توالت فرنگي منطبق با فيزيك بدن انسان نيست و مضر است
ارسال شده: سهشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۷, ۲:۳۱ ق.ظ
.
در اين مقوله تحقيقي، اينجانب به دو موضوع مي پردازم :
1- ضرر استفاده از توالت فرنگي
2- انتقاد جدي به كارخانه هاي داخلي در توليدات اخير سنگ توالت هاي سنتي.
طبيعت و نوع فيزيك بدن فرد ايجاب مي كند كه بطور كاملا نشسته تخلي كند در حاليكه توالت هاي فرنگي مغاير با چنين شرائطي است.
فرد در موقع استفاده از توالت هاي سنتي كاملا نشسته و بدن او كاملا منقبض است و ران ها همچون دو ستون روي شكم قرار ميگيرد كه از پرده ديافراگم شكم كه پرده اي نازك و ريسكي است حفاظت مي كند. نكته بعد انكه در توالت هاي سنتي چون بدن كاملا جمع شده و از طرفي ران ها بطور تعادلي (نسبت به فشارهاي وارده از طرف ريه ها و ماهيچه هاي داخلي) به شكم فشار وارد مي كنند تخلي راحت تر و كامل انجام مي شود. انهايي كه چندباري تجربه استفاده از توالت هاي فرنگي را دارند مخصوصا كساني كه مبتلا به يبوست هستند شايد بخوبي دريافته باشند كه براي دفع نياز بيشتري به حبس نفس و فشار به داخل بدن را داشته اند در ان حال كه بازهم دفع بطور كامل و مانند توالت هاي سنتي انجام نمي شود و علاوه بر ان فشار قابل توجهي را هم به پرده شكم خود حس كرده اند.
پرده ديافراگم شكم پرده اي نازك است كه مي تواند در برابر فشارهاي داخلي يا خارجي دچار پارگي شده و به اصطلاح بيماري فتق ايجاد شود كه غالبا نيازمند عمل جراحي و ترميم مي باشد. همانطور كه گفته شد در نشستن كامل و انقياضي در توالت هاي سنتي جمع شدن بدن و فشار ران ها از خارج نياز به ايجاد فشار داخلي توسط حبس هوا در ريه را كاهش ميدهد و عمل دفع راحت تر انجام مي پذيرد ضمن انكه چون ران ها روي شكم قرار ميگيرد مانند دو ستون از پرده ديافراگم حفاظت مي كنند. در توالت هاي فرنگي چنين امكاني وجود ندارد.
معلوم نيست مردم غرب از چه زماني روي اور استفاده از چنين وسيله اي شده اند اما همين قدر معلوم است كه توالت فرنگي هاي قديم از چوب ساخته شده و مثل يك جعبه يا صندلي بودند كه البته از نظر فيزيك نشستن فرقي با نوع امروزي خود نداشتند. انچه مسلم است انكه ورود اين نوع توالت به ايران در زمان پهلوي و توسط درباريان و متمولان بعنوان نوعي پرستيژ شروع شد بي انكه هيچ انديشه و تفكري در مورد نقص و مضرات ان شود. در اوائل اين نوع توالت ها در ايران ناشناخته بودند و هيچ كارخانه توليد داخلي هم براي ان وجود نداشت و درباريان و ثروتمندان معمولا بطور سفارشي ان از خارج خريداري كرده و به ايران مي اوردند.
در سال هاي اخير مسئله استفاده از توالت فرنگي اگرچه نه بصورت همه گير باز باب شده است و كساني كه خانه هاي لوكس و مدرن مي سازند يكي از اين نوع توالت ها را به هر عنوان در كنار توالت هاي سنتي در حمام يا توالت ديگر نصب ميكنند و از طرف ديگر كارخانه هاي ساخت لوازم سراميك بهداشتي از ان جهت كه توالت هاي فرنگي قيمتي بسيار گرانتر داشته و سود اوري افزون تري نسبت به توالت هاي سنتي دارند دست اندركار توليد ان شده اند بي انكه فكر شود نه تنها اين نوع توالت موافق با سنن عرفي و ملي و مذهبي ما نبوده و مطابق با وضعيت طبيعي و فيزيك بدن انسان نمي باشند و ممكن است باعث صدمه غشاء شكمي شوند.
علاوه بر اين در توالت هاي فرنگي تطهير با اب خيلي مشكل تر از تطهير در توالت هاي سنتي است و غالبا نجاسات چه در تماس با لبه توالت و چه از طريق ترشحات به بدن فرد منتقل مي شود.
انتقاد جدي به كارخانه هاي داخلي در توليدات اخير سنگ توالت هاي سنتي:
چرا سنگ توالت ها را اين قدر كوچك و كم عمق مي سازيد كه حتي مناسب استفاده كودكان خرد هم نمي باشد؟ ايا واقعا اين كار براي صرفه جويي در خاك سفال يا سراميك است؟ اگر چنين باشد شما به قيمت مشتي خاك ناقابل با ساخت چنين توالت هاي كوچك و كم عمق باعث نجس شدن بدن و لباس افراد مي شويد كه كاري كاملا اشتباه است.
ايا شما با تمام نيروهاي متخصص كار و طراحي كه داريد نمي دانيد چنين سنگ توالت هاي كوچكي با مقياس بدن بزگسالان هماهنگي ندارد و باعث الودگي تنجيس محيط و بدن افراد مي شود؟ به سنگ توالت هاي قديمي تر نگاه كنيد، ابعاد و وزن انها دو برابر سنگ توالت هاي امروزي است ؟
آيا چنين سياست توليدي و تجاري و معاملاتي درست است؟ آيا اين اقدام كه باعث نجس شدن اطراف توالت و بدن افراد مي شود صحيح است؟ آيا شما نبايد سنگ توالتي با ابعاد و عمق مناسب بسازيد كه نجاسات به اطراف پخش نشده و محيط اتاقك توالت و بدن افراد را الوده نكند؟
از طرفي ايا سازمان استاندارد كه يك سازمان علمي و اجرايي است نبايد به اين نكته مهم توجه كرده و استاندار خاصي براي اين سنگ هاي توالت تعيين كند طوريكه با ايمني افراد در مقابل الودگي و نجاسات هماهنگي داشته باشد؟ روزانه چند نفر به توالت هاي عمومي و خصوصي ميروند و چند نفر بدن و دست و پايشان نجس مي شود؟
با وجود چنين سنگ توالت هاي كوچك و كم عمق، اگر فرد بخواهد نجس نشود بايد هنگام بول كمي عقب برود و هنگام تخلي جلوتر برود تا اطراف سنگ توالت و بدن او الوده و نجس نشود اخر اين چه استاندارديست؟ نمي توان نام اين كار را كم كاري گذاشت اما بنده در اين مورد بدگمان هستم به كم فروشي. مگر اينكه چنين كارگاه ها يا كارخانه هايي عذر بياورند كه دليل كوچك و كم عمق ساختن غير طبيعي اين سنگ توالت ها چه بوده؟
چرا چنين سياست توليدي در مورد توالت هاي فرنگي اعمال نشده و انها تمام و كمال و بزرگ مطابق با استانداردهاي خارجي ساخته مي شوند و حتي روي انها را با انواع گل و بوته و اكليل تزيين مي گردد؟ چون گرانقيمت هستند و سود خوبي هم دارند؟ و يا اينكه محصول فرنگ بوده و پرستيژشان بيش از سنگ هاي معمولي است؟!
بنده براي روشن شدن واقعا دوست دارم مسئوليني از اين كارخانه ها و يا سازمان استاندارد اين مقاله را بخوانند و به سوالات پاسخ دهند سوالاتي كه بنظر ميرسد يا تا بحال هيچ كس يا به ان توجه نكرده يا اساسا مطرح نشده است.
در اين مقوله تحقيقي، اينجانب به دو موضوع مي پردازم :
1- ضرر استفاده از توالت فرنگي
2- انتقاد جدي به كارخانه هاي داخلي در توليدات اخير سنگ توالت هاي سنتي.
طبيعت و نوع فيزيك بدن فرد ايجاب مي كند كه بطور كاملا نشسته تخلي كند در حاليكه توالت هاي فرنگي مغاير با چنين شرائطي است.
فرد در موقع استفاده از توالت هاي سنتي كاملا نشسته و بدن او كاملا منقبض است و ران ها همچون دو ستون روي شكم قرار ميگيرد كه از پرده ديافراگم شكم كه پرده اي نازك و ريسكي است حفاظت مي كند. نكته بعد انكه در توالت هاي سنتي چون بدن كاملا جمع شده و از طرفي ران ها بطور تعادلي (نسبت به فشارهاي وارده از طرف ريه ها و ماهيچه هاي داخلي) به شكم فشار وارد مي كنند تخلي راحت تر و كامل انجام مي شود. انهايي كه چندباري تجربه استفاده از توالت هاي فرنگي را دارند مخصوصا كساني كه مبتلا به يبوست هستند شايد بخوبي دريافته باشند كه براي دفع نياز بيشتري به حبس نفس و فشار به داخل بدن را داشته اند در ان حال كه بازهم دفع بطور كامل و مانند توالت هاي سنتي انجام نمي شود و علاوه بر ان فشار قابل توجهي را هم به پرده شكم خود حس كرده اند.
پرده ديافراگم شكم پرده اي نازك است كه مي تواند در برابر فشارهاي داخلي يا خارجي دچار پارگي شده و به اصطلاح بيماري فتق ايجاد شود كه غالبا نيازمند عمل جراحي و ترميم مي باشد. همانطور كه گفته شد در نشستن كامل و انقياضي در توالت هاي سنتي جمع شدن بدن و فشار ران ها از خارج نياز به ايجاد فشار داخلي توسط حبس هوا در ريه را كاهش ميدهد و عمل دفع راحت تر انجام مي پذيرد ضمن انكه چون ران ها روي شكم قرار ميگيرد مانند دو ستون از پرده ديافراگم حفاظت مي كنند. در توالت هاي فرنگي چنين امكاني وجود ندارد.
معلوم نيست مردم غرب از چه زماني روي اور استفاده از چنين وسيله اي شده اند اما همين قدر معلوم است كه توالت فرنگي هاي قديم از چوب ساخته شده و مثل يك جعبه يا صندلي بودند كه البته از نظر فيزيك نشستن فرقي با نوع امروزي خود نداشتند. انچه مسلم است انكه ورود اين نوع توالت به ايران در زمان پهلوي و توسط درباريان و متمولان بعنوان نوعي پرستيژ شروع شد بي انكه هيچ انديشه و تفكري در مورد نقص و مضرات ان شود. در اوائل اين نوع توالت ها در ايران ناشناخته بودند و هيچ كارخانه توليد داخلي هم براي ان وجود نداشت و درباريان و ثروتمندان معمولا بطور سفارشي ان از خارج خريداري كرده و به ايران مي اوردند.
در سال هاي اخير مسئله استفاده از توالت فرنگي اگرچه نه بصورت همه گير باز باب شده است و كساني كه خانه هاي لوكس و مدرن مي سازند يكي از اين نوع توالت ها را به هر عنوان در كنار توالت هاي سنتي در حمام يا توالت ديگر نصب ميكنند و از طرف ديگر كارخانه هاي ساخت لوازم سراميك بهداشتي از ان جهت كه توالت هاي فرنگي قيمتي بسيار گرانتر داشته و سود اوري افزون تري نسبت به توالت هاي سنتي دارند دست اندركار توليد ان شده اند بي انكه فكر شود نه تنها اين نوع توالت موافق با سنن عرفي و ملي و مذهبي ما نبوده و مطابق با وضعيت طبيعي و فيزيك بدن انسان نمي باشند و ممكن است باعث صدمه غشاء شكمي شوند.
علاوه بر اين در توالت هاي فرنگي تطهير با اب خيلي مشكل تر از تطهير در توالت هاي سنتي است و غالبا نجاسات چه در تماس با لبه توالت و چه از طريق ترشحات به بدن فرد منتقل مي شود.
انتقاد جدي به كارخانه هاي داخلي در توليدات اخير سنگ توالت هاي سنتي:
چرا سنگ توالت ها را اين قدر كوچك و كم عمق مي سازيد كه حتي مناسب استفاده كودكان خرد هم نمي باشد؟ ايا واقعا اين كار براي صرفه جويي در خاك سفال يا سراميك است؟ اگر چنين باشد شما به قيمت مشتي خاك ناقابل با ساخت چنين توالت هاي كوچك و كم عمق باعث نجس شدن بدن و لباس افراد مي شويد كه كاري كاملا اشتباه است.
ايا شما با تمام نيروهاي متخصص كار و طراحي كه داريد نمي دانيد چنين سنگ توالت هاي كوچكي با مقياس بدن بزگسالان هماهنگي ندارد و باعث الودگي تنجيس محيط و بدن افراد مي شود؟ به سنگ توالت هاي قديمي تر نگاه كنيد، ابعاد و وزن انها دو برابر سنگ توالت هاي امروزي است ؟
آيا چنين سياست توليدي و تجاري و معاملاتي درست است؟ آيا اين اقدام كه باعث نجس شدن اطراف توالت و بدن افراد مي شود صحيح است؟ آيا شما نبايد سنگ توالتي با ابعاد و عمق مناسب بسازيد كه نجاسات به اطراف پخش نشده و محيط اتاقك توالت و بدن افراد را الوده نكند؟
از طرفي ايا سازمان استاندارد كه يك سازمان علمي و اجرايي است نبايد به اين نكته مهم توجه كرده و استاندار خاصي براي اين سنگ هاي توالت تعيين كند طوريكه با ايمني افراد در مقابل الودگي و نجاسات هماهنگي داشته باشد؟ روزانه چند نفر به توالت هاي عمومي و خصوصي ميروند و چند نفر بدن و دست و پايشان نجس مي شود؟
با وجود چنين سنگ توالت هاي كوچك و كم عمق، اگر فرد بخواهد نجس نشود بايد هنگام بول كمي عقب برود و هنگام تخلي جلوتر برود تا اطراف سنگ توالت و بدن او الوده و نجس نشود اخر اين چه استاندارديست؟ نمي توان نام اين كار را كم كاري گذاشت اما بنده در اين مورد بدگمان هستم به كم فروشي. مگر اينكه چنين كارگاه ها يا كارخانه هايي عذر بياورند كه دليل كوچك و كم عمق ساختن غير طبيعي اين سنگ توالت ها چه بوده؟
چرا چنين سياست توليدي در مورد توالت هاي فرنگي اعمال نشده و انها تمام و كمال و بزرگ مطابق با استانداردهاي خارجي ساخته مي شوند و حتي روي انها را با انواع گل و بوته و اكليل تزيين مي گردد؟ چون گرانقيمت هستند و سود خوبي هم دارند؟ و يا اينكه محصول فرنگ بوده و پرستيژشان بيش از سنگ هاي معمولي است؟!
بنده براي روشن شدن واقعا دوست دارم مسئوليني از اين كارخانه ها و يا سازمان استاندارد اين مقاله را بخوانند و به سوالات پاسخ دهند سوالاتي كه بنظر ميرسد يا تا بحال هيچ كس يا به ان توجه نكرده يا اساسا مطرح نشده است.