سيب زميني، منبع انرژي براي رژيمي ها

[ALIAGHAKHAN]

از زماني كه سر والتر رالي در قرن شانزدهم براي اولين بار تعدادي چشم سيب زميني را كه گياهي بومي آمريكاي جنوبي بود، در مزرعه خود در ايرلند كاشت ۲۰۰ سال طول كشيد تا سيب زميني توسط عموم مردم به عنوان گياهي خوراكي پذيرفته شود.

در انگليس اغلب مردم به دليل نزديكي آن با خانواده گياهان سمي نسبت به خوراكي بودن اين گياه مظنون بودند. البته قسمت هاي سبز سيب زميني واقعاً سمي و حاوي مواد مخدر است، همچنين چشم هاي سيب زميني كه سبز شده باشند. با اين وجود قرابت سيب زميني با خانواده گياهان سمي نبايد موجب شود از خواص فراوان آن غافل شويم.

سيب زميني به ويژه همراه با پوستش غذايي بسيار مغذي و انرژي زا است و حاوي پروتئين ها، كربوهيدرات ها، ويتامين (به ويژه ب كمپلكس و ويتامين ث) و مواد معدني است.

اگر سيب زميني را با پوستش بخارپز كنيد بخش اعظم ارزش غذايي خود را حفظ خواهد كرد و هضم آن بسيار آسان خواهد بود.

از آنجا كه سيب زميني تقريباً عاري از چربي است مي تواند منبع انرژي ايده آلي براي افرادي كه تحت رژيم لاغري قرار دارند باشد.

سيب زميني بخارپز شده ضمن تامين انرژي لازم براي اين افراد موجب احساس سيري نيز مي شود.

گذشته از خواص سيب زميني پخته به عنوان يك ماده غذايي، از سيب زميني خام نيز به دليل اثرات دارويي آن در طب سنتي استفاده مي شود. آب سيب زميني خام در نسخه هاي سنتي براي درمان مشكلات گوارشي _ سوء هاضمه، كوليت، زخم هاي جهاز هاضمه، اختلالات كبدي، سنگ كيسه صفرا، يبوست و به عنوان يك آنتي اسيد تجويز مي شود.

تحقيقات جديد نيز نشان مي دهند سيب زميني حاوي نوعي مواد شيميايي است كه مي توانند در از ميان بردن سلول هاي سرطاني و بعضي از ويروس ها موثر باشند.

پوست سيب زميني داراي مواد آنتي اكسيداني است كه قادر به خنثي كردن عملكرد راديكال هاي آزاد مخرب در بسياري از بيماري ها است و از اين رو مي تواند روند پيري را نيز كند نمايد.

مصرف سيب زميني در بسياري از طب هاي سنتي يكي از راه هاي تقويت قلب و دستگاه گردش خون شناخته شده است.

در طب سنتي روسي به تمام افراد بالاي ۴۰ سال خوردن يك عدد سيب زميني خام در روز به صورت رنده شده و پيش از صبحانه براي پيشگيري از بيماري تصلب شرايين توصيه مي شود.

همچنين يك نسخه قديمي براي درمان انواع كرم هاي انگلي خوردن سالاد سيب زميني با روغن گردو را به عنوان شام در سه شب پياپي چاره ساز مي داند.

در گذشته آب سيب زميني خام و آب داغ سيب زميني پخته را به عنوان تسكين دهنده اي براي دردهاي ناشي از نقرس و رماتيسم و نيز كمردرد به محل دردناك مي ماليدند.

آب سيب زميني خام براي بهبود التهاب هاي پوستي و تسريع در ترميم عفونت هاي پوستي، تورم هاي پوستي كهنه، جراحات و زخم ها مفيد است.

مخلوط سيب زميني خام رنده شده با روغن زيتون يك درمان قديمي و موفقيت آميز براي سوختگي هاي سطحي، آفتاب سوختگي، ترك پوست و التهاب پلك ها است.

قرار دادن ورقه هاي نازك سيب زميني خام بر روي قسمت هاي سرمازده پوست نيز در بهبود آنها موثر است ضمن اينكه چنانچه بر روي شقيقه ها قرار داده شود انواع سردرد از جمله سردردهاي ميگرني را تسكين مي دهد.

براي كنترل فشار خون بالا، پوست ۴ تا ۵ عدد سيب زميني را در ۶۰۰ ميلي ليتر آب بريزيد و حدود ۱۵ دقيقه بجوشانيد. سپس آب آن را از يك صافي عبور دهيد و روزي ۱ تا ۲ فنجان از آن را ميل كنيد.

سيب زميني در طباخي ايراني نيز مصارف فراوان دارد اما ما ايرانيان اغلب سيب زميني را بدون پوست طبخ مي كنيم حال آنكه چنانكه ملاحظه مي كنيد بخش بزرگي از خواص سيب زميني به پوست و لايه نازكي كه بلافاصله در زيرپوست آن قرار دارد مربوط است.