گربه های ايرانی

[CAPTAIN PILOT]

دوست عزیز و گرامی, جناب Sami 1993
درود بر شما

یک فروند تامکت آماده مجهز به اسپارو (زیر بدنه‏)‏ و سجیل و سایندرودر ‏[اگر اشباه ننوشتم‏]‏ (هر دو باهم زیربال‏)‏

آرایش فوق, کاملا" طبیعی میباشد. محل قرار گیری موشک های AIM-7 Sparrow در قسمت تحتانی بدنه F-14 میباشند و این هواپیما در ظرفیت حداکثر خود, توانایی حمل 3 فروند از آنها را دارا میباشد. همچنین موشک های AIM-9 Sidewinder (تلفظ فارسی: سایدوایندر) بر روی Launcher های بال قرار میگیرند و در صورت عدم استفاده از AIM-54 Phoenix بر روی بال ها, میتوان تا 4 عدد Sidewinder بر روی آنها نصب نمود.

 [External Link Removed for Guests]
AIM-9 Sidewinder و AIM-54 Phoenix
 

تامکت دیگر را نشان داد که اینبار مجهز به فونیکس افسانه ای بود.

نمونه مذکور با احتمال بسیار بالا, یکی از ماکت های Phoenix و یا یکی از نمونه های غیر فعال میباشد. نمونه های فعال, بسیار انگشت شما میباشند و در اکثر موارد به دلیل حساسیت های موجود, آنها را در داخل انبار نگهداری مینمایند.

من در مقاله مجله صنایع هوایی خونده بودم که در صورت استفاده از سجیل نمی توان سایندرودر را روی بال لود کرد، ولی اینجا سجیل سایندرودر باهم لود شده بودن.

خیر, نصب هم زمان موشک های AIM-23 SkyHawk (سجیل) و AIM-9 Sidewinder بر روی بال های F-14 هیچگونه تداخلی با قابلیت های فنی آنها ندارد. هریک از هواپیماهای F-14 توانایی حمل 2 عدد موشک AIM-23 و 2 عدد AIM-9 بر روی بال ها و 4 عدد AIM-7 در قسمت تحتانی بدنه را دارا میباشند. این آرایش در صورت ورود موشک های AIM-54 متفاوت میباشد.

 [External Link Removed for Guests]
AIM-23 SkyHawk و AIM-9 Sidewinder
 

موفق باشید

[reza4087]

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

این تامکت هواپیمای اماده پرواز پایگاه بود و حتی پرواز اسکرامبل هم داشت پس این هواپیما کاملا سالمه

[CAPTAIN PILOT]

 دوستان عزیز و گرامی, جناب Sami 1993 و reza4087
درود بر شما

چگونه می توان فرق فونیکس واقعی با فونیکس بدل را متوجه شد ؟

تشخیص این موضوع بر اساس تصاویر و فیلم های نمایشی و در خصوص کلیه تسلیحات بدلی در ارتش های دنیا, تقریبا" غیر ممکن است. تنها راه تشخیص نمونه های اصلی و ماکت های نمایشی در رویت مستقیم آنها میباشد. به عنوان مثال جهت تشخصی موشک های AIM-54 Phoenix میتوانید به قسمت خروجی موتورها و بالچه های کنترلی دقت نمائید زیرا کلیه نمونه های ماکت, فاقد موتور و Servo های کنترلی میباشند و همچنین چنانچه بر روی قسمت رادار آنها ضربه وارد نموده و به انعکاس صدای آنها توجه نمائید, بدلی بودن آنها کاملا" محرز میگردد. البته جنس بدنه نیز بسیار گویای حقیقت میباشد اما اساسا" Phoenix  (تلفط صحیح فارسی فینیکس میباشد) های باقی مانده در نهاجا, به دلیل عمر بالا و تاثیرات منفی ارتفاع و پرواز بر روی آنها, در داخل انبارها نگهداری میگردند و طبیعتا" انجام پروازهای روزانه و حتی Alert با استفاده از آنها کار معقولی نمیباشد زیرا سایر تسلیحات F-14 توانایی مقابله با تهدیدات منطقه ای را دارا میباشند.

این تامکت هواپیمای اماده پرواز پایگاه بود و حتی پرواز اسکرامبل هم داشت پس این هواپیما کاملا سالمه

سالم بودن هواپیما و همچنین Scramble بودن آن, دلیلی بر سالم بودن سامانه های Avionic و تسلیحات نمیباشد و این مسئله در مقوله ای جداگانه قرار میگیرد. در حال حاضر تعدادی موشک Phoenix در نیروی هوایی موجود است که فاقد رادار و سوخت میباشند و در برخی موارد از آنها به عنوان نمونه های نمایشی استفاده میگردد که در اینصورت باید به شماره سریال هواپیمای مذکور و البته تاریخچه آنان مراجعه نمائید.

در تصویر زیر میتوانید یکی از ماکت های بسیار ابتدایی AIM-9 Sidewinder را مشاهده نمائید:

 [External Link Removed for Guests] 

موفق باشید

[reza4087]

من که فکر نمیکنم بر هواپیمایی که ازش جهت دفاع از اصفهان و نطنز استفاده میشه تسلیحات غیر قابل استفاده نصب بشه


CAPTAIN PILOT:
[COLOR=#c00000]دوست گرامی, موضوع در خصوص محدودیت های استفاده از موشک های Phoenix میباشد و در سایر تسلیحات معضل خاصی وجود ندارد.  

[MOHS3N]

سلام من رو بعنوان یک عضو جدید انجمن که به شدت علاقمند به افسانه جاویدان آسمان ایران هست بپذیرید

در طول 2 روز کل این تاپیک رو با دقت تمام و با لذتی وصف ناپذیر خوندم و بخودم افتخار کردم. میدونین چرا؟ نه بخاطر در اختیار داشتن تامکتهایی که البته بینهایت به اونها علاقمند هستم بلکه بخاطر داشتن متخصصین توانمند و متعهدی که داشتن تامکتها بدون حضور اونها هیچ مزیت و برتری بحساب نمیاد.
بخاطر داشتن خلبانانی که با تامکتها (و نه فقط با تامکتها که با فانتومها و تایگرها و حتی در دورانی با هواپیماهای مزخرف F-7) و در واقع با چنک و دندون از حریم این کشور پاسداری کردن و کاری کردن که برای همیشه در حافظه تاریخی این کشور باقی میمونن.

حقیقت اینه که من اصفهانیم و شاید اصفهانیها بخاطر اینکه میزبانان اصلی تامکت در کشور بوده و هستن یه احساس متفاوتی نسبت بهش داشته باشن و در مورد شخص من این احساس مضاعفه بخاطر اینکه اتفاقا محل خدمتم پایگاه هشتم شکاری بوده و این هواپیمای زیبا رو از نزدیک چه درحال پرواز و چه در حال خزش و ... دیدم. ولی حقیقت مهمتر اینه که تا قبل از خوندن این تاپیک بسیار ارزشمند اطلاعی از زحماتی که برای عملیاتی نگهداشتن این هواپیما در طول جنگ کشیده شده نداشتم و به این هواپیما بعنوان یک سلاح برتر که صد البته بسیار هم زیباست علاقمند بودم ولی همچنانکه ابتدای پستم نوشتم الان تامکتها رو دوست دارم ولی قبل از اون به شیرمردانی که برای سر پا نگهداشتن و به پرواز درآوردن اونها خواب و خوراک رو بر خودشون حرام کردن افتخار میکنم

دوستی در یک پست در 2-3 صفحه قبل با نام afshin-g (که البته پستش مربوط یه سال 89 بود) تمام تلاشش رو کرده بود که وجود تامکتها رو در مقطع کنونی کاملا بی ارزش جلوه بده. راستش رو بخواین من هرچی فکر کردم نفهمیدم چنین تلاشی برای تخریب توان نیروی هوایی چه سودی داره؟!!!!

اما یه نکته ای که خیلی با خودم کلنجار رفتم برای طرحش در مورد مرحوم عباس حزین ... (که البته به همین صورت حزین درسته نه حذین!)
دوران خدمت من در پایگاه هشتم مصادف بود با آخرین سالها یا بهتره بگم آخرین روزهای فرماندهی مرحوم حزین چون من در 3 آذر ماه سال 79 از خدمت ترخیص شدم و اون مرحوم به فاصله چند روز در همون آذرماه 79 به رحمت خدا رفت (البته بر اثر ناراحتی قلبی نه بر اثر سانحه تصادف)
قاضی مطلق خداست و اونه که میدونه با بندگانش چطور رفتار کنه و چه کسی رو بیامرزه و چه کسی رو نه. نمیدونم این وسوه دنیاست یا تحریکات شیطان یا بلایی که نفس اماره به سر آدم میاره. خلبانی که بخاطر رشادتهاش در دوران جنگ، نشان فتح دریافت کرده بود در اواخر دوران فرماندهیش به چنان تفاخر و تفرعنی دچار شده بود که ریز و درشت و کوچیک و بزرگ پرسنل کادر و وظیفه پایگاه بهش بد و بیراه میگفتن. چنان امپراطوری برای خودش درست کرده بود که صبح ها که از راه بند رد میشد و وارد پایگاه میشد احساس میکردی که در نگاهش هیچ کس رو حتی آدم حساب نمیکنه! امان از نفس و امان از شیطان!

[kayvan6079]

تامکت/ایگل ؟!!!



[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]



کتاب Grumman F-14 Tomcat - انتشارات Aerofax - نوشته Dennis R Jenkins - چاپ 1997 انگلستان

ایگل ... یا ... تامکت ؟!!!


[External Link Removed for Guests]




[External Link Removed for Guests]



قسمت های از مصاحبه ضیاء صدقی با تیمسار حسن طوفانیان در 27 تیر ماه 1364 - مریلند

[kayvan6079]

  سلام

 ...   تامکت قبل از ایگل هم این بود :   
آماده نبودن سلاح اصلی ایگل، AIM-7Fتا مدتها پس از خرید این جنگنده.در صورتی که فونیکس تامکت حاضر و آماده بود و تامکت از اسپارو های ئی2 وئی-4 استفاده میکرد .  
... 

موشک اسپارو-اف از ژانویه 1976 (دی ماه 1354) - تقریبا همزمان با فینیکس - آماده تحویل به مشتریان ایگل بود، به لحاظ زمانی تامکت و ایگل هیچ تفاوتی برای سفارش توسط ایران [یا اسراییل] نداشتند.

[External Link Removed for Guests]


ظاهرا در گزینش تامکت برای ایران پیش و بیش از دلایل فنی، علل دیگری دخیل بوده اند.


[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


موفق  

[MOHS3N]

متاسفانه دیروز (6 بهمن 90) یکی از تامکتهای پایگاه بوشهر رو همراه با هر دو خلبانش از دست دادیم
هرچند بسیار تاسفبار بود ولی این اتفاق خط بطلانی است بر ادعای کسانی که میگن تامکتهای ایران زمینگیر هستن و پرواز نمیکنن

[Farzin N]

خب شاید بشه جایی هم برای من در این بحث شیرین پیدا کرد! من فکر می کنم این دو بحث کاملن جداست که الف) چرا ایران تامکت را بجای ایگل انتخاب کرد؛ و ب) بهره گیری از ایگل به جای تامکت چه تاثیری می توانست بر روند جنگ هوایی ایران و عراق داشته باشد، که البته این دومی بماند برای بعد.

در موضوع نخست باید شرایط زمان را در نظر داشت: تجربه جنگ ویتنام؛ تهدید میگهای 25 شناسایی شوروی؛ احتمال جنگ جهانی سوم و هجوم سراسری همسایه شمالی؛ و احتمال درگیریهای منطقه ای. من متاسفانه گزارشهای تحلیلی و مقایسه ای نیروی هوایی شاهنشاهی وقت را (که سپهبد آذربرزین در مصاحبه اش به تهیه آن اشاره کرده) نخوانده ام و در نتیجه از ماهیت و متدولوژی تحلیل آنها خبر ندارم ولی از همان اشاره ای که سپهبد پیشین کرده اند ظاهرن چندان هم دقیق نبودند! پس اجازه بدید چند نکته نظر شخصی خودم را اینجا بیان کنم. فقط ببخشید که کمی لفظ قلم می نویسم! این نکته را هم نباید فراموش کرد که ایران/شاه در ابتدا به طور جدی در نظر داشت تامکت و ایگل را باهم به خدمت بگیرد که نشان می دهد این اعتقاد وجود داشته که این دو نوع هواپیما "مکمل" و نه جایگزین یکدیگر هستند. ایران بعدن به دلیل دشواریهای لجستیکی و تشابهات ماموریتی از خرید اف-15 منصرف شد (AW&ST, June 17, 1974, p .14).

جالب اینجاست که با احتساب سهم R&D، قیمت تمام شده پیشنهادی اف-15 به ایران (دست کم برای گروه دوم) بالاتر از اف-14 بود، 9/1 در برابر 1/1 میلیارد دلار (AW&ST, May 13, 1974, p .11).

دوستی جایی گفته بود " یکی از مشگلات تامکتهای ما هم همین توانائی کم نگاه به پائین بود در زمان جنگ که باعث میشد در مواقعی میراژها یا میگهای عراقی بتونن از زیر به تامکتهای ما نزدیک بشن که باعث چند مورد از سقوطهای تامکتهای ما شد!!"

دلایل مختلفی باعث موفقیت این تاکتیک عراقیها بود ولی در مجموع کارایی LD/SD آگ-9 آنچنان هم که بعضی دوستان می گویند پایین نیست. همچنین، در مد پالس داپلر، آگ-9 می تواند یک جنگنده را از بیش از 100 ناتیکال مایلی کشف کند و از حدود 90 ناتیکال مایلی روی آن قفل کند. حالا اگر هدف با تامکت 90 درجه زاویه داشته باشد ریو مجبور می شود به مد پالس سویچ کند که برد پیش-گفته را به حدود 60 ناتیکال مایل کاهش می دهد. این نکته رو هم باید گفت که تامکت می تواند به طور نظری از 150 مایلی با فاکسبت درگیر شود، این کار را به طور عملی هم در آزمونهای سال 1973 نشان داده، هرچند که شلیک موشک از 35 مایلی انجام شد. رادار APG-63 ایگل هم برد مشابهی داره. البته این واقعیتی است که بردهای بالای 100 مایل بیشتر برای هدفهای بزرگی چون بکفایر در نظر گرفته شده بود.

- تجربه جنگ ویتنام نشان داد که نبردهای هوایی نزدیک می توانند خیلی دردسرساز باشند و بهتره که به شیوه ای مناسب از آن دوری کرد. حالا اگر دوستی جایی میگه که بیشتر درگیریهای هوایی جنگ ایران و عراق از فاصله نزدیک کمتر از 25 مایل بوده و کمتر درگیری فامد رخ می داده، باید گفت هر چند که این تاییدی بر تجربه جنگ ویتنام بوده، ولی زمان خرید تامکت که هنوز جنگ ایران و عراق اتفاق نیفتاده بود و بنا هم بر جلوگیری از تجربه دوباره ویتنام بوده. امیدوارم متوجه منظورم شده باشید.
- تهدید میگ-25 بسیار جدی پنداشته می شد و گواه آن ترتیب دادن شکار پهپادهای تمرینی در ارتفاع و سرعت نزدیک به پروفایل فاکسبت به محض تحویل گرفتن تامکت بود. گفته می شود پس از این "رزمایش" (در آسمان غرب آمریکا!)، که البته به گفته خلبان آزمایشگر هیوز، جرج مارت، چندان هم از نظر پارامترهای پرواز و شلیک دشوار انتخاب نشده بود (و باز شلیک از برد 35 مایلی)، شوروی دیگر فاکسبتی روی ایران نفرستاد.

- موضوع "احتمال جنگ جهانی سوم و هجوم سراسری و پرتعداد همسایه شمالی" اهمیت خیلی زیادی دارد – فراموش نکنید که در آن زمان ما یکی از خطهای مقدم جنگ سرد بودیم. پس طبیعی بود که جنگنده رهگیری که بتواند (یا دست کم پنداشته شود که می تواند) به طور موثر و همزمان چندین هواپیمای مهاجم را نابود کند، ترجیح داده شود، چون چنین هواپیمایی به یک به اصطلاح "force multiplier" تبدیل می شد.

همچنین باید در نظر داشت که یکی از جنگ افزارهای اصلی مورد نظر ایران برای تامکت موشک هوا-به-سطح (به ویژه کشتی) کندر بود که به دلیل کنسل شدن پروژه پس از مخالفت کنگره به دلیل قیمت تمام شده بسیار زیاد، هیچ گاه به تامکت نرسید. پس توانایی ضد سطحی از همان ابتدا برای تامکت ایران در نظر بوده، در حالی که اف-15 آن زمان چنین امکانی نداشت. فراموش نکنیم که در آن زمان ایران (شاه) سودای حضور نظامی مقتدرانه در اقیانوس آرام را در سر داشت و برنامه داشت ناوهواپیمابر (به همراه جتهای هارییر) سفارش بده، در نتیجه هواپیمایی دوربردتر با توانایی دفاع ناوگانی و همچنین ضدکشتی می توانست بسیار مفید باشد.

همچنین، موتور تی اف-30 موتوری موقتی بود و قرار بود بعدن با موتور نیرومندتر PW401 جایگزین شود... و ایران منتظر AXX-1 بود که باز ایگل مشابهی برای آن نداشت. فاکسبت می توانست هدف "داغ" خوبی در پس-زمینه هوای سرد ارتفاع بالا برای AXX-1 باشد، سیستمی که می توانست در صورت بهره مندی تامکتهای ایران از آن، امکان شلیک فینیکس یا سایدوایندر را بدون نیاز به آگ-9 در بردهای مشخصی فراهم کند. همچنین، مانورپذیری فینیکس در ارتفاع بالا بیشتر از اسپارو است. هدایت نیمه فعال فینیکس – بر خلاف اسپارو – نیازمند روشن نگهداشتن مداوم هدف نیست و به صورت "time-sharing" (زمانبندی شده) صورت می گیرد. در نتیجه چندین موشک را می توان همزمان به سوی هدفهای گوناگون شلیک کرد. بعد از چند مایلی هدف رادارهای خود موشکها بکار می افتند. و همه می دانیم که فینیکس روی ECM حریف هم می تواند قفل کند.

- در مورد درگیریهای منطقه ای، شاه نگران حمله غافلگیرانه نه تنها عراق، بلکه حمله هماهنگ شده ی چند کشور عربی به رهبری مصر بود، که دوباره موضوع توانایی رهگیری همزمان چند هدف را مطرح می کرد.

مانورپذیری تامکت در داگ فایت هم در چندین مورد ثابت شده بود که از اف-15 بهتر است (Flight Intl, 26 Nov 1977, p. 1572). زمانی که ایران مشغول انتخاب بین تامکت و ایگل بود، شوروی در آستانه وارد کردن جنگنده های پیشرفته تری به خدمت بود.

یکی از دلایلی که کانادا اف-14 را انتخاب نکرد تمایل به اشتراک تجهیزاتی با فرماندهی دفاع هوایی آمریکای شمالی بود!

در مورد بوشهر هم گفتنی است که از ابتدا قرار بود یک اسکادران تامکت در بوشهر مستقر شود.

من البته نمی خوام الان نتیجه گیری کنم که اف-14 برای ایران بهتر بود یا اف-15، ولی معتقدم برای درک بهتر دلیل تصمیم گیریهای شاه و نیروی هوایی باید شرایط (context) آن زمان رو خوب بررسی کرد و در نظر داشت.

[DJ Dani]

به به ، جناب فرزین ندیمی ، به سنترال خوش اومدید ، امیدواریم از مطالب خوب شما در سنترال کلابز بهره مند بشیم.
موفق باشید.

[Farzin N]

به به ، جناب فرزین ندیمی ، به سنترال خوش اومدید ، امیدواریم از مطالب خوب شما در سنترال کلابز بهره مند بشیم.
موفق باشید.

لطف دارید. در ضمن در پست بالا اشتباه تایپی شده که نتونستم ادیتش کنم:

جالب اینجاست که با احتساب سهم R&D، قیمت تمام شده پیشنهادی اف-15 به ایران (دست کم برای گروه دوم) بالاتر از اف-14 بود، 1/9 در برابر 1/1 میلیارد دلار (AW&ST, May 13, 1974, p .11).

[kayvan6079]

...
من متاسفانه گزارشهای تحلیلی و مقایسه ای نیروی هوایی شاهنشاهی وقت را (که سپهبد آذربرزین در مصاحبه اش به تهیه آن اشاره کرده) نخوانده ام و در نتیجه از ماهیت و متدولوژی تحلیل آنها خبر ندارم ولی از همان اشاره ای که سپهبد پیشین کرده اند ظاهرن چندان هم دقیق نبودند!
...

[External Link Removed for Guests]

بخشی از ویدئوی مصاحبه سپهبد عبدالله آذربرزین در خصوص ایگل/تامکت (حجم حدود 12 مگا بایت)


[External Link Removed for Guests]


[External Link Removed for Guests]