چند روز قبل برایم اتفاقی افتاد که باعث شد این سوال را بپرسم . فکر کنم اگر در جمعمان روانپزشک ( نورولوژیست ) ، پزشک ، روانشناس یا متخصص تربیت بدنی ورزیده باشد بتواند کمکم کند . از دوستان مطلع هم خواهش می کنم اگر اطلاعاتی دارند در اختیارمان قرار دهند .
و اما سوال :
چند روز پیش در باشگاه داشتم از پشت کیسه بوکس رد می شدم که دوستم ضربه ی پایی به کیسه بوکس وارد کرد ، فاصله ی بنده تا کیسه حدود 20 CM ( بیست سانتیمتر ) بود . بنده بدون اینکه دوستم را ببینم که دارد حرکت می کند ، و فقط با دیدن حرکت کیسه بوکس و صدای اصابت ضربه به کیسه بوکس در کسری از ثانیه ، کیسه را قبل از اینکه به من برخورد کند با دست هایم گرفتم !!!
متعاقبش دوستم از من معذرت خواست ! چندین بار چنین اتفاق هایی برایم افتاده که عکس العمل های بسیار سریعم برای خودم هم عجیب بوده . 
وقتی دبیرستان بودم دبیر فیزیکمان در تحلیل مسائل حرکت شناسی میگفت که چون بشر برای انجام عکس العمل به زمانی نزدیک به یک ثانیه نیاز دارد ( کمی کمتر از یک ثانیه ) معمولا تا انجام عکس العمل اتومبیل مصافت زیادی را طی می کند و تصادف و ...
اما در اینجا بنده در برابر کیسه ای که حدود بیست سانتیمتر با من فاصله داشت ، عکس العملی بسیار سریع نشان دادم . این رو هم بگم در اون لحظات زمان به شکل عجیبی برام آرام میگذشت !!!
سوال اصلی :
آیا ممکن هست که بشری در اثر تمرین و یادگیری ( با توجه به اینکه در کودکی دروازه بان بودم و از ایام نوجوانی هنر های رزمی را به شکل مرتب و جدی شروع کرده ام ) و حتی خصوصیات وراثتی صاحب سرعتی بیش از سرعتی که در نورولوژی ( عصب شناسی ) به دست آمده ، شود ؟! و آیا می توان این محدودیت ها را جابجا کرد ؟!
البته موارد مشابه زیادی هم مثل این مورد برایم پیش آمده طوری که دوستانم این عکس العمل سریعم را به من گوشزد کرده اند و فقط محدود به این مورد نمی شود .
بابا نکنه فکر کردید من هم میرم خودسر دارو میخورم و توهم و ... 