ترجمه فارسی قرآن

[Mardaviz]

   
 [FONT=Times New Roman]ترجمه فارسی قرآن  
[FONT=Times New Roman]سوره 1 : کليد ( الفاتحه ) 

۱ - به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۲ - ستايش خدا را، پروردگار جهان.

۳ - بخشنده ترين، مهربان ترين.

۴ - صاحب روز قضاوت.

۵ - تنها تو را پرستش مى کنيم. تنها از تو کمک مى خواهيم.

۶ - ما را به راه راست هدايت فرما؛

۷ - راه کسانى که به آنها نعمت داده اى؛

نه آنانکه سزاوار خشم اند و نه گمراهان.

[FONT=Times New Roman]سوره ۲ : ماده گاو جوان ( البَقَرَه ) 

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين


۱ - ا. ل. م.

۲ - اين کتاب آسمانى اشتباه ناپذير است؛ راهنمايى براى پرهيزگاران؛

۳ - کسا نى که به غيب ايمان دارند و دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا مى آورند و از روزى هايى که به آنها مى دهيم، انفاق مى کنند.

۴ - و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه قبل از تو نازل شد، ايمان دارند و به آخرت کاملا ً يقين دارند.

۵ _ اين افراد از جانب پروردگارشان هدايت شده اند؛ آنها برندگان هستند.

۶ - و اما کسانى که باور ندارند، چه به آنها هشدار دهى، چه ندهى، برايشان يکسان است، آنها نمى توانند ايمان بياورند.

۷ - خدا بر افکار و شنوايى شان مهر مى زند و بر چشمانشان پرده اى است. آنها به عذابى سخت دچار شده اند.

۸ - سپس کسانى هستند که مى گويند، "ما به خدا و روز آخر ايمان داريم، "در حالى که از مؤمنان نيستند.

۹ - آنها در صدد اين هستند که خدا و کسانى را که ايمان دارند، فريب دهند، در حالى که فقط خود را فريب مى دهند بدون آنکه دريابند.

۱۰ - در افکارشان مرضى است. در نتيجه، خدا بر مرضشان مى افزايد. آنها به خاطر دروغ هايشان سزاوار عذابى دردناک شده اند.

۱۱ - هنگامى که به آنها گفته شود، "مرتکب کارهاى پليد نشويد،" مى گويند، "ولى ما پرهيزگار هستيم!"

۱۲ _ در واقع، آنها افراد پليدى هستند، اما درک نمى کنند.

۱۳ _ هنگامى که به آنها گفته شود، "مانند مردمى که ايمان آوردند ايمان بياوريد،" مى گويند، "آيا مانند آن ابلهانى که ايمان آوردند ايمان بياوريم" در واقع، اين آنها هستند که ابلهند ولى خودشان نمى دانند.

۱۴ _ هنگامى که با مؤمنان ملاقات مى کنند، مى گويند، "ما ايمان داريم،" اما هنگامى که با شياطين خود تنها هستند، مى گويند، "ما با شما هستيم؛ ما فقط مسخره مى کرديم."

۱۵ _ خدا آنها را مسخره مى کند و آنان را سرگردان در ستمکارى هايشان رها مى کند.

۱۶ _ اين آنها هستند که گمراهى را به بهاى هدايت خريدند. چنين معامله اى نه هرگز موفق مى شود و نه هرگز هدايتى مى يابند.

۱۷ _ مثال آنها مانند کسانى است که آتشى روشن کنند، سپس، همين که اطرافشان روشن شود، خدا نورشان را بگيرد و آنها را در تاريکى رها کند، تا قادر به ديدن نباشند.

۱۸ _ کر و لال و کور؛ آنها نمى توانند باز گردند.

۱۹ _ مثالى ديگر: رگبارى از آسمان توأم با تاريکى و رعد و برق. آنها انگشتان خود را در گوش هايشان فرو مى برند تا از مرگ فرار کنند. خدا بر کافران کاملا ً آگاه است.

۲۰ _ رعد و برق نزديک است بينايى شان را بگيرد. هر گاه برايشان روشن شود به جلو حرکت مى کنند و هنگامى که تاريک شود، بى حرکت مى ايستند. اگر خدا بخواهد، مى تواند شنوايى و بينايى شان را بگيرد. خدا قادر مطلق است.

۲۱ _ اى مردم، فقط پروردگارتان را بپرستيد_ يکتايى که شما و پيشينيان شما را آفريد_ باشد که نجات يابيد.

۲۲ _ يکتايى که زمين را براى شما قابل سکونت و آسمان را بنا کرد. او از آسمان آب فرو مى فرستد، تا انواع ميوه ها را براى بقاى شما فراهم کند. شما نبايد هيچ معبودى را همتاى خدا قرار دهيد، اکنون که مى دانيد.

۲۳ _ اگر به آنچه بر بنده خود نازل کرديم شک داريد، پس يک سوره مانند اين ها فراهم کنيد و شاهدان خود را عليه خدا فرا خوانيد، اگر راست مى گوييد.

۲۴ _ اگر نمى توانيد اين کار را بکنيد_ و هرگز هم نمى توانيد_ پس آگاه باشيد از آتش دوزخى که سوخت آن مردم و سنگ هاست؛ آن در انتظار کافران است.

۲۵ _ به کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، مژده بده که باغ هايى با نهرهاى روان خواهند داشت. هنگامى که از ميوه هاى آنجا روزى شان دهند، آنها خواهند گفت، "اين همان چيزى است که قبلا ً برايمان فراهم شده بود." اينچنين به طور تمثيلى برايشان شرح داده مى شود. در آنجا همسرانى پاک خواهند داشت و جاودان در آن خواهند بود.

۲۶ _ خدا از آوردن هر گونه مثالى ابايى ندارد، از پشه اى ريز گرفته تا بزرگتر و اما کسانى که ايمان دارند، مى دانند که اين حقيقتى است از جانب پروردگارشان. و اما کسانى که ايمان ندارند، مى گويند، "خدا از چنين مثلى چه منظورى داشت" او بدين وسيله بسيارى را گمراه مى کند و بسيارى را هدايت مى نمايد. ولى او هرگز گمراه نمى کند به جز گناهکاران را،

۲۷ _ که عهد خدا را بعد از پيمان بستن مى شکنند و آنچه را که خدا به پيوستن آن فرمان داده است قطع مى کنند و مرتکب کارهاى پليد مى شوند. اين افراد از بازندگان هستند.

۲۸ _ چگونه مى توانيد به خدا کافر شويد در حالى که مرده بوديد و او به شما زندگى بخشيد، سپس شما را مى ميراند و دوباره شما را زنده مى کند، سپس بازگشت نهايى شما به سوى اوست

۲۹ _ اوست يکتايى که براى شما همه چيز را در روى زمين آفريد، سپس به آسمان پرداخت و هفت جهان را در آن کامل کرد و او بر همه چيز کاملا ً آگاه است.

۳۰ _ به ياد آور که پروردگارت به فرشتگان گفت، "من نماينده اى در زمين (خداى موقت) قرار مى دهم." آنها گفتند، "آيا مى خواهى کسى را در آن قرار دهى که آنجا را به تباهى بکشاند و خون بريزد، در حالى که ما مدح تو مى سراييم، تو را تجليل مى کنيم و حاکميت مطلق تو را بالا نگاه مى داريم" او گفت، "من چيزى مى دانم که شما نمى دانيد."

۳۱ _ او تمام اسم ها را به آدم آموخت و سپس آنها را به فرشتگان ارائه داد و گفت، "اسم اين ها را به من بگوييد، اگر راست مى گوييد."

۳۲ _ آنها گفتند، "تجليل تو را، ما جز آنچه تو به ما آموخته اى دانشى نداريم. تويى داناى مطلق، حکيم ترين."

۳۳ _ او گفت، "اى آدم، اسم هاى آنها را به آنان بگو." هنگامى که او اسم هاى آنها را به آنان گفت، او گفت، "آيا به شما نگفتم که اسرار آسمان ها و زمين را من مى دانم من آنچه را آشکار کنيد و آنچه را پنهان نماييد مى دانم."

۳۴ _ هنگامى که به فرشتگان گفتيم، "به آدم سجده کنيد،" آنها سجده کردند، جز شيطان؛ او امتناع کرد، او کافرى بود بسيار متکبر.

۳۵ _ ما گفتيم، "اى آدم، با همسرت در بهشت زندگى کن و در آنجا هر چه دوست داريد به فراوانى بخوريد، ولى به اين درخت نزديک نشويد، مبادا گناه کنيد."

۳۶ _ اما شيطان آنها را فريب داد و باعث شد از آنجا اخراج شوند. گفتيم، "همچون دشمنان يکديگر پايين برويد. زمين براى مدتى محل سکونت و روزى شما خواهد بود."

۳۷ _ سپس، آدم کلماتى از پروردگارش دريافت کرد، که توسط آن، او را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۳۸ _ ما گفتيم، "از آنجا پايين برويد، همگى شما. هر گاه هدايت از جانب من براى شما بيايد، کسانى که از هدايت من پيروى کنند نه ترسى خواهند داشت و نه غمى.

۳۹ _ "و اما کسانى که ايمان ندارند و آيات ما را تکذيب مى کنند، ساکنان دوزخ خواهند بود، جايى که تا ابد مى مانند."

۴۰ _ اى بنى اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و به عهد خود وفا کنيد، تا من هم به عهد خود وفا کنم و به هيبت و حرمت من ارج نهيد.

۴۱ _ به آنچه در اين نازل کرده ام ايمان بياوريد، که تأييد کننده چيزى است که شما داريد؛ اولين کسى نباشيد که آن را تکذيب مى کند. آيات من را به بهاى اندک معامله نکنيد و من را در نظر داشته باشيد.

۴۲ _ حق را با باطل در هم نياميزيد و دانسته، حقيقت را پنهان نکنيد.

۴۳ _ دعاهاى ارتباطى (نماز) را به جا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد و با رکوع کنندگان به رکوع رويد.

۴۴ _ آيا مردم را به پرهيزگارى تشويق مى کنيد در حالى که خود را فراموش مى نماييد، با وجود آنکه کتاب آسمانى را مى خوانيد آيا نمى فهميد

۴۵ _ از طريق صبر و دعاهاى ارتباطى (نماز) کمک بجوييد. حقيقتا ً اين کارى است دشوار، ولى نه براى فروتنان،

۴۶ _ کسانى که باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد؛ که سرانجام به سوى او باز مى گردند.

۴۷ _ اى بنى اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و شما را بيش از مردم ديگر مورد رحمت قرار دادم.

۴۸ _ آگاه باشيد از روزى که هيچ نفسى نمى تواند براى نفس ديگرى مفيد باشد، نه شفاعتى پذيرفته خواهد شد، نه غرامتى مى توان پرداخت و نه کسى به داد کسى خواهيد رسيد.

۴۹ _ به ياد آوريد که شما را از فرعونيان نجات داديم که به شما بدترين آزارها را مى رساندند، پسرانتان را مى کشتند و دخترانتان را زنده مى گذاشتند. آن از جانب پروردگارتان امتحانى سخت بود.

۵۰ _ به ياد آوريد که دريا را برايتان شکافتيم؛ شما را نجات داديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرق کرديم.

۵۱ _ با وجود اين، هنگامى که موسى را براى چهل شب احضار کرديم، شما در غياب او به پرستش گوساله پرداختيد و ستمکار شديد.

۵۲ _ با اين حال، ما شما را بعد از آن بخشيديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۳ _ به ياد آوريد که به موسى کتاب آسمانى و فرقان داديم، باشد که هدايت شويد.

۵۴ _ به ياد آوريد که موسى به مردمش گفت، "اى مردم من، شما با پرستش گوساله به نفس خود ستم کرده ايد. بايد به خالق خود توبه کنيد. غرور خود را بکشيد. اين براى شما نزد آفريدگارتان بهتر است." او شما را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۵۵ _ به ياد آوريد که گفتيد، "اى موسى، ما ايمان نمى آوريم مگر آنکه خدا را عينا ً ببينيم. "در نتيجه، هم چنانکه نگاه مى کرديد، صاعقه اى به شما اصابت کرد.

۵۶ _ سپس بعد از آنکه مرده بوديد، شما را زنده کرديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۷ _ با ابرها (در صحراى سينا) براى شما سايه گسترديم و برايتان ترنجبين و بلدرچين پايين فرستاديم: "از چيزهاى خوبى که برايتان فراهم کرديم بخوريد." آنها (با سرکشى خود) به ما صدمه نزدند؛ آنها فقط به نفس خويش صدمه زدند.

۵۸ _ به ياد آوريد که گفتيم، "به اين شهر وارد شويد، جايى که هر قدر روزى بخواهيد مى يابيد. فقط با تواضع از دروازه وارد شويد و با مردم خوش رفتارى کنيد. سپس ما گناهانتان را خواهيم بخشيد و بر پاداش پارسايان خواهيم افزود."

۵۹ _ اما ستمکاران در ميان آنها دستورات ديگرى را به جاى احکامى که به آنها داده شده بود، انجام دادند. در نتيجه، ما بر کسانى که از حد تجاوز کردند به خاطر ستمکارى هايشان بلايى از آسمان فرو فرستاديم.

۶۰ _ به ياد آوريد که موسى براى مردمش در جستجوى آب بود. ما به او گفتيم، "با عصايت به آن تخته سنگ بزن." که در نتيجه آن دوازده چشمه از آن فوران زد. اعضاى هر قبيله، محل آب خود را مى دانستند. از روزى هاى خدا بخوريد و بياشاميد و در زمين به فساد گردش نکنيد.

۶۱ _ به ياد آوريد که گفتيد، "اى موسى، ما ديگر تحمل يک نوع غذا را نداريم. پروردگارت را بخوان تا براى ما از محصولات زمينى از قبيل لوبيا، خيار، سير، عدس و پياز توليد کند." او گفت، "آيا مى خواهيد چيزهاى نامرغوب را جايگزين چيزهاى خوب کنيد به مصر برويد، جايى که مى توانيد آنچه را که درخواست کرديد بيابيد." آنها به لعنت، حقارت و ذلت دچار شده اند و خود را به خشم خدا گرفتار کردند. اين به خاطر آن است که آيات خدا را رد کردند و پيامبران را به ناحق کشتند. اين به خاطر آن است که آنها سرپيچى کردند و ستمکار شدند.

۶۲ _ مطمئنا ً، آنان که ايمان دارند، کسانى که يهودى هستند، مسيحيان و آنان که به دين ديگرى گرويده اند؛ هر کسى که (۱) به خدا ايمان دارد و (۲) به روز آخر ايمان دارد و (۳) زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از پروردگارش دريافت خواهد کرد. آنها نه از چيزى بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

۶۳ _ در حالى که کوه سينا را بالاى سرتان برافراشتيم با شما عهدى بستيم: "بايد از آنچه که به شما داده ايم سخت حمايت کنيد و مطالب آن را به خاطر بسپاريد، باشد که نجات يابيد."

۶۴ _ ولى شما پس از آن روى گردانديد، اگر به خاطر لطف خدا و رحمت او نسبت به شما نبود، شما به سرنوشت بدى گرفتار شده بوديد.

۶۵ _ شما درباره کسانى که در ميان شما حرمت سبت را نگاه نداشتند، دانسته ايد. به آنها گفتيم، "به پستى بوزينگان درآييد."

۶۶ _ ما آنها را براى نسل خودشان و نسل هاى بعدى مثالى قرار داديم و پند روشنگرى براى پرهيزگاران.

۶۷ _ موسى به مردمش گفت، "خدا به شما فرمان مى دهد که ماده گاوى جوان قربانى کنيد." آنها گفتند، "آيا ما را به تمسخر گرفتى " او گفت، "خدا نکند، که مانند نادان رفتار کنم."

۶۸ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد کدامين را." گفت، "او مى گويد، آن ماده گاو نه چندان پير است و نه چندان جوان؛ ميان سال است. اکنون، به دستورى که به شما داده شد عمل کنيد."

۶۹ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا رنگش را به ما نشان دهد." گفت، "او مى گويد که آن ماده گاو زرد رنگى است، به رنگ روشن، که بينندگان را به نشاط آورد."

۷۰ _ گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد که آن کدام است. زيرا به نظر ما ماده گاوها همه شبيه به هم هستند و به خواست خدا ما راهنمايى خواهيم شد."

۷۱ _ گفت، "او مى گويد ماده گاوى است که هرگز به شخم زدن زمين و يا آبيارى کشتزارها خوار نشده باشد و بدون عيب باشد." آنها گفتند، "اکنون حقيقت را روشن کرده اى." آنها بالاخره بعد از مدتى با اکراه و بى ميلى آن را قربانى کردند.

۷۲ _ شما شخصى را کشته بوديد، سپس در ميان خودتان مجادله کرديد. خدا مى خواست آنچه را که سعى کرديد پنهان کنيد، آشکار نمايد.

۷۳ _ ما گفتيم، "قسمتى از آن (گوساله) را (به مقتول) بزنيد." در آن هنگام بود که خدا مقتول را زنده کرد و نشانه هاى خود را به شما نشان داد، باشد که بفهميد.

۷۴ _ با وجود اين، قلب هاى شما مثل سنگ سخت شد، يا حتى سخت تر. زيرا سنگ هايى هستند که از آنها رودخانه ها فوران مى زنند. و سنگ هاى ديگرى که شکافته شده و نهرها به آرامى از آنها روان مى شوند و سنگ هاى ديگرى که از هيبت و حرمت خدا منقبض مى شوند. خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۷۵ _ آيا انتظار داريد که آنها هم مانند شما ايمان بياورند هنگامى که بعضى از آنها کلمات خدا را مى شنيدند و سپس بعد از آنکه خوب مى فهميدند، عمدا ً آن را تحريف مى کردند

۷۶ _ و هنگامى که مؤمنان را ملاقات مى کنند، مى گويند، "ما ايمان داريم." ولى هنگامى که گردهم مى آيند مى گويند، "از اطلاعاتى که خدا به شما داده (مؤمنان را) آگاه نکنيد، تا مبادا آنها را در بحث شان درباره پروردگارتان يارى کرده باشيد. آيا نمى فهميد"

۷۷ _ آيا آنها نمى دانند که خدا آنچه را پنهان کنند و يا آنچه را آشکار نمايند مى داند

۷۸ _ در ميان آنها کسانى بدون کتاب هستند که کتاب آسمانى را جز از طريق شنيدن نمى دانند، سپس گمان مى کنند که آن را مى دانند.

۷۹ _ بنابراين، واى بر کسانى که کتاب آسمانى را با دست هاى خود تحريف مى کنند و بعد مى گويند، "اين چيزى است که خدا نازل کرده است،" براى به دست آوردن ماديات بى ارزش. واى بر آنها به خاطر چنين تحريفاتى و واى بر آنها براى منافع نامشروع شان.

۸۰ _ بعضى ها گفته اند، "مدت دوزخ محدود است و بيش از چند روزى در آن نخواهيم بود." بگو، "آيا چنين پيمانى از خدا گرفته ايد_ خدا هرگز پيمان خود را نمى شکند_ يا در باره خدا چيزى مى گوييد که نمى دانيد"

۸۱ _ حقيقتا ً، کسانى که گناه مى کنند و در اعمال پليد خود غرق مى شوند ساکنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن مى مانند.

۸۲ _ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، ساکنان بهشت خواهند بود؛ آنها در آن جاودان مى مانند.

۸۳ _ ما با بنى اسرائيل عهدى بستيم: "شما جز خدا را نپرستيد. به والدين خود احترام بگذاريد و خويشاوندان، يتيمان و فقرا را در نظر داشته باشيد. با مردم خوش رفتارى کنيد. دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد." اما جز عده کمى از شما، بقيه روى گردانديد و بيزار شديد.

۸۴ _ ما با شما عهدى بستيم، که خون يکديگر را نريزيد و يکديگر را از خانه هاى خود بيرون نکنيد. شما پذيرفتيد و شهادت داديد.

۸۵ _ با اين حال، هنوز يکديگر را مى کشيد و عده اى از خودتان را از خانه هايشان مى رانيد و با گناهکارى و بدخواهى عليه آنها همدست مى شويد. حتى هنگامى که تسليم شدند، از آنها غرامت خواستيد. بيرون راندن آنها از ابتدا براى شما ممنوع شده بود. آيا شما به قسمتى از کتاب آسمانى ايمان داريد و قسمتى را باور نداريد مجازات کسانى که در ميان شما چنين مى کنند، چه بايد باشد جز خوارى در اين دنيا و عذابى بسيار بدتر در روز قيامت خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۸۶ _ اين آنها هستند که زندگى پست دنيا را به بهاى آخرت خريدند. در نتيجه، نه هرگز از مجازاتشان کاسته مى شود و نه مى توانند يارى شوند.

۸۷ _ ما به موسى کتاب آسمانى داديم و بعد از او رسولان ديگرى فرستاديم و به عيسى، پسر مريم، معجزاتى شگفت انگيز داديم و به وسيله روح القدس از او پشتيبانى کرديم. آيا اين حقيقت ندارد که هرگاه رسولى با آنچه که مورد پسند شما نبود برايتان آمد، غرورتان باعث شد که متکبر شويد بعضى از آنها را تکذيب کرديد و بعضى از آنها را کشتيد.

۸۸ _ عده اى مى گويند، "ما تصميم خود را گرفته ايم!" در عوض، اين لعنت خداست که در نتيجه کفرشان آنها را از ايمان آوردن باز مى دارد، جز عده کمى.

۸۹ _ هنگامى که اين کتاب آسمانى از جانب خدا برايشان آمد، با وجود آنکه با آنچه دارند مطابقت مى کند و آن را تأييد مى نمايد و نيز از قبل هنگام صحبت با کافران ظهور آن را پيش بينى مى کردند، هنگامى که پيش بينى خودشان فرا رسيد، آن را باور نکردند. کافران اينچنين به لعنت خدا مبتلا مى شوند.

۹۰ _ در واقع نفس خود را به بد چيزى فروختند_ اين آيات خدا را از روى غيظ رد کردند که چرا خدا در ميان بندگانش موهبت خويش را به هرکه برگزيند ارزانى مى دارد. در نتيجه، آنها گرفتار غضب پشت غضب شدند. کافران به عذابى خوار کننده دچار شده اند.

۹۱ _ هنگامى که به آنها گفته مى شود، "به اين آيات خدا ايمان آوريد،" مى گويند، "ما فقط به آنچه بر ما نازل شده است ايمان داريم." بدين جهت، آنها آيات بعدى را باور نمى کنند، با وجود آنکه حقيقتى است از جانب پروردگارشان و اگر چه، آنچه را که دارند تأييد مى کند! بگو، "پس چرا پيامبران خدا را کشتيد، اگر از مؤمنان بوديد"

۹۲ _ موسى با معجزاتى شگفت انگيز نزد شما آمد، با اين حال شما در غياب او گوساله را پرستيديد و ستمکار شديد.

۹۳ _ در حالى که کوه سينا را بالاى سرتان برافراشتيم، با شما عهدى بستيم، مى گفتيم، "از دستوراتى که به شما داده ايم با قدرت تمام حمايت کنيد و گوش فرا دهيد." آنها گفتند، "ما مى شنويم، ولى اطاعت نمى کنيم." به دليل کفرشان، قلب شان فريفته گوساله شد. بگو، "در واقع آنچه اعتقادتان به شما امر مى کند باعث بدبختى است، البته اگر اعتقادى داشته باشيد."

۹۴ _ بگو، "اگر سراى آخرت نزد خدا در انتظار شماست و ديگران از آن محروم هستند، پس بايد آرزوى مرگ کنيد، اگر راست مى گوييد."

۹۵ _ آنها، به دليل آنچه با دست هاى خود پيش فرستاده اند، هرگز آرزوى آن را نمى کنند. خدا از ستمکاران کاملا ً آگاه است.

۹۶ _ در حقيقت، آنها را نسبت به زندگى حريص ترين خواهيد يافت؛ حتى به مراتب بيشتر از مشرکان. هر يک از آنها آرزو دارد که هزار سال عمر کند. اما اين نمى تواند او را از هيچ عذابى نجات دهد، حتى هر قدر هم که عمر کند. خدا بر تمام اعمالشان بيناست.

۹۷ _ بگو، "هر کس مخالف جبرئيل باشد بايد بداند که او اين (قرآن) را طبق خواست خدا، بر قلب تو نازل کرده است، که تأييد کننده کتاب هاى آسمانى قبلى و شامل هدايت و بشارتى است براى مؤمنان."

۹۸ _ هر کس مخالف خدا و فرشتگان او و رسولان او و جبرئيل و ميکائيل باشد، بايد بداند که خدا نيز مخالف کافران است.

۹۹ _ ما آيات را به اين واضحى بر تو نازل کرده ايم و فقط ستمکاران آن را تکذيب خواهند کرد.

۱۰۰_ آيا اين حقيقت ندارد که هر گاه عهدى مى بندند و تعهد مى کنند که به آن وفادار بمانند، بعضى از آنها هميشه به آن بى اعتنايى مى کنند در حقيقت، اکثرشان ايمان ندارند.

۱۰۱_ اکنون که رسولى از جانب خدا برايشان آمده است و با وجود آنکه کتاب آسمانى خودشان را ثابت و تأييد مى کند، بعضى از پيروان کتاب آسمانى (يهوديان، مسيحيان و مسلمانان) به کتاب خدا پشت مى کنند و چنان بى اعتنا هستند، که گويى هرگز کتاب آسمانى نداشته اند.

۱۰۲_ آنها آنچه را که شياطين در باره سلطنت سليمان تعليم دادند، دنبال کردند. سليمان کافر نبود، اگر چه شياطين کافر بودند. آنها به مردم جادوگرى و آنچه را که توسط دو فرشته بابل، هاروت و ماروت فرستاده شده بود، آموختند. اين دو نفر چنين دانشى را ابراز نکردند مگر آنکه گوشزد کردند که: "اين يک امتحان است. از چنين دانشى سوء استفاده نکنيد." اما مردم از آن براى حيله هاى شيطانى مانند به هم زدن ازدواج ها استفاده کردند. آنها هرگز نمى توانند بر خلاف خواست خدا به کسى آسيبى برسانند. در واقع آنها چيزى را ياد مى گيرند که به ضرر آنهاست، نه چيزى که به نفع آنهاست و آنها به خوبى مى دانند که هر کس طلسم و جادو کند در آخرت سهمى نخواهد داشت. در واقع آنها نفس خود را به بد چيزى مى فروشند، اگر فقط مى دانستند.

۱۰۳_ اگر ايمان بياورند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش بگيرند، پاداش خدا به مراتب بهتر است، اگر فقط مى دانستند.

۱۰۴_ اى کسانى که ايمان داريد، نگوييد، "راعنا" (چوپان ما باش). بلکه بگوييد، "انظرنا" (ناظر ما باش) و گوش کنيد. کافران به عذابى دردناک دچار شده اند.

۱۰۵_ در ميان پيروان کتاب آسمانى چه کافران و چه مشرکان، دوست ندارند ببينند که هيچ گونه خير و برکتى از جانب پروردگارتان بر شما نازل شود. اگر چه، خدا باران رحمتش را بر هر که برگزيند فرو مى فرستد. خدا صاحب موهبتى است بى انتها.

۱۰۶_ هرگاه هرگونه معجزه اى را منسوخ کنيم، يا باعث فراموشى آن شويم، معجزه اى بهتر و يا حداقل مانند آن را مى آوريم. آيا شما اين حقيقت را تشخيص نمى دهيد که خدا قادر مطلق است

۱۰۷_ آيا اين حقيقت را تشخيص نمى دهيد که سلطنت آسمان ها و زمين از آن خداست؛ که شما غير از خدا کسى را به عنوان مولا و سرور خود نداريد

۱۰۸_ آيا مى خواهيد از رسول خود چيزى درخواست کنيد که قبلا ً از موسى درخواست شد هر کس کفر را به جاى ايمان برگزيند، مسلما ً از راه راست منحرف شده است.

۱۰۹_ اکنون که شما ايمان آورده ايد، بسيارى از پيروان کتاب آسمانى ترجيح مى دهندکه دوباره به کفر باز گرديد. اين به دليل حسادتشان است، پس از آنکه حقيقت برايشان آشکار شده است. آنها را ببخشيد و به حال خود رها کنيد، تا خدا قضاوتش را صادر کند. خداست قادر مطلق.

۱۱۰_ دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد. هر کار نيکى که از پيش براى نفس خويش بفرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت. خدا به آنچه مى کنيد بيناست.

۱۱۱_ برخى گفته اند، "هيچ کس داخل بهشت نخواهد شد جز يهوديان يا مسيحيان!" چنين است خيال پوچشان. بگو، "مدرک خود را به ما نشان دهيد، اگر راست مى گوييد."

۱۱۲_ در واقع کسانى که خود را مطلقا ً تنها به خدا تسليم مى کنند همچنانکه زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، پاداش خود را از پروردگارشان دريافت خواهند کرد؛ آنها نه ترسى دارند و نه غمى خواهند داشت.

۱۱۳_ يهوديان گفتند، "مسيحيان پايه و اساسى ندارند." در حالى که مسيحيان گفتند، "يهوديان پايه و اساسى ندارند." با وجود آنکه، هر دو آنها کتاب آسمانى مى خوانند. چنين است سخنان کسانى که دانشى ندارند. خدا در روز قيامت، درباره اختلافاتشان قضاوت خواهد کرد.

۱۱۴_ چه کسانى پليدتر از آنان که مساجد خدا را، جايى که نام او ذکر مى شود، تحريم مى نمايند و در متروک گذاشتن آن شرکت مى کنند اين افراد نبايد به آنجا وارد شوند مگر با ترس. آنها در اين دنيا از ذلت و خوارى رنج خواهند برد و در آخرت به عذابى عظيم مبتلا خواهند شد.

۱۱۵_ شرق و غرب از آن خداست؛ هر جا برويد خدا در آنجا حضور خواهد داشت. خدا در همه جا حاضر است، داناى مطلق.

۱۱۶_ آنها گفتند، "خدا پسرى دارد!" هرگز! تجليل او را؛ آنچه در آسمان ها و زمين است متعلق به اوست؛ همه فرمانبردار او هستند.

۱۱۷_ آغاز کننده آسمان ها و زمين: براى انجام هر کارى، او فقط به آن مى گويد، "باش" و آن هست.

۱۱۸_ کسانى که دانشى ندارند مى گويند، "اگر فقط خدا مى توانست با ما صحبت کند، يا معجزه اى بر ما مى آمد!" ديگران هم پيش از آنها مانند همين سخنان را بر زبان آورده اند؛ طرز فکرشان شبيه هم است. ما معجزات را براى کسانى که به يقين رسيده اند، آشکار مى کنيم.

۱۱۹_ ما تو را با حقيقت فرستاده ايم به عنوان بشارت دهنده و همچنين هشدار دهنده. تو جوابگوى کسانى نيستى که سزاوار دوزخ مى شوند.

۱۲۰_ نه يهوديان تو را قبول خواهند کرد و نه مسيحيان، مگر آنکه از دين آنها پيروى کنى. بگو، "هدايت خدا هدايت حقيقى است." اگر با وجود دانشى که دريافت کرده اى، به خواسته هايشان تن دهى، هيچ ياور و پشتيبانى نخواهى يافت که در مقابل خدا به تو کمک کند.

۱۲۱_ کسانى که کتاب آسمانى دريافت کردند و آن را آنطور که بايد بدانند مى دانند، به اين ايمان خواهند آورد. و اما کسانى که ايمان ندارند بازنده هستند.

۱۲۲_ اى بنى اسرائيل، به ياد آوريد که شما را مورد لطف خويش قرار دادم و بيش از هر مردم ديگرى به شما رحمت نمودم.

۱۲۳_ آگاه باشيد از آن روزى که نه نفسى به نفس ديگر کمک خواهد کرد، نه غرامتى پذيرفته خواهد شد و نه شفاعتى مفيد خواهد بود و نه به کسى يارى خواهد شد.

۱۲۴_ به ياد آوريد که ابراهيم با دستورات خاصى از جانب پروردگارش امتحان شد و همه را اجرا کرد. (خدا) گفت، "من تو را براى مردم به امامت بر مى گزينم." او گفت، "و همچنين نسل هاى مرا" او گفت، "عهد من شامل ستمکاران نمى شود."

۱۲۵_ ما زيارتگاه (کعبه) را مرکز و محل مقدس امنى براى مردم قرار داده ايم. شما مى توانيد از جايگاه ابراهيم به عنوان عبادتگاه استفاده کنيد. ما به ابراهيم و اسماعيل مأموريت داديم که : "خانه مرا براى زيارت کنندگان، کسانى که آنجا زندگى مى کنند و کسانى که به رکوع مى روند و سجده مى کنند، خالص کنيد."

۱۲۶_ ابراهيم دعا کرد: "پروردگار من، اينجا را سرزمينى آرام قرار بده و براى مردمش ميوه جات فراهم کن. براى کسانى که به خدا و روز آخر ايمان دارند فراهم کن." (خدا) گفت، "من براى کافران نيز روزى فراهم خواهم کرد. من اجازه خواهم داد تا آنها موقتا ً لذت ببرند، سپس آنها را به عذاب دوزخ و سرنوشت بسيار بدى دچار مى کنم."

۱۲۷_ همان طور که ابراهيم، همراه با اسماعيل پايه هاى زيارتگاه را بر پا مى داشتند (دعا کردند): "پروردگار ما، اين را از ما بپذير. تويى شنوا، داناى مطلق.

۱۲۸_ "پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار جماعتى از نسل هاى ما تسليم تو باشند. آداب دينمان را به ما بياموز و توبه ما را بپذير. تويى آمرزنده، مهربان ترين.

۱۲۹_ "پروردگار ما، از ميان آنها رسولى برانگيز تا آيات تو را برايشان بخواند، به آنها کتاب آسمانى و حکمت بياموزد و آنها را خالص کند. تويى قادر متعال، حکيم ترين."

۱۳۰_ چه کسى دين ابراهيم را رها مى کند، جز کسى که نفس خويش را فريب مى دهد ما در اين دنيا او را برگزيده ايم و در آخرت او با پرهيزگاران خواهد بود.

۱۳۱_ هنگامى که پروردگارش به او گفت، "تسليم شو،" او گفت، "من به پروردگار جهان تسليم هستم."

۱۳۲_ علاوه براين، ابراهيم و همچنين يعقوب، فرزندانشان را به انجام همين کار تشويق کردند که: "اى فرزندان من، خدا دين را براى شما روشن کرده است؛ نميريد مگر تسليم شده."

۱۳۳_ اگر در بستر مرگ يعقوب شاهد بوديد؛ او به فرزندانش گفت، "بعد از مرگ من شما چه چيزى را پرستش خواهيد کرد" آنها گفتند، "ما خداى تو را پرستش خواهيم کرد؛ خداى پدران تو ابراهيم، اسماعيل و اسحاق را؛ يک خدا. ما او تسليم هستيم."

۱۳۴_ چنين است جامعه اى از گذشته. آنها براى آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما براى آنچه کسب کرديد مسئول هستيد. شما جوابگوى اعمال آنها نيستيد.

۱۳۵_ آنها گفتند، "شما بايد يهودى يا مسيحى باشيد تا هدايت شويد." بگو، "ما از دين ابراهيم پيروى مى کنيم_ يکتا پرستى_ او هرگز مشرک نبود."

۱۳۶_ بگوييد، "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده بود و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان قبيله نازل شده بود ايمان داريم؛ و به آنچه به موسى و عيسى و تمام پيامبران از جانب پروردگارشان داده شده بود. ما ميان هيچ يک از آنها فرقى نمى گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."

۱۳۷_ اگر آنها هم مانند شما ايمان بياورند، پس هدايت شده اند. اما اگر روى گردانند، از مخالفان هستند. خدا شما را از شر مخالفت آنها حفظ خواهد کرد؛ او شنواست، داناى مطلق.

۱۳۸_ چنين است روش خدا و روش چه کسى بهتر از روش خداست "ما فقط او را مى پرستيم."

۱۳۹_ بگو، "آيا درباره خدا با ما مجادله مى کنيد، در حالى که او پروردگار ما و پروردگار شماست ما مسئول اعمال خود هستيم و شما مسئول اعمال خود. ما فقط به او اخلاص مى ورزيم."

۱۴۰_ آيا مى گوييد که ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان آن قبيله (اسباط)، يهودى يا مسيحى بودند بگو، "آيا شما بهتر از خدا مى دانيد چه کسى پليد تر از آن که شهادتى را که از خدا آموخته است، کتمان کند خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست."

۱۴۱_ آن جامعه اى از گذشته بود. آنها براى آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما براى آنچه کسب مى کنيد مسئول هستيد. شما جوابگوى اعمال آنها نيستيد.