مدتهاي مديدي همه بر اين باور بودند كه اطلاعات در مغز در محل اتصال سلولهاي عصبي يا نرون ها از نروني به نرون ديگر منتقل مي شود. نرون ها سلولهاي سيستم عصبي هستند كه اطلاعات را پردازش كرده و بازيابي مي كنند.
در محل اتصال دو نرون با يكديگر كه تحت عنوان سيناپس نيز ناميده مي شود يك نرون ماده شيميايي منتقل كننده پيام يعني نوروترنس ميتر را رها كرده نورون بعدي را تحريك مي كند. اين كار با انتشار نوروترنس ميتر به انشعابات (دندريت ها) نرون انتقال دهنده انجام مي گيرد.
به گزارش لايف ساينس تحقيقات جديد نشان مي دهد نرون ها نه فقط در سيناپس ها بلكه در طول كامل وسعتشان اين مواد شيميايي را رها مي كنند و همه سلولهاي نرون مجاور را تحريك مي كنند.
محققان ماده سفيد را در مغز موش هاي آزمايشگاهي مطالعه كرده اند.
ماده سفيد قسمت جامد مغز را تشكيل مي دهد كه نيمكره هاي راست و چپ را به هم وصل مي كند. اين بخش از مغز مسئول انتقال اطلاعات است زيرا عمدتا مركب از تارهاي عصبي است كه ايمپالس هاي الكتريكي را منتقل مي كنند.
به دليل آنكه هيچ سيناپسي درماده سفيد نيست اين قسمت جايي نيست كه ما انتظار داريم شاهد رها شدن نوروترنس ميترها در آن باشيم.اما محققان مي گويند با ارسال ايمپالس هاي الكتريكي ازطريق خطوط انتقال يك نرون تحت عنوان آكسون ها رها شدن نوروترنس ميتر حاصل يعني گلوتامين در سيناپس به پايان نرسيد.
دراين مسير به سوي ماده خاكستري آكسون ها احتمالا گلوتامات را در نقاطي جدا از سيناپس ها رها مي كنند.
سلول هاي عصبي و دندريت ها كاملا به هم نزديكند.
بنابراين آكسون نه تنها گيرنده اصلي بلكه سلولهاي عصبي زياد ديگري را نيز تحريك مي كند.
[External Link Removed for Guests]