در بین قوم که قبل از رومی ها ، در ایتالیا می زیستند ، این عقیده رایج بود د و بعد به رومی ها هم سرایت کرد . رومی ها همچنین عقیده داشتند که هر چیز زنده ای هر هفت سال یکبار زندگی جدید را شروع میکند . و اگر این چیز آسیب میدید هفت سال طول می کشید تا دوباره کامل شود. بنابراین اگر آینه ای هم آسیب میدید ، روح داخل آن هم آسیب می دید و تا هفت سال دیگر کامل نمی شد .
ولی از آنجاییکه تمامی آینه ها در آن روزگار ، از سنگ یا فلز صیقلی داده شده ، درست میشد ، این اعتقاد ، مشکلی را پیش نمی آورد ، زیرا آینه به آسانی نمی شکست . ولی در قرن چهادرهم که صنعتگران ایتالیایی ، آینه شیشه ای را اختراع کردند که اتفاقا" خیلی هم شکننده بود ، این خرافات رومی ، دوباره زنده شد و مردم با خرید آینه های جدید شیشه ای دوباره یاد خرافات قدیمی افتادند که اگر آینه کسی بشکند تا هفت سال بدبیاری بسراغش خواهد آمد . بهر صورت امروزه کمتر کسی میداند که این عقیده در واقع این طور شروع شده که بشر سعی داشته تصویری را که از خودش توی آینه می افتاده به نحوی توجیه کند .
اولین آینه که انسان می توانست با آن پشت سر خود را ببیند ، در سرسرای قصر امپراطور روم یعنی «دامیتین» نصب شده بود .یعنی جاییکه وی عادت داشت در آنجا قدم بزند . وی ظاهرا" همیشه نگران این بود که مبادا دشمنانش در پشت اش کمین کرده و از عقب سر به وی خنجر بزنند .
سایت پارس پلانت