سه بامداد به وقت دوحه و دیپلماسی موفق ایران

[dr_mehdi57]

سه بامداد به وقت دوحه و دیپلماسی موفق ایران


اجلاس دوحه ، در همان دور اول خود ، به بن بست رسید و دقایقی قبل از ساعت 3 بامداد ، مسوولان قطری به عنوان میزبان نشست ، تهدید کردند که شکست مذاکرات را به طور رسمی اعلام خواهند کرد. این خبر ، لحظاتی بعد به وزارت خارجه ایران که در حال آماده باش به سر می برد، مخابره شد و اینجا بود که دیپلماسی ایران، فاز جدید تحرکات سیاسی اش را آغاز کرد.

عصرایران ؛ سید ضیاء الدین احتشام - لبنان ، "برگ برنده خاورمیانه" است و این را ، نه تنها همه کشورهای منطقه ، بلکه ملت های آن سوی اقیانوس ها هم می دانند و درست به همین دلیل است در طول تاریخ معاصر ، هم اروپایی ها - به ویژه فرانسویان - به "عروس خاورمیانه" چشمداشت داشته اند و هم امریکایی ها ، در لبنان هزینه های زیادی کرده اند تا بتوانند برای معرکه گردانی منطقه جای پای محکمی به نام لبنان داشته باشند.

در خود منطقه نیز ، اسرائیل، سوریه ، اردن ، عربستان ، مصر و ایران با آگاهی نسبت به موقعیت بی نظیر لبنان و برگ برنده بودن آن ، کوشیده اند در رقابتی که با منافع ملی شان نیز گره خورده است ، در معادله لبنان ، سهمی بیشتر داشته باشند تا در تعاملات منطقه ای با یکدیگر و ارتباطات بین المللی شان ، بتوانند از موضع بالاتری سخن بگویند و امتیاز بگیرند .

در واقع این گونه نیست که اگر هر کدام از کشورهای منطقه بخواهند با شعارها و پزهایی مثل عدم مداخله در امور دیگران ، از لبنان چشم پوشی کنند ، صرفاً از کسب امتیازات بیشتر سیاسی محروم می شوند، بلکه جغرافیای سیاسی خاورمیانه به گونه ای است که از دست دادن لبنان ، مترادف با تحمل هزینه های گزاف سیاسی است .

بر مبنای همین واقعیت است که بحران سیاسی 18 ماهه اخیر لبنان ، به گرهی ناگشودنی تبدیل شده بود؛ در واقع ، همه طرف های درگیر در لبنان ، اعم از آمریکایی ها ، اسرائیلی ها ، اروپاییان ، کشورهای عربی ، ایران و گروه های داخلی این کشور ، در ماجرای تعیین دولت جدید ، به خط قرمزهای خود رسیده بودند و هیچکدام از آنها حاضر به عقب نشینی و کوتاه آمدن نبود ؛ حتی فواد سنیوره نیز که به لحاظ شخصی ، اصطلاحاً بریده و کم آورده و آماده کناره گیری بود ، به دلایل سیاسی و فشارهای خارجی ، همچنان صندلی اش را به عنوان یک "سنگر" به تمام معنا ، نگه داشته بود تا آنکه اشتباه استراتژیک دولت سنیوره مبنی بر خلع سلاح مخابراتی حزب الله و تغییر فرمانده فرودگاه بیروت رخ داد و حزب الله نیز با فرصت شناسی و البته قدرت نمایی اش ، بازی را به مجرایی دیگر برد و بدین ترتیب ، کشوری که در آن ، نشست پارلمانش برای تعیین رئیس جمهور ، 19 بار شکست خورده بود ، در اجلاس دوحه ، به فوریتی شگفت انگیز ، صاحب رئیس جمهور جدید شد ، مهم ترین عنصر جریان ضد ایرانی در لبنان ، یعنی سنیوره ، حذف شد و میشل سلیمان به عنوان رئیس جمهور دوازدهم لبنان راهی کاخ بعبدا شد و قبل از همه مهمانان خارجی حاضر در لبنان ، از منوچهر متکی ، وزیر خارجه ایران ، به عنوان نخستین مهمان خارجی اش پذیرایی کرد که این پذیرایی ، پیامی عمیق در بطن خود داشت .

اما در اجلاس دوحه چه گذشت که این نتیجه مطلوب برای ایران و مقاومت پدید آمد و علاوه بر تغییر نخست وزیر ، 11 پست وزارت به علاوه حق وتو و امتیازات دیگر به حزب الله رسید و به فاصله کمتر از یک هفته ، تل آویو نیز به حزب الله پیشنهاد مذاکره داد و برای آزادی اسرای لبنانی ، اعلام آمادگی کرد ؟

بی گمان ، این امتیازات گسترده ، از سر خیرخواهی اعراب به حزب الله اعطا نشده است .
پاسخ این پرسش را باید در دیپلماسی فعال نزدیک ترین کشور به حزب الله جستجو کرد ، در ایران.

اجلاس دوحه ، در همان دور اول خود ، به بن بست رسید و دقایقی قبل از ساعت 3 بامداد ، مسوولان قطری به عنوان میزبان نشست ، تهدید کردند که شکست مذاکرات را به طور رسمی اعلام خواهند کرد.

این خبر ، لحظاتی بعد به وزارت خارجه ایران که در حال آماده باش به سر می برد، مخابره شد و اینجا بود که دیپلماسی ایران، فاز جدید تحرکات سیاسی اش را آغاز کرد و دهها تماس محرمانه و علنی شکل گرفت و ابزارهای دیپلماتیک تهران -که هنوز زمان علنی سازی آنها فرا نرسیده است - به سرعت به کارگیری شدند و در نهایت از اجلاس شکست خورده ای که در آن اعراب قسم خورده ضدایرانی ، حضوری پررنگ داشتند ، یک پیروزی بزرگ استراتژیک برای ایران حاصل شد و جبهه مقابل ایران ، به تلخی تمام ، زیر توافقنامه شکست خود را امضا کرد .
روز بعد ، سعد حریری، چنین اعتراف کرد: در دوحه دچار خسران شدیم ولی چاره ای جز پذیرش واقعیت نداشتیم.

سعودی ها هم که اخیراً وزیر خارجه شان ، سعود الفیصل، علیه ایران تندترین موضع گیری ها را کرده بود ، با دستانی خالی و البته دلی پر از دوحه به ریاض برگشتند .

بی تردید ، دستاورد اجلاس دوحه برای ایران ، در مراحل بعدی روابط ایران و کشورهای منطقه ، تعاملات ایران و امریکا و تهدیدهای ضدایرانی آتی ، بسیار مؤثر خواهد بود و قدرت لابی ایران را به طرز قابل توجهی افزایش خواهد داد.

از این منظر ، باید اذعان داشت که دستگاه دیپلماسی ایران در پرونده لبنان ، عملکردی فعال و در راستای منافع ملی داشت که امید است شرایط منطقه اجازه دهد در آینده ای نه چندان دور ، از پشت پرده اقدامات دیپلماتیک ایران ، که این "پیروزی نرم" را برای کشورمان به ارمغان آورد ، گزارشی مبسوط و شفاف ارئه داد.

به هر روی ، حق مطلب آن است که در کنار نقدها و انتقادهایمان ، موفقیت ها را نیز ببینیم و ارج نهیم و شکی نیست که ایران در لبنان توانست عرب و غرب را شکست دهد، مخصوصاً اعرابی که در ماه های اخیر ، بیش از حد گستاخ شده بودند و نیاز به یک گوشمالی دیپلماتیک داشتند.



[External Link Removed for Guests]

[don_Hirbod]

اگر امكانش بود دهن اين امارات متحده عربيم ميبستيم اونم برا هميشه بد نبود

[PERVIS.AF]

ما ايرانيها بدون شك از لحاظ وطن پرستي از ژاپنيها هم جلوتريم .كيه كه از موفقيت ايران در اشغال سياسي كشورهاي منطقه كه اين روزها مثل قورباغه هفت تير كش شدند خوشحال نشه .

خفته بر خوناب غم ايران من
اي دريغ از غرش شيران تنگستان من

[mortezaf]

خيلي هم نبايد خوش خيال بود چون آمريکا و عربستان دست بردار نيستند چون امروز شنيدم ميخوان سنيوره نخست وزير بشه

[حسن2568]

mortezaf,
دوست عزيز دراجلاس دوحه قرار شده كه حزب لله در اين كشور حق وتو داشته باشه بنابر اين نخست وزيري سينيوره چندان خطرناك نيست

[hob]

در انتخابات پارلمانی سال آینده لبنان ، اوضاع باز هم به نفع حزب الله و نیروهای مخالف گروه 14 مارس خواهد بود.