جاکومو کازانوا دو سینگال در ۲ آوریل سال ۱۷۲۵ از خانواده ای هنرمند در ونیز بدنیا آمد. ابتدا به تحصیل الهیات پرداخت و در این زمینه استعداد و هوش فوق العاده ای نشان داد اما در سال ۱۷۴۱ بخاطر رفتار ناشایستش از صومعه سنت سیپریان اخراج شد. پس از آن وارد ارتش ونیز شد و بعد از آن به مدت ۲۰ سال با معرفی خود بعنوان یک سخنران،کشیش، قمارباز،نوازنده ویلون و ……… به گشت و گذار از پایتخت های اروپایی پرداخت و پس از بازگشت به ونیز در سال ۱۷۵۵ به جرم جاسوسی زندانی شد اما به طرز معجزه آسایی از زندان فرار کرد و به فرانسه رفت. در فرانسه با زرنگی خاصی که داشت در دستگاههای دولتی نفوذ کرد و به مقامات بالا رسید و حتی شغلی را که فردریک دوم پادشاه آلمان به او پیشنهاد کرده بود را رد کرد. سپس باب آشنایی با بزرگان دوران زمان خود یعنی پاپ،ملکه کاترین،ولتر،فن هالر،مادام دوپمپادور را باز کرد. در سفری به پاریس یک ” لتردوکاشه ” گرفت. این ورقه بیشتر به افراد مورد علاقه و احترام شاه داده می شد و بیشتر افراد متشخص زمان فتح باستیل در انقلاب کبیر فرانسه با همین اوراق درباری ” لتردوکاشه ” زندانی شده بودند،آزاد شدند. کازانوا سپس به اسپانیا رفت ولی در سال ۱۷۶۹ از مادرید نیز اخراج شد. در سال ۱۷۷۴ مامور مخفی پلیس ونیز شد ولی در سال ۱۷۸۲ بخاطر تهمت بزرگی که به یکی از صاحب منصبان با نفوذ زده بود،اخراج شد. پس از آن کتابدار کنت فن والدشتاین شد. کازانوا کتابی بنام ” خاطرات من ” دارد که از نظر تاریخی خیلی با ارزش است که شامل خاطرات عشقی فراوان اوست.
جاکومو کازانوا در ۴ ژوئن ۱۷۹۸ درگذشت.
پ . ن لتردوکاشه برگه جلبی بود که جای نام محکوم سفید و خالی می ماند و هر کس آن ورقه را داشت می توانست به اعتبار امضاء پادشاه که در زیر ورقه بود،هر کسی را که مایل بود به زندان بیاندازد.
[External Link Removed for Guests]