سپاس‌گزاري شفابخش است

[ganjineh]

ژوهش‌گران طی تحقيقات متعددی دريافته‌اند، شکرگزاری و سپاس‌گزاري اثر شفابخشی دارد و سبب طول عمر می‌شود.


تحقيقات صورت گرفته در مرکز پژوهشی سلامت قلب کاليفرنيا طی بررسی اثرات مثبت سپاس‌گزاري بر سلامت جسمي‌ انسان حاکی است، قدردانی، سپاس‌گزاری و شکرگزاری در صورتی که آگاهانه انجام شود موجب افزايش فعاليت دستگاه پاراسمپاتيک مي‌شود. با افزايش فعاليت پاراسمپاتيک، استرس و هيجانات منفی که از عمده‌ترين عوامل بيماری‌های قلبی به شمار مي‌آيند، کاهش مي‌يابد.


تحقيقات ديگری در همين رابطه نشان داده است کسانی که تحت پيوند عمل قلب قرار گرفته‌اند و سپاس‌گزاری را به عنوان يک فريضه دينی انجام مي‌داده‌اند، تا حدود يک سال بعد از عمل، بسيار کمتر از ديگر افراد دچار درد و مشکلات ناشی از پيوند شده‌اند و احساس خيلی بهتری نيز داشته‌اند.


همچنين در تحقيق گسترده ديگری در دانشگاه کنتاکی گزارش شد اکثر افراد هشتاد ساله به بالا که از شادابی و سرزندگی بسيار خوبی برخوردارند و ظاهر جوان‌تری نسبت به همسالان خود دارند، افرادی شکرگزار و سپاس‌گزار مي‌باشند. اين تحقيقات نشان داده است که تشکر کردن، شادی و عواطف مثبتی که در پی آن احساس مي‌شود مي‌تواند تا 7 سال بر طول عمر فرد بيفزايد.


شايد اعلام نتايج اين تحقيقات بتواند تا حدودی رضايت افرادی را که عادت دارند هر چيزی را فقط در صورت اثبات آزمايشگاهی و علمي ‌بپذيرند، جلب کرده باشد! آن عده که صرفاً در موقعيت‌هايی خاص در فضايي رسمي ‌و به شکلی غيرصميمانه مراتب تشکر خود را از يکديگر، آن هم بيشتر به خاطر رعايت ادب بيان مي‌دارند. احتمالاً اين افراد به کودکانشان به رسم ادب‌آموزی، مرتب خاطر نشان مي‌کنند که: تشکر کردی؟، بگو خيلی ممنون!


شايد خالی از لطف نباشد به اين دوستان يادآوری کنيم که باز هم در تحقيقاتی پژوهش‌گران دريافته‌اند، قدرشناسي و سپاس‌گزاري امری فطری و خودانگيخته است که به سادگی و طبيعی مي‌تواند بروز يابد. کافی است به نگاه‌ها و لبخند کودکانتان وقتی که هديه‌ای برايشان مي‌خريد يا وعده مسافرتی را مي‌دهيد يا غذای باب طبع‌شان را جلويشان مي‌گذاريد و يا در آغوششان مي‌گيريد و مي‌بوسيد، بنگريد.


سپاس‌گزاري اکتسابی نيست اما نياز به مجالی برای بروز خودانگيخته و خودجوش دارد. اگر با تکلف و تعارف آميخته شود از سادگی و بروز آسانش کاسته مي‌شود و ناخودآگاه برای بيانش نياز به دليل و توجيه پيدا مي‌کند.


اما اگر بدانيم که افراد سپاس‌گزار بيش از سايرين شاد، سرزنده، خوشبين و اميدوار هستند و از رضايت فردی بيشتری در زندگی برخوردارند شايد کمتر به دليل‌تراشی و توجيه سپاس‌گزاري‌هايمان بپردازيم. قابل توجه آن عده که پيشتر ذکرشان رفت، اين نيز جزو تحقيقات اخير روان‌شناسان بوده است! همچنين در اين تحقيقات مشخص شده است که سپاس‌گزاري در تعديل تأثيرات ناشی از هيجانات منفی مثل حس رنجش، کينه، انتقام، حرص و طمع بسيار مؤثر است و با ايجاد پايداری و مقاومت در برابر موانع و مشکلات نقش حمايت‌کننده دارد، زيرا عواطف مثبت را در شخص بالا مي‌برد.


جای شکرش باقی است که بالاخره بسياری از روان‌شناسان متقاعد شدند که علم روان‌شناسی به جای آنکه تا كنون بيشترين توجه خود را صرف تحقيق و درمان احساسات منفی و اختلالاتی همچون افسردگی، اضطراب، خشم و ... کرده است، از اين پس بايد توجه اصلی خود را معطوف به جمع آوری مستندات معتبر در مورد رفتارها و احساسات مثبت و تأثير آن بر جسم و روان آدمي‌ کند.


منبع: [External Link Removed for Guests]