به قول قديميها مرگ يك شروعه
خيلي هم جالبه !!
ولي به نظر من مرگ نمي تونه ناراحت كننده باشه چون هر آدم فقط يك بار ميميره و بعد از مر گ تو ديگه زنده نيستي كه ازش بترسي كه دوباره بهش دچار شي.
مرگ به چه معني هست؟
مدیران انجمن: رونین, Shahbaz, MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت

-
- پست: 184
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۶, ۷:۰۰ ب.ظ
- محل اقامت: بی سرزمین تر از باد
- سپاسهای ارسالی: 327 بار
- سپاسهای دریافتی: 353 بار

- پست: 221
- تاریخ عضویت: چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۸۶, ۱۰:۳۰ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 1 بار
- سپاسهای دریافتی: 297 بار

- پست: 854
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۴ دی ۱۳۸۶, ۶:۴۲ ق.ظ
- سپاسهای ارسالی: 361 بار
- سپاسهای دریافتی: 837 بار
تا زماني که جنين در شکم مادر هست يک نوع زندگي تجربه ميکنه و وقتي ميخواد به دنيا بياد خارج شدن از اون برايش يکجور مرگ محسوب ميشه در حالي که وارد دنياي بزرگتر و زيباتري ميشه که قبل از اون خبري از وجود اون نداشت به همين دليل گريه ميکنه. مرگ هم همينه وقتي انساني در حال احتظار به نظر افراد خيلي سخته که بخواد از اين دنيا دل بکنه ولي در واقع ورود انسان به دنياي بزرگتر و زيباتري مثل تولد همون نوزاد. پس مرگ نوعي تولد که از چشم ما انسانها به اشتباه آخر کار تعبير ميشه. البته اين بستگي به اعمال اون فرد در اين دنيا داره که در اون دنيا چه جوري و وارد کجا بشه.
نميدونم هيچ کدوم از شما تا حالا انسان در حال احتظار ديدين يا نه؟ انسان واقعا مظلوم ميشه. واقعا. خودش ميدونه کارش نمومه و تا چند لحظه ديگه بايد بره بايد از همه چي دل بکنه. از خانوادش، از تمامي ملک و مالي که يه عمر براش زحمت کشيده بود .ولي دليل اين ناراحتي اين چيز ها نميتونه باشه. انسان در زمان مرگ تمامي اعمالش مانند يک فيلم براش نمايش داده ميشه ميبينه که چه ظلم هايي به چه افرادي کرده و چه خوبيي هاي. اون وقت که خودش ميفهمه اون ور چه جوري ازش پذيرايي ميشه. به خاطر همين مردن براي يه عده شيرين و براي برخي دردناک و تلخ.
نميدونم هيچ کدوم از شما تا حالا انسان در حال احتظار ديدين يا نه؟ انسان واقعا مظلوم ميشه. واقعا. خودش ميدونه کارش نمومه و تا چند لحظه ديگه بايد بره بايد از همه چي دل بکنه. از خانوادش، از تمامي ملک و مالي که يه عمر براش زحمت کشيده بود .ولي دليل اين ناراحتي اين چيز ها نميتونه باشه. انسان در زمان مرگ تمامي اعمالش مانند يک فيلم براش نمايش داده ميشه ميبينه که چه ظلم هايي به چه افرادي کرده و چه خوبيي هاي. اون وقت که خودش ميفهمه اون ور چه جوري ازش پذيرايي ميشه. به خاطر همين مردن براي يه عده شيرين و براي برخي دردناک و تلخ.

- پست: 356
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۸ خرداد ۱۳۸۶, ۶:۳۵ ب.ظ
- محل اقامت: Victoria, Australia
- سپاسهای ارسالی: 6778 بار
- سپاسهای دریافتی: 2887 بار
[msm,
من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد
اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم
انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.
من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد
اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم
هرچه مردم نا آگاه تر بمانند زمان درک این نکته که ثروت خودشان به خودشان هدیه شده طولانی تر خواهد بود

-
- پست: 577
- تاریخ عضویت: جمعه ۱۵ دی ۱۳۸۵, ۷:۲۴ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 502 بار
- سپاسهای دریافتی: 231 بار
noora نوشته شده:[msm,انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.
من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد
اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم
بعد از مرگ انسان یا همون روح یا به تعبیر قران نفس متوجه یه کمبود بزرگ که همون بدنه میشه. یعنی خیلی از عادت ها و رفتار هایی که یک عمر با بدنش انجام می داد و به اون عادت کرده بود دیگه نمی تونه انجام بده. نفس بعد از تولد با بدن هست تا موقع مرگ که یک دفعه از بدن جدا می شه و این بزرگترین وابستگی. خیلی از عبادات (مثل روزه البته یک بعدش و ...) برای تمرین همین مطلب که نفس زیاد به بدن عادت نکنه و موقع مرگ راحت از بدن جدا بشه. جدا شدن از این عادت ها که عمری در دنیا با بدن انجام میداده، اگر در دنیا خودشو اماده نکرده باشه تو برزخ زمان زیادی می بره تا مختصات و قوانین حاکم بر دنیای برزخ (کل عالم) آشنا بشه، بسیار سخته و جون کندن داره. قسمتی از عذاب برزخ همینه.
این عادت هایی که عرض کردم همون اخلاق و رفتاره که باید درست بشه تا انسان تو برزخ مشکلی از این جهت نداشته باشه. همون طوری که ترک عادت ، رفتار و اخلاق ناپسند تو این دنیا سخته تو اون دنیا هم سخته .
تعلقات به دنیا آروم آروم از نفس جدا میشه. مثلا میگن مرده اینطوری تو قبر بزارید (مثلا با سر نبرید یا سنگ لحد بزارید یا ....) تا کمتر تحت تاثیر (نمی دونم از چه واژه ای استفاده کنم) قرار بگیره. در کل اروم اروم از این بدن جدا بشه. اگر قرار بود کامل و آنی از بدن جدا بشه دیگه نیازی به سر خاک رفتن نبود.
عددی که من گفتم منظورم مدتی بود که طول می کشه تا نفس به طور کامل از بدن و این دنیا جدا بشه (نه برای همه. برای کسانی که خیلی به دنیا وابسته هستند و به کل برزخ رو فراموش کردن)
40 سال منظورم بود.
مطالب بالا از کتاب های آقای اصغر طاهرزاده است.
این دوتا لینک به طور خلاصه در مورد نفس و انسان توضیح میده:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
کتاب ها بصورت فایل صوتی هم هست. که شامل بحث و سخنرانی هم میشه.

-
- پست: 38
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸۵, ۱۰:۱۷ ق.ظ
- سپاسهای دریافتی: 2 بار
- تماس: