[External Link Removed for Guests]
كاوش در لايه هاي مرزي فضا با استفاده از هواپيماهاي مافوق صوت در دهه 1950 اغاز گرديد.فن اوري موجود توانست انسان را در چنين ارتفاعي به پرواز در اورد. و فشار ، اكسيژن و حرارت لازم را براي مدت محدودي در ارتفاع زياد تامين كند.. اما اگر مشكلي در اين ارتفاع پيش ايد ايا انسان مي تواند جان سالم به در ببرد؛ باچتر به زمين بازگردد.فقط يك راه وجود داشت يك انسان بايد اين راه را به طور عملي ازمايش كند.
پروژه اكسلزيور
جو كيتينگر به عنوان يك خلبان ازمايشگر جوان در سال 1956 نخستين پرش حود را انجام داد. چند سال بعد او براي پروژه انسان در ارتفاع انتخاب شد.در چارچوب برنامه زيست شناسي فضايي امريكا تصميم گرفته شد انساني را درون محفظه بسته اي در ارتفاع بسيار زياد قرار دهند. بدين ترتيب كتينگر در اتاقكي به زير يك بالون گازي بسته شد و به ارتفاع 95000 پايي برده شد.بالاترين ارتفاعي كه تا ان روز يك بالون پرواز كرده بود.
[External Link Removed for Guests]
تجارب مستمر جو به عنوان خلبان ازمايشگر ، خلبان بالون و چترباز ازمايشگر او را به عنوان نخستين انسان براي پروژه اكسلزيور مطرح ساخت.
صبح زود در 16 اوت سال 1960 همه چيز اماده شد اما وضعيت جوي مشكوك به نظر مي رسيد. يكي از مسئولان هواشناسي پيامي در رابطه با لغو پرواز فرستاد . اما اين پيام خيلي دير رسيد لحظاتي پيش بالون عظيم حامل جوزف دبليو كيتينگر به پرواز در امده بود. وي لحظاتي را كه به ارتفاع يكصد هزار پايي رسيده بود به ياد مي اورد . احساس خوشايند ناشي از اين دست اورد ترس به وجود امده از بودذن در محيطي ناشناخته وناسازگار را از بين برده بود.
يك مرد با اراده اهنين و درحالي كه لباس سنگيني ومجهزي به تن داشت ؛ با دقت به طرف در خروجي سبد بالون حركت كرد و به لايه هاي ابر كه چندين كيلومتر پائين تر از او قرار داشت نگاه كرد وانگاه به افق كه چيزي جز تابش روشني از مه و بخار نبود نگريست .بالا فراتر از بالون سفيدي كه او را تا اين ارتفاع اورده بود سياهي فضا قرار داشت، او به تنهايي ايستاده بود .102800 پا بالاتر از زمين جايي كه هيچ چتر باز و يا خلباني جرات پرواز در ان را ندارد.. بيرون از لباس فشار ي كه پوشيده بود مرگ در كمين نشسته بود . درجه حرارت در اين ارتفاع 100 درجه زير صفر بود و فشار و اكسيژن كافي وجود نداشت. اگر بدنش در معرض جو قرار مي گرفت بي درنگ منفجر مي شد.
کیتینگر در اغاز سقوط
[External Link Removed for Guests]
با ماسك بخار گرفته و نشانه هايي حاكي از بروز اشكال در سيستم لباس فشار بيرن پريد . و گفت
( خدايا از من محافظت كن)). اما او به اشتباه زمان سنج اوليه را پيش از انكه از بالون خارج شود به كار انداخت و چتر اوليه و چتر ثبات دهنده پيش از انكه هوا سرعت كافي براي شكل دادن به انها باشد از محفظه خارج شدند و به دور او پيچيده شدند.
كيتينگر تلاش كرد تا از اين حالت بيرون ايد.اما او با سرعتي بيش از 600 كيلومتر در ساعت و در حالي كه مانند ملخ هواپيما مي چرخيد بيهوش شد. سرعت او رفته رفته به بيش از 800 كيلو متر مي رسيد و در حالي كه سرعتش به بيش از هزار كيلو متر رسيده بود از 90000 پايي گذشت براي مدت يك دقيقه تنفس براي جو مشكل شده بود ولي بر طرف گرديد و او شروع به شمارش ارتفاع و زمان در ضبط صوت كرد.همچنان كه از ارتفاع كاسته ميشد بر غلظت هوا افزوده و شدت باد افزايش مي يافت مقاومت هوا سبب كاسته شدن سرعت او تا 400 كيلو متردر ارتفاه 50 هزاز پايي شد ثبات جو در اين هنگام عالي بود.در ارتفاع 20هزاز پايي از يك لايه ابرگذشت. در ارتفاع 18000 پايي پس از چهار دقيقه و 37 ثانيه از هنگام پرش سيستم خودكار چتر اصلي عمل كرد ولي با چتر ثبات دهنده در هم پيچيده شد .و كامل باز نشد .چتر كمكي اخرين اميد او بود . كه درون گره هاي چتر اصلي قرار گرفت اما ناگهان به طور كامل باز شد. زماني كه كيتينگر به خود امد با حركت نوساني در حال فرود در صحراي نيو مكزيكو بود.جو همچنان در ميان ابرها بود .اما چتر به خوبي باز شده بود.او از ارتفاعي پرش كرد كه هيچ انساني با چتر پرش نكرده بود..جو كيتينگر نشان داد .كه انسان مي تواند در محيط خطرناك ارتفاع زياد پرش انجام دهد و زنده بماند.
جوزف كيتينگر باخود گفت: خدايا از تو متشكرم.
در حال سقوط در فضا
[External Link Removed for Guests]
صنایع هوایی