بخش اختصاصي نيروي هوايي ايران

[Mahdi1944]

Fariborz جان
دوستاني که با google earth کار کردند مي‌دونند که به دست اوردن چنين عکسهايي دقت و مهارت و وقت زيادي رو لازم داره، واقعا پشتکار شما ستودني هست دوست من

[Mohammad 1985]

خوب حالا با توجه به عكسهايي كه دوست خوبمون فريبرز قرار دادن منم يه سري چيزها رو براي شما معرفي مي كنم.
عكس اول :

دوستان طبق شماره ها توضيح مي دم.
1 باند هليكوپتر هاست
2 و 3 انبار هستن
4 و 5 سوله هاي اصلي تعميرات
6 ساختمان ادراي هست و بخش كامپيوتر در مورد بخش كامپيوتر بايد بگم كه آفيس كاملا امريكايي داره و بسيار جالبه آدم فكر ميكنه توي آمريكاي دهه 70 هست بعضي از كامپيوتر هاش واقعا قديمي و جالبن مونيتورهاي تك رنگ سبز و سياه آمريكايي هنوز هم كار ميكنند واقعا بخش جالبيه من كه اونجا خيلي حال مي كنم احساس ميكنم توي آمريكا هستم هنوز هم اونجا اطلاعاتي را بر روي نوارهاي مغناطيسي ضبط كي كنند و اون دستگاه هاي

بزرگي كه اونها رو مينويسه واقعه جالبن.
7 سازمان نقشه برداري كشور هست
8 سازمان هواشناسي كشور هست
9 زمين فوتبال تيم هما تهران
10 فروشگاه رفاه آزادي
11 مجمتع هاي مسكوني شهيد فكوري
12 پل عابر پياده كه از بالاي اون قسمتي از باند و داخل شركت پنها ديده ميشه.
13 -14- 15 - 16 - 17 - 18 برجكهاي نگهباني هستن.
عكس دوم :

1 اون قسمت سايه باني هست كه دقيقا هلي كوپتر هاي آمريكايي كه به طبس آمده بودند دقيقا در زير قسمتي كه من مشخص كردم هستند.
2 لاشه هلي كوپتر هوادريا نيروي دريايي ارتش كه زلزله بم سقوط كرد . و در اين عكس مشخص شده به شماره 314 (2314- 8 )
3 كيوسك انتظامات! حالا خودتون حساب كنيد كه من از كجا از اون هلي كوپتر عكس گرفتم ! با هزار بدبختي تونستيم سر انتظامات اونجا رو شيره بماليم!
4 لاشه هاي صدها هليكوتر كه يا از رده خارج شدن يا سقوط كردن به نوعي يه قبرستان هلي كوپتر
5 آتش نشاني باند و محل استقرار ماشينهاي سوخت رسان و نفراتش سابقا يك پدافند هوايي هم داشت
6 از اينجا تشخيصش سخته يا ماشين آتش نشاني هست يا سوخت رسان.
7 ساختمان عمليات پرواز و محل حضور خلبانان
8 برج مراقبت
عكس بعدي :

1 در ورودي
2 برجك نگهباني
3 پمپ بنزين
4 در ورودي پاركينگ
5 مجموعه ورزشي
6 ساختمان تعميرات خودروها
7 ساختمان سازمان نقشع برداري كشور
8 ساختمان اداري
9 باغباني

[Fariborz]

با سلام مطلبی رو در مورد نيروی هوائی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ايران براتون آماده کردم که اميدوارم مورد توجه قرار بگيره . اين نگاهی کوتاه و گذرا بدون وارد شدن به مسائل حاشيه ای می باشد .

مطالب مربوط به نيروی هوائی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در بين نظاميان کشورمون به اختصار نهسا و در زبان انگليسی IRGCAF ناميده ميشه رو با نگاهی کوتاه به تاريخچه تشکيل اون شروع ميکنم . با پيروزی انقلاب اسلامی در بهمن سال ۵۷ و به منظور دفاع از دستاوردهای آن سپاه پاسداران بعنوان يک نيروی شبه نظامی و چريکی با استعداد ۱۰۰۰۰ نفر پا به عرصه وجود گذاشت . اين نيرو تا آغاز جنگ تحميلی به شکلی محدود در مبارزه با ناآراميها در کنار ارتش به فعاليت خودش در اقصی نقاط کشور ادامه داد. با شروع جنگ سپاه با تمام نيروهای در اختيارش به مرزهای جنوبی و غربی کشور اعزام شد تا در کنار ارتش به مبارزه با نيروهای بعثی بپردازد.در سال ۱۳۶۰ اولين لشگر زرهی سپاه ( لشگر ۳۰ زرهی ) با استفاده از ادوات غنيمتی از عراق تشکيل شد و سپاه اولين قدم رودر راه تبديل به يک نيروی کلاسيک و مکانيزه برداشت .

در تاريخ ۲۶ شهريور سال ۱۳۶۴ فرمان تشکيل نيروهای سه گانه سپاه از سوی فرمانده کل قوا صادر شد و اين تاريخ رو نقطه عطف سپاه ميشه به حساب آورد . اما تا قبل از اين تاريخ يگان هوائی سپاه با در اختيار داشتن چند فروند هواپيمای کوچک از قبيل Piper chieftain که از ارگانهائی نظير نخست وزيری و وزارت دربار سابق در اختيار داشت به فعاليت محدود در زمينه نقل و انتقال فرماندهان و مقامات کشوری مشغول بود.در سالهای ابتدائی تشکيل سپاه در جهت تقويت يگان هوائی چند فروند هواپيمای Falcon- 20 از طرف نيروی دريائی ارتش دراختيار اين نيرو قرار داده شد.با شروع جنگ تحميلی وحمله ناجوانمردانه نيروهای بعثی به شهرهای ايران بوسيله موشکهای دوربرد زمين به زمين ايران اقدام به خريد اين نوع سلاح از کشورهای دوست کرد و با توجه به عدم وجود اين نوع سلاح در سازمان نظامی ايران تا آنزمان , اين موشکها به سپاه پاسداران انتقال ويگان موشکی سپاه تشکيل گرديد . بعد از تشکيل نيروی هوائی سپاه اين يگان به يکی از زير مجموعه های ان تبديل شد. از زمان تشکيل نيروی هوائی سپاه تا پايان جنگ اين نيرو نتوانست ازرشدی مانند ديگر نيروهای سپاه برخوردار گردد علت اين تفاوت رايکی به دليل جنگ وتحريمهای اعمال شده و ديگری تفاوت آشکار از نظر زمان و سطح آموزشها در نيروی هوائی در مقايسه با ديگر نيروها می توان جستجو کرد .
در اين مقطع همچنين از يگان موشکی پدافند هوائی بايد ياد کرد . يگان پدافند موشکی سپاه با در اختيار داشتن موشکهای کوتاه برد انگيسی Tigercat که از طرف نهاجا به اين نيرو تحويل داده شد و همچنين موشک برد متوسط HQ -2 که نسخه چينی موشک روسی SAM - 2 GUIDELINE ميباشد به دفاع ازآسمان کشور پرداخت . در سالهای ميانی جنگ سپاه مدعی سرنگون ساختن يک فروند هواپيمای ميگ ـ ۲۵ عراقی بر فراز اصفهان بوسيله همين موشکها گرديد . با خاتمه جنگ کار ساماندهی نهسا سرعت بيشتری به خود گرفت . در اين سالها برای اولين بار يک فرمانده ارتشی بدستور فرمانده کل قوا به سمت فرماندهی نيروی هوائی سپاه منصوب گشت . البته تا قبل از آن ارتشيان زيادی لباس سپاهی به تن کرده بودند ولی اين اولين بار بود که يک ارتشی فرمانده يکی از نيروهای سه گانه سپاه ميشد. سرتيپ خلبان محمد حسين جلالی که از فرماندهان خوشنام هوانيروز بود و دوره خلبانی و استاد خلبانی را در امريکا و ايتاليا طی کرده بود پا به سپاه گذاشت تا منشأ تغييرات کلی گردد . وی که در کابينه مهندس موسوی مقام وزارت دفاع را بر عهده داشت کار خود را به سرعت شروع کرد و در دوره رياست او نهسا به سرعت مراحل تکامل را طی کرد . در همين زمان سردار محسن رضائی فرمانده کل وقت سپاه پاسداران در يک مصاحبه مطبوعاتی از تجهيز سپاه به تعداد زيادی هليکوپتر و هواپيما خبر داد . در پائيز سال ۱۳۶۹ اولين گروه از دانشجويان خلبانی سپاه مراسم دريافت سردوشی را در دانشگاه امام حسين ع ودرحضور فرمانده کل قوا جشن گرفتند . وظيفه اصلی نيروی هوائی سپاه از نظر سازمانی پشتيبانی نيروی زمينی سپاه است که که بسيار به ماموريت هوانيروز شبيه می باشد .در اينجا نگاهی کوتاه به ادوات پرنده نهسا داريم .


۱. بالگرد .
اولين مدل بالگرد در اين نيرو مدل کوچک و دو نفره Hughes- 300 بود .از چگونگی خريد وتعداد ان در ايران منبعی رسمی وجود ندارد يا حداقل برای من روشن نيست .اما برخی منابع غربی معتقدند که اين بالگرد از سوئيس وبه تعداد ۵ فروند خريداری شده است . البته با توجه به ناديده گرفتن تحريم تسليحاتی ايران در زمان جنگ و فروش تعداد زيادی هواپيماهای PC- 6 وPC- 7 ساخت شرکت Pilatus به ايران از سوی اين کشور می توان تا حدی به صحت آن اطمينان کرد ولی به هر حال در حد يک نظريه باقی می ماند .از اين نوع بالگرد در امر آموزش خلبان استفاده می شود .در کنار آن سپاه اقدام به خريد بالگرد ساخت داخل نمود . با خاتمه جنگ سازمان پشتيبانی و نوسازی هليکوپترهای ايران ( پنها ) اقدام به نوسازی وبازسازی بالگردهای سانحه ديده در جنگ تحميلی و سپس ساخت کامل آن کرد . در اين ميان به پروژه های شباويز و مدلهای ۲۰۶۱ و ۲۰۹۱ اشاره کرد . بالگرد شباويز که کار ساخت آن از زمان جنگ تحميلی آغاز و مراحل تکميل آن تا سال ۱۳۷۵ بطول انجاميد . بالگرد شباويز ۲۷۵ در حقيقت همان Bell - 205 ميباشد که به روش مهندسی معکوس (Indigenous) در ايران ساخته شده است . مدل ۲۰۶۱نمونه ساخته شده از Bell - 206 و مدل ۲۰۹۱ کپی Bell AH - 1J Cobra است . در بالگرد کبرا جديد از يک نوع Canopy جديد (Flat -Plate ) استفاده شده است.که در گذشته در مدل S اين بالگرد بکار رفته است . اين بالگرد به موشکهای پيشرفته طوفان ( نمونه موشک امريکائی TOW که در صنايع هوافضای وزارت دفاع به روش مهندسی معکوس ساخته شده است ) و راکت لانچرهای ۷۵/۲ اينچی در انواع ۷ تايی ( M-158 ) و ۱۹ تايی ( M - 200) مجهز ميباشد . در رزمايش پيامبر اعظم ص که چندی قبل در سواحل جنوبی کشور به اجرا در آمد اين بالگردها قدرت خود را به نمايش در آوردند .در زمينه ترابری نيروی هوائی سپاه تعداد زيادی بالگرد سنگين MIL - 171 ساخت کمپانی KAZAN روسيه خريداری کرده است . چند ماه قبل در جريان تحويل ۳ فروند ازاين نوع بالگرد به جمعيت هلال احمر ايران , سفير ايران در مسکو اعلام کرد که در مجموع ۶۰ فروند بالگرد MIL در نيروهای نظاهی ايران ( نيروی هوائی و دريائی سپاه و هواپيمائی نيروی انتظامی هواناجا ) در حال خدمت است . در کنار اين بالگردها سپاه بطور مستقل در حال طراحی و ساخت بالگرد در صنايع شاهد خويش است که شاهد ۲۷۸ آخرين محصول آن می باشد .

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

۲.هواپيماهای شکاری بمب افکن
سپاه برای انجام ماموريت پشتيبانی زمينی وبمباران مواضع دشمن از هواپيماهای F- 6 و SU - 25 در سازمان خود استفاده ميکند . منابع غربی تعداد ۱۶ فروند F- 6 و ۱۰ فروند SU - 25 شامل ۷ فروند عراقی که در جريان عمليات طوفان صحرا Desert Strom به ايران پرواز کردند و ۳ فروند که بطور مستقيم از روسيه خريداری گشت را برای سپاه تخمين ميزنند . در مورد هواپيماهای F - 7 N ايران نظرهای کاملأ متفاوتی وجود دارد .عده ای بر اين عقيده اند که اين هواپيماها در همان ابتدا به لحاظ مشکلات عديده به نهاجا منتقل گرديد و عده ای بر خلاف آن اين هواپيما را در خدمت سپاه می دانند . هواپيمای EMB - 312 Tucano ساخت شرکت Embraer در اصل هواپيمای آموزشی ميباشد که در نيروی هوائی سپاه مأموريت پشتيبانی از نيروهای زمينی را نيز بر عهده دارند .از اين نوع هواپيما ۲۴ فروند سفارش داده شد که تنها ۱۵ فروند به ايران تحويل گشت .البته اين آمار برای من زياد مطمئن نيست ولی هيچ آمار رسمی در دسترس من نيست


[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]


۳. هواپيماهای آموزشی
ايران در طول سالهای دهه ۹۰ ميلادی تعداد ۲۵ فروند هواپيمای آموزشی از نوع MFI-17B Mushak از پاکستان خريداری کرد . اين هواپيما که اصل ساخت SAAB سوئد است تحت امتياز در پاکستان ساخته شده است . سپاه همچنين از هواپيماهای PC - 7 سوئيسی برای امور آموزشی بهره می برد . خاطر نشان می کنم که اين هواپيما امروزه در سازمان صنايع هواپيما سازی ايران ( هسا ) تحت نام سپاه ـ ۶۸ به مرحله توليد رسيده است .در طی سالهای گذشته در مجموع ۴۵ فروند از اين نوع هواپيما برای نيروهای مسلح ايران خريداری گشته است .


[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

۴.هواپيماهای ترابری
در اين بخش سپاه از ۱۲ فروند هواپيمای AN - 74 TK 200 ساخت کمپانی Antonov اوکرائين استفاده می کند. نهسا تعداد نامشخصی هواپيمای ترابری سنگين از نوع IL - 76 ساخت Ilyushin روسيه داره که يک فروند از اونها چند سال قبل سقوط کرد و کلی نيروهای نظامی شهيد شدند . (روحشان شاد ) در جريان عمليات امدادرسانی به بازماندگان زلزله بم طبق آمار رسمی سازمان هواپيمائی کشور که در سايت اينترنتی اين سازمان منتشر شد تعداد ۱۲ فروند IL - 76 سپاه شرکت کردند .سپاه همچنين ۹ فروند هواپيمای دو موتوره Y - 12 ساخت Harbin چين رو در اختيار داره. هواپيمای Falcon - 20 رو هم که قبلأ اشاره بهش کردم .اخباری در مورد خريداری ۲۴ فروند هواپيمای Y -7 وجود داشت که تاکنون تا ئيد نشده است .


[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]


۵. يگان موشکی
سپاه از موشکهای زمين به زمين زيادی برخورداره که به انواع شهاب ۱و۲و۳ و اسکاد بی و اسکاد سی وفراگ ۷ و زلزال ۱ و ۲ وفاتح ۱۱۰ بايد اشاره کرد . در زمينه موشکهای زمين به هوا موشکهای سام ۲ و سام۶ سام ۷ را بايد اسم برد .همچنين موشکهای پيشرفته FM-80 که نمونه چينی موشک کروتال است. اين موشک اکنون در ايران تحت نام شهاب ثاقب توليد ميشه . به اين بايد نسخه های ايرانی موشکهای بالا رو هم اضافه کنيم ( صياد ـ ميثاق ـتندر ۶۸ وغيره . در سپاه در ابتدا همه وسايل پرنده از شماره سريال ×× ۲۲ ـ ۱۵ استفاده ميشد که ۱۵ يادآور واقعه ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و ۲۲ به ياد ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود .بعدها با افزايش تعداد وسايل پرنده ۹۹ شماره ديگه کفايت نميکرد . به همين دليل سريالهای زير انتخاب شدند
بالگردهای ترابری ×× ۱۲ ـ ۱۵
بالگردهای هجومی ×× ۱۴ ـ ۱۵
هواپيمای ترابری ×× ۲۲ ـ ۱۵
هواپيمای هجومی ×× ۲۴ ـ ۱۵

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

[Reza6662]

Fariborz,
از مطلب خوب و اطلاع رساني شما متشکرم.
در مورد نيروي هوايي سپاه همين قدر بگم که توان رزمي بسيار پائيني در قسمت هواپيماهاي رزمي داره.
هواپيماهاي Su-25 ويژهء عمليات CAP يا پشتيباني نزديک هوايي هستند و شکاري بمب افکن محسوب نميشن.
هواپيماهاي F-6 هم به علت دارا بودن تکنولوژي دههء 50 ميلادي، ارزش رزمي ندارند.
هواپيماهايي نظير PC-6 و PC-7 و Tuccano هم عمدتن براي آموزش خلبانان مناسبند تا حضور در ميدان جنگ.
هواپيماهاي IL-76 هم در وضعيت نامناسبي به سر مي برن، يک فروند در کرمان سقوط کرد، يک فروند موتورش
در نزديکي مشهد آتش گرفت، يک فروند دچار نشت سيستم هيدروليک شد و فرود اضطراري کرد و . . .

[Fariborz]

رضا جان از اينکه وقت برای خوندن مطلب صرف کردی متشکرم . ولی مطلبی هست که ميخوام بدونم . اميدوارم اين موضوع اگر ادامه پيدا کنه ( که اميدوارم اينطور بشه ) به تشنج کشيده نشه و دوستان با دلايل عقلانی و محکمه پسند تو بحث شرکت کنند. اما سئوال من مربوط ميشه به اينکه اگر مطالبی که عنوان کردی و صادقانه بهت بگم چندان دلگرم کننده هم نبود , در کل اين نيروی نظامی رو در چه حدی ارزيابی می کنی . آيا يک نيروی هوائی با اون ابعاد و مخارج هيچ برنامه بلند مدتی نداره . اگر همه وسايل پرنده آن خارج از رده و غير عملياتی هستند پس ضرورت وجودش چيه . اميدوارم منظورم رو صريح بيان کرده باشم . چون اين نيروی نظامی در صورت عدم کارآيی مناسب به کمک هيچ کس نميآد . من اين سئوال رو به اين خاطر ميپرسم چون از اوضاع درونی به دورم. دلم ميخواد نظر دوستانی رو که داخل ايران هستند بدونم . به هر صورت جوانانی که در اينترنت به جای چت کردن و صفحه های مبتذل اينترنت رو بالا پائين کردن , توی يک فروم علمی شرکت ميکنند برای من جزو نخبگان کشور محسوب مشوند.البته من خيلی کلی گفتم ولی به هر حال اينجا بايد محل تبادل آرا باشه . اميدوارم (دوباره تکرار ميکنم ) بحث به مسائل انحرافی کشيده نشه ولی برام نظرات دوستان مسائل هوانوردی جالبه . با سپاس .

[Saeid12345]

فريبرز جان چون سوال را از آقا رضا پرسيديد اول ايشون نظر خود را بيان کنند و بعدا اگر مايل من نيز به نوبه خود نظراتي
دارم که خواهم گفت.

[آرمان]

Fariborz, شايد ضرورت وجود نيروي هوايي حال حاضر ايران فقط و فقط جنبه تبليغاتي و جهت نگه داشتن
ثبات افکار عمومي هست. چرا که الان عملاً نيروي هوايي ايران کاره اي نيست و ايران بيشتر بر قدرت موشکي
خودش اتکا داره تا نيروي هوايي. با وجود نيروي هوايي فقط خرج سوخت ميگ هاي 29 رو که پرواز مي کنند بايد
بپردازيم و الا کار ديگه اي نميشه انجام داد.

[Reza6662]

Fariborz,
سلام دوست عزيز
در مورد اينکه «توان اين نيروي نظامي رو در چه حدي ارزيابي مي کنم؟» بايد بگم اگه منظورت نيروي هوايي سپاه هست که توان اين نيرو بر 4 قسمت تقسيم ميشه:
1) توان رزمي: مشتمل بر سوخوي25 و F-6 (هواپيماهاي آموزشي رو حساب نمي کنم)
2) توان هليکوپتري
3) توان ترابري: مشتمل بر هواپيماهاي An72 و IL-76
4) توان موشکي: زمين به زمين و زمين به هوا

و اما با توجه به استعداد تجهيزات موجود، شمارهء 1 نيرويي تبليغاتي محسوب ميش تا يک نيروي بازدارنده. هواپيماهاي سوخوي25 براي پشتيباني عمليات نيروهاي زميني کاربرد دارند و من فکر نمي کنم با 10 فروند سوخوي25، پشتيباني خاصي رو بشه از نيروهاي زميني انجام داد، مضاف بر اينکه بسيار بعيد هست ما در جنگي زميني و سنگين مانند جنگ با عراق، با کشور ديگه اي درگير جنگ بشيم.
هواپيماهاي F-6 هم هواپيماهايي شکاري محسوب ميشن که براي هدفگيري هواپيماهايي در سطح F-86 Saber يا F-104 مناسب هستن تا جنگنده هايي امروزي مانند F-16E/F يا F-15S که در دور و اطراف ما به تعداد فراوان در اختيار اعراب (از دشمنان واقعي ايرانيان) قرار دارن. لازم به ذکر هست که همين ديروز (پنجشنبه) امارات و مصر بازهم بر خروج ايران از جزايرش که هزاران سال هست در اختيار ايران بوده، تاکيد کردن. در صورت درگيري احتمالي هوايي با امارات، ما با F-6 يا سوخوي25 تنها مي توانيم ناظر سرنگوني شان توسط ميراژهاي 2000 يا F-16 هاي اماراتي باشيم.

در مورد شمارهء 2 هم بايد گفت مشتمل بر هليکوپترهاي Mi-171 هستش و براي عمليات امداد و نجات مناسب هست. ضمن اينکه اين نيرو در جريان سقوط هواپيماهاي Tu-154 شرکت ايران ايرتورز در نزديکي خرم آباد و همچنين کمک به زلزلهء بم فعال بود. هرچند که از نظر تعداد و سابقه، نيرويي پراستعداد محسوب نميشه.
ضمنن چند فروندي هم از هليکوپترهاي کبرا با آرم سپاه ديدم که به نظرم خيلي عجيب اومد، چون توان تعميراتي اين هليکوپترها تنها از عهدهء هوانيروز و پنها برمياد، ضمن اينکه اين هليکوپترها متعلق به هوانيروز ارتش بايد باشند نه سپاه. (تعداد اندک اين هليکوپترها ما رو از توجه و بررسي بيشتر منع ميکنه)

در مورد شمارهء 3 هم به نظر من توان اين نيرو پس از کمک به آسيب ديدگان وقايعي مانند سيل و زلزله (که در ايران الا ماشاء الله زياد داريم)، براي حمل و نقل نيرو از شهرها به مناطق نزديک به ميدان نبرد هست، ولي برخي سوانح رخ داد، نشان از کم تجربگي نيروهاي فعال در اين زمينه و نامناسب بودن هواپيماهاي روسي حکايت داره.

و اما مهمترين توان نيروي هوايي سپاه، در زمينهء يگانهاي موشکي هستش. عمده ترين اين موشکهاي در قسمت زمين به زمين عبارتند از: شهاب3 و اسکادB. در قسمت زمين به هوا نيز عبارتند از: HQ-2 (نوع چيني سام2) و SA-6 (سام6) و موشکهاي دوش پرتاب نظير استينگر (AIM-92)، سام7 و ميثاق.
موشکهاي استينگر در جريان جنگ با عراق از مجاهدين افغان خريداري شدن.
HQ-2 موشکي است دوربرد ولي بسيار ناتوان در شکار هواپيما.
SA-6 به تازگي وارد خدمت شده و از تعداد و توانش من اطلاعي ندارم، هرچند که موشکهاي توانمندي در شکار هواپيماهايي که در ارتفاع پائين و متوسط پرواز مي کن محسوب ميشن.
ميثاق با کمک چيني ها و بر اساس موشک ونگار QW-1 ساخته شده و در اصل و با توجه به ظاهرش، کپي اي هست از موشک Sa-7/14/18. اين موشک براي هدفگيري هواپيماهايي که با سرعت بيش از 500 کيلومتر بر ساعت پرواز مي کنن، بسيار ناتوان هست و تنها براي هدفگيري هواپيماهايي نظير A-10 يا هليکوپتر مناسب هست. که البته A-10 مجهز به پرتابگر Chaff اتوماتيک هست و با اين حساب، اين موشک تقريبن به هيچ دردي نمي خوره؛ مخصون اينکه در اختيار حزب الله لبنان هم قرار داره و اين نيروي تاکنون يک پرندهء اسرائيلي رو هم نتونسته با اين موشک، سرنگون کنه.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
نيروي هوايي ارتش
در مورد توان نيروي هوايي ارتش، بايد اذعان کنم اين نيرو به دليل توجه و عنايت ش ا ه فقيد ايران، مي رفت که باعث افتخار و سرفرازي ايران بشه. دارا بودن 450 هواپيماي جنگنده، 5000 خلبان و 100 هزار نفر پرسنل تا سال 1357، اين نيرو رو در ردهء پنجم جهان قرار داده بود. پروازهاي مرتب و روزانهء خلبانان، انجام سه بار سوختگيري هوايي در روز و حتا شب (جهت آموزش سوختگيري هوايي)، دارا بودن دهها تانکر سوخت رسان نظير بوئينگهاي 747 و 707، بيش از 50 فروند هواپيماي ترابري C-130 و همچنين هواپيماهايي شکاري – بمب افکن که از تکنولوژيک به روز محسوب ميشدن، قرار بود مانعي باشن براي گسترش اتحاد شوروي و خيال پردازي هاي صدام جنايتکار.

استعداد نيروي هوايي ايران پيش از 22 بهمن 1357
197 فروند F-4D/E (تعدادي در حدود 20 تا 30 فروند به دليل وقوع انقلاب تحويل داده نشدن)
16 فروند RF-4E (از 25 فروند سفارش داده شده)
77 فروند F-14A (مجهز به موتورهاي اصلاح شدهء TF30-P414 به جاي موتور معيوب P412)
150 فروند F-5E/F و تعداد اندکي F-5A/B
55 فروند C-130H
15 فروند تانکر 747 و 707
6 فروند هواپيمايي گشت دريايي P-3F (که آقاي جان پناه، مقالهء خوبي در اين مورد نوشتن)

هواپيماهاي سفارش داده شده (تحويل نشده به دليل انقلاب)
140 فروند F-14B (کابين خلبان اصلاح شده و مجهز به MFD شده است، ضمن اينکه سيستمي که به سال 1981 به نام TARPS بر روي اف14 ها نصب شد، در واقع پيشنيه اي قبل از اين تاريخ دارد، و قرار بوده به ايران تحويل داده شود)
در اين مدل از اف14 ها، عملکرد سيستم رادار بهبود پيدا کرده بود و موشکهاي فونيکس و اسپارو، با دقت بيشتر به سمت اهداف هدايت مي شدن. (در اين مدل از اف14، براي پرتاب فونيکس، چون Fire & Forget هستش، اطلاعات بسيار دقيق تري از رادار اف14 به حافظهء موشک منتقل ميشد)

300 فروند F-16A/B که قرار بود 140 فروند در کارخانهء فورت ورث تگزاس و 160 فروند در هساي اصفهان توليد بشن. ش ا ه، پس از پروازي که با YF-16 انجام داد، علاقهء فراواني به خريد اين هواپيما پيدا کرده بود و قرار بود تا سال 1362، ستون اصلي نيروي هوايي ايران، بر F-16 استوار بشه. بر اساس قرارداد ايران با جنرال دايناميکز، همچنين قرار بود موتورهاي PW اين هواپيما در کارخانه اي در اصفهان مونتاژ بشن. همچنين طبق اين قرارداد، قرار بود هواپيماهاي F-16 بر طبق نيازمندي ها و پيشرفته شدن سيستم ها، Update بشن؛ اين به روزآوري که مدنظر ايران بود، سرانجام به نام پروژه Pacer Loft به سال 1981 و 1982 براي اف16 هاي چهار کشور اروپايي عضو ناتو به اجرا درآمد.

ساير موارد معلق شده
150 فروند C-130
10 فروند E-3 موسوم به AWACS (اين تعداد 10 فروند توسط ويليام سوليوان در کتاب خاطراتش نوشته شده)
3 فروند E-2C موسوم به Hawkeye (مقاله اش در بخش الکترونيک هوايي سايت موجود هست)
اجارهء يک ناو هواپيمابر (احتمالن جان اف کندي)
خريد تانکرهاي KC-135
و . . .

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
توان اين نيرو در حال حاضر
نيروي هوايي ايران، امروز در بدترين شرائط به سر مي بره و حتا توان دفاع هوايي در برابر هواپيماهاي کشورهاي عربي رو هم نداره. با معدودي F-4 و F-5 بر جاي مانده از پيش از انقلاب و تعداد انگشت شماري F-14 که توان رادار آنها به علت نبود قطعات يدکي براي رادار AWG-9 تقريبن به صفر رسيده و همچنين 30 فروند MiG-29A/UB که از نظر آويونيک و رادار، هواپيماهايي در حد دههء 1960 محسوب ميشن و همچنين تعداد حدود 30 فروند سوخوي24 که از نظر مانورپذيري و شرکت در نبردهوايي، هواپيمايي بسيار تنبل و کند به حساب مياد. اين در حالي هست که هواپيماهايي F-4 که در سال 1347 خريداري شدن، ضمن انجام ماموريتهاي ضداهداف زميني، قادر بودند موشکهاي راداري اسپارو را با برد حدود 50 کيلومتر پرتاب کنند.
سوخوي24 و ميگ29، يک مشکل عمده و ساختاري هم دارند: هر دو داراي مشکل اغلب هواپيماهاي روسي هستن يعني TBO بسيار پائيني دارند (Time Between Overhaul) يعني براي موتور F-4 فاصلهء بين دو تعمير اساسي به بيش از 2000 ساعت بالغ ميشه و براي موتور ميگ29 اين فاصله تنها به 400 ساعت ميرسه.
هواپيماهاي F-5 اين نيرو که از سال 1343 وارد خدمت شدن، بسيار بسيار فرسوده هستن و من مواردي وحشتناکي از مشکلات فني اين هواپيماها شنيدم، مثل: عدم پرتاب موشک سايدوايندر در جريان يک نبرد هوايي با ميگ25 عراقي، عمل نکردن سيستم Eject صندلي به دليل عمر بسيار طولاني و فرسوده بودن، مشکلات سيستم هيدروليک به دليل عمر زياد، ضعف مفرط رادار و سيستم هاي آويونيک، ظرفيت حمل مهمات بسيار کم و . . .

هواپيماي ديگه اين نيرو، F-7 ساخت چين هست که تنها براي نمايش و شرکت در مانور روز ارتش مناسب هستن، البته به شرطي که بر سر مردم تماشا کنندهء رژه،‌ سقوط نکنن.

و اما سوال شما در مورد داشتن برنامهء بلند مدت براي نيروي هوايي:
به نظر من هيچ برنامه اي وجود نداره. همانطور که ساير دوستان عرض کردند، با دليل هزينه هاي بسيار سنگين تعمير و نگهداري هواپيماهاي نظامي، کشور ما، کم کم به سمت استفاده از موشکهاي زمين به زمين داره پيش ميره و بنا به اعتقاد برخي مسئولان کم سواد نظامي در ارتش نظير سرلشگر فيروزآبادي، امروز به توان موشکي زمين به زمين بسيار بها داده ميشه و به نظر من عملن نيروي هوايي تا 20 سال آينده، تنها در بعد ترابري فعاليت خواهد داشت.

با توجه به به وسعت بسيار زياد ايران، براي داشتن يک نيروي هوايي قدرتمند، به نظر من بايد حدود 1000 فروند جنگنده در انواع گوناگون خريداري کرد که پيش از اين، دوست خوبمون آقاي سعيد، مطالب خوبي در اين زمينه اظهار کرده بودند.

[Saeid12345]

به نظر من و بصورت خيلي ساده بايد نيروي هوايي سپاه را به همين چهار قسمتي تقسيم کرد که قبلا دوستمون رض ذکر کردند :

1) توان رزمي: مشتمل بر سوخوي25 و F-6 به اضافه کبري ها
2) توان هليکوپتري ترابري
3) توان ترابري: مشتمل بر هواپيماهاي An72 و IL-76
4) توان موشکي: زمين به زمين و زمين به هوا

در مورد شماره يک بايد گفت که اصلا اف-6 رو حساب نکنيد و چيزي بيش از سيبل متحرک نيستند!
ولي سوخو-25 يک جنگنده CAS توانا و قدرتمند هست که مشکل اصلي در اين قسمت اول تعداد کم (10 فروند) و دوم
نبود پوشش هوايي بوسيله جنگنده شکاريهاي قدرتمند.
تنها کاري که با 10 فروند سوخو-25 ميتوان انجام داد اين هست که آنها را با کبري هاي سپاه بصورت ترکيبي و يکجا در يک
منطقه کوچک و بصورت ضربتي مورد استفاده قرار داد. مثلا براي پشتيباني از يک لشکر زرهي يا ...

شماره 2 هم که در بخش ترابري تقريبا قابل قبول هست ولي کفاف وسعت ايران را نخواهد داد. بايد در اين بخش نيز تمام
توان هليکوپتري را در يک منطقه محدود و کوچک وارد عمل کرد تا نتيجه گرفت.

شماره 3 نيز مانند شماره 2 هست.

شماره 4 تنها نقطه قوت نيروي هوايي سپاه هست و بايد بيشترين تمرکز را بر روي اين بخش متوجه کرد.
در اين بخش سپاه از انواع موشکهاي بالستيک کوتاهبرد و ميانبرد و موشکهاي تاکتيکي با برد کم بهره ميبرد که نيازي به
معرفي آنها نميبينم. و اما در بخش پدافند ضد هوايي نيز همينقدر هست که تنها بتوان از واحدهاي موشکي دفاع کرد
و کاربرد ديگري ندارد.
کم هزينه ترين راه براي تقويت IRGCAF اين هست که شماره 4 قويتر شود که توجه مسولان نيز بيشتر بر روي اين بخش
متمرکز شده است.

و اما نتيجه گيري کلي : نيروي هوايي سپاه نيرويي هست که فقط اسم نيروي هوايي را يدک ميکشد و از خصايص
يک نيروي هوايي واقعي بي بهره است. تنها نقطه قوت اين نيرو توان موشکي محدودي هست که آن هم با نبود
جنگنده هاي رهگيري و پشتيبان هوايي بيشتر از چند هفته دوام نخواهد آورد!

واقع IRGCAF چيزي بجز اتلاف وقت و بودجه نيست.
بهتر بود سپاه فقط داراي نيروي زميني ميشد و بودجه بخش هوايي و دريايي آن هم به اين نيروي واريز ميشد.
آخه تو کدوم کشور گارد حکومتي داراي نيروي هوايي و دريايي هست؟

[black hawk]

در مورد سفارش هاي زمان شاه من ليست دقيقش رو تو آدرس زير دادم توي وبلاگ ميليناري هم قبلا دادم ليست دقيق اينه )
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=4838

[Admiral]

طالب جالب و خواندني زيادي دراين تايپيك بود و من از همه شما تشكر مي كنم

[Colonel Chazan]

در اين زمان اصلاً مهم نيست ما كي و چه موقع چه هواپيمايي خريداري كنيم و يا چه برنامه ريزي هايي براي چشم انداز توسعه در 20 سال آينده داريم.اصلاً ما در فكر حال حاضر اين نيرو هستيم.اصلاً نه براي 2 ماه ديگر همين فردا .همين فردا اگر تهاجمي شود ما با اف-7 هاي سرافرازمان جلوي تهاجم جنگنده هاي تازه خشك شده امريكايي را خواهيم گرفت؟
اطلاعات رضاي عزيز ستودني است خواهش دارم دوستان كمي نزديك نگرتر هم باشند اوضاع خاورميانه را كه همه ميدانند پس مگر تنها اين مديرانند كه بايد تلاش كنند؟!آيا اصولاً ما مي توانيم در خدمت جامعه باشيم؟
تمامي اين مسايل در باب مقايسه فقط و فقط دلخوشي بيهوده و آني است.جناب فريبرز عزيز آنچه واقعيت تلخ امروز ماست نه انكار كردني است و نه فلان و نه بهمان.4 فروند عملياتي و 3 فروند اورهال شده و... چاره ما نيست.بمب اتمي عامل بازدارنده اي است صحيح اما عامل دافعه خالص نيست.در زمينه توانايي موشكي حرف هايي براي گفتن داريم اما بدين معنا كه قابل اتكاست؟ كافي نيست و به شدت لازم است و اين يعني يك سيستم ناقص.