عادت‌هاى بد غذايى در نوجوانان

[Dr.Akhavan]

 ‌هاى بد غذايى در  



نویسنده :زهرا رضايى

- من اين غذا رو نمى خورم. شما دوباره توى اين غذا روغن ريختيد.
نيلوفر و مادرش هميشه سر خوردن غذا با هم بحث دارند.
- من مى خوام خودمو لاغر كنم، ولى با اين برنامه غذايى شما هر روز دارم چاق تر مى شم.
- شدى پوست و استخوون. ديگه چيزى ازت نمونده.
نيلوفر از سر ميز غذا بلند مى شود تا به اتاقش برود.
- تو از صبح تا حالا چيزى نخوردى. بالاخره مريض مى شى.





•••
در دنياى متمدن و مدرن ما همه دختران نوجوان دوست دارند لاغر شوند. چرا خوب اين مد است. دختران امروزى فقط كارشان شمردن كالرى غذاها، محاسبه ميزان چربى در غذا، جمع آورى اطلاعات درباره داروها و مواد لاغر كننده و ورزش است. وقتى پاى درد دل آنها مى نشينيد براى شما هزاران علت مى آورند تا لاغر و لاغر تر شوند. «اين مده»، «همه همكلاسى هاى من لاغر هستند» انگار هيچ دختر نوجوانى نمى خواهد از اين قافله عقب بماند. مشكل در وزن ايده آل نيست. مشكل در لاغرى بيش از حدى است كه امروزه گريبان اغلب دختران نوجوان را گرفته است. لاغريى كه به نوعى اختلال به نام « بى اشتهايى» عصبى منجر مى شود. دخترانى كه به اين اختلال دچار مى شوند، بشدت از اين كه چاق شوند هراس دارند. اين هراس اغلب جنبه روانى به خود مى گيرد و در نتيجه، او در برابر غذا خوردن از خود مقاومت نشان مى دهد و حتى وقتى والدين با اصرار و زور او را وادار به خوردن غذا مى كنند، يواشكى به دستشويى رفته و خود را وادار به استفراغ مى كند تا به اين ترتيب هر آنچه را كه بلعيده بود بالا بياورد! در مواقعى نيز از داروهاى ملين و مسهل استفاده مى كند. بعضى اوقات نيز به طور وسواس گونه اى ورزش مى كند.
نوجوانى كه با بى اشتهايى عصبى روبه رو است، خود را چاق مى داند و هرچه ديگران به او مى گويند كه او چاق نيست و رفتارش غير طبيعى است، گوش نمى دهد.
تابوى دخترهاى امروزى چاق بودن و چاق شدن است. اكثر دخترهاى نوجوان نگران تغييراتى هستند كه در بدنشان رخ مى دهد. آنها مى خواهند هنوز كودك باقى بمانند. آنها با محدود كردن غذاى مصرفى شان مى خواهند جلوى رشد و نموشان را بگيرند تا هنوز كودك باقى بمانند. بسيارى از اين دختران آمادگى روانى و عاطفى لازم را براى طى كردن دوران بلوغ ندارند و در ضمن برايشان دشوار است كه مسائل و نگرانى هايشان را با ديگران در ميان بگذارند.
پس بهتر است شما به عنوان يك والد با دختر نوجوان تان حرف بزنيد و او را تشويق كنيد تا با شما درد دل كند. مراقب باشيد از حرف هاى او ابداً خشمگين و ناراحت نشويد. اگر به نگرانى هاى او درباره غذايى كه مى خورد گوش دهيد، مى توانيد به نگرانى هاى عميق تر او نيز پى ببريد. او اگر احساس كند كه آزادانه تر مى تواند حرف هايش را بزند، نگرانى اش درباره غذايى كه مى خورد كمتر مى شود.
اولين حقيقت درباره بى اشتهايى عصبى اين است كه خيلى زود شما مى توانيد از شرش خلاص شويد. نگران اين نباشيد كه اين ناراحتى در فرزند نوجوان شما ادامه دار خواهد شد. با اين وجود بايد متوجه نشانه هاى هشدار دهنده اى كه از بين نمى رود و باقى مى ماند باشيد. برخى از اين نشانه ها عبارت است از:

* كاهش وزن به حدى كه وزن نوجوان شما از ۸۵ درصد وزن عادى كمتر باشد
* وسواس فكرى درباره غذا، طرز درست كردن و خوردن غذا همراه با فوبياى چاق شدن
* زمانى كه نوجوان شما با وجود وزن طبيعى، خود را چاق تصور مى كند
* وزن كشى بى علت و پيوسته
ترس از غذا خوردن درميهمانى ها و رعايت رژيم
* نشانه هاى فيزيكى همچون يبوست، خستگى و تحمل نكردن سرما
* افسردگى
* درآمدن موهاى زائد

به ياد داشته باشيد از هر ۵۰ نوجوان، يكى با اين مشكل روبه رو ست. اغلب دختران پس از ۱۷ سالگى از اين اختلال رهايى مى يابند ولى بعضى از آنها تمام عمر گرفتار آن هستند و حتى كار به بسترى شدن در بيمارستان هم مى كشد.