پاسخ رهبر انقلاب به انتقادات صریح یکی از نخبگان

[RAHVAR]

  رهبر انقلاب به انتقادات صریح یکی از   اینىهم که گفتند از رهبرى انتقاد نمیکنند، شما بروید بگوئید انتقاد کنند. ماکه نگفتیم از ما کسى انتقاد نکند؛ ما که حرفى نداریم. من از انتقاداستقبال میکنم؛ البته انتقاد هم می کنند.

در جریان دیدارو گفتگوی جوانان نخبه علمی کشور با رهبر انقلاب، یکی از حاضران بدونهماهنگی با مجری مراسم و به دعوت رهبر انقلاب، پشت تریبون قرار گرفت و بهشکل صریح، از برخی سیاستها و رویه‌های حکومتی انتقاد کرد.
به گزارش "الف"، در پایان سخنان افراد منتخب برای بیان نظراتشان نزدرهبر انقلاب، مجری برنامه با اعلام پایان وقت صحبت‌های حاضران، از رهبرانقلاب دعوت کرد برای جمع صحبت کنند. در این زمان چندتن از حضار خواستارحضور در پشت تریبون و بیان نظراتشان شدند که رهبری از مجری پرسیدند کسینمانده که صحبت کند؟ مجری پاسخ داد اگر شما اجازه بدهید، همه‌ی جمع هزارنفره‌ای كه این‌جا هستند، دوست دارند صحبت كنند اما وقت محدود است.
در این هنگام رهبر انقلاب به یکی از جوانان در وسط جمعیت که پرشورتر ازبقیه خواستار حضور در پشت تریبون بود اما توسط برگزارکنندگان مراسم نشاندهشد، اشاره کردند و گفتند: «آن آقایی كه پا شده بودند، ایستاده بودند ونشاندندشان ... شما بفرمائید».
جوان متقاضی در جایگاه قرار گرفت و خود را دانشجوی ریاضی دانشگاه شریفمعرفی کرد. وی ابتدا از نحوه انتخاب افراد برای صحبت نزد رهبری گله کرد.این گلایه افرادی بود که نوبت بیان نظراتشان را نیافته بودند و با تشویقحضار روبرو شد.
وی سپس از عملكرد صدا و سیما پیرامون حوادث انتخابات به شدت انتقاد كرد و پرسید:
آیا صدا و سیمای ما تصویر درستی از كشور و جهان ارائه می‌دهد یا تصویری غیرواقعی و كاریكاتورگونه؟
آیا صداو سیما به عقاید مختلف اجازه‌ی دفاع از خودشان را می‌دهد؟عقایدی كه به‌خصوص در همین رسانه مورد نقد و یا حتی حمله قرار می‌گیرد؟
وی با انتقاد از پخش گزینشی وقایع در صدا و سیما گفت اگر بخواهیم رسانه‌های کشور اخلاقی شوند باید بزرگ رسانه‌ها آغاز‌گر آن باشد.
بخش دوم سخنان وی موضوع نقد رهبری بود. وی گفت: من شاید چهار-‌ پنج سالاست كه به صورت جدی‌تر روزنامه می‌خوانم و مجلات را مطالعه می‌كنم. اینمدت واقعاً به یاد نمی‌آورم كه مطلبی را با عنوان نقد رهبری خوانده باشم... نقد رهبری را هم به شكل عمومی می‌شود مطرح كرد و هم به صورت خاص درمجلس خبرگان. من احساس می‌كنم اگر چنین نشود، این شرایط منجر به نفاق وكینه می‌شود؛ مثلاً یك چیزی كه در ابتدا یك انتقاد ساده است، چون بسترمناسبی برای بیان پیدا نمی‌كند، ممكن است جنبه‌ی مغرضانه به خود بگیرد وكم‌كم بی‌انصافی هایی پیدا شود.
در این هنگام، یادداشتی حاکی از اتمام وقت به سخنران داده شد. او ازرهبری پرسید وقت گذشته است اما اگر موافق باشید ادامه دهم؟ رهبر انقلابنیز با اشتیاق پاسخ دادند: البته از اول هم وقت گذشته بود ولی من موافقادامه صحبت‌های شما هستم. این دانشجو صحبت‌‌هایش را ادامه داد و برخلافسایرین که طبق هماهنگی با مجری مراسم، صحبتهایشان را در 4 دقیقه محدود میکردند، حدود 10 دقیقه صحبت کرد و در ادامه با انتقاد از چگونگی برخوردنیروی انتظامی با تجمعات پس از انتخابات پرسید:
اگر مقداری روش‌های اقناعی‌تر داشتیم و از خشونت به جز در موارد ضرورتاستفاده نمی‌كردیم، نظام ما بقای بهتری نداشت؟ آیا مردم متحدتری نداشتیم؟چون وحدت واقعی به نظر من بیش از این‌كه با نصیحت حاصل شود نتیجه‌ی رفتارمردم با حكومت و رفتار حكومت با مردم است و رفتار مردم با همدیگر است.
وی در پایان، مودبانه تشکر کرد و به جای خود بازگشت و رهبر انقلاب نیزمانند بقیه سخنرانان از ایشان نیز با بیان طیب الله انفسکم تقدیر کردند.
پس از صحبت‌های این جوان، افراد دیگری هم برای بیان نظراتشان وپاسخگویی به انتقادات وی بلند شده و درخواست وقت صحبت کردند امارهبرانقلاب با توصیه آنها به افزایش تحمل و شرح صدر، به کمبود وقت اشاره وصحبتهایشان را آغاز کردند.
رهبرانقلاب در ابتدای سخنان خود با ابراز خوشحالی از اینکه سخناننخبگان هر سال قوی‌تر و عمیق‌تر از قبل می‌شود و یادآوری ضروت شکر نعمتنخبگی با خدمت به مردم و کشور؛ اهمیت تولید علم، آزاداندیشی در دانشگاه هاو مرز شکنی علمی در پیشرفت و اقتدار کشورمان را کلیدی توصیف کردند و ضمناشاره به برخی نکات مطرح شده توسط حاضران، درباره سخنان دانشجوی منتقد نیزگفتند:
* خیال نکنید من از شنیدن اینجور حرفها ناراحت میشوم. نه...، من ازاینکه این حرفها زده نشود، ناراحت میشوم. در جلساتِ دانشجوئى، دانشگاهى کهاینجا هستند، بنده گاهى که ببینم حالا بعضى‌ها روى ملاحظه، روى احترام،روى هرچه، بعضى از این حرفها را که خیال میکنند من خوشم نمى‌آید، نمیزنند؛از نگفتنش ناراحت میشوم؛ از گفتنش مطلقاً ناراحت نمیشوم.
* حالا اشاره کردند به حوادث و مسائل اخیر. در این زمینه‌ها خیلى حرفهست؛ خیال نکنید آن حرفهائى که صدا و سیما میزند، این، همه‌ى حرفهاست؛ نه،خیلى مطلب هست. گفت: یک سینه حرف موج زند در دهان ما. اینجور نیست که هرچه که انسان احساس میکند، این را گفته باشد یا بتواند بگوید. خیلى حرفهاىزیادى هست.اى کاش مجال بود تا گفته میشد، تا آنوقت انسان میتوانست آنبرگهاى بر روى هم گذاشته‌ى کتاب حرف را، باز کند تا خیلى از حقائق روشنبشود. آینده، البته این کارها خواهد شد.
* اینى هم که گفتند از رهبرى انتقاد نمیکنند، شما بروید بگوئید انتقادکنند. ما که نگفتیم از ما کسى انتقاد نکند؛ ما که حرفى نداریم. من ازانتقاد استقبال میکنم؛ البته انتقاد هم می کنند. دیگر حالا جاى توضیحشنیست؛ انتقاد هم هست، فراوان هست، کم هم نیست؛ بنده هم میگیرم، دریافتمیکنم و انتقادها را میفهمم.
* چند سال قبل یکی از نشریات دانشجویی از بنده انتقاداتی کرده بود.خواستند برخورد کنند اما من گفتم برخورد نکنید این ها اشکالی ندارد اجازهدهید بنویسند.
* این را هم شما خیال نکنید که حالا بنده چون رئیس صدا و سیما راانتخاب میکنم، همه‌ى برنامه‌هاى صدا و سیما را مى‌آورند، دانه دانه بندهنگاه کنم، امضاء کنم. نخیر، از خیلى از برنامه‌هاى صدا و سیما بنده راضىهم نیستم. از جمله، از همین من راضى نبودم که از سه ماه قبل از انتخابات -انتخابات بیست و دوم خرداد بود - از ماه اسفند، بلکه زودتر از اسفند، بعضىاز سفرهاى تبلیغاتى و حرفهائى که زده شد و تظاهراتى که میشد و مجادلاتى کهانجام میگرفت، از تلویزیون پخش شود، که متأسفانه تو تلویزیون پخش شد؛ بهخاطر همین، که یعنى ما آزاداندیشیم! اینها توهم است.
* صدا و سیما آیا وضعیت واقعى کشور را نشان میدهد؟ نه، ناقص نشانمیدهد. خیلى پیشرفتهاى برجسته و بزرگ هست که صدا و سیما نشان نمیدهد.والّا اگر صدا و سیما میتوانست همان جور که تلویزیون فلان کشور غربى با یکسابقه و تجربه‌ى فراوان و با استفاده‌هاى هنرى دروغهاى خودش را راست جلوهمیدهد، واقعیات موجود کشور را درست منعکس کند، شما بدانید امروز امید نسلجوان، دلبستگى نسل جوان به کشورش، به دینش، به نظام جمهورى اسلامى‌اش،بمراتب بیشتر از حالا بود.
* امروز هیچ کشور دیگرى در دنیا پیدا نمیکنید که اینجور آماج حملاتباشد. و جمهورى اسلامى دارد مقاومت میکند. این شوخى است؟ این موجودِهفت‌جوشِ مستحکمِ مصونیت‌یافته دارد مقاومت میکند. این، کم چیزى نیست.توطئه‌ى توهم نیست؛ این را جوانها، این جوانهاى عزیز ما، بدانند.
* بنده گفتم کرسى آزاد فکرى را در دانشگاه‌ها به وجود بیاورید. خوب،شما جوانها چرا به وجود نیاوردید؟ شما کرسى آزادفکرى سیاسى را، کرسى آزادفکرى معرفتى را تو همین دانشگاه تهران، تو همین دانشگاه شریف، تو همیندانشگاه امیرکبیر به وجود بیاورید. چند نفر دانشجو بروند، آنجا حرفشان رابزنند، حرف همدیگر را نقد کنند، با همدیگر مجادله کنند. حق، آنجا خودش رانمایان خواهد کرد.

[misam5526]

الان پست دادن درباره این تاپیک بحث سیاسی میشه یانه!! میشه چیزی گفت یا بر خلاف قوانین سایته؟!!

[Mahdi1944]

  ,
بحث سياسي خلاف قوانين انجمن هست (به طور کلي)