آماده شدن دولت صهيونيست براي بزرگترين جنگ

در اين بخش مي‌توانيد در مورد اخبار و حوادث روز به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت

ارسال پست
Captain I
Captain I
نمایه کاربر
پست: 494
تاریخ عضویت: چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۳۸۶, ۴:۱۰ ق.ظ
سپاس‌های ارسالی: 82 بار
سپاس‌های دریافتی: 65 بار
تماس:

آماده شدن دولت صهيونيست براي بزرگترين جنگ

پست توسط soroush.b »

ممکن است در زماني نه چندان دور اسرائيل درگير بزرگترين جنگي براي موجوديت‌ خود شود که در تاريخ نه چندان طولاني با آن مواجه بوده است. رئيس جمهور آينده امريکا (چه اوباما يا چه مک کين) ممکن است گرفتار بزرگترين بحران از زمان حوادث يازده سپتامبر شود. در حالي که مقامات اسرائيلي تاکيد دارند که پايبند به ديپلماسي هستند، شرايطي وجود دارد که مجموعا حمله اسرائيل به ايران را قبل از پايان سال دو هزار و هشت محتمل تر مي‌سازد.
به گزارش «جهان»، مجله نيوزويک در مقاله اي نوشت در شصتمين سالگرد تاسيس اسرائيل، دولت يهود ممکن است در حال آماده شدن براي بزرگترين جنگي باشد که تاکنون داشته است. اين براي رئيس جمهور بعدي امريکا به چه معني است؟

در اين مقاله به قلم مايکل هرش آمده است در كل شش دهه پس از تاسيس يک ملت آنها نبايد هنوز براي حق موجوديت شان بجنگند و پس از جنگهاي هزار و نهصد و چهل و هشت، شصت و هفت و هفتاد و سه و جنگ هاي ديگر از جمله دو انتفاضه، بسياري از اسرائيلي‌ها مايلند اين تصور را داشته باشند که راهشان را به سوي حق موجوديت باز کرده اند. اما هنوز اين اتفاق نيفتاده است. اسرائيل امروز در شصتمين سالگرد تاسيس اش با همان خطر موجوديتي مواجه است که در اولين ماه‌هايي مواجه بود که مجمع عمومي سازمان ملل تقسيم فلسطين را تصويب کرد و ارتش هاي عرب به اين دولت تازه حمله کردند.

در اصل بايد گفت اسرائيل اکنون حتي با خطر بزرگتري نسبت به آن زمان مواجه است. ممکن است در زماني نه چندان دور اسرائيل درگير بزرگترين جنگي براي موجوديت‌ خود شود که در تاريخ نه چندان طولاني با آن مواجه بوده است.
رئيس جمهور آينده امريکا (چه اوباما يا چه مک کين) ممکن است گرفتار بزرگترين بحران از زمان حوادث يازده سپتامبر شود. در حالي که مقامات اسرائيلي تاکيد دارند که پايبند به ديپلماسي هستند، شرايطي وجود دارد که مجموعا حمله اسرائيل به ايران را قبل از پايان سال دو هزار و هشت محتمل تر مي سازد:

-يک ارزيابي جديد و نگران کننده تر اسرائيل مبني بر اينکه ايران تا سال دو هزار و نه توانايي ساخت بمب اتمي را خواهد داشت (درگزارش هاي اوليه به سال دو هزار و ده يا ديرتر اشاره شده بود).

-تضعيف تلاش‌هاي امريکا - اروپا براي اعمال فشار اقتصادي بر ايران و منزوي ساختن آن.
نيکلاس برنز معاون وزير خارجه امريکا که کارشناس مسائل ايران بود به تازگي از وزارت خارجه بازنشسته شده و خلاء بزرگي را ايجاد کرده است و بسياري از اسرائيلي ها اين حس فزاينده را دارند که واشنگتن درحال ارزيابي اين امر است که چگونه با توانايي هسته اي ايران سر کند.
در ضمن شرکت هاي اروپايي از جمله "او ام وي" اتريش و "ئي جي ال" سوئيس در حال سرمايه گذاري هاي چند ميليارد دلاري جديد در بخش انرژي ايران هستند.

-بازسازي ناوگان موشک هاي حزب الله در لبنان که هرچه اسرائيلي ها بيشتر منتظر بمانند به ايران توانايي وسيعتري براي اقدامات تلافي جويانه مي دهد.

-تلاش هاي ايران براي طولاني کردن نامحدود تحقيقات اژانس بين المللي انرژي اتمي در خصوص تاريخچه و هدف برنامه هسته اي ْن.

قرار است گزارش جديد آژانس تا هفته سوم مه منتشر شود و ايران موافقت کرده است مطالبي را درباره تحقيقات کنوني اژانس اعلام دارد، اما انتظار نمي رود اين مسئله تا ان زمان حل شود.

- تمايل روسيه به تامين موشک‌هاي دفاعي زمين به هواي کوتاه برد براي تهران با وجود ابراز تمايل آن به پيوستن تحريم ها بر ضد ايران. شايعاتي جريان دارد که روسيه در حال مذاکره براي فروش سامانه هاي ضد هواپيماي دور برد اس-سيصد به ايران است، گرچه مسکو آن را تکذيب مي کند. اين سامانه هاي دفاعي بسيار پيشرفته به محض استقرار تغيير چشمگيري در مشکل مقابله با حملات هوايي اسرائيل ايجاد خواهند داد.

و مسئله مهم ديگر خاتمه قريب الوقوع دوره تصدي دولت بوش است که دوست ترين و قطعا مطيع ترين دولت امريکا نسبت به اسرائيلي ها بوده است. زماني که اسرائيل در تابستان دوهزار و شش به حزب الله در لبنان حمله کرد؛ دولت بوش به دولت يهود چراغ سبز داد و عمدا مباحثات ديپلماتيک براي خاتمه جنگ را به تعويق انداخت. همين چند هفته قبل بوش با رضايت حمله ماه سپتامبر اسرائيل به راکتور سوريه را هشداري براي ايران و کره شمالي توصيف کرد. اين احتمال بسيار کمتر است که دولت اوباما سنگ اسرائيل را به سينه بزند و رويکرد مک کين قطعي نيست.

استدلال بسياري از کارشناسان مسائل ايران اين است که با وجود درخواست هاي مکرر محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران براي نابودي اسرائيل اصلا معلوم نيست که تهران قصد توليد کامل يک سلاح هسته اي را داشته باشد و در صورت توليد، واقعا آن را بر ضد اسرائيل يا دولت ديگري به کار گيرد.
احمدي نژاد مترصد انتخاب مجدد در سال دوهزار و نه است. قطعا يک گزينه براي اسرائيل - که زرادخانه هسته اي قابل ملاحظه خاص خود را دارد- توسل به منطق ديرينه بازدارندگي بر ضد ايران است به ويژه اگر احمدي نژاد کنار گذاشته شود و چهره هاي ميانه روتري در تهران حاکم شوند.
حتي تندروهاي اسرائيلي مي دانند پيامدهاي حمله به ايران خطرناک و ديرپا خواهد بود و اين احتمال را تشديد مي کند که ا حمدي نژاد و ديگر تندروها در قدرت بمانند و احتمالا اسرائيل را گرفتار جنگي منطقه اي کنند.

برخي کارشناسان فني و دفاعي امريکا همچنين اين استدلال را مطرح مي کنند که حتي اکنون اسرائيل اين توانايي را ندارد که بيش از يک مزاحم براي برنامه (هسته اي) ايران باشد. برنامه غني سازي ايران نسبت به راکتور اسيراک عراق که اسرائيل در سال هزارو نهصدو هشتاد و يک منهدم کرد، به مراتب پراکنده تر،سري تر و حفاظت شده تر است. ديويد البرايت يکي از برجسته ترين صاحب نظران برنامه هسته اي ايران مي‌گويد:" آنها مي توانند کل تاسيسات نطنز (ايران) را منهدم کنند اما برنامه آنها به طور جدي از پيشرفت باز نمي‌ماند."

اما انچه در پس اين مباحثات قرار دارد اين است که هرچه اسرائيلي ها بيشتر منتظر باشند ايرانيان در برابر يک راه حل نظامي مقاوم تر مي شوند به ويژه اگر آنها سامانه هاي روسي ضد هواپيما مستقر کنند. شناسايي نسل جديد سانتريفيوژ هاي اي-ار-دو ايران نيز سخت تر است. انتوني کوردسمن از مرکز مطالعات راهبردي و بين المللي روز چهارشنبه در واشنگتن گفت"هيچ کسي هنوز نگفته است که نصب اين سانتريفيوژ ها در تاسيسات پراکنده و کوچک بسيار آسانتر است."

براي بسياري از تندروهاي اسرائيل گزينه هاي چنداني وجود ندارد. عقيده بر اين است که انها بار ديگر در عرصه جهان منزوي شده اند. احتمال حمله امريکا به ايران در واقع از بين رفته است. (اين در مورد برنامه هسته اي تهران است. اقدام نظامي امريکا بر ضد اهدافي در ايران درست آن سوي مرز عراق هنوز محتمل است.)

بوش که هنوز در عراق گرفتار است هر روز بيش از پيش يک دولت رو به پايان قلمداد مي شود. در حالي که بوش طي آخرين سفرش به خاورميانه در ماه ژانويه تلاش‌هاي جدي براي رد گزارش برآورد ملي پاييز گذشته به عمل آورد، واشنگتن رسما در آن برآورد تجديد نظر نکرده است. در آن گزارش نتيجه گيري شده بود ايران برنامه تسليحات هسته اي اش را متوقف کرده بود.

به گفته بروس ريدل مقام سابق شوراي امنيت ملي، برخي اسرائيلي ها حتي تهديد اخير هيلاري کلينتون براي نابودي ايران در صورت حمله آن به اسرائيل را پذيرش ضمني اين موضع فروکش کرده جديد امريکا مي دانند: ما نمي توانيم مانع از (توليد) بمب ايران شويم بنابراين بر بازدارندگي در برابر استفاده از آن تاکيد مي کنيم. نتيجه آن‌که هرچه اسرائيل بيشتر منتظر حمله بماند، نابودي نظامي برنامه هسته اي ايران و تحمل ديپلماتيک پيامدهاي آن دشوار تر خواهد شد.

در عين حال مزاياي وعده داده شده انتظار - راه حل ديپلماتيک دلخواه بر اساس فشارهاي اقتصادي- ظاهرا در حال کمرنگ شدن است. اکنون اين مسئله بيشتر به بقاي سياسي ايهود المرت نخست وزير اسرائيل بستگي دارد که درگير يک رسوايي ديگر، اين بار رشوه خواري، است. اما اگر به دنبال سکوي پرتاب بحران جهاني بعدي هستيد نگاه هايتان را به تل آويو بدوزيد.
[External Link Removed for Guests]
ارسال پست

بازگشت به “اخبار و حوادث”