دالايي لاما

[vaispard]

در باره دالايي لاما


دالايي لاما ، تنزين گياتسو در سال 1935 در استان آمدو تبت شرقي بدنيا امد. وقتي دو ساله بود ، او را به عنوان چهاردهمين دالايي لاما ، شناختند و به رهبري بر گزيدند. رهبران روحاني جامعه بودايي مدت سيصد سال بر سر زميني حكم راندند كه وسعت آن سه برابر فرانسه بود و طي تاريخ دو هزار سال گذشته مستقل و متحد به حيات خود ادامه مي داد.

در سال 1950 ، چين كمونيست تبت را در عمليات آزاد سازي ضميمه خاك خود كرد. در واقع به انهدام فرهنگ و مردم آن همت گماشت. امروزه خطر انقراض هردو را تهديد مي كند.

دالايي لاما نماد مقاومت و نبرد مردم تبت در مقام يك ملت بود. از سال 1959 به صورت پناهنده در دارما سالا در شمال هند مستقر شد و به هدايت جامعه تبعيديان تبتي پرداخت.او در مقام يك سخنگوي جنبش ضد خشونت براي صلح جهاني تلاش خستگي ناپذيري داشته است. آموزگار روحاني تجارب و خرد را با ساده زيستي همراه كرده و ميليونها بودايي او را ملجا و پناه
خود مي دانند و به چشم بوداي مهربان نگاهش مي كنند. در نظر او بوديسم نه تعصب مذهبي ، كه راه زندگي است، مبنا و الهام بخش صلح و خرد جاوداني، عشق و مهر باني را در انسان بيدار مي كند و به او مي اموزد كه همه موجودات زنده را محترم بدارد. و به همين دليلهم مقبوليت جهاني مي يابد زيرا هر عضوي از جامعه انساني را پاس مي دارد و از حفظ محيط زيست غافل
نمي ماند تا در خدمت صلح جهاني باشد. خلع سلاح بيروني حاصل خلع صلاح دروني است . تنها ضامن واقعي صلح در درون خود ماست.

دالايي لاما در اوت 1991 در دوردون فرانسه همين تعاليم را مطرح كرد . با تفسير يكي از بزرگترين متون شعري ادبيات بودايي يعني بودي چارياواتارا ( راه بودي ساتوا ) اثر شانتي دوا هزاران نفر را با طريقت عشق آشنا كرد، راه بودي ساتوا ها كه با ديدن
رنج ديگران به تزكيه خود مي پردازند تا آنان را نجات دهند .

دالايي لاما در باره سرشت و روح آدمي با عبارات ساده حرف مي زند ، چنان ساده كه مخاطب را تكان مي دهد. از ما مي خواهد كه تمامي توان خود را به كار ببنديم ، او با اشاره به تجارب روزانه ما راه دستيابي به سعادت را نشان مان مي دهد كه چگونه انسان خوش قلبي باشيم و به زندگي خود معني و جهت بدهيم.

دالايي لاما برنده جايزه صلح نوبل نيز شده است.

متن زير به صورت گفتگويي دروني تنظيم شده است . سلاح را به سوي خود برگردانده و با عواطف منفي اش به مبارزه بر خاسته است.بنابر اين در مطالعه اين متن ، بايد در نظر داشته باشيم كه به همان صورت به آن برخورد كنيم تا تعالي معنوي بيابيم ، نه آن كه مطالعه آگادميك پيش گيريم.

زشتي ها را كنار بگذار

به نيكي مشغول شو

ذهن خود را پاك ساز

اين آموزه بوداست.

مثل ستاره اي ، وهمي از نور يا شعلهاي

شعله اي جادويي، شبنمي يا حبابي

مثل رويايي، درخششي آذرخشي يا ابري

پس انسان بايد همه چيز را در نظر بگيد.

وقتي اين كلام را به زبان مي اوريم ، بايد بر فنا پذيري و نبود واقعيت پديده ها بينديشيم . با اين مزيت مي توانيم به وقوف كلي دست يابيم. بر دشمن چيره شويم ، يا بر اعمال زيانبار.

كاش موجوداتي كه با موج زايش ، پيري ، بيماري و مرگ رو به رو مي شوند از اقيانوس وجود رها شوند.

بعد بايد با سرود سوتراي قلب ، سلام بر مانجو شري و خيرات براي ماندالا كارمان را ادامه دهيم . آنها كه نميتوانند اين سرودها را بخوانند ، ميتوانند به مهرباني بودا بينديشند و بر ديد خلاء تاكيد كنند كه معناي پراجنا پارميتا سوترا است.