشش دفاعی خود قرار دهد و به موشک های بالستیک در فاز بوست حمله ور شده و آنها را هنگامی که به آسانی قابل ردیابی هستند، سرعت کمتری دارند و از همه مهمتر، سوخت بیشتری حمل میکنند نابود سازد. (تانکهای سوخت را تحت فشار قرار داده و آنها را ازبین ببرد)

موشکهای بالستیک دارای لایه نازکی روی سطح خود میباشند که در طول فاز بوست، فشار زیادی را متحمل میشود. این فشار هنگامیکه موتورها از تمام توان خود استفاده میکنند، به حداکثر میرسد و موشک را بسیار آسیب پذیر میکند؛ به طوری که حتی با کوچکترین نقصی در این مرحله، ماموریت موشک با شکست مواجه میشود. (تا کنون بارها و بارها موشک های ماهواره بر، به این دلیل عملیات خود را ناتمام رها کرده اند.)

 تصویر 
ABL دقیقا زمانی پا به عرصه گذاشته است که بحران تهدیدات بالستیکی، ملل جهانی را تهدید میکند. این سیستم تضمین میکند که موشکهای بالستیک با سرهای جنگی شیمیایی، هسته ای و میکروبی بلافاصله پس از شلیک نابود میشوند. از جمله اهدافی که تولید و توسعه این سیستم دنبال میکند، مقابله با تهدیدات موشکی کره شمالی، عراق و ایران میباشد؛ به خصوص با روند رو به رشد زراد خانه های موشکی ایران و کره شمالی و امکان دسترسی هریک به کلاهکهای هسته ای، این سیستم نقشی حیاتی و بسیار مهمتر پیدا میکند.
این سیستم به گونه ای طراحی شده است که در یک پرواز میتواند سوخت لیزر لازم جهت نابودی 20 الی 40 موشک را در یک پرواز عملیاتی 12 الی 18 ساعته، حمل نماید. لیزر هوابرد در محدوده ی که مشکوک به شلیک موشک ها باشد، گشت میزند و موشک ها را به سرعت و یکی پس از دیگری از بین میبرد.

 تصویر 
اما داستان در اینجا خاتمه نمیابد، سازندگان لیزر هوابرد نقشی دیگر نیز برای آن در نظر گرفته اند؛ در واقع قابلیت انهدام ماهواره ها یا همان (ASAT) را نیز به آن افزوده اند. در این نقش یک فروند AL-1A به پرواز در می آید و پس از رهگیری و اشتراک گذاری اطلاعات حاصل با ایستگاه زمینی، ماهواره های شناسایی، ماهواره های نظارتی و یا حتی فضاپیماها را که در مدارهای پایین قرار میگیرند، هدف قرار داده و اقدام لازم را از قبیل صدمه زدن یا نابودی کامل انجام میدهد. به دلیل اینکه ماهواره ها دارای ساختار مقاوم تری نسبت به موشکهای بالستیک هستند، ABL باید توان بیشتری در فاصله یکسان برای نابودی یک هدف در مدارهای زمین، نسبت به نابودی یک موشک بالستیک مصرف نماید؛ گرچه انحرافات حاصل از اتمسفر در ارتفاع بالاتر بسیار کمتر هستند. البته ماهواره ها با لنزهای بسیار حساس و پنلهای خورشیدی آسیب پذیر ساخته میشوند و صدمه زدن به آنها کار چندان سختی نیست. این سیستم اکنون بین سازندگان ماهواره های نظامی غیر آمریکایی جنجالی ایجاد کرده است.

تصویر


مجدد به بحث موشک های بالستیک باز میگردیم،

ABL قادر است تا به موشک های بالستیک هنگامی که در مرز مشترک بين تروپوسفر و استراتوسفر (بالاتر از سطح قرارگیری ابرها) قرار میگیرند، آسیب جدی وارد سازد و آنها را به منطقه ای که شلیک شده اند، بازگرداند! در واقع از موشکهای دشمن بر علیه خودش استفاده نماید.

این سلاح همانطور که پیشتر نیز اشاره شد، در بستر یک فروند Boeing 747-400F قرار میگیرد که از نظر ظرفیت و حمل بار با C-5 Galaxy قابل قیاس میباشد.


ادامه دارد ....


ترجمه: اشکان سمیعی

منبع: [External Link Removed for Guests]

با سپاس از دوست و استاد ارجمند CAPTAIN PILOT گرامی

[HIGHLIGHT=#000000]کپی برداری تنها با ذکر نام   و مرکز انجمن های تخصصی CentralClubs مجاز   
Junior Poster
Junior Poster
نمایه کاربر
پست: 166
تاریخ عضویت: چهارشنبه 11 آبان 1390, 3:09 pm
محل اقامت: tehran
سپاس‌های ارسالی: 147 بار
سپاس‌های دریافتی: 735 بار

Re: آشنایی با لیزر هوابرد YAL-1 و پروژه ABL, پدافند مهلک بال

پست توسط samen70 »

دوستان عزیز میتونین ازکلیپ زیر اطلاعات بیشتری پیرامون این پدافند کسب کنیدتصویر


 ://www.facebook.com/photo.php?v= 
قفل شده

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”