راست و يا دروغ آن به پاي نويسنده ي آمريکايي آن!
با توليد موشک ضد شناور «کوثر»، ايران به يکي از فناوريهاي روزآمد دفاعي در عرصه دريا دست يافت.
روزنامه آمريكايي «كريستين ساينس مانيتور» در يادداشتي به تحليل دلايل نگراني شديد غرب از توسعه ساخت انواع پيشرفته ي موشکها در ايران پرداخته است.
به گزارش كريستين ساينس مانيتور، «کوثر» نوعي موشک کروز و سلاحي بسيار هوشمند به شمار ميرود که در سازمان صنايع هوافضاي ايران توليد شده و براي نخستين مرتبه در نمايشگاه توانمنديهاي وزارت دفاع ايران ارائه شده است.
اين موشک ميتواند در سه وضعيت ساحل به دريا، دريا به دريا و هوا به دريا اهداف خود را مورد اصابت قرار دهد.
بنا به ادعاي مقامات ايران، سرعت اين موشک حدود 5/2 ماخ بوده و اين امر، مانع بزرگي براي رهگيري و نابودي آن در هوا قبل از اصابت به شناور مي باشد.
با اصابت موشک «کوثر» به رزمناوهاي کوچک و متوسط، اين شناورها غرق ميشوند.
موشک فوق در دو نوع راداري و تلويزيوني طراحي شده است که نوع تلويزيوني آن، قابل رديابي نيست.
نوع راداري اين موشک نيز به صورت بزن و درو (Fire & Forget) طراحي شده است و يگان شليک کننده ي اين موشک، نيازي به حضور در منطقه به منظور هدايت تا برخورد موشک به هدف ندارد.
اين موشک که منطبق با ويژگيهاي محيطي خليج فارس و درياي عمان طراحي شده، از تکنولوژي روزآمد دفاعي برخوردار است و هنوز معلوم نيست آنها (ايران) چگونه به اين مرحله از توانمندي در ساخت موشک ضدکشتي دست يافته اند هرچند که احتمال همکاري برخي از متخصصين تراز اول روسي در اين امر دور از ذهن نمي باشد.
وزارت دفاع ايران علاوه بر موشک «کوثر»، انواع موشکهاي زمين به زمين (از جمله فاتح 110، نازعات و زلزال)، ضدزره (از جمله صاعقه) موشکهاي پدافند هوايي (از جمله صياد و ميثاق)، توپهاي هدايت شونده ي پدافند هوايي 23 ميليمتري (که با هدايت رادار بر روي هدف هوايي قفل مي شود) و ... را در خط توليد انبوه قرار داده است.
پيتر گرير ، تحليل گر اين روزنامه در ادامه اين يادداشت خاطر نشان مي كند، ايراني ها هيچ چيزي از دانش و تجربه كم ندارند و آن ها يك فناوري بسيار پيچيده را كاملا به صورت بومي ساخته اندو اين به معناي تولد يك كشور قدرتمند ديگر در معادلات بين المللي است كه غربي ها را به شدت نگران مي سازد.
تحليل گر نظامي ساينس مانيتور، توليد ادوات و موشکهاي پيشرفته توسط ايراني ها را آغاز حركت ايران در مسير ورود به عرصه هاي ممنوعه و انحصاري غربي ها مي داند و واكنش شديد اين كشورها را عكس العملي در مقابل پاي نهادن قدرتي جديد به عرصه روابط تعين كننده بين المللي تلقي مي كند.
