مسلح ترين جوامع جهاني كدامند؟

[Shahbaz]

90 اسلحه براي 100 نفر؛ مسلح ترين جوامع جهاني كدامند؟
بر اساس تحقيقات انستيتو مطالعات بين المللي در ژنو در سال 2007، در ايالات متحده آمريكا براي هر 100 نفر شهروند 90 اسلحه وجود دارد كه اين 90 اسلحه جامعه را به مسلح ترين و تروريستي ترين منطقه جهان تبديل كرده است.
بر اساس مطالعات اين مؤسسه، شهروندان آمريكايي از 875 ميليون قبضه سلاح گرم موجود در جهان 370 ميليون قبضه را در اختيار دارند و از 8 ميليون قبضه سلاح گرم كه در جهان توليد مي شود، حدود 5/4 ميليون توسط شهروندان آمريكايي خريداري مي شود.
هند كه مقام دوم در دسترس بودن سلاح توسط شهروندانش را دارا مي باشد، باز هم چهار تفنگ براي هر صد نفر هندي دارد.
چين نيز با 40 ميليون قبضه سلاح خصوصي در رديف سوم قرار دارد كه 3 تفنگ براي هر صد نفر است. آلمان، فرانسه، پاكستان، مكزيك، برزيل و روسيه از نظر تعداد سلاحها در رده هاي بعدي اين رده بندي جهاني قرار دارند.

از نظر سرانه در اختيار داشتن سلاح، يمن پس از آمريكا با 61 تفنگ براي هر صد نفر قرار داشته كه اين جايگاه خود را از دست داده است.
فنلاند با 56، سوييس با 46، عراق با 39 و صربستان با 38 تفنگ براي هر 100 نفر در رده هاي بعدي قرار دارند. بعد از اين كشورها، فرانسه، كانادا، سوئد، اتريش و آلمان با 30 تفنگ براي هر 100 نفر در رده هاي بعدي بوده و اين در حالي است كه بسياري از كشورهاي فقيرتر كه درگير خشونت هم هستند در رده هاي پايين تري قرار دارند. براي مثال نيجريه سرانه اي برابر يك تفنگ براي هر صد نفر را داراست. اين گزارش براساس آمار دولتي كشورها، نظرسنجي ها و گزارشهاي رسانه ها تهيه شده و تخمين زده مي شود كه حدود 650 ميليون سلاح در جهان در دست غير نظاميان قرار داشته و 235 ميليون قبضه سلاح هم در اختيار نيروهاي نظامي است.

اين سطح از بازار سلاح، تنها منحصر به مصرف شهروندان كشورها نمي شود، بلكه دولتها نيز از مصرف كنندگان تسليحات جهاني هستند. براي مثال هر وقت كه قيمت نفت افزايش يافته است ايالات متحده به انحاء مختلف سعي كرده است كه دلارهاي نفتي را از چنگ كشورهاي نفتي خارج سازد. لذا رقابت تسليحاتي به عنوان اولين و مهمترين مسأله مطرح بوده است كه پيش از اين نيز چه در دوران شوك اول نفتي 1971 و چه در ادوار بعدي به عنوان مثال در زمان حمله عراق به كويت در سال 1991، آمريكاييها در همه اين زمانها با ايجاد يك ترس واهي در ميان كشورهاي كوچك غربي آنها را به يك رقابت بي حاصل تسليحاتي كشانده اند. سلاحهايي كه بايد از رده خارج شوند و متعلق به يك نسل قبل مي باشند به كشورهاي غربي فروخته مي شود و براي به روز كردن اين سيستمها دور ديگري از خريدها اتفاق مي افتد.
با بازگرداندن دلارهاي نفتي با فروش اسلحه به اعراب، قسمتي از فشارهاي ناشي از افزايش قيمت نفت بر اقتصاد آمريكا خنثي مي شود، چيزي كه ژاپن و اروپا از آن بي بهره اند.
در سفر چندي پيش رابرت گيتس به خاورميانه، قراردادهاي تسليحاتي كلاني ميان كشورهاي عرب منطقه و رژيم صهيونيستي با ايالات متحده به امضا رسيد. اسراييل به تنهايي 30 ميليارد دلار و 3 كشور مصر، امارات و عربستان نيز 20 ميليارد دلار باقي مانده را به خود اختصاص دادند.
در اين جاي شكي وجود ندارد كه خريدهاي تسليحاتي اسراييل از آمريكا از جيب اين رژيم صورت نمي گيرد و ايالات متحده خود را ملزم به تأمين مالي و تسليحاتي رژيم صهيونيستي مي داند. اما كشورهاي عرب منطقه در معامله مذكور باز هم دچار خطاي استراتژيك شدند، زيرا تصور مي كنند كه مي توانند امنيت خود را با خريدهاي تسليحاتي تأمين كنند كه در اين ميان خريدهاي نظامي امارات از همه عجيب تر است.
ايالات متحده با ترفندهاي گوناگون هم اعراب و هم رژيم صهيونيستي را وارد يك فاز رقابت تسليحاتي كرده كه خود عربها و صهيونيستها از قبل گرفتار چنين رقابتي هستند و از آن جايي كه رژيم صهيونيستي مهمترين متحد كاخ سفيد و اعراب كه بعضاً حكومتهاي لرزان و بي ثباتي دارند در مرتبه بعدي وفاداري به ايالات متحده قرار دارند. بويژه كه آمريكا به شدت از به خطر افتادن نظامهاي اعراب مرتجع در هراس هست و هزينه هاي بسياري را متقبل مي شود.
لذا آمريكاييها براي فروش تسليحات خود، به ايران هراسي متوسل شده اند تا كشورهاي عربي بخشي از هزينه را خود بپردازند. در اين راستا به نظر مي رسد كشورهاي كوچكي مانند امارات از ابتدايي ترين اصول عقلاني حاكم بر روابط بين الملل بي اطلاعند، زيرا كاملاً واضح است كه امارات اگر به زرادخانه نظامي هم تبديل شود، به خاطر عمق امنيتي ناچيز و جمعيت بسيار اندك (خارجيان اين كشور از خود اماراتيها بيشترند) قادر به تأمين امنيت خود نخواهد بود. با اين اوصاف صرف هزينه هاي ميلياردي توسط امارات صرفاً هدر دادن پول اين كشور است. كويت كه داراي شباهتهاي بسياري با امارات است در زمان حمله صدام به كويت با وجود داشتن تعداد زيادي هواپيما و سلاحهاي مدرن از هر گونه واكنشي عاجز بود. لذا درسي را كه اعراب هيچ وقت نياموختند و به شكل عجيبي هر دو كار را با هم انجام مي دهند، يعني هم دنباله روي محض قدرتهاي بزرگ فرامنطقه اي هستند و هم ميلياردها دلار پول را صرف خريد جنگنده هايي مي كنند كه براي پرواز كردن آنها خلبان كافي در اختيار ندارند و نزديك به 5 دهه است كه اين سياست غلط اعراب ادامه دارد.
مصر كه بايد از شرايط استراتژيك خود و عمق امنيتي خود بهترين بهره برداري را بكند در كنار رژيم صهيونيستي ايستاده كه شعار از نيل تا فرات را سر مي دهد.
وزير خارجه آلمان، فروش تسليحات آمريكا به خاورميانه را تقبيح كرده و آن را در راستاي برهم زدن روند صلح در خاورميانه ارزيابي كرده است. اما بدون شك آلمان و ساير كشورهاي اروپايي نگران صلح خاورميانه نيستند، بلكه از اين نگرانند كه آمريكا با اين كار از زير فشارهاي نفت گران شانه خالي مي كند در حالي كه اروپاييها بايد آن را تحمل كنند. اقتصاد اروپا در افزايش قيمت نفت از آمريكا آسيب پذيرتر است و با كاهش قدرت رقابت در برابر آمريكا مواجه خواهد شد. لذا در رقابتهاي تسليحاتي، اروپا و ژاپن همراه با ساير كشورهاي عرب خاورميانه بازنده خواهند بود.
حتي البرادعي، مديركل آژانس بين المللي انرژي اتمي، آمريكا را به خاطر فروش تسليحات 30 ميليارد دلاري به رژيم صهيونيستي و ديگر كشورهاي خاورميانه مورد انتقاد قرار داد.
وي مي گويد: فروش اين سلاحها باعث صرف منابع مالي اين كشورها در مسيرهاي غير ضروري گرديده و همچنين از هزينه آنها در جهت توسعه و تقويت آموزش، حقوق بشر و تأمين اجتماعي غفلت و كوتاهي مي شود.
اين درخواست البرادعي در حالي مطرح مي شود كه آمريكا بمبهاي مغناطيسي كنترل شونده خود را در اختيار نيروهاي شورشي عراقي قرار مي دهد تا از تأثيرات آنها كه نوع جديدي از گلوله هاي توپ انفجاري موسوم به اكيسكاليبور است عراق را به صحنه فروش سلاحهاي آمريكايي تبديل كند، به طوري كه پيترايوس، فرمانده سياسي، نظامي آمريكا در گزارش خود خبر از فروش سلاحهاي آمريكا در عراق داد كه شامل برنامه هدايت شونده موشكي با برنامه توپخانه اي 155 ميلي متري است كه نام كامل آن در ارتش آمريكا، اكسيكاليبورايكس ام 893 است كه اخيراً در شمال عراق مورد استفاده قرار گرفته است.
اين سلاحها در مانورهاي مشترك ارتش آمريكا و كويت استفاده شده است. اين سلاحهاي مرگبار در چند نوبت عليه مردم عراق بويژه شيعيان استفاده شده است كه طي دو ماه 2700 عراقي را كشته يا زخمي كرده است.




خبرگزاري انتخاب >> رويترز

[biya2azizam]

این که کشورهای حاشیه خلیج پارس (فارس عربی شده پارس مبباشد)سالانه میلیاردها دلار اسلحه از آمریکا میخرند خود به نوعی هزینه کردن در برابر بیگانگان میباشد که اگر این امر صورت نگیرد به نوعی دیگر عربهای منطقه متضرر میشن پس این خریدها منطقی به نظر میاد چون بخش عظیمی از درامد آمریکا را سلاح تشکیل میدهد در ضمن بنده با داشتن سلاح شخصی موافقم چون یه برابری نسبی در جامعه ایجاد میکنه البته آزاد نبودن سلاح در کشوری که مهر اسلامی بودن تو پرونده دولتشه و پیغمبر اسلام هم ضروری دانستن داشتن اسلحه را جای بسی تعجب میباشد که اگر مسو لان کشور اجازه حمل سلاح رو به صورت قانونی بدن خیلی از دزدیها و درگیریها کاسته میشه چون همه از هم دیگه حساب میبرند حالا شاید بگید حرج و مرج زیاد میشه؟! مگه همین حالاش با قمه و چاقو قتلی صورت نمیگیره؟!در کل آزاد نبودن سلاح یعنی دست دزدان رو باز گذاشتن زیرا کسی که سلاح حمل میکنه طبق قانون میتونه دزدی رو از پا در بیاره که دولت مردمی ما دوست نداره دزدان شریف صدمه ای ببینند!!!جالبه بدونید که اگر با دزدی در ملک شخصی خودتون درگیر شدید و دزد گرامی صدمه دید دیه باید پرداخت کنید!!!عمل دزدی مصداق خود کشی میباشد پس چرا قانون به اونایی که خودکشی میکنن دیه نمیده!!!