مرگ به چه معني هست؟

در اين بخش ميتوانيد درباره موضوعاتي كه در انجمن براي آنها بخشي وجود ندارد به بحث و گفتگو بپردازيد

مدیران انجمن: رونین, Shahbaz, MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت

Junior Poster
Junior Poster
پست: 184
تاریخ عضویت: دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۶, ۷:۰۰ ب.ظ
محل اقامت: بی سرزمین تر از باد
سپاس‌های ارسالی: 327 بار
سپاس‌های دریافتی: 353 بار

پست توسط jiyar rojhelat »

به قول قديميها مرگ يك شروعه
خيلي هم جالبه !!
ولي به نظر من مرگ نمي تونه ناراحت كننده باشه چون هر آدم فقط يك بار ميميره و بعد از مر گ تو ديگه زنده نيستي كه ازش بترسي كه دوباره بهش دچار شي.
دستم بوي گل مي داد . مرا به جرم چيدن گل محكوم كردند. ولي كسي نيانديشيد شايد گلي كاشته باشم. چه
Fast Poster
Fast Poster
نمایه کاربر
پست: 221
تاریخ عضویت: چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۸۶, ۱۰:۳۰ ب.ظ
سپاس‌های ارسالی: 1 بار
سپاس‌های دریافتی: 297 بار

پست توسط don_Hirbod »

با سلام
مرگ فقط انتقالي است از حالتي به حالت ديگه يعني از حالت ماده به انرژي ...
براي آشنايي بيشتر ميتونيد به كتاب انسان از منظري ديگر نوشته استاد گران قدر محمد علي طاهري رجوع كنيد
:razz: :P :razz:
چو ايران نباشد تن من مباد
Major
Major
نمایه کاربر
پست: 854
تاریخ عضویت: سه‌شنبه ۴ دی ۱۳۸۶, ۶:۴۲ ق.ظ
سپاس‌های ارسالی: 361 بار
سپاس‌های دریافتی: 837 بار

پست توسط renger »

تا زماني که جنين در شکم مادر هست يک نوع زندگي تجربه ميکنه و وقتي ميخواد به دنيا بياد خارج شدن از اون برايش يکجور مرگ محسوب ميشه در حالي که وارد دنياي بزرگتر و زيباتري ميشه که قبل از اون خبري از وجود اون نداشت به همين دليل گريه ميکنه. مرگ هم همينه وقتي انساني در حال احتظار به نظر افراد خيلي سخته که بخواد از اين دنيا دل بکنه ولي در واقع ورود انسان به دنياي بزرگتر و زيباتري مثل تولد همون نوزاد. پس مرگ نوعي تولد که از چشم ما انسانها به اشتباه آخر کار تعبير ميشه. البته اين بستگي به اعمال اون فرد در اين دنيا داره که در اون دنيا چه جوري و وارد کجا بشه.
نميدونم هيچ کدوم از شما تا حالا انسان در حال احتظار ديدين يا نه؟ انسان واقعا مظلوم ميشه. واقعا. خودش ميدونه کارش نمومه و تا چند لحظه ديگه بايد بره بايد از همه چي دل بکنه. از خانوادش، از تمامي ملک و مالي که يه عمر براش زحمت کشيده بود .ولي دليل اين ناراحتي اين چيز ها نميتونه باشه. انسان در زمان مرگ تمامي اعمالش مانند يک فيلم براش نمايش داده ميشه ميبينه که چه ظلم هايي به چه افرادي کرده و چه خوبيي هاي. اون وقت که خودش ميفهمه اون ور چه جوري ازش پذيرايي ميشه. به خاطر همين مردن براي يه عده شيرين و براي برخي دردناک و تلخ.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 356
تاریخ عضویت: سه‌شنبه ۸ خرداد ۱۳۸۶, ۶:۳۵ ب.ظ
محل اقامت: Victoria, Australia
سپاس‌های ارسالی: 6778 بار
سپاس‌های دریافتی: 2887 بار

پست توسط noora »

[msm,
انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.


من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد

اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم
هرچه مردم نا آگاه تر بمانند زمان درک این نکته که ثروت خودشان به خودشان هدیه شده طولانی تر خواهد بود
Captain II
Captain II
پست: 577
تاریخ عضویت: جمعه ۱۵ دی ۱۳۸۵, ۷:۲۴ ب.ظ
سپاس‌های ارسالی: 502 بار
سپاس‌های دریافتی: 231 بار

پست توسط hedayat.m »

noora نوشته شده:[msm,
انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.


من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد

اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم


بعد از مرگ انسان یا همون روح یا به تعبیر قران نفس متوجه یه کمبود بزرگ که همون بدنه میشه. یعنی خیلی از عادت ها و رفتار هایی که یک عمر با بدنش انجام می داد و به اون عادت کرده بود دیگه نمی تونه انجام بده. نفس بعد از تولد با بدن هست تا موقع مرگ که یک دفعه از بدن جدا می شه و این بزرگترین وابستگی. خیلی از عبادات (مثل روزه البته یک بعدش و ...) برای تمرین همین مطلب که نفس زیاد به بدن عادت نکنه و موقع مرگ راحت از بدن جدا بشه. جدا شدن از این عادت ها که عمری در دنیا با بدن انجام میداده، اگر در دنیا خودشو اماده نکرده باشه تو برزخ زمان زیادی می بره تا مختصات و قوانین حاکم بر دنیای برزخ (کل عالم) آشنا بشه، بسیار سخته و جون کندن داره. قسمتی از عذاب برزخ همینه.
این عادت هایی که عرض کردم همون اخلاق و رفتاره که باید درست بشه تا انسان تو برزخ مشکلی از این جهت نداشته باشه. همون طوری که ترک عادت ، رفتار و اخلاق ناپسند تو این دنیا سخته تو اون دنیا هم سخته .

تعلقات به دنیا آروم آروم از نفس جدا میشه. مثلا میگن مرده اینطوری تو قبر بزارید (مثلا با سر نبرید یا سنگ لحد بزارید یا ....) تا کمتر تحت تاثیر (نمی دونم از چه واژه ای استفاده کنم) قرار بگیره. در کل اروم اروم از این بدن جدا بشه. اگر قرار بود کامل و آنی از بدن جدا بشه دیگه نیازی به سر خاک رفتن نبود.
عددی که من گفتم منظورم مدتی بود که طول می کشه تا نفس به طور کامل از بدن و این دنیا جدا بشه (نه برای همه. برای کسانی که خیلی به دنیا وابسته هستند و به کل برزخ رو فراموش کردن)
40 سال منظورم بود.
مطالب بالا از کتاب های آقای اصغر طاهرزاده است.
این دوتا لینک به طور خلاصه در مورد نفس و انسان توضیح میده:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
کتاب ها بصورت فایل صوتی هم هست. که شامل بحث و سخنرانی هم میشه.
Rookie Poster
Rookie Poster
پست: 38
تاریخ عضویت: دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸۵, ۱۰:۱۷ ق.ظ
سپاس‌های دریافتی: 2 بار
تماس:

پست توسط toooppunisher »

سلام به نظر من فکر کردن به مرگ وقتي بده که آدم بدونه هيچ چيزي براي بردن نداره
اگر دستت پر باشه و عاشق خدا باشي مطمعنا مرگ زيبا ترين لحظه براي توست
بد نيست امام حسين(ع) يا منصور حلاج رو به خاطر بياريد اون وقت ميبينيد که ما کجاييم و اونها کجا
Shiraz Fun Club:
[External Link Removed for Guests]
ارسال پست

بازگشت به “ساير گفتگوها”