خشم، احساسي مخرب

[ALIAGHAKHAN]

خشم، احساسي مخرب

بيش از 2000 سال از درگيري انسان براي مقابله با مشكلات عمومي خشم
مي‌گذرد. خشم به شكلي وحشتناك ارتباطات انساني را ويران مي‌كند و با وجود
تلاش‌هاي بسيار همچنان عموميت دارد، تقريبا هيچ چيز مخرب‌تر از پرخاشگري
نيست.
خشم، سمج‌تر از همه كج‌خلقي‌هايي است كه مردم مي‌خواهند خود را از شر آن
خلاص كنند. در واقع عصبانيت بدترين حالتي است كه مردم از كنترل آن
عاجزند. خشم يك حالت برانگيختگي و هيجاني شديد در هنگام روبه‌روشدن با
محرك‌هاي نامناسب محيطي است و احساسي است كه همه انسان‌ها به نوعي آن را
تجربه مي‌كنند و مي‌توان گفت خشم بخشي از زندگي ماست و همه سعي مي‌كنند
بياموزند كه چگونه با خشم خود كنار بيايند.

در ايجاد خشم عوامل گوناگوني نقش دارند از جمله تجاوز به مالكيت افراد،
حمله و آزار (مثل تمسخر كردن، تحقير كردن، بي‌احترامي، فحش، ناسزا و...)
حمله فيزيكي، طرد شدن، اصرار و پافشاري براي انجام كاري برخلاف ميل خود،
اضطراب، افسردگي و موارد ديگر..

اكثر اوقات مردم وقتي با اين عوامل محرك مواجه مي‌شوند بهترين راه خالي
كردن خشم يا بيرون ريختن غضب مي‌دانند ولي تحقيقات نشان داده است كه نه
تنها خالي كردن خشم هيچ‌گونه تاثيري در از بين بردن عصبانيت ندارد بلكه
يكي از بدترين راه‌هاي فرو خواباندن آن است. انفجار خشم معمولا باعث
برانگيختگي آن بخش از مغز مي‌شود كه احساسات را تحت كنترل دارد و شخص را
بيشتر خشمگين مي‌كند.

همه ما مي‌دانيم كه جهان كنوني ما پر از تهاجم است و انسان از دوران
كودكي، هم در خانواده و هم در محيط خارج در معرض پيام‌هاي گوناگوني از
پرخاشگري، خشم و تهاجم قرار دارد كه بر روي نگرش كودك از پيرامون و
چگونگي حل مسئله تاثير زيادي مي‌گذارد وقتي كودك با چنين الگوهايي
همانندسازي مي‌كند احتمال اين‌كه در حل مسئله خود نيز اين روش‌ها را
انتخاب كند زياد است. بنابراين آموختن در مورد خشم و شناختن آن و وادار
كردن و به كنترل درآوردن خشم به يك روش مثبت و بي‌ضرر، ممكن است يكي از
مهمترين اصول زندگي هر فرد باشد تا از اين طريق به بهبود كيفيت زندگي در
آينده كمك شود.

گفتني است؛ تحقيقات مختلف بيانگر شيوه‌هاي گوناگوني است كه مردم براي فرو
نشاندن خشم خود به كار مي‌گيرند اما آموختن اين‌كه چگونه خودمان را از يك
موقعيت تهاجمي و پرخاشگرانه خارج كنيم و آموختن اين‌كه چگونه قرباني
اعمال پرخاشگرانه شخص ديگري نشويم، امر مهمي است.

و بايد بدانيم كه اگر در مرحله فرو خواباندن خشم زنجيره افكار
عصباني‌كننده خود را رها نكنيم آن‌گاه اين روش‌ها هيچ تاثيري نخواهد داشت
بنابراين آشنايي با شيوه‌هاي برقراري ارتباط منطقي و مناسب با ديگران
مي‌تواند در جهت كنترل و كاهش اثرات منفي خشم و حفظ آرامش و سلامتي فردي
و اجتماعي بسيار موثر واقع شود