در چند سال گذشته هر گاه در قالب اعلانی خبری ، نوشته یک وبلاگ و یا حتی مقاله ای دانشجویی به " قاتل هواپیمابر " {carrier-killer} اشاره شده تنشی خشم آلود را در پی آن مشاهده کرده ایم . هر چند موشک بالستیک DF-21D نخستین موشک بالستیک ضد کشتی در دنیا است {ASBM} اما از بابت ارجاعاتی اشتباه رنج می برد ! هر چند بسیاری از ارجاعات پژوهشی این موشک را به عنوان عاملی با توانایی تغییر معادلات {GAME CHANGER} معرفی کرده اند اما این سامانه موشکی به خودی خود بخشی از یک مجموعه می باشد ، اما همین یک بخش نیز به خوبی حاکی از توانمندی های رو به گسترش پکن در راستای دفاع از منافع خود در حوزه نخستین زنجیره جزایر ساحلی می باشد ، توانمندی هایی که باعث افزایش هزینه های هرگونه مداخله نظامی در ارتباط با منافع اصلی سرزمینی چین می شود .سلاح مذکور جزیی مهم از اجزای راهبرد حمله متقابل پکن می باشد راهبردی که پژوهشگران غربی از آن تحت عنوان ضد دسترسی/ عملیات ممانعت منطقه ای { A2AD = ANTI A- ACCESS AREA-DENIAL } یاد می کنند . اما جا دارد تا دوباره یادآور شویم که این سلاح تنها جزیی از یک راهبرد است ، جزیی که قطعا زندگی طراحان نظامی آمریکایی و متحدین آنها را بغرنج تر از پیش می سازد اما به خودی خود یک عامل تغییر دهنده معادلات نیست !
ساخت این موشک خود نمونه ای برجسته از یک مورد مطالعاتی در عصر انقلابی پژوهش و توسعه چینی می باشد . مطالعه و تقلید فناوری غربی و روسی و نزدیک کردن آنها به واقعیات راهبردی مرتبط ، پکن را امروز به جایگاه فعلی اش رسانده است .
به لطف منابع عموما علنی ، جنبه های فنی موشک به خوبی شناخته شده است : موشک از طریق یک پرتابگر سوار بر یک کشنده متحرک به اتمسفر پرتاب می گردد . به لطف وجود رادارهای فراافق {OTH} ، ردیابی ماهواره ای و به گفته منابع به احتمال زیاد پهپادها می توان در کمتر از یک دقیقه اقدام به هدابت مجدد موشک کرد . مرحله بعدی ترسناک است ! موشک احتمالا با سرعتی بین ده تا دوازده ماخ بر سر هدف فرود می آید . موشک هم چنین دارای کلاهک های با قابلیت مانور است که در یافتن هدف به آن کمک می کنند . تا به امروز این پرسش بی پاسخ مانده که آیا سامانه دفاع موشکی امریکا و متحدان آن توان دفاع در برابر یک سامانه کاملا توسعه یافته و آزموده را دارد یا خیر ؟
در این بین پرسشهایی دیگر نیز به چشم می آیند فی المثل آیا این سامانه توان عبور از دفاع روبرو را دارد ؟ آیا ناوهای هواپیمابر اکنون وسایلی بی استفاده به حساب می آیند ؟
اما برای پاسخ به این پرسشها نیازاست نخست مهم ترین جنبه را مشخص کنیم : آیا DF-21D واقعا کار می کند ؟ جنبه ای که با دیده تردید به آن نگاه می شود ، مسئولین آمریکایی اعلام داشته اند سامانه مذکور فاقد توانایی عملیاتی اولیه است در حالی که گزارش هایی خاطر نشان کرده اند که در ظرفیتهایی به ماموریت گماشته شده اند . بنا بر اطلاعات حاصل از منابع غیر محرمانه تا امروز هیچ گونه آزمایش ثبت شده ای موجود نمی باشد . با وجود ریسک هایی چون افزایش تنشهای منطقه ای یا خطای فنی که که باعث ناکامی موشک و نفی اثر آن شود اما عدم انجام آزمایشی بر روی آن شک را به قوت خود باقی گذاشته است .
به طور قطع تلاشهایی برای راهبردی و شگفت انگیز نشان دادن این سلاح پیچیده وجود دارد اما برای آن که نقش این سامانه را بهتر بفهیم باید گامی به عقب برداریم و به راهبرد نظامی چین در بیست سال گذشته نگاهی بیاندازیم .
راهبرد A2/AD پکن مبنی بر توسعه تعداد زیادی زیردریایی متعارف پیشرفته ، به کارگیری تقریبا صد هزار مین دریایی و جای گذاری تعداد زیادی موشک برد بلند و موشکهای کروز دقیق و اکنون موشک بالستیک ضد کشتی ، پیامی روشن برای آمریکا دارد : ما هزینه های هرگونه درگیری در نزدیکی این آبها را برای شما تضمین می کنیم !
چین به دقت مشغول مطالعه شکستش در عدم جلوگیری از آرایش دو گروه رزمی هواپیمابر آمریکایی {حداقل در حالت نظری } طی بحران سالهای 95 و 96 میلادی تایوان بوده است آنها از مطالعه آنالیزهای جنگ خلیج فارس در سال 1991 نیز غافل نبوده اند ، نبردی که طلیعه دار انقلابی در زمینه امور نظامی بود .
به نظر می رسد چینی ها با مطالعه جنگ افغانستان ، کوزوو ، نبردهای نامتقارن و بررسی نقاط ضعف یافته شده در سامانه های نظامی آمریکایی ها مشغول شکل دادن به راهبردهای خود بوده اند .ما هم چنین می بایست تاریخ و راهبرد فراگیر جهننی در حال حاضر را در نظر داشته باشیم . هدف قرار دادن وسایلی که در دریاهای دور دست در حال تردد اند امری نوین نیست ، پیش تر راهبرد شوروی مبتنی بر هدف قرار دادن ناوهای هواپیمابر آمریکایی در نقاط گوناگون و با سامانه های موشکی گوناگون استوار بود ، راهبردی که نقشی حیاتی در تصمیم آمریکا برای ایجد سپر دفاع موشکی داشت .
امروزه ملتهایی دیگر نیز در صحنه حاضرند که با در دست داشتن گونه هایی دیگر از موشکها توان ایجاد تهدیداتی برای آمریکا و هم پیمانانش را دارا می باشند . اما هم چنان خطر اصلی برای آنها توانمندی و ظرفیتهای DF-21D چینی است ! توانایی چینی ها برای به راه انداختن یک حمله موشکی تمام عیار که توان مضمحل کردن یک گروه رزمی همراه با ناو هواپیمابر را دارا می باشد خطر اصلی برای آنها است ! این مساله احتمالا آمریکایی ها را مجبور به نشان دادن واکنش از فاصله ای دور دست می کند کما آن که پژوهشگری می نویسد : این قدرت محض اعداد است که ناوهای هواپیمابر آمریکایی را نابود می سازد { کنایه ای به کمیت های مطرح شده در راهبرد A2/AD چین .م. }.
مساله زمانی بغرنج تر می شود که بدانیم این سلاح برای خطرناک بودن کافی است توان رسیدن به حد پوشش سامانه سپر دفاع موشکی را داشته باشد ، آن گاه می تواند با خطرات محتمل درگیر شود و مدافع { آمریکایی ها } را وادار به استفاده از مهمات ارزشمندی کند که امکان تامین لجستیکی آنها در شرایط نبرد در دریا کار چندان ساده ای نخواهد بود به عبارتی حتی یک موشک نه چندان دقیق بالستیک ضد کشتی نیز با تحت فشار قرار دادن دفاع ، راه را برای اقدامات بعدی باز خواهد کرد ، در نهایت حمله به پایگاه های آمریکا در سایر نقاط آسیا را با تسلیحات بالستیک متعارف شاهد خواهیم بود و به کمک موشک ها بالستیک ضد کشتی جایگاه مستحکم آمریکا و هم پیمانانش در دریا از بین خواهد رفت .
بی شک پژوهشگران در هنگام مطالعه راهبرد چین و سامانه DF-21D بر مبنای اطلاعات در دسترس می توانند پیش بینی هایی دقیق داشته باشند . زمانی که در بررسی ها برآوردی از تاریخ چین ، دکترین و راهبردهای آنها ، چالش های پیش رویشان در کنار طبیعت صنعت نظامی امروزی لحاظ شود پژوهشگران به وضوح می توانند جایگاه DF-21D چینی را تبیین کنند.
تهدیدات نوین در کنار چالشها و پیشرفتهای نوین همواره خطری برای فناوری های نظامی حال حاضر بوده اند . پس تا زمانی که لغت " قاتل ناو هواپیمابر " میتواند واکنش مشخصی را استنباط کند ، که از یک زوایه دید وسیع با ترکیبی از نا دانسته ها یا نا واضحات ، قدرت آنها مقدار کمی از اثر جادویی خود را از دست میدهد .
{ کنایه نویسنده که در رابطه با قدرت این سلاح اغراق شده و نیازی به این همه ترس و خشم نیست .م. }
منبع :
[External Link Removed for Guests]
WWW.MILITARY.IR
موشک خلیج فارس خودمون که فیلم آزمایشش هم پخش شده 
