آشنایی با جنگنده رهگیر دوربرد میگ-31

[Saeid12345]

 معرفی کوتاه میگ-31 

  

میگ-31 نوع ارتقا یافته و جایگزین میگ-25 میباشد که در زمان خود بی رقیب بود و اکنون جای خود را به پسرش داده است. بی شک میگ-31 پرقدرتمندترین رهگیر روسیه و در کل جهان میباشد که توانایی رهگیری همزمان چندین جنگنده مهاجم را دارا میباشد و نیز اولین جنگنده عملیاتی شوروی با توانایی نگاه به پایین و شلیک به پایین میباشد. این جنگنده از راداری بسیار قوی با نام Zaslon بهره میبرد که به فاکس هوند این امکان را میدهد تا همزمان به 4 (در مدلهای اولیه) هدف حمله کند و نیز دیگر جنگنده های دشمن را تحت کنترل داشته باشد! طبق نظر بعضی کارشناسان این رادار قویترین و بهترین رادار جهان میباشد که حتی میتواند استیلت را هم شناسایی کند! از نظر سیستم رانش نیز میگ-31 از دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 بهره میبرد که هر کدام تراستی برابر 93KN تولید مینمایند و با آنها فاکس هوند سرعتی برابر با 3 برابر صوت پیدا میکند! .
 [External Link Removed for Guests] 
طراحی و شکل ظاهری میگ-31 بسیار شبیه به میگ-25 میباشد و دقیقا مانند آن دارای 2 جایگاه تسلیحات در زیر هر بال و یکی در انتهای بال به اضافه 4 جایگاه در زیر بدنه هواپیما میباشد. در دهه 1990 با توجه به قدرتمندتر شدن جنگنده های غربی روسیه فاکس هوند های خود را ارتقا داد که تواناییهای میگ-31 بسیار بهتر و بیشتر از قبل شد که امروزه این مدل با نام MiG-31BM شناخته میشود. MiG-31BM دارای آیونیکی بسیار قویتر از نسلهای قبلی خود میباشد و میتواند به راحتی با اهداف هوایی یا زمینی درگیر شود. و نیز به واسطه رادار پرقدرت خود میتواند همزمان 24 جنگنده دشمن را شناسایی کرده و با 6 تا از آنها درگیر شود! این رادار جدید همچنین میتواند به نحو احسن اهداف زمینی را نیز شناسایی کند. در ادامه با مشخصات MiG-31A آشنا میشوید :
 
MiG-31A

کشور سازنده : شوروی سابق
هواپیماهای مشابه : MiG-25 , F-14 , F15
تعداد سرنشین : 2 نفر
ماموریت اصلی : رهگیر تمام آب و هوایی + ایجاد امنیت هوایی
طول : 21.5 متر
طول بال : 14 متر
ارتفاع : 6.6 متر
حداکثر سرعت : 3 ماخ
وزن خالی : 22 تن
وزن استاندارد : 37 تن
حداکثر وزن : 47 تن
نوع و قدرت موتور : دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 هر کدام با تراست 93 کیلو نیوتن
حداکثر تحمل G : در سرعتهای فراصوت +5 جی
حداکثر برد : 3300 کیلومتر
شعاع عملیاتی : 720 کیلومتر
ارتفاع پرواز : 25 کیلومتر
ارتفاع پرواز از سطح دریا : ؟
مدت زمان برای رسیدن به ارتفاع 20 کیلومتری : 8 دقیقه و 54 ثانیه
قابلیت سوختگیری هوایی : ندارد
حسگرها : LD/SD TWS radar, possible IRST, RWR (رادار Zaslon S-800 با برد 200 کیلومتر)
نوع تسلیحات : یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23 + موشکهای هوا به هوای R-33 , R-40 , R-60 ,  

 MiG-31BM 

این مدل در بسیاری جهات شبیه مدلهای قبلی است و در اینجا فقط نکات مهم را بیان میکنم.
نوع رادار : Zaslon-M با برد 400 کیلومتر و توانایی شناسایی استیلت ، همزمان 24 هدف را شناسایی و به 6 تا از آنها حمله میکند و بقیه را نیز تحت نظر دارد.
توانایی جنگ الکترونیک : دارای سیستم مدرن ECM و ضد ECM
آیونیک این مدل بسیار پیشرفته تر از مدلهای قبلی است.
 نوع تسلیحات :
یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23
موشکهای هوا به هوای R-27 , R-33 , R-37 , R-40 , R-60 , R-73 , R-77
موشکهای هوا به زمین Kh-31P , Kh-58
قیمت میگ-31 بی ام : 40 میلیون  
 
توضیحاتی چند در مورد موشکهای هوا به هوای قابل حمل توسط میگ-31 :
R-27 با برد 70 الی 170 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3600 Km/h
R-33 با برد 160 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h
R-37 با برد 300 ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-40 با برد 50 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-60 با برد 10 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-73 با برد 40 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 2500 Km/h
R-77 با برد 90 الی 160 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h

چگونگی ظرفیت حمل موشکهای هوا به هوا در MiG-31BM :
[External Link Removed for Guests]
 ) 8 R-33 & 2 R-60 or R-73
B) 6 R-33 & 2 R-40 & 2 R-60 or R-73
C) 4 R-33 & 4 R-40 & 2 R-60 or R-73
D) 4 R-33 & 4 R-73 & 2 R-40 & 2 R-60 or  


 



 
 

[black hawk]

با سلام من قبلا تو این صفحه یه مقاله در مورد میگ 31 دیدم ولی لازم دونستم این رو بزارم مطمعن باشید چیزهای تازه ای خواهید خواند
 MIG.31 گرگ گرسنه


 
خوب لازم دونستم مقاله ي كاملي در اين زمينه اراپه كنم
در ابتدا بايد گفت كه رهگير هاي MIG.31 در واقع نوع بهينه شده اي از جنگنده هاي برتري هوايي MIG.25PD است جنگنده ي MIG.31 را بايد نخستين جنگنده ي نسل چهارمي روسيه و سريعترين جنگنده ي كنوني جهان و همچنين پرتعداد ترين رهگير فعال دانست تاريخ طراحي اين جنگنده به بيش از 27 سال پيش باز ميگردد و توليد آن بيش از 20 سال بدون وقفه انجام شد جنگنده ي MIG.31 در واقع حاصل تلاشهاي دو شركت ميگويان و سوكول براي يافتن جنگنده ي برتري هوايي با توانايي درگيري فامد بالا بر اساس MIG.25 بود مدل هاي اوليه ي MIG.31 با نام Ya.155MP قرار بود طرحي پايه براي تكميل چند نوع جنگنده و بمب افكن باشد كه البته نهايتا به همين طرح منجر شد جالب است بدانيد در ابتدا قرار بود MIG.31 داراي بالهاي متحرك و موتور هاي توربوفن RD.36 باشد ولي بدليل پاره اي از مشكلات در طرح تغييرات عمده اي بوجود آمد قرار شد MIG.31 بيشتر به MIG.25 شبيه باشد و از قابليت هاي آن بهرمند گردد در ضمن قرار شد از موتور هاي D.30-F-6 شركت پرم استفاده گردد اما ساير تفاوتهاي MIG.31 با MIG.25 بالها از نوع طراحي شد مساحت كلي بال افزايش يافت در لبه ي حمله ازفلاپ استفاده شد و سازه بالها مقاومتر گرديد دهانه هاي ورودي هوا بزرگتر گرديد تا نياز بيشتر موتور را برطرف كند ارابه ي فرود دو محوره ي جديد كه به سمت جلو جمع ميشد كه به MIG.31 امكان برخاستن از باند هاي ناهموار را ميداد براي اولين بار از تركيب نصب موشكها در زير بدنه كه معمولا توسط آمريكايي ها استفاده مي شد استفاده گرديد بسياري معتقدند تقليدي از جنگنده هاي همچون F.15 و F.14 بوده است(البته بايد بدانيد دليل استفاده از موشكها در زير بدنه كاهش پسا است)همچنين طول سكانهاي عمودي بيشتر شد و مساحت سكان مطحرك افقي نيز افزايش يافت زاويه ي عقب رفتگي آن نيز بيشتر گرديد(دماغه نيز براي جادادن تجيزات بيشتر راداري افزايش يافت
اما شايد بايد يكي از برتري هاي MIG.31 را را دار زالسن آن دانست رادار زالسن اولين رادار اسكن الكترونيكي جهان است و نتيجه تلاشهاي دانشمندي به نام آلفرد فدوچنكو بود رادار زالسونهمانطور كه گفتم نخستين رادار از نوع اسكن الكترونيكي بود كه به جنگنده ميدان جستجويي تا 70 درجه به بالا و پايين (چپ و راست)را ميداد اين رادار قادر بود همزمان 10 هدف را از فاصله ي 200 كيلومتري ردگيري كند و همزمان روي 4 هدف قفل نمايد(البته در نوع ام اين تعداد به 6 هدف افزايش يافته) براي استفاده ي هرچه بهتر از امكانات رادار دفتر ويمپل مسپول طراحي موشكي به نام K.3 گرديد
MIG.31 علاوه بر رادار زالسون داراييك سيستم حرارت ياب فروسرخ روبه جلو نيز مي باشدو سيستم راداري APD.518(براي تبادل اطلاعات با ساير جنگنده ها)
موتور D-30F6 با رانش 303.8 kN ميتواند در صورت سبك بودن جنگنده به آن سرعتي برابر 2.83 ماخ بدهد كه عملا فرار هرجنگنده اي با استفاده از سرعت را بي اثر مي كند و در عوض به جنگنده توان تعقيب و گريز بيشتري زا مي دهد(البته بدون سلاح تا 3 ماخ هم ميتواند پرواز كند) جنگنده ي MIG.31 با مخازن خارجي خود بردي بيش از 3300 كيلومتر دارد و بدون آن 1700 كيلومتر
اما تسليحات در بعد كوتاه برد تا ميان برد به موشكهاي رايج R.60 ودر بعد ميان برد موشكهاي R.27 و موشكهاي ميانبرد هولناك R.40 با بردي در حدود 40 كيلومتر(اين موشك به همراه سيستم راداري اسمرچ براي MIG.25 استفاده مي شد كه اسم رمز فاكس فاير به آن داده بودند و اصولا براي هدف قرار دادن XB.70 طراحي گرديد اين موشك سرعتي برابر 4.5 ماخ دارد كه در صورت مجهز بودن به سر جنگي تر كش شونده و قابليت نگاه به پايين حتي اگر به هدف نخورد آسيبي جدي به جنگنده ي مهاجم وارد خواهد كرد در عمل شانس فرار از آن بسيار اندك است) و در نهايت موشك هاي معروف R.77 كه همنوع شرقي موشك امرام است و موشك بسيار اعتماد پذيريست
اما در بعد دور بردبه موشكهاي K.33 مجهز است كه بعدها به R.33 معروف گرديد گفته ميشود توانايي درگيري اين موشك حتي از فينيكس هم بيشتر است و در نوع M جنگنده ى MIG.31 مي تواند از موشك هاي دوربردتر R.37 نيز بهرمند گردد هرچند بعيد است انواع M وارد خدمت گردند

 
 
 مقايسه ي F.14 تامكت با MIG.31 فاكس هاند 

چون همه وقتي اسم MIG.31 را ميشنوند آن را با تامكت مقايسه ميكنند بهتر است كمي اين دو را در شرايط واقعي نبرد مقايسه كنيم
بايد ذكر كرد كه قابليت مانور پذيري MIG.31 بخصوص در نوع M از تامكت بيشتر است رادار زالسن عملا از رادار AWG.9 و نوع بهينه ي آن APQ.77 قويتر است و در برابر اختلالات راداري مقاومت بيشتري دارد(البته رادار تامكت تعداد بيشتري هدف را جستجو و قفل ميكند كه اين به دليل اين كه اين راداري پالس داپلر است)
برد عملياتي تامكت در حدود 3200 كيلومتر با مخازن خارجيست كه از برد MIG.31 كمتر است حتي بدون مخازن هم برد 1700 كيلومتري براي MIG.31 و 1600 كيلومتر براي تامكت در مورد سرعت هم كه MIG.31 قهرمان سرعت جهان است و در سنگين ترين حالت از تامكت بسيار سريعتر است موشكهاي فينيكس شانس برخوردي برابر 87٪ دارند با اين وجود اين شانس بدليل سرعت برتر MIG.31 كاهش مي يابد همنطور كه پيش از اين هم MIG.25 ها از دست فينيكس فرار كرده اند و در برابر آن MIG.31 مجهز به موشكهاي دوربرد و كارامد R.33و در انواع جديد R.37 است كه توانايي هاي همچون فينيكس براي تامكت را به MIG.31 ميدهند
در عمل در يك در گيري رو در رو تامكت شانس چنداني نخواهد داشت و بيشتر برتري هاي خود را از دست ميدهد قبلا نيز در گيري هايي بدون تلفات بين MIG.31 با F.16 روي داده كه خلبان غربي بسرعت از مهلكه گريخت
 
افسانه ي MiG-31 (فاكس فاير) روباه آتشين
 
روايت ديگري از MiG-31:
گذارش هايي از ناتو در بايكاني ها وجود دارد كه هاكي از طرحيست كه مدتها پيش(در زمان شوروي) شركت ميگويان بروي طرح يك جنگنده ي پنهانكار(stealth) و قابليت هايپرسونيك(hypersonic) با سيستم خودكار رهگيري و راداري با اسم رمز فاير فاكس(Firefox) اين جنگنده اصولا براي در گيري هاي داگ فايت طراحي گرديده بود و به شش موشك R.73 يا R.60 يا R.23 مجهز ميگرديد گفته هايي در مورد ساخته شدن يك پيش نمونه هم وجود دارد كه البته در جريان يك پرواز آزمايشي نابود گرديد (در شمال غربي روسيه (فنلاند)) گفته مي شود اين جنگنده از دو موتور RJ-15BD با رانش 440 kN استفاده مي كرد كه به آن سرعتي برابر3,568 كيلومتر بر ساعت را ميداد برد عملياتي آن با مخازن خارجي به بيش از 4,830 كيلومتر ميرسيد اما اين طرح بدلايل نا معلومي رها گرديد و هيچگاه مدارك رسمي آن انتشار نيافت تا زماني كه ناتو اولين اطلاعات را بطور مهدود منتشر كرد هنوز هم فاكس فاير يك راز بزرگ است

 
 
نويسنده: محمد حسين جهان پناه
هرگونه استفاده بدون ذكر منبع غير مجاز است

[Reza6662]

ميگ ۳۱ محبوب ترين هواپيماي روسي

ميگ ۳۱ هواپيماي رهگير ـ شكاري با سرعت مافوق صوت و دوربرد است كه هواپيمايي محبوب در نيروي هوايي روسيه به حساب مي آيد. قبل از ميگ ۳۱ هواپيماي ميگ ۲۵ وظيفه دفاع هوايي را برعهده داشت ولي ميگ ۲۵ براي نزاع در ارتفاع هاي بالا طراحي شده بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰ متخصصان هوافضاي شوروي دست به ساخت MiG-31 زدند و براي صرفه جويي در وقت و هزينه طرح اصلي آن را از هواپيماي ميگ ۲۵ عاريه گرفتند و با انجام تغيير و تحولاتي مانند ساخت بدنه اي كشيده تر نسبت به ميـگ ۲۵ «براي به دست آوردن سرعت مافوق صوت و پرواز در ارتفاعات پايين» و موتوري جـديد

«جهت افزايش برد» سرانجام اولين نمونه آزمايشي آن به نام Ye-155MP ساخته شد كه نخستين پروازش را در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۷۵ ميلادي انجام داد و با جلب رضايت كارشناسان نيروي هوايي توليد آن از سال ۱۹۷۹ آغاز شد.
در سال ۱۹۸۲ ناتو «سازمان پيمان آتلانتيك شمالي» به آن لقب سگ شكاري داد.
از اين زمان به بعد ميگ ۳۱ جـايگزيني اصلح بـه جاي هـواپيماهاي MiG-23، Tu-28 و Su-15 به حساب مي آيد. اين سگ شكاري آهني توسط دو موتور توربوفن مدل D-30F6 تجهيز شده است كه برد آن را نسبت به هواپيماهاي هم دورانش به طور چشمگيري افزايش داده بود و به همين دليل احتياج به دريچه هاي ورودي هواي بزرگتر و همچنين خروجي هاي گشادتري نسبت به ميگ ۲۵ دارد.
كليد موفقيت ميگ ۳۱ كه اين هواپيما را از باقي رقباي خود متمايز مي سازد، مي توان در وجود رادار زاسلون مدل SBI-16 دانست. اين رادار پيشرفته خط كنترل آتش تامحدوده ۱۲۰ كيلومتري اطراف خود را به وضوح در برمي گيرد و حتي نسبت به اهدافي كه پشت هواپيما هستند حساس است و مي تواند ۱۰ هدف را شناسايي كرده و چهار هدف را به طور همزمان مفهوم سازد. بعد از ميگ ۳۱ مدل پيشرفته تري به نام MiG-31B ساخته شد كه توانايي حمل موشك هاي جديدتر را مانند موشك هاي دوربرد R-33S، موشك ميان برد R40TD و موشك كوتاه برد R-60 را داشت و تغييراتي در سنجش آيونيك (الكترونيك پرواز) آن داده شد و مهم ترين مسئله توانايي سوختگيري هوايي را نيز به دست آورد. مدلي ديگر از ميگ ۳۱ ، MiG-31D است كه خصوصياتي جديد و توانايي حمل موشك هاي ضدماهواره دارد كه اين موشك به صورت عمودي به نوك بال هايش نصب مي شود. در سال ۱۹۹۲ ميلادي MiG-31E براي اولين بار در نمايشگاه هوايي برلين به نمايش گذاشته شد در حالي كه فقط يك نمونه از اين هواپيما ساخته شده بود. با وجود اين همه مدل هاي مختلف باز هم نيروي هوايي روسيه ارضا نشد و دست به ساخت مدل جديدي با نام MiG-31M زد كه بسيار پيشرفته تر از مدل اصلي بود.
در اين مدل تمامي رادارها پيشرفته تر شده بود به طوري كه مدل M مي توانست در آن واحد شش هدف را مورد هجوم قرار دهد. بعد از زماني باز هم سر و كله مدل ديگري با نام MiG-31BM پيدا شد كه بسيار شبيه MiG-31B بود ولي تمام تجهيزاتش به روز شده بود.

يكي از مشخصات ويژه هواپيماهاي ميگ31 استحكام بدنه آنهاست كه تمامي آنها از آلياژ خاصي متشكل از ۵۰ درصد نيكل، ۱۶ درصد تيتانيوم و ۳۳ درصد از آلياژ سبك آلومينيم است.
از صاحبان هواپيماي ميگ ۳۱ مي توان به فدراسيون روسيه «۳۲۰ فروند در اختيار نيروي هوايي روسيه و واحدهاي تاكتيكي»، قزاقستان با ۳۰ فروند «كه در واقع پس از فروپاشي شوروي سابق از آن كشور به ارث برده است» و چين اشاره كرد. البته هنوز از سوي بسياري از كشورهاي ديگر علاقه مندي براي خريد ميگ ۳۱ مشخص است به ويژه كشورهايي كه قدرت و يا اجازه خريد تسليحات نظامي آمريكايي را ندارند. بله! ايران نيز به همراه سوريه براي مجهز كردن نيروي هوايي خود علاقه مند به در اختيار گرفتن اين هواپيماي مدرن است تا توان مقابله با تكنولوژي نوين و پيشرفته آمريكايي كشورهاي منطقه «و حتي خود آمريكا كه بدون هيچ مشكلي به عراق يورش برد» را داشته باشند.
به عقيده كارشناسان وجود چندين فروند هواپيماي ميگ ۳۱ در عراق شايد قدرت جلوگيري از جنگ را نداشت ولي حداقل از شدت حمله هوايي آمريكا مي كاست. البته با وجود دستگاه هاي پاد الكتريك آمريكا هيچ هواپيمايي نمي توانست از زمين بلند شود.

با وجود اين هواپيما، هيچ هواپيماي جنگنده و يا بمب افكن آمريكايي «البته اگر مي توانست از خاك عراق با وجود تهديدات آمريكا بلند شود» جرات نمي كرد بدون عمليات پيش بيني شده دقيق از مرزهاي عراق عبور كند. حتي قسمت اعظم موشك هاي آمريكايي كه به سوي عراق شليك شدند، توسط اين سگ شكاري نابود مي شد.
چين نيز يكي از صاحبان MiG-31 است كه طبق قراردادي كه در سال ۱۹۹۲ ميلادي با روسيه منعقد كرد ۲۴ فروند از اين هواپيما همراه با تمامي تجهيزات پيشرفته را دريافت كرد و قرار بر اين شد كه چين با كمك روسيه يك كارخانه سازنده Mig-31 در شهر شن يانگ در سال ۲۰۰۰ احداث كند و تا سال ۲۰۱۰ ميلادي ۲۰۰ فروند از اين هواپيما توليد كند ولي اين قرارداد كاملاً لغو شد و چين در قبال لغو اين قرارداد به خريد هواپيماهاي سوخو ۲۷ و سوخو ۳۰ راضي شد.

[External Link Removed for Guests]

نام: سگ شكاري نژاد: روسي

بهترين وسيله براي مقابله با هرگونه تهديد هوايي را مي توان هواپيماهاي رهگير و شكاري دانست. اين نوع هواپيماها با تسليحات خاص و قدرت مانور بالا به راحتي مي توانند هر پرنده آهني كه در حال پرواز باشد را نشانه گرفته و منهدم سازند و به همين دليل يكي از قوي ترين بازوان دفاعي ـ هوايي هر كشور به حساب مي روند.
ايالات متحده آمريكا و روسيه (اتحاد جماهير شوروي سابق) دو كشوري هستند كه رقابت بسيار جدي اي در ساخت هواپيماهاي رهگيري و شكاري با هم داشته و همچنان دوش به دوش هم در حال حركت هستند. اگر آمريكا هواپيماي بمب افكني مانند (Lancer) B1-B مي سازد، كمتر از چند ماه بعد خبر ساخت بمب افكن توپولف (Tu-160) را خبرگزاري هاي روسيه (شوروي) اعلام مي كنند. يا اگر روسيه موشك بالستيكي را آزمايش مي كند، مدتي نگذشته كه خبر ساخت سپر موشكي قوي آمريكا به گوش مي رسد و اين رقابت (به رغم افت اندك قدرت هوايي روسيه پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي) در تمامي عرصه هاي هوايي مانند ساخت موشك، شاتل و. . . ادامه داشته و دارد. در اين كشمكش هاي رقابتي بر سر ساخت هواپيماهاي شكاري، روسيه (شوروي سابق) موفق به ساخت هواپيماي رهگير - شكاري شد كه به راستي يكي از بهترين هواپيماها در نوع خود به حساب مي رود.
ميگ ـ ۳۱ (MiG-31) هواپيماي رهگيري با سرعت مافوق صوت (supersonic) و دوربرد است كه هواپيمايي محبوب در نيروي هوايي روسيه است. قبل از MiG-31 هواپيماي MiG-25 وظيفه دفاع هوايي را برعهده داشت اما MiG-25 براي نزاع در ارتفاع هاي بالا طراحي شده بود. پس در اواسط دهه ۱۹۶۰ متخصصان هوافضاي شوروي دست به ساخت MiG-31 زدند و براي صرفه جويي در وقت و هزينه طرح اصلي آن را از MiG-25 امانت گرفته و با انجام تغيير و تحولاتي مثلاً ساخت بدنه اي كشيده تر نسبت به Mig-25 (براي به دست آوردن سرعت مافوق صوت پرواز در ارتفاعات پايين) و موتوري جديد (جهت افزايش برد) سرانجام اولين نمونه آزمايشي آن به نام Ye-155MP را ساختند كه نخستين پروازش را در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۶۵ ميلادي انجام داد. با جلب رضايت كارشناسان نيروي هوايي، توليد آن از سال ۱۹۶۹ آغاز شد. در سال ۱۹۸۲ ناتو (سازمان پيمان آتلانتيك شمالي NATO) به آن لقب سگ شكاري (foxhound) نهاد.
از اين زمان به بعد MiG-31 جايگزيني اصلح به جاي هواپيماهاي MiG-23 و Tu-28 و Su-15 به حساب مي آيد. اين سگ شكاري آهني توسط دو موتور توربوفن مدل D-30F6 تجهيز شده است كه برد آن را به طور چشمگيري نسبت به هواپيماهاي هم دوران خود افزايش داده و احتياج به دريچه هاي ورودي هواي (intakes air) بزرگ تر و همچنين خروجي هاي (nozzle) گشادتري نسبت به MiG-25 دارد.

کليد موفقيت MiG-31 كه اين هواپيما را از باقي رقباي خود متمايز مي سازد، مي توان در وجود رادار زاسلون (Zaslon) مدل SBI-16 دانست. اين رادار پيشرفته خط كنترل آتش تا محدوده ۱۲۰ كيلومتري (حدود ۶۵ مايل) اطراف خود را به وضوح در بر مي گيرد و حتي نسبت به اهدافي كه پشت هواپيما هستند حساس است و مي تواند ۱۰ هدف را شناسايي كرده و به ۴ هدف در آن واحد كنترل كامل داشته باشد. در همين راستا MiG-31 با ۴ موشك دوربرد AA-9-Amos) R) تجهيز شد. بعد از MiG-31 مدلي پيشرفته تر به نام MiG-31B ساخته شد كه توانايي حمل موشك هاي جديدتر را مانند موشك هاي دوربرد R-33S، موشك ميان برد R-40TD و موشك كوتاه برد R-60 را داشت و تغييراتي نيز در سنجش ايونيك (الكترونيك پرواز) آن داده شد و مهم ترين مسئله توانايي سوخت گيري هوايي (in-flight refuling) را نيز به دست آورد. مدلي ديگر از ميگ ها، Mig-31D است كه خصوصياتي جديد و توانايي حمل موشك ضدماهواره (Anti-Satellite Missile) دارد كه اين موشك به صورتي عمود به نوك بال هايش نصب مي شود. در سال ۱۹۹۲ ميلادي MiG-31E براي اولين بار در نمايشگاه هوايي برلين به نمايش گذاشته شد در حالي كه فقط يك نمونه از اين هواپيما ساخته شده بود.
اما باز هم با وجود اين همه مدل هاي مختلف از هواپيماي ميگ ـ ۳۱ نيروي هوايي روسيه ارضا نشد و دست به ساخت مدل جديدي با نام MiG-31M زد كه بسيار پيشرفته تر از مدل اصلي يعني MiG-31 بود. در اين مدل به طور كلي وضعيت رادارها تغيير كرد و رادارهاي پيشرفته تر جاي آنها را گرفت به گونه اي كه مي توانست در يك زمان با ۶ هدف مجزا به مبارزه هوايي بپردازد كه نسبت به رادارMiG-31« SBI-16» از توانايي كنترل ۲ فروند هواپيما بيشتر بهره مي برد. اين مدل يعني Mig-31M قادر به حمل موشك R-37 كه مدل پيشرفته R-33 است را دارا است. كابين خلبان از نو طراحي شده است و در آن از نمايشگرهاي چندمنظوره سه رنگ استفاده مي شود. ديگر تغييرات عبارتند از: ظرفيت بيشتر سوخت، چتر ترمز بزرگ تر (Chute hausing brake)، نداشتن مسلسل،۱ چرخ دماغه اي با طراحي جديد است. بعد از چند وقت باز هم سروكله مدلي ديگر پيدا شد با نام MiG-31BM كه در واقع بسيار شبيه به MiG-31B بود اما تمامي تجهيزاتش به روز شده بود به خصوص تمركز خاصي براي توانايي بيشتر در حمله هاي هوا به زمين شد و مي توانست ۲۴ هدف زميني را انتخاب كرده و آنها را موشك باران كند. يكي از مشخصات ويژه ميگ ها استحكام بدنه آن ها است كه تمامي آن ها از آلياژي متشكل از ۵۰ درصد از نوع خاصي از نيكل، ۱۶ درصد تيتانيوم و ۳۳ درصد از آلياژ سبك آلومينيوم است.
از صاحبان هواپيماي MiG-31 مي توان فدراسيون روسيه (۳۲۰ فروند در اختيار نيروهاي دفاع هوايي روسيه و واحدهاي تاكتيكي)، قزاقستان با ۳۰ فروند (كه در واقع پس از فروپاشي شوروي سابق از آن كشور به ارث برده است) و چين نام برد. البته هنوز از سوي برخي كشورها علاقه مندي خاصي براي خريد اين هواپيما ابراز مي شود، به ويژه كشورهايي كه قدرت و يا اجازه خريد تسليحات نظامي آمريكايي را ندارند و در واقع از سوي آمريكا تحريم شده اند. بله! ايران نيز به همراه سوريه براي مجهزكردن ناوگان هوايي خود علاقه مند به در اختيار گرفتن اين هواپيماي مدرن است تا توان مقابله با تكنولوژي نوين و پيشرفته آمريكايي كشورهاي منطقه (و حتي خود آمريكا كه بدون هيچ مشكلي به عراق يورش برد) را داشته باشند. به عقيده كارشناسان در مورد جنگ عراق، وجود چند فروند هواپيماي MiG-31 شايد قدرت جلوگيري از جنگ را نداشت اما لااقل از شدت حمله هوايي آمريكا مي كاست. با وجود اين هواپيما، هيچ هواپيماي جنگنده و يا بمب افكن آمريكايي جرات نمي كرد كه بدون عمليات دقيق پيش بيني شده دقيق از مرزهاي عراق عبور كند. حتي قسمت اعظم موشك هاي آمريكايي كه به سوي عراق شليك شدند، توسط اين شكاري نابود شد. چين نيز كه يكي از صاحبان MiG-31 است طبق قراردادي كه در سال ۱۹۹۲ ميلادي با روسيه منعقد كرد ۲۴ فروند از اين هواپيما همراه با تمامي تجهيزات پيشرفته را دريافت كرد و قرار بر اين شد كه چين با كمك روسيه يك كارخانه سازنده MiG-31 در شن يانگ Shenyang در سال ۲۰۰۰ احداث كند و تا سال ۲۰۱۰ ميلادي ۲۰۰ فروند از اين هواپيما توليد كند. اما اين قرارداد كاملاً لغو شد و چين در قبال اين قرارداد به خريد هواپيماهاي سوخوي۲7 و سوخو30 راضي شد.

[External Link Removed for Guests]


اينم لينک به سايت هايي که ادعا مي کنند ايران MiG-31BM دارد:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[Reza6662]

 Mikoyan MiG-31 

ميكويان ميگ-31 كه در زبان روسي МиГ-31 و در سازمان ناتو با نام Foxhound ناميده مي‏‎شود، يك هواپيماي رهگير مافوق‏صوت است كه براي جايگزيني جنگندهء MiG-25 (با نام سازمان ناتو: Foxbat) ساخته شده است. MiG-31 پيشرفته‎ترين هواپيماي شكاري ساخت اتحاد جماهير شوروي، پيش از فروپاشي مي‏باشد.

پيشرفت و توسعه
ميگ-25 موسوم به روباه شكاري يا Foxbat، به دليل سرعت وحشتناكي كه حين پرواز بدان دست مي‏يافت‏، باعث نگرانی فراوانی در محافل نظامي غرب شده بود. اما، ميگ25، قابليتهاي مورد نظر در طراحي يك هواپيماي شكاري را فداي دست يابي به سرعت، ارتفاع بالا و نرخ اوج‏گيري (rate of climb) كرده بود.
ميگ25، فاقد قابليت مانورپذيري به هنگام رهگيري در سرعتهاي بالا بود و براي پرواز در ارتفاعات كم مشكل داشت. تشنگي شديد موتورهاي غول‏پيكر توربوجت آن به مصرف سوخت، باعث كاهش بسيار زياد برد رزمي اين هواپيما، به هنگام پرواز در سرعتهاي فراصوت مي‏گشت.

[align=center]MiG-25[/align]
  
بزرگترين مشكل موتورهاي توربوجت جنگندهء MiG-25، اين بود كه پس از پرواز با سرعت حدود 3 ماخ، موتورهاي آن آسيب شديد مي‏ديدند و بايد تعويض مي‏شدند!

رادار MiG-25 (نسبت به زمان خود) آن قدر قدرتمند طراحي شده بود كه بتواند از پس اقدامات متقابل الكترونيكي (ECM) جنگنده‏هاي دشمن برآيد. اين رادار توسط لامپ‏هاي خلاء (vacuum tubes) كار مي‏كرد! كه از نظر استانداردهاي غربي، بسيار عجيب و پيش پا افتاده يه نظر مي‏رسيد؛ هرچند كه اين رادار، در زمان خود، براي اتحاد شوروي بسيار كارآمد بود و سالها در نيروي هوايي شوروي خدمت كرد.
مهمترين نكته‏اي كه در طراحي اين رادار لحاظ شده بود، مقاومت آن در برابر خسارات احتمالي ناشي از پالس‏هاي الكترومغناطيسي ساطع شده به واسطهء انفجارات هسته‏اي بود. با اين حال، فاكس‏بت، در عمل ثابت كرد كه در ماموريتهاي شناسايي، بسيار موفق‏تر از رهگيري هواپيماها عمل مي‏كند.
در اواسط دههء 1970، جايگزين ميگ25، طراحي و ساخته شد.

 [External Link Removed for Guests] 
[align=center]MiG-25 R[/align]

كار طراحي هواپيماي جايگزين ميگ25 با كد Ye-155MP (در زبان روسي با نام: Е-155МП) ادامه يافت و نخستين پرواز هواپيماي نمونه، به تاريخ 16 سپتامبر 1975 به انجام رسيد. اگرچه در نگاه اول به نطر مي‏رسيد هواپيماي جديد، به يك ميگ25 كشيده‏تر شباهت زيادي دارد؛ (زيرا بدنهء اصلي آن، جهت امكان‏پذيري نصب كابين متصدي رادار، كشيده‏تر طراحي شده بود) ولي در مجموع، يك هواپيماي جديد به حساب مي‏آمد.

[align=center]Ye-155MP[/align]
  

به امید خدا ادامه دارد.

[Reza6662]

 [External Link Removed for Guests] 
 Ye-155 R 

محدوديت فني صنايع اتحاد شوروي، باعث شده بود كه در 80 درصد از ساختمان ميگ25 از آلياژ فولادي نيكل (nickel steel) استفاده شود؛ اما در طراحي هواپيماي Ye-155MP ميزان استفاده از تيتانيوم دو برابر شده و در 16 درصد ساختمان هواپيما از اين فلز مقاوم استفاده شده بود. همچنين حجم آلومينيم استفاده شده 3 برابر شده و 33 درصد ساختمان هواپيما را شامل مي‎‏شد. همهء اين عوامل، باعث كاهش وزن هواپيماي جديد مي‏شدند.
همچنين بدنهء جديد، بسيار مقاوم بود و نرخ بارگذاري سرعت مافوق صوت (supersonic load ratings) به عدد 5 افزايش يافته بود كه اين رقم در ميگ25 معادل 4.5 بود. نكتهء بسيار مهم اين بود كه اكنون، پرواز مافوق صوت در ارتفاعات بسيار پائين، محقق مي‏گشت. حجم مخازن سوخت افزايش يافته بود و همچنين موتورهاي بسيار موثر و جديد توربوفن، با نرخ كنارگذار پائين (Low-Bypass-Ratio)، نصب شده بودند.

اما مهمترين پيشرفت انجام شده، معرفي يك رادار بسيار پيشرفته با توانايي درگيري در ديدبالا (look-up) و ديد پائين (look-down) بود. اين ويژگي، امكان درگيري با اهدافي كه در ارتفاع بالاتر و يا ارتفاع پائين‏تر در حال پرواز بودند را به هواپيما مي‏بخشيد. همچنين رادار جديد، به خوبي قادر به رهگيري و شناسايي همزمان چند هدف بود.

 [External Link Removed for Guests] 

بالاخره، اتحاد شوروي، مجهز به يك هواپيماي رهگير شد كه توانايي درگيري با هواپيماهاي مهاجم غربي را در فواصل بسيار دور، محقق مي‏ساخت. هواپيماي جديد، همچنين باعث تغيير سياست دفاع هوايي اتحاد شوروي شد، زيرا رادار پرقدرت نصب شده در اين هواپيما، باعث استقلال عمل خدمهء پروازي از رادارهاي كنترل زميني (GCI) مي‏شد.
GCI مخفف عبارت Ground-Controlled Interception و به معني «رهگير كنترل زميني» مي‏باشد.

ويكتور بلنكو
ميگ31، همانند سلف خود ميگ25، به زودي در احاطهء اخبار و شايعات گوناگون در باب طراحي و قابليت‏هايش قرار گرفت. ستوان ويكتور بلنكو (Viktor Belenko) خلبان روسي بود كه به سال 1976، با يك فروند MiG-25P به ژاپن گريخت و در نهايت، به ايالات متحده پناهنده شد. دانسته‏هاي مقامات نظامي غرب از هواپيماي جديد شوروي، مبتني بر اطلاعاتي بود كه توسط بلنكو به آنها ارائه شده بود.

آشنایی با ویکتور بلنکو

سوپر فاكس‏بت
بلنكو در مورد يك هواپيماي جديد دو نفره صحبت كرد كه در آيندهء نزديك و با نام Super Foxbat عرضه خواهد شد و داراي قابليت رهگيري و شكار موشكهاي كروز خواهد بود. مطابق اظهارات بلنكو، رهگير جديد، قرار بود داراي ورودي‏هاي هواي موتور، مشابه MiG-23 باشد، كه در حقيقت ميگ31، فاقد چنين چيزي بود يا حداقل در نمونه‏هايي كه به توليد انبوه رسيدند، چنين مسئله‏اي ديده نشد.

به هنگام انجام آزمايشات پروازي در مركز تست پرواز ژوكوفسكي (Zhukovsky flight test center) در نزديكي شهر Ramenskoye، يك هواپيماي جديد توسط ماهواره‏هاي جاسوسي، مورد شناسايي و تصويربرداري قرار گرفت. تصاوير ثبت شده، به مركز دريافت اطلاعات در بهشهر (ايران) منتقل گشت و از طريق ماموران سازمان امنيت ايران، در اختيار مقامات ارشد CIA قرار گرفت. تفسير تصاوير دريافت شده، وجود يك جنگندهء رهگير جديد روسي را با بالهاي «متمايل به عقب» آشكار ساخت. هواپيماي كشف شده با كد رمز Ram-K ناميده شد. اما سرانجام هواپيماي كشف شده، سوخوي-27 يا Sukhoi Su-27 ناميده شد كه به طور كاملن آشكاري، يك طرح غيرمرتبط با ميگ31 بود.

 [External Link Removed for Guests] 

توليد انبوه ميگ31 به سال 1979 آغاز شد و اولين مدل‏هاي عملياتي، به سال 1982 وارد سازمان خدمت در نيروي دفاع هوايي اتحاد شوروي موسوم به PVO یا (Soviet Anti-Air Defense) شدند. اولين عكسبرداري انجام شده از اين هواپيما، به سال 1985 و توسط يك خلبان نروژي، بر فراز درياي بارنتس (Barents Sea) محقق گشت. ضمن اینکه ردپاي وجود ميگ31، در حين انجام پاره‏اي از ماموريتهاي بسيار دوربرد يافت شد.

فروپاشي شوروي = فروپاشي ميگ31
به دنبال فروپاشي شوروي، بودجهء تخصيص يافته براي تهيهء قطعات يدكي و نگهداري ادوات نظامي نيز دچار فروپاشي شد. بسياري از اسكادرانهاي نيروي هوايي شوروي، قادر به حفظ هواپيماهاي مجموعهء خود، نشدند. به سال 1996، تنها 20 درصد از هواپيماهاي ميگ31 برجاي مانده از دوران سابق، قادر به خدمت بودند؛ با اين حال تا اوائل سال 2006، به دنبال اجراي سياستهاي جديد اقتصادي توسط پرزيدنت پوتين، اين رقم در نيروي هوايي روسيه (VVS) به 75 درصد افزايش يافت.

تاكنون، حدود 500 فروند ميگ31 توليد شده است كه حدود 370 فروند از آنها در نيروي هوايي روسيه در حال خدمت هستند. 30 فروند نيز پس از فروپاشي شوروي، در قزاقستان برجاي مانده‏اند كه گمان نمي‏رود عملياتي باشند.

MiG-31 BM
تاكنون، برنامه‏هاي متعددی جهت ارتقاء ناوگان‏هاي ميگ31 ارائه شده‏اند. يكي از اين برنامه‏ها، MiG-31BM مي‏باشد كه يك جنگندهء بسيار پرقدرت چندكاره (multirole) مي‏باشد با سيستم‏هاي آويونيك ارتقاء يافته، رادار چندحالتهء بسيار قدرتمند، سيستم HOTAS، نمايشگرهاي رنگي كريستال مايع (LCD)، صفحات نمايشگر چندكاره (MFD)، توانايي حمل و پرتاب موشكهاي هوا به هواي R-77، انواع گوناگوني از موشكهاي هوا به زمين روسي نظير Kh-31P موسوم به AS-17 Krypton، موشكهاي ضدرادار، كامپيوتر جديد و بسيار قدرتمند و كانال‏‏هاي ارتباطي ديجيتال (Digital Datalinks).

 [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] 
  بسیار مجهز خلبان و افسر رادار در میگ31 مدل  

با اين حال، تنها تعداد اندكي از ميگهاي31 روسي، به سطح استاندارد MiG-31BM ارتقاء داده شده‏اند؛ اگرچه در ساير مدل‏ها نيز، رادار و كامپيوتر پرقدرت جديد نصب شده است كه به آنها، توانايي حمل و پرتاب موشكهاي دوربرد R-77 را به خوبي مي‏بخشد.

آشنایی با موشک R-77 یا AA-12 ADDER

هنوز به درستي روشن نيست كه نيروي هوايي روسيه‏، چه زماني، ميگهاي31 را از رده خارج خواهد ساخت، اما با توجه به قدرت و اهميتي كه اين هواپيماها در نيروي هوايي روسيه (VVS) دارند، و همچنين نبود يك جانشين روشن و قوي، انتظار مي‏رود اين هواپيماها، حداقل تا سال 2015 در خدمت باقي بمانند. البته ادامهء حيات اين جنگنده پس از آن، بستگي به برنامه‏هاي ارتقاء و همچنين رشد اقتصادي روسيه دارد.

به امید خدا ادامه دارد.

[Reza6662]

  
شرح و توصيف
همانند ميگ25، فاكس‏هوند، داراي دو موتور بسيار عظيم‏الجثه است كه ورودي هواي آنها، در طرفين هواپيما نصب شده و دو بال بزرگ كه بر شانهء بدنهء اصلي قرار گرفته‏اند. مقدار Aspect Ratio (تقسيم مساحت بال بر وتر مياني) عدد 2.94 مي‏باشد. همچنين دو سكان عمودي نيز در قسمت انتهاي بدنه (Tailfin) نصب شده‏اند. اما بر خلاف فاكس‏بت، اين هواپيما دوسرنشينه است و كابين عقب، جهت استقرار متصدي تسليحات و كنترل رادار اختصاص دارد.

بدنه و موتورها
جنس بدنه و بالهاي ميگ31، بسيار مقاوم‏تر از نوع استفاده شده در ميگ25 است؛ بدين جهت، ميگ31، برخلاف ميگ25، به راحتي قادر است در ارتفاعات پائين، به سرعتهاي بسيار بالاي فراصوت دست پيدا كند. موتور مورد استفاده در ميگ31، از نوع توربوفن بوده و oloviev D-30F6 نام دارد. اين موتور به دليل نرخ كنار گذر پائين (Low Bypass Ratio) به نام موتور «توربوجت كنارگذر» يا Bypass Turbojet نيز ناميده مي‏شود.

اين موتور، ميگ31 را قادر مي‏سازد تا ارتفاع بسيار پائين، به راحتي به سرعت 1.23 ماخ دست يابد. در ارتفاع بالاتر، به دليل محدوديت نقطهء قرمز (temperature-redlined) به واسطهء حرارت ايجاد شده، سرعت به 2.83 ماخ محدود شده است. هرچند، كشش ايجاد شده نسبت به وزن هواپيما، امكان دست يابي به سرعتهاي فراتر از 3 ماخ را نيز به راحتي امكان‏پذير مي‏سازد اما پرواز مكرر در چنين سرعتهايي، باعث آسيب شديد موتور و بدنه خواهد شد و عمر مفيد آنها را به شدت كم خواهد كرد.

 [External Link Removed for Guests] 

نقشي كه از ميگ31 انتظار مي‏رود، يك جنگندهء رهگير دوربرد است كه بتواند به راحتي، ماموريتهاي رزمي خود را سرعتهاي فراتر از 2 ماخ به انجام رساند. با توجه به موتورهاي توربوفن بسيار غول‏پيكر، مصرف سوخت اين هواپيما، بسيار بيشتر از ساير جنگنده‏هايي است كه در نقش‏هاي گوناگون رزمي نظير سوخوي27 به كار گرفته مي‏شوند. بدين جهت، تقسيم وزن سوخت نسبت به وزن كل هواپيما، به عدد بسيار وحشتناك زياد 0.40 افزايش يافته است. ميگ31، مقدار 16350 كيلوگرم (36050 پوند) از نوعي سوخت جت بسيار متراكم (High-Density) را به نام T-6 در مخازن داخلي خود حمل مي‏كند.

 [External Link Removed for Guests] 

جايگاههاي خارجي كه جهت حمل تانكهاي انداختني سوخت تعبيه شده‏اند، قادر هستند تا 5000 ليتر (1320 گالن آمريكايي) سوخت اصافه بر سازمان را حمل نمايند. در جديدترين نوع توليد شدهء ميگ31، لولهء سوختگيري هوايي (Aerial Refueling Probe) نيز نصب شده است كه برد رزمي اين ميگهاي31، بدين طريق، به شدت افزايش مي‏يابد.

 [External Link Removed for Guests] 
  فروند MiG-31BM در حال سوختگیری از تانکر  

عليرغم استفاده از بدنه‏اي بسيار مستحكم نسبت به ميگ25، اين هواپيما قادر است تنها تا فشار 5 برابر شتاب ثقل (5g+) را در سرعتهاي فراصوت متحمل شود؛ بدين جهت، اين هواپيما جهت شركت در نبردهاي نزديك هوايي يا انجام چرخش‏هاي بسيار سريع، طراحي نشده است و انجام مانورهاي سنگين، باعث متلاشي شدن هواپيما يا كنده شدن تسليحات نصب شده بر روي آن مي‏شود.

سامانه‏هاي الكترونيك
ميگ31، تنها جنگندهء عملياتي در جهان محسوب مي‏شود كه مجهز به رادار بسيار پرقدرت از نوع Phased-Array Radar مي‏باشد.
اين رادار بسيار پرقدرت، ساخت شركت Zaslon است و S-800 نام دارد. برد شناسايي اين رادار جهت اهدافي به اندازهء هواپيماهاي جنگنده، حدود 200 كيلومتر (125 مايل) مي‏باشد و قادر است همزمان، تا 10 هدف هوايي را رهگيري كند و در يك زمان، به سمت چهار هدف، به وسيلهء‌ موشكهاي بسيار دوربرد ساخت ويمپل به نام R-33 (موسوم به Amos يا AA-9) حمله‏ور شود.

Phased array Radar
در مبحث نظريهء امواج (wave theory)، يك رادار فازبندي شده (Phased Array Radar)، گروهي از آنتن‏هاست كه در ارتباط با فازهاي دريافت شده از سيگنال‏هاي دريافتي از آنتن‏هاي گوناگون ولي بازتابش شده از يك هدف هستند. اين دسته سيگنال‏هاي دريافتي، تقويت شده و سپس جهت پروازي و مختصات دقيق اهداف را در نقاط و جهت‏هاي كور شناسايي كرده و ارسال مي‏كنند.
اما در مورد ميگ31، ادعا شده است كه داراي يك نقص مهم در سيستم رهگيري فضاي عقب هواپيما مي‏باشد. (شايد به دليل پوشش پلاستيكي آنتن رادار كه بين دو موتور نصب شده است)

رادار ميگ31، با يك سيستم «جستجوگر و رديابي مادون قرمز» موسوم به IRST هماهنگ شده است كه سنسور ردگير مادون قرمز، در زير قسمت اصلي دماغه، مشهور است.

آشنایی با سیستم IRST

چهار فروند ميگ31 كه با فاصلهء حداكثر 200 كيلومتر (125 مايل) از يكديگر پرواز مي‏كنند، همزمان قادرند به وسيلهء كانال ارتباط ديجيتالي (Digital Datalink)، پهنهء بسيار گسترده‏اي از يك سرزمين را تحت پوشش خود قرار دهند.
اطلاعات كسب شده توسط رادار ميگ31، به وسيلهء سرنشين عقب، كنترل مي‏شوند. كابين عقب، تنها دو منظر كوچك از طرفين كاناپي جهت ديدن فضاي بيرون هواپيما در اختيار دارد.

Zaslon-M
جنگنده‏هاي ميگ31 سري M، D و BS هواپيماهايي هستند كه به طور استاندارد، با نصب رادار بسيار پرقدرت Zaslon-M ارتقاء يافته‏اند. برد شناسايي اين رادار، در حدود 400 كيلومتر (250 مايل) براي اهدافي به اندازهء يك هواپيماي آواكس اعلام شده است. همچنين، اين رادار قادر است همچون رادار آمريكايي AWG-9 ساخت هيوز، همزمان به شش هدف هوايي، حمله‏ور شود.
در كابين عقب جنگنده‏هايي كه به رادار Zaslon-M مجهز شده‏اند، صفحات نمايشگر چند كارهء موسوم به MFD (ساخت شركت سكستانت آويونيك) نصب شده است. همچنين سيستم‏هاي اقدام متقابل (ECM) اين جنگنده‏ها، بسيار پيشرفته شده و ارتقاء يافته‏اند و اين ادوات جديد ECM، در جايگاه نوك بالها (Wingtips) نصب شده‏اند.

تسليحات
سلاح اصلي جنگندهء ميگ31، چهار فروند موشك بسيار دوربرد Vympel R-33 مي‏باشد كه در محافل نظامي غرب، به AA-9 Amos شهرت دارد. اين موشكها در زير بدنهء اصلي هواپيما حمل مي‏شوند.

 [External Link Removed for Guests] 
 آشنایی با موشک Vympel R-33 

هرچند که اکنون در غرب، توجهی به ساخت و توسعهء موشکهای دوربرد نظیر AIM-54 نمی شود، اما وقوع یک درگیری احتمالی بین میگ31 مجهز به موشکهای دوربرد R-33/37 با جنگنده های غربی، به احتمال بسیار زیاد، باعث شکست مفتضحانهء جنگنده هایی نظیر F-16 ، F/A-18 ، رافال، گریپین، یوروفایتر و . . . خواهد شد.

  هوا به زمین Kh-31 نصب شده در زیر بال  
 [External Link Removed for Guests] 

به اميد خدا ادامه دارد.

[Reza6662]

[align=left]A Soviet MiG-31 Foxhound aircraft, its radome removed, sits on display at the 1991 Paris Air Show. Four AA-9 Amos long-range air-to-air missiles are displayed in the foreground; two AA-8 Aphid short-range air-to-air missiles and one AA-6 Acrid medium-range air-to-air missile are at left. 
 [External Link Removed for Guests] 

R-33 مشابه روسي موشك آمريكايي AIM-54 Phoenix مي‏باشد. هرچند كه بنا به دلائل نامعلوم، موشك AIM-54 و شكاري F-14 از طرف نيروي دريايي ايالات متحده از رده خارج شده و به موزه فرستاده شده‏اند ولي R-33 به همراه MiG-31‏ هنوز در خدمت نيروي هوايي روسيه قرار دارند.
موشك R-33 هم مي‏تواند به روش نيمه فعال راداري موسوم به SARH (معادل semi-active radar homing) هدايت شود و هم به وسيلهء هدايت اينرسيايي (inertial guidance)؛ كه البته در روش هدايت اينرسيايي، بنا به اختيار خلبان هواپيماي پرتابگر موشك‏، مي‏توان از ميانهء راه، موشك را با رادار هواپيما و به روش نيمه فعال راداري تا رسيدن به هدف مورد نظر، هدايت نمود.
سرجنگي بسيار قدرتمند و چند تكه شوندهء R-33، توانايي انهدام اهدافي در محدودة 50 متري را هم داراست و بدين جهت، سلاح بسيار مناسبي جهت نابودي موشكهاي كروز و ضدكشتي نيز محسوب مي‏شود و مي‏توان R-33 را بر عليه موشكهاي ضدكشتي مانند AM.39 Exocet كه در حدود 10 متري سطح آب حركت مي‏كنند نيز مورد استفاده قرار داد؛ كاري كه از عهدهء موشكهاي هوا به هواي آمريكايي آمرام و سايدوايندر بر نمي‏آيد.

R-37
مدرنترين سلاح ساخته شده ويژهء ميگ31، موشك هوا به هواي Vympel R-37 نام دارد كه در سازمان ناتو به نام AA-X-13 Arrow معروف است. اين موشك، قرار است به تدريج، جايگزين موشكهاي قديمي R-33 شود. (بالچه‏هاي موشك R-37، تا مي‏شوند تا به هنگام نگهداري در انبار، فضاي كمتري اشغال نمايند.)

 در تصویر زیر، R-37 را به همراه بالچه های تاشونده مشاهده می کنید: 
 [External Link Removed for Guests] 

 آشنایی با R-37 دوربردترین موشک هوا به هوای جهان 

R-40
ديگر سلاح قابل استفاده در ميگ31، موشك هوا به هواي قديمي و سنگين‏وزن Bisnovat R-40 مي‏باشد كه در سازمان ناتو، به نام AA-6 Acrid (آكريد) معروف است. اين سلاح، در اصل براي نصب و استفاده توسط ميگ25 طراحي و ساخته شده است.

 Bisnovat R-40 
  
(اين همان موشكي است كه روز 17 ژانويهء 1991، توسط MiG-25PD عراقي شليك شد و باعث انهدام يك فروند F/A-18C نيروي دريايي ايالات متحده به هنگام جنگ سال 1991 خليج فارس شد)

R-60 / R-73
از ديگر سلاح‏هاي قابل نصب بر روي ميگ31، به موشكهاي كوتاه برد هوا به هواي حرارت‎ياب Molniya R-60 كه در سازمان ناتو با نام AA-8 Aphid (آفيد) و موشك هوا به هواي Vympel R-73 كه در سازمان ناتو با نام AA-11 Archer (آرچر) معروف هستند، مي‏توان اشاره كرد. اين موشكها، در جايگاههاي زير بالها، نصب مي‏‎شوند.

 Vympel R-73 Archer 
 [External Link Removed for Guests] 

 آشنایی با موشک R-73 

 آشنایی با موشک R-60 

R-77
امروزه تمامي ناوگان ميگهاي31 روسیه، قابليت حمل و پرتاب موشكهاي هوا به هوای میان برد Vympel R-77 را كه در سازمان ناتو با نام AA-12 Adder (آدر) شناخته مي‏شوند، يافته‏اند. اين موشكها نيز در جايگاههاي زير بالها نصب مي‏شوند.

مسلسل داخلی
بر خلاف ميگ25، ميگ31 داراي يك مسلسل داخلي 6 لول و 23 م م است كه GSh-6-23 ناميده مي‏شود و داراي 260 تير فشنگ است. دریچهء اين مسلسل، در قسمت سمت راست و بالاي چرخ فرود قابل مشاهده است. مسلسل GSh-6-23 داراي قدرت نواختي معادل 8000 گلوله در دقيقه است.
در جنگندهء MiG-31M مسلسل، به منظور نصب دو جايگاه اضافي روي بدنهء اصلي جهت نصب موشكهاي R-33 يا R-37 حذف شده است.

 [External Link Removed for Guests] 

گونه‏هاي مختلف ميگ31

MiG-31 Type 01; Foxhound-A
نوع اوليهء ميگ31، دو نفره، با توانايي انجام ماموريت در هرگونه آب و هوا و داراي سيستم خلبان خودكار. پس از ارتقاء به نام MiG-31DZ نام گذاري شد.

MiG-31B - Type 01B - Izdeliye 12
دومين نمونهء توليدي ميگ31، مجهز شده به رادار بهبود يافتهء Zaslon-A، سيستم ضدعمل الكترونيك (ECM) و سيستم‏هاي پيش‏اخطار هوايي، ارتقاء يافته شده جهت توانايي حمل موشكهاي R-33S.
در اواخر سال 1990 با ارتقاء سيستم‎های میگهای31 اولیه، مدل 01/01DZ جايگزين آنها شد. اين ارتقاء، شامل نصب سيستم ناوبري دوربرد آويونيك A-723 بود كه توانايي سازگاري با ايستگاههاي زميني ناوبری Loran/Omega را مي‏بخشيد.

MiG-31B / BS
MiG-31B نام اطلاقي به ميگهاي31 ارتقاء يافتهء مدل 01/01DZ بود. اما با افشاي ماجرايي، اين مدل به سطح BS ارتقاء داده شد.
MiG-31BS مدلي جديد از فاكس‏هوند بود كه سيستم‏هاي آويونيك آن ارتقاء يافته بودند و به سال 1990 معرفي شد. طراحي اين هواپيما، نتيجهء پيشرفتهايي بود كه به واسطهء تحقيقات انجام شدهء اتحاد شوروي بر روي رادار فازاترون انجام شد. اين امر، به واسطهء فروش اطلاعات رادارهاي پيشرفتهء اين شركت به غرب، توسط مهندس ارشد شركت فازاترون، آدولف تولكاچف (Adolf Tolkachev) انجام گرفت. به واسطهء اين امر، تولكاچف، به سال 1986 توسط KGB تيرباران شد و نمونه‏اي جديد و متفاوت از راداري كه اطلاعات آن لو رفته بود، با عجله طراحي و ساخته شد.

آدولف تولکاچف و ماجرای فروش اطلاعات به CIA


MiG-31E
مدل E، نمونهء صادراتی جنگندهء اولیهء میگ31 موسوم به 01 یا Prototype 903 می باشد که اولین بار به سال 1997 معرفی شد. سیستم های این میگ31 بسیار ساده شده اند. سیستم اخلاگر فعال حذف شده، سطح کارایی سیستم شناسایی دوست از دشمن موسوم به IFF بسیار کاهش یافته و همچنین رادار و سیستم ناوبری این هواپیما نیز بسیار ضعیف شده است. این مدل از میگ31 به کشورهایی نظیر چین، هندوستان و ایران پیشنهاد شد ولی اصلن مورد استقبال قرار نگرفت.

MiG-31F
مدل F، نمونه ای از یک جنگندهء چندکارهء رهگیر و شکاری بمب افکن، با توانایی حمل انواع گوناگونی از موشکهای هوا به زمین هدایت تلویزیونی و هدایت لیزری است.
توانایی نبرد هوایی در میگ31 مدلهای F، FE و BM بسیار بهبود یافته است. این امر به واسطهء مجهز شدن این سری از میگهای31 به راداری بر پایه تکنولوژی پیشرفتهء رادار استفاده شده در جنگندهء MiG-31M موسوم به رادار Zaslon-M فراهم شده است.
این رادار جدید، علاوه بر برد شناسایی بسیار بیشتر نسبت به رادار مدلهای اولیهء میگ31، دارای توانایی رهگیری اهداف هوایی بسیار پرسرعت (تا 6 ماخ) نیز شده است. این رادار اطلاعات بسیار دقیق تری از مختصات جنگندهء رهگیری شده توسط رادار را ارائه می دهد و علاوه بر این، دارای سیستم تهیه نقشهء حقیقی چندحالته از زمین جهت عملیات هوا به زمین می باشد.
انواع جدیدتر میگ31، دارای توانایی حمل موشکهای پیشرفتهء هوا به هوا می باشند. مهمترین این موشکها، موشک میان برد بسیار دقیق R-77 می باشد که در سازمان ناتو به نام AA-12 Adder شناخته شده است و همچنین موشک بسیار دوربرد، سنگین وزن و مهلک R-37 می باشد که با توجه به بازنشستگی موشکهای AIM-54A/C، همآوردی در میان موشکهای هوا به هوای غربی برای آن موجود نمی باشد.
کابین اصلاح شدهء خلبان که در آن یک نمایشگر سربالای بسیار پیشرفته و جدید نصب شده است و همچنین نمایشگر چندکارهء MFI-68 موسوم به «نمایشگر موقعیت تاکتیکی خلبان» یا pilot's tactical situation display که یک نمایشگر رنگی 6 در 8 اینچ (152 در 203 م م) می باشد. همچنین سه نمایشگر رنگی مشابه (MFD) نیز در کابین عقب (ناوبر – افسر رادار) نصب شده است.
برخی گزارشات حاکی از انجام برخی تغییرات ساختاری در میگهای31 برای افزایش طول عمر عملیاتی هواپیما می باشد که پس از فروپاشی اتحاد شوروی، توسط فدراسیون روسیه به انجام رسیده است.

MiG-31BM
مدلی بر اساس جنگندهء MiG-31F که در آن سیستم های دفاعی بسیار تقویت گشته اند. اولین نمونه اثباتگر تکنولوژی به تاریخ آگوست 1998 با موشکهای اصلاح شدهء آموس به نام R-33S در زیر بدنه و موشکهای R-77، Kh-58 و Kh-31P در زیر بالها، به پرواز در آمد. کارشناسان نظامی در غرب، عقیده دارند این مدل از میگ31، جهت جایگزینی هواپیماهای قدیمی MiG-25BM در نیروی هوایی روسیه ارائه شده بود.
 [External Link Removed for Guests] 

اما مدلی که اکنون از میگ31 به نام مدل BM ارائه شده است، یک جنگندهء تک منظورهء رهگیر بسیار دوربرد است که برای حمل موشکهای هوا به هوای K-37M و K-77M ارتقاء یافته و کابین آن به نمایشگرهای رنگی جدید (از همان نوع که برای ارتقاء MiG-31B به کار گرفته شدند) مجهز شده است.

موشکهای Kh-31P و Kh-58 موشکهایی ضدرادار هستند که در مقاطع مختلفی زمانی، جهت استفاده در جنگنده هایی نظیر MiG-25BM، Su-24M، Su-30 و MiG-29 طراحی و ساخته شده اند.


MiG-31FE
نمونهء صادراتی میگ31 مدل BM یا F. نام اطلاقی دیگر MiG-31MF می باشد. (احتمالن جهت فروش به ایران)


MiG-31LL
مدلی جهت آزمایش صندلی پران جدید موسوم به Red 79.
[External Link Removed for Guests]


MiG-31M

به امید خدا ادامه دارد.

[Reza6662]

 [External Link Removed for Guests] 

MiG-31M
میگ31 مدل M که با نام دیگر Type 05 و یا نام احتمالی Foxhound-B شناخته می‏شود، گونه ای بسیار بهبود یافته از میگ31 است که بر پایهء ماموریت رهگیری، از سال 1984 تحت برنامه های توسعه قرار دارد.
كار طراحي و توسعهء‌ مدل بسيار پيشرفتهء MiG-31M به سال 1983 آغاز شد و اولين پرواز مدل نمونه، با شماره شناسایی 051 به تاریخ 21 دسامبر 1985 انجام پذیرفت. اولین نمایش عمومی این هواپیما نیز، به تاریخ فوریه 1992 به وقوع پیوست.
اما فروپاشي شوروي، باعث شد توليد انبوه آن، به تاخير افتد. از سال 1991 و به ويژه پس از سال 2000، اغلب هواپيماهاي ميگ31 موجود، به سطح استاندارد MiG-31M ارتقاء يافتند. در اين مدل از ميگ31، برخي سامانه‏هاي خاص نظير مكان‏ياب جهاني (GPS) و گيرنده‏هاي GLONASS نصب شدند.

(در اتحاد شوروي، نام گذاري هواپيماها، با پيشرفت و توسعهء مدل قبلي، تغيير مي‏يافت و نام قبلي تكرار نمي‏شد. براي مثال به جنگندهء Su-27M نام‏هايي چون Su-35 و Su-37 اطلاق شده است كه اين نحوهء‌ نام‏گذاري، در ميگ31، تكرار نشده است)

GLONASS چیست؟
GLONASS (كه معادل زبان روسي آن ГЛОНАСС; ГЛОбальная НАвигационная Спутниковая Система مي‏شود) به معني GLObal NAvigation Satellite System يا سيستم ناوبري ماهواره‏اي جهاني است و يك سيستم راديويي ناوبري ماهواره‏اي به شمار مي‏رود كه نقطهء مقابل سيستم آمريكايي GPS مي‏باشد و توسط مهندسين فضايي روس، تكميل و عملياتي شده است.

 [External Link Removed for Guests] 

برخی تغییرات مدل M به شرح زیر است:

* موتورهای ارتقاء یافته

* خروجی های اگزوز اصلاح شده

* شیشه یک تکه و مدور شده مقابل خلبان

* پنجره های کوچک دو طرف کابین عقب (با وجود دو کنترل نصب شده جهت خدمهء عقب)

* برآمدگی عمیق تر و پهن تر شدهء پشت بدنه (جهت ذخیرهء 300 لیتر سوخت، معادل 79.3 گالن آمریکایی)

* گرد شدگی بیشتر نوک بالها به همراه عایق برق گیر در ابتدا و انتها

* سکانهای عمودی و افقی بلندتر و بزرگتر با خمیدگی بیشتر در محل اتصال به بدنه

* محل اتصال بال به بدنهء (Wingroot) تغییر یافته و بزرگ شده، به همراه لبه های حملهء بال اصلاح شده

* حفاظ های کوچکتر شدهء سطح فوقانی بالها

* ارتقاء کلیهء سیستم های الکترونیک

* سیستم کنترل پرواز دیجیتال

* کابین مجهز به نمایشگرهای تلویزیونی رنگی چند کاره

* رادار جدید چند حالتهء ساخت فازاترون به نام Zaslon-M phased arrad radar با قطر آنتن 1.40 متر (65 اینچ)؛ برد شناسایی 360 کیلومتر (224 مایل)

* غلاف سوخت گیری هوایی از نوع جمع شونده در قسمت سمت راست بالای دماغه

* سیستم دائمی جستجوگر مادون قرمز IRST، هماهنگ شده با مسافت یاب لیزری بسیار دقیق

* فاقد مسلسل

* افزایش جایگاههای حمل سلاح در زیر بدنه به 6 عدد، با افزودن دو جایگاه در زیر قسمت اصلی بدنه جهت حمل موشکهای دوربرد هوا به هوای R-37 یا موشکهای قدیمی R-33

* چهار جایگاه جدید زیر بالها، جهت قابلیت حمل موشکهای میان برد هوا به هوای R-77 (از نوع هدایت فعال راداری)

* اولین نمونهء مدل M، بر اساس تبدیل مدل قدیمی MiG-31B به شماره شناسایی 503 به تاریخ 9 آگوست 1991 به شکست انجامید و هواپیمای مورد نظر، سقوط کرد.

* تعداد پنج یا شش فروند نمونهء اولیهء دیگر، به شماره های شناسایی 051 تا 057 (حداقل وجود یک نمونه به شمارهء 057 اثبات شده است) با جایگاههای استوانه ای شکل در نوک بالها جهت حمل غلافهای ضدعمل الکترونیک ECM/ECCM در بالا و پائین بال، ساخته شدند.

* حداکثر وزن قابل برخاست مدل M برابر 52000 کیلوگرم یا 114.640 پوند می باشد که حمل این وزن بسیار سنگین، به وسیلهء موتورهای D-30F6M که کشش آنها افزایش یافته است، امکان پذیر می گردد.

* وزن مخازن سوخت داخلی = 16350 کیلوگرم = 36045 پوند


MiG-31D: یک جنگندهء ضد ماهواره

به امید خدا ادامه دارد.

[Reza6662]

 [External Link Removed for Guests] 

MiG-31D: یک جنگندهء ضد ماهواره
برخي مدل‏هاي خاص از ميگ31 در طي سالهاي متمادي، طراحي و توسعه يافته‏اند كه يكي از اين مدلها، MiG-31D نام دارد كه هواپيمايي حامل موشكهاي ضد ماهواره (anti-satellite missile) مي‏باشد.

 آشنایی با تسلیحات ضدماهواره 

 [External Link Removed for Guests] 

مدل D كه Type 07 نيز ناميده مي‏شود، يك جنگندهء حمل كنندهء موشكهاي ضدماهواره يا ASM است. از اين جنگنده، دو نمونه به شماره‏هاي شناسايي 071 و 072 توليد شده و پروازهاي آزمايشي آنها، به سال 1986 انجام شدند.
در اين هواپيما، به جاي رادار، در محل دماغه، يك وزنهء تعادل نصب شده است. قسمت زيرين بدنه، بدون فرورفتگي و كاملن تخت است. بالچه‏هاي بزرگي در بالا و پائين نوك بالها نصب شده‏اند. در زير بالها نيز موشكهاي ضدماهوارهء ساخت ويمپل (Vympel) نصب مي‏شوند.

 [External Link Removed for Guests] 

MiG-31S
نوع S، گونه‏اي تجاري محسوب مي‏شود كه جهت حمل و پرتاب ماهواره‏هاي كوچك ساخته شده است. اين هواپيما، جهت حمل و پرتاب موشكهاي كوچك ساخت Fakel OKB Micron مي‏باشد كه اين موشكها قادرند يك محمولهء 100 كيلوگرمي (220 پوندي) را تا ارتفاع 200 كيلومتر (124 مايل) جو زمين يا يك محمولهء 70 كيلوگرمي (154 پوند) را تا ارتفاع 500 كيلومتري (311 مايل) حمل نمايند. از اين هواپيما همچنين مي‏توان در جهت حمل موشكهاي مدارگرد حول زمين جهت آزمايشات فضايي در محدودهء اتمسفر زمين يا فرستادن گردشگر به فضا استفاده كرد.

 [External Link Removed for Guests] 
 MiG-31S 

MiG-31Eh
مدلي صادراتي كه به سال 2000 به چين پيشنهاد شد و به تاريخ 6 نوامبر 2000 در نمايشگاه هوايي ژوهاي (Zhuhai Air Show) به نمايش گذاشته شد.

كاربران
اتحاد جماهير شوروي / روسيه: حدود 320 تا 370 فروند عملياتي و حدود 100 فروند زمين‏گير (به علت مشكلات بودجه)
قزاقستان: 30 فروند

اولين پايگاه جهت آموزش: Svostleyka
اولين پايگاه عملياتي بعد از آموزش: Pravdinsk
كشورهاي علاقمند به خريد: چين، ايران و سوريه.


 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 


تسليحات

جايگاههاي زير بدنه
* 1 مسلسل 23 م م از نوع GSh-6-23 با 260 تير فشنگ (به جز مدلهاي M و BM)
[External Link Removed for Guests]

* 4 موشك دوربرد هوا به هواي R-33 و در مدلهاي M و BM تا 6 موشك بسيار دوربرد هوا به هواي R-37


جايگاههاي زير بالها
* دو موشك ميان‏برد هوا به هواي R-40RD1 يا R-40TD1 و چهار موشك كوتاه‏برد حرارت‏ياب R-60 يا R-73
* چهار موشك دوربرد هوا به هواي R-77
* برخي مدلها، قابليت حمل و پرتاب موشكهاي ضدرادار Kh-31P و Kh-58 (موسوم به Anti Radiation Missile)

منبع

[Reza6662]

  محبوب ترين هواپيماي  

ميگ ۳۱ هواپيماي رهگير ـ شكاري با سرعت مافوق صوت و دوربرد است كه هواپيمايي محبوب در نيروي هوايي روسيه به حساب مي آيد. قبل از ميگ ۳۱ هواپيماي ميگ ۲۵ وظيفه دفاع هوايي را برعهده داشت ولي ميگ ۲۵ براي نزاع در ارتفاع هاي بالا طراحي شده بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰ متخصصان هوافضاي شوروي دست به ساخت MiG-31 زدند و براي صرفه جويي در وقت و هزينه طرح اصلي آن را از هواپيماي ميگ ۲۵ عاريه گرفتند و با انجام تغيير و تحولاتي مانند ساخت بدنه اي كشيده تر نسبت به ميـگ ۲۵ «براي به دست آوردن سرعت مافوق صوت و پرواز در ارتفاعات پايين» و موتوري جديد.

«جهت افزايش برد» سرانجام اولين نمونه آزمايشي آن به نام Ye-155MP ساخته شد كه نخستين پروازش را در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۷۵ ميلادي انجام داد و با جلب رضايت كارشناسان نيروي هوايي توليد آن از سال ۱۹۷۹ آغاز شد. در سال ۱۹۸۲ ناتو «سازمان پيمان آتلانتيك شمالي» به آن لقب سگ شكاري داد.

از اين زمان به بعد ميگ ۳۱ جـايگزيني اصلح بـه جاي هـواپيماهاي MiG-23، Tu-28 و Su-15 به حساب مي آيد. اين سگ شكاري آهني توسط دو موتور توربوفن مدل D-30F6 تجهيز شده است كه برد آن را نسبت به هواپيماهاي هم دورانش به طور چشمگيري افزايش داده بود و به همين دليل احتياج به دريچه هاي ورودي هواي بزرگتر و همچنين خروجي هاي گشادتري نسبت به ميگ ۲۵ دارد.

كليد موفقيت ميگ ۳۱ كه اين هواپيما را از باقي رقباي خود متمايز مي سازد، مي توان در وجود رادار زاسلون مدل SBI-16 دانست. اين رادار پيشرفته خط كنترل آتش تامحدوده ۱۲۰ كيلومتري اطراف خود را به وضوح در برمي گيرد و حتي نسبت به اهدافي كه پشت هواپيما هستند حساس است و مي تواند ۱۰ هدف را شناسايي كرده و چهار هدف را به طور همزمان مفهوم سازد. بعد از ميگ ۳۱ مدل پيشرفته تري به نام MiG-31B ساخته شد كه توانايي حمل موشك هاي جديدتر را مانند موشك هاي دوربرد R-33S، موشك ميان برد R40TD و موشك كوتاه برد R-60 را داشت و تغييراتي در سنجش آيونيك (الكترونيك پرواز) آن داده شد و مهم ترين مسئله توانايي سوختگيري هوايي را نيز به دست آورد. مدلي ديگر از ميگ ۳۱، MiG-31D است كه خصوصياتي جديد و توانايي حمل موشك هاي ضدماهواره دارد كه اين موشك به صورت عمودي به نوك بال هايش نصب مي شود. در سال ۱۹۹۲ ميلادي MiG-31E براي اولين بار در نمايشگاه هوايي برلين به نمايش گذاشته شد در حالي كه فقط يك نمونه از اين هواپيما ساخته شده بود.

 [External Link Removed for Guests] 
 MiG-31E 

با وجود اين همه مدل هاي مختلف باز هم نيروي هوايي روسيه ارضا نشد و دست به ساخت مدل جديدي با نام MiG-31M زد كه بسيار پيشرفته تر از مدل اصلي بود. در اين مدل تمامي رادارها پيشرفته تر شده بود به طوري كه مدل M مي توانست در آن واحد شش هدف را مورد هجوم قرار دهد. بعد از زماني باز هم سر و كله مدل ديگري با نام MiG-31BM پيدا شد كه بسيار شبيه MiG-31B بود ولي تمام تجهيزاتش به روز شده بود.

يكي از مشخصات ويژه هواپيماهاي ميگ31 استحكام بدنه آنهاست كه تمامي آنها از آلياژ خاصي متشكل از ۵۰ درصد نيكل، ۱۶ درصد تيتانيوم و ۳۳ درصد از آلياژ سبك آلومينيم است.

کاربران
از صاحبان هواپيماي ميگ ۳۱ مي توان به فدراسيون روسيه «۳۲۰ فروند در اختيار نيروي هوايي روسيه و واحدهاي تاكتيكي»، قزاقستان با ۳۰ فروند «كه در واقع پس از فروپاشي شوروي سابق از آن كشور به ارث برده است» و چين اشاره كرد. البته هنوز از سوي بسياري از كشورهاي ديگر علاقه مندي براي خريد ميگ ۳۱ مشخص است به ويژه كشورهايي كه قدرت و يا اجازه خريد تسليحات نظامي آمريكايي را ندارند. بله! ايران نيز به همراه سوريه براي مجهز كردن نيروي هوايي خود علاقه مند به در اختيار گرفتن اين هواپيماي مدرن است تا توان مقابله با تكنولوژي نوين و پيشرفته آمريكايي كشورهاي منطقه «و حتي خود آمريكا كه بدون هيچ مشكلي به عراق يورش برد» را داشته باشند.
به عقيده كارشناسان وجود چندين فروند هواپيماي ميگ ۳۱ در عراق شايد قدرت جلوگيري از جنگ را نداشت ولي حداقل از شدت حمله هوايي آمريكا مي كاست. البته با وجود دستگاه هاي پاد الكتريك آمريكا هيچ هواپيمايي نمي توانست از زمين بلند شود.

با وجود اين هواپيما، هيچ هواپيماي جنگنده و يا بمب افكن آمريكايي «البته اگر مي توانست از خاك عراق با وجود تهديدات آمريكا بلند شود» جرات نمي كرد بدون عمليات پيش بيني شده دقيق از مرزهاي عراق عبور كند. حتي قسمت اعظم موشك هاي آمريكايي كه به سوي عراق شليك شدند، توسط اين سگ شكاري نابود مي شد.
چين نيز يكي از صاحبان MiG-31 است كه طبق قراردادي كه در سال ۱۹۹۲ ميلادي با روسيه منعقد كرد ۲۴ فروند از اين هواپيما همراه با تمامي تجهيزات پيشرفته را دريافت كرد و قرار بر اين شد كه چين با كمك روسيه يك كارخانه سازنده Mig-31 در شهر شن يانگ در سال ۲۰۰۰ احداث كند و تا سال ۲۰۱۰ ميلادي ۲۰۰ فروند از اين هواپيما توليد كند ولي اين قرارداد كاملاً لغو شد و چين در قبال لغو اين قرارداد به خريد هواپيماهاي سوخو ۲۷ و سوخو ۳۰ راضي شد.

[External Link Removed for Guests]


نام: سگ شكاري
نژاد: روسي

بهترين وسيله براي مقابله با هرگونه تهديد هوايي را مي توان هواپيماهاي رهگير و شكاري دانست. اين نوع هواپيماها با تسليحات خاص و قدرت مانور بالا به راحتي مي توانند هر پرنده آهني كه در حال پرواز باشد را نشانه گرفته و منهدم سازند و به همين دليل يكي از قوي ترين بازوان دفاعي ـ هوايي هر كشور به حساب مي روند.
ايالات متحده آمريكا و روسيه (اتحاد جماهير شوروي سابق) دو كشوري هستند كه رقابت بسيار جدي اي در ساخت هواپيماهاي رهگيري و شكاري با هم داشته و همچنان دوش به دوش هم در حال حركت هستند. اگر آمريكا هواپيماي بمب افكني مانند B1-B Lancer مي سازد، كمتر از چند ماه بعد خبر ساخت بمب افكن توپولف160 (Tu-160) را خبرگزاري هاي روسيه (شوروي) اعلام مي كنند. يا اگر روسيه موشك بالستيكي را آزمايش مي كند، مدتي نگذشته كه خبر ساخت سپر موشكي قوي آمريكا به گوش مي رسد و اين رقابت (به رغم افت اندك قدرت هوايي روسيه پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي) در تمامي عرصه هاي هوايي مانند ساخت موشك، شاتل و. . . ادامه داشته و دارد. در اين كشمكش هاي رقابتي بر سر ساخت هواپيماهاي شكاري، روسيه (شوروي سابق) موفق به ساخت هواپيماي رهگير - شكاري شد كه به راستي يكي از بهترين هواپيماها در نوع خود به حساب مي رود.

ميگ-31 (MiG-31) هواپيماي رهگيري با سرعت مافوق صوت (Supersonic) و دوربرد است كه هواپيمايي محبوب در نيروي هوايي روسيه است. قبل از MiG-31 هواپيماي MiG-25 وظيفه دفاع هوايي را برعهده داشت اما MiG-25 براي نزاع در ارتفاعات بالا طراحي شده بود. پس در اواسط دهه ۱۹6۰ متخصصان هوافضاي شوروي دست به ساخت MiG-31 زدند و براي صرفه جويي در وقت و هزينه، طرح اصلي آن را از MiG-25 امانت گرفته و با انجام تغيير و تحولاتي مثلاً ساخت بدنه اي كشيده تر نسبت به MiG-25 (براي به دست آوردن سرعت مافوق صوت پرواز در ارتفاعات پايين) و موتوري جديد (جهت افزايش برد) سرانجام اولين نمونه آزمايشي آن به نام Ye-155MP را ساختند كه نخستين پروازش را در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۶۵ ميلادي انجام داد. با جلب رضايت كارشناسان نيروي هوايي، توليد آن از سال ۱۹۶۹ آغاز شد. در سال ۱۹۸۲ ناتو (سازمان پيمان آتلانتيك شمالي NATO) به آن لقب سگ شكاري (Foxhound) نهاد.

 خلبانان میگ-31 به جهت پرواز در ارتفاع بسیار بالا، لباسی شبیه به لباس فضانوردی می پوشند: 
 [External Link Removed for Guests] 
 در این تصویر، دو تن از خلبانان پایگاه هوایی روسیه واقع در شبه جزیرهء کامچاتکا را مشاهده می کنید. 

از اين زمان به بعد MiG-31 جايگزيني اصلح به جاي هواپيماهاي قدیمی MiG-23 و Tu-28 و Su-15 به حساب مي آيد. اين سگ شكاري آهني توسط دو موتور توربوفن مدل D-30F6 تجهيز شده است كه برد آن را به طور چشمگيري نسبت به هواپيماهاي هم دوران خود افزايش داده و احتياج به دريچه هاي ورودي هواي (intakes air) بزرگ تر و همچنين خروجي هاي (nozzle) گشادتري نسبت به MiG-25 دارد.

رادار پرقدرت زاسلون
کليد موفقيت MiG-31 كه اين هواپيما را از باقي رقباي خود متمايز مي سازد، مي توان در وجود رادار زاسلون (Zaslon) مدل SBI-16 دانست. اين رادار پيشرفته خط كنترل آتش تا محدوده ۱۲۰ كيلومتري (حدود ۶۵ مايل) اطراف خود را به وضوح در بر مي گيرد و حتي نسبت به اهدافي كه پشت هواپيما هستند حساس است و مي تواند ۱۰ هدف را شناسايي كرده و به ۴ هدف در آن واحد كنترل كامل داشته باشد. در همين راستا MiG-31 با ۴ موشك دوربرد AA-9-Amos) R) تجهيز شد. بعد از MiG-31 مدلي پيشرفته تر به نام MiG-31B ساخته شد كه توانايي حمل موشك هاي جديدتر را مانند موشك هاي دوربرد R-33S، موشك ميان برد R-40TD و موشك كوتاه برد R-60 را داشت و تغييراتي نيز در سنجش ايونيك (الكترونيك پرواز) آن داده شد و مهم ترين مسئله توانايي سوخت گيري هوايي (in-flight refuling) را نيز به دست آورد. مدلي ديگر از ميگ ها، Mig-31D است كه خصوصياتي جديد و توانايي حمل موشك ضدماهواره (Anti-Satellite Missile) دارد كه اين موشك به صورتي عمود به نوك بال هايش نصب مي شود. در سال ۱۹۹۲ ميلادي MiG-31E براي اولين بار در نمايشگاه هوايي برلين به نمايش گذاشته شد در حالي كه فقط يك نمونه از اين هواپيما ساخته شده بود.

 [External Link Removed for Guests] 


MiG-31M/BM
اما باز هم با وجود اين همه مدل هاي مختلف از هواپيماي ميگ-۳۱ نيروي هوايي روسيه ارضا نشد و دست به ساخت مدل جديدي با نام MiG-31M زد كه بسيار پيشرفته تر از مدل اصلي يعني MiG-31 بود. در اين مدل به طور كلي وضعيت رادارها تغيير كرد و رادارهاي پيشرفته تر جاي آنها را گرفت به گونه اي كه مي توانست در يك زمان با ۶ هدف مجزا به مبارزه هوايي بپردازد كه نسبت به رادار «SBI-16» نصب شده در جنگندهء MiG-31، از توانايي كنترل ۲ فروند هواپيمای بيشتر بهره مي برد. اين مدل يعني MiG-31M قادر به حمل موشك R-37 كه مدل پيشرفته R-33 است را دارا می باشد. كابين خلبان از نو طراحي شده است و در آن از نمايشگرهاي چندمنظوره سه رنگ استفاده مي شود. ديگر تغييرات عبارتند از: ظرفيت بيشتر سوخت، چتر ترمز بزرگ تر (Chute hausing brake)، نداشتن مسلسل،۱ چرخ دماغه اي با طراحي جديد است. بعد از چند وقت باز هم سروكله مدلي ديگر پيدا شد با نام MiG-31BM كه در واقع بسيار شبيه به MiG-31B بود اما تمامي تجهيزاتش به روز شده بود به خصوص تمركز خاصي براي توانايي بيشتر در حمله هاي هوا به زمين شد و مي توانست ۲۴ هدف زميني را انتخاب كرده و آنها را موشك باران كند. يكي از مشخصات ويژه ميگ ها استحكام بدنه آن ها است كه تمامي آنها از آلياژي متشكل از ۵۰ درصد از نوع خاصي از نيكل، ۱۶ درصد تيتانيوم و ۳۳ درصد از آلياژ سبك آلومينيوم است.

 [External Link Removed for Guests] 

از صاحبان هواپيماي MiG-31 مي توان فدراسيون روسيه (۳۲۰ فروند در اختيار نيروهاي دفاع هوايي روسيه و واحدهاي تاكتيكي)، قزاقستان با ۳۰ فروند (كه در واقع پس از فروپاشي شوروي سابق از آن كشور به ارث برده است) و چين نام برد. البته هنوز از سوي برخي كشورها علاقه مندي خاصي براي خريد اين هواپيما ابراز مي شود، به ويژه كشورهايي كه قدرت و يا اجازه خريد تسليحات نظامي آمريكايي را ندارند و در واقع از سوي آمريكا تحريم شده اند. بله! ايران نيز به همراه سوريه براي مجهزكردن ناوگان هوايي خود علاقه مند به در اختيار گرفتن اين هواپيماي مدرن است تا توان مقابله با تكنولوژي نوين و پيشرفته آمريكايي كشورهاي منطقه (و حتي خود آمريكا كه بدون هيچ مشكلي به عراق يورش برد) را داشته باشند. به عقيده كارشناسان در مورد جنگ عراق، وجود چند فروند هواپيماي MiG-31 شايد قدرت جلوگيري از جنگ را نداشت اما لااقل از شدت حمله هوايي آمريكا مي كاست. با وجود اين هواپيما، هيچ هواپيماي جنگنده و يا بمب افكن آمريكايي جرات نمي كرد كه بدون عمليات دقيق پيش بيني شده دقيق از مرزهاي عراق عبور كند. حتي قسمت اعظم موشك هاي آمريكايي كه به سوي عراق شليك شدند، می توانستند توسط اين شكاري نابود شوند.

چين نيز كه يكي از صاحبان MiG-31 است طبق قراردادي كه در سال ۱۹۹۲ ميلادي با روسيه منعقد كرد ۲۴ فروند از اين هواپيما همراه با تمامي تجهيزات پيشرفته را دريافت كرد و قرار بر اين شد كه چين با كمك روسيه يك كارخانه سازنده MiG-31 در شن يانگ Shenyang در سال ۲۰۰۰ احداث كند و تا سال ۲۰۱۰ ميلادي ۲۰۰ فروند از اين هواپيما توليد كند. اما اين قرارداد كاملاً لغو شد و چين در قبال اين قرارداد به خريد هواپيماهاي سوخوي۲7 و سوخو30 راضي شد. ( برخی منابع، چین را جزو دارندگان میگ31 نمی دانند)

[External Link Removed for Guests]


لينک به سايت هايي که ادعا مي کنند ايران MiG-31BM دارد:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[kayvan6079]

[External Link Removed for Guests]

[shola]

[External Link Removed for Guests]