ادویه کاری ممکن است با آلزایمر مقابله کند

[siavash45]

ادویه کاری ممکن است با آلزایمر مقابله کند
یک تحقیق جدید نمایانگر این موضوع است که نوعی ماده شیمیایی موجود در زردچوبه ادویه کاری ممکن است در درمان بیماری آلزایمر مؤثر باشد. در مطالعات اولیه آزمایشگاهی، این مادۀ شیمیایی به جزء کلیدی خون کمک کرد تا از شر پلاکهای مغزی آلزایمر رهایی یابد. محققان بیان می دارند شاید روزی این امکان وجود داشته باشد که به بیماران آلزایمری انفوزیون خون حاوی ماده شیمیایی کاری تزریق نماییم و بدین وسیله به سیستم ایمنی آنها کمک کنیم تا قادر به حذف پلاکهای مغزی گردند.

این مطالعه توسط Milan Fiala پزشک دانشکده پزشکی کالیفرنیا در لوس آنجلس و همکارانش صورت پذیرفت.

مطالعات انجام شده درخصوص ماده شیمیایی ادویه کاری

در ابتدا تیم Fiala به مطالعه مواد روغنی نارنجی متمایل به زردی به نام Curcuminoid ها پرداخت که این مواد در زردچوبه یافت شده بودند.

محققان سپس به تحقیقات امیدوار کنندۀ بیشتری در خصوص ترکیبات Curcuminoid دست زدند و مادۀ شیمیایی دیگری به نام bisdemethoxycurcumin را از آن بدست آوردند. سپس محققان به این نکته دست یافتند که مادۀ شیمیایی موجود در کاری می تواند بر علیه پلاک مغزی آلزایمر که آمیلوئیدبتا نامیده می شود، مقابله کند.

آزمایشات در لوله های آزمایشگاهی که حاوی ترکیب کاری، آمیلوئیدبتا و خون افراد مبتلا به بیماری آلزایمر و افراد غیر مبتلا بودند صورت پذیرفت. محققان از پیش به این نکته واقف بودند که بیماری آلزایمر ماکروفاژهای سیستم ایمنی را با شرایطی روبرو می سازد که نمی توانند از شر آمیلوئیدهای بتا رهایی یابند. مادۀ شیمیایی موجود در ادویه کاری در لوله های آزمایشگاهی می تواند بر چنین مشکلی غلبه نماید. بطور اساسی ماکروفاژهای خون افراد مبتلا به آلزایمر هنگامیکه حاوی ماده شیمیایی ادویه کاری بود بهتر می توانستند نسبت به حذف آمیلوئیدهای بتا اقدام نمایند.

حال این سوال مطرح می گردد که آیا خوردن مقدار زیادی از ادویه کاری یا خوردن قرص آن می تواند چنین اثری را بوجود آورد؟

هنوز این نکته روشن نیست اما مطابق با مطالعات صورت گرفته انفوزیون خون حاوی bisdemethoxycurumin می تواند به بدست آوردن سطح مناسب از ماده شیمیایی کاری در خون کمک نماید در حال حاضر این مساله فقط به صورت یک تئوری است و دانشمندان هنوز از این ماده به عنوان درمان بیماری آلزایمر استفاده نکرده اند.

این تحقیق بصورت آنلاین در ژورنالProceedings of the National Academy of Sciences منتشر گردیده است.

مترجم دکتر متین محمدی پور