درخواست راهنمایی از دوستان کلوب در مورد یک رابطه پیچیده

[mahshid-banoo]

 *mohammad* , گرامی
بنظرم شما خیلی خوب و منطقی بررسی کردید
امیدوارم در نهایت بهترین انتخاب رو داشته باشید برای زندگیتون

[Solaiman]

با عرض سلام خدمت همه دوستان گرامی
من محمد هستم و به تازگی عضو سنترال کلابز شدم. تقریبا اکثر پست هایی رو گذاشتین مطالعه کردم. واقعا باید اقرار کنم برای تبادل افکار، گروه خوبی جمع کردین و موضوعات متنوع و جالبی رو به بحث میگذارید.
من رشته ام روانشناسی نیست ولی به علت ماجراهایی که تو این چند ماه اخیر برام پیش اومده به روانشناسی و شناخت انسان بسیار علاقه مند شدم. امیدوارم من رو هم به عنوان عضو کوچکی از گروه خوبتون بپذیرید.


اما ماجرایی که میخواستم دوستان کلوب در موردش نظر بدهند:
عرضم به خدمتتون که من فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته کامپیوتر دانشگاه شریف هستم و الان در یه شرکت خصوصی مشغول به کار هستم. اگه خدا بخواد از سال دیگه هم تو همین دانشگاه شریف دکترا رو میخوام ادامه بدم. درآمدم هم بد نیست خدا رو شکر ولی الان مال و منالی ندارم. در شرکت حس کردم به دختر خانمی که در بخش حسابداری شرکت کار میکنه علاقه مند هستم بنابراین رسما ازش خواستم که با هم آشنا بشیم و به موضوع ازدواج فکر کنیم. این دختر خانم لیسانس حسابداری داره از دانشگاه پیام نور.
از اون زمان 2 ماه میگذره و من و این دختر خانم 10 باری هست که با هم مفصل صحبت کردیم. از لحاظ عقیده و فرهنگی و ... مشکلی با هم نداریم. اما ... اما ...
وقتی با هم صحبت میکنیم این دختر خانم مرتبا در حال عیب و ایراد گرفتن از منه. با کوچکترین موردی که از من می بینه سریع میگه شما این جوری هستین اون جوری هستین. به سرعت قضاوت میکنه و دیگه براتون بگم مرتبا از من ایراد میگیره. واقعا چیزایی به من نسبت میده که در مخیله من هم نمی گنجه.
از طرف دیگه یه روز میگه ما با هم تفاهم نداریم بهتره از هم جدا شیم و فردا انگار نه انگار. خلاصه منو واقعا گیج کرده. از این شل کن سفت کن واقعا حیرانم.
خلاصه دوستان عزیز سر همین موضوعات رابطه ما به هم خورد ولی قرار شد یک ماه از هم دور باشیم و دوباره بعد از این یکماه فکرهامون رو بکنیم و بعد تصمیم بگیریم که ادامه بدیم یا نه...

راستش من واقعا به این خانم علاقه دارم ولی به این حرف قدیمیا خیلی معتقدم "واسه کسی بمیر که برات تب کنه". من حس میکنم که این دختر خانم هیچ گونه علاقه ای نسبت به من نداره و فقط به خاطر موقعیت تحصیلی و اجتماعی منه که به رابطه اش به من ادامه میده. (البته من به هیچ وجه انسان مغروری نیستم) میپرسید این مطلب رو از کجا میگم؟ این مطلب رو به جهت تردیدش در ادامه رابطه و عدم بروز هیچ گونه احساسی به خودم بیان می کنم. یک مقدار از تردید به علت ترس از یک ازدواج ناموفق طبیعیه ولی به نظرم ابراز تردید زیاد از حد، بیانگر یه سری نشونه است. نشونه هایی مثل عدم آمادگی برای ازدواج، عدم علاقه به طرف مقابل، تجربه خانوادگی نامطلوب پیشین و... .
از حقیقت که نگذریم، هممون اطلاع داریم دخترها در جامعه ما به علت بافت فرهنگی برای ازدواج تعداد کیس های محدودی دارند که اکثرا در بین خواستگاراشون به یک نفر رضایت می دهند و این رضایت ممکنه با رضایت قلبی نباشه و مطمئنا این افراد در زندگیشون اونطور که باید احساس شادی نمی کنند.
و من هم مطمئنا دوست ندارم در همچنین رابطه یکطرفه ای درگیر باشم. البته این مواردی بیان کردم فقط در حد حدسه اگه مطمئن بودم اینقدر واقع بین هستم که به این رابطه ادامه ندم ولی الان راه حلی به ذهنم نمیرسه.


از دوستان عزیز کلوب، مخصوصا روانشناسان عزیز و خانم ها درخواست دارم در مورد ماجرای من و این حسی که دارم نظر بدن. به نظر شما آیا حدس من درسته؟

با تشکر از همه

با سلام

این شخص ابدا متناسب با شما نیست.
مطلقا به فکر او نباش و با او ازدواج نکن.
بعد از قبولی در دکترا، از همان دانشگاه خودت شخصی را خواهی یافت و با او ازدواج کن.
وگرنه سر به بیابان خواهی گذاشت.
والسلام

با سپاس

[naghme]

درود بر شما جناب mohammad

اول عرض خسته نباشيد ميگم خدمتتون بابت اين پست جامع و كاملتون

مشخص است كه بسيار دقيق و موشكافانه مساله را بررسي كرده ايد
بنابراين با اين توصيفات ضريب خطا براي تصميمتون خيلي پائين مياد (و اين خيلي خوب است و نقطه مثبت برجسته اي هست)
اما با توجه به اينكه به نظر مياد بخش قابل توجهي از تصميمتون و به نوعي نتجه گيريتون وابسته به امتيازي است كه از كتاب نام برده گرفتيد برايم سوالي پيش اومد
سوالات واژه نامزد و همسر رو به كار برده اما اگر برداشت من درست بوده باشه چنين رابطه اي شما نداريد
پس در اين صورت امكان دارد نتيجه گيريتون هم اشتباه باشه

به نظرم بسته به اينكه رابطه در چه سطحي است انتظارات و توقعاتي را ايجاد مي كنه، كه در صورت عدم برآورد شدن اين انتظارات بايد علت ها بررسي شود و كاملاً هم منطقي است كه پيگيري شود و متعاقباً هم نتيجه گيري شود
اما اين ها منوط به اينه كه چنين رابطه اي برقرار باشه

باز هم به نظرم و با توجه به گفته هاي شما نمي شود سطحي رو براي رابطتون از جمله ( دوستي، نامزدي و يا همسر) تعيين كرد
پس اگر انتظاراتي كه بر اساس برآورده نشدن اونها شما رو به اين نتيجه گيري رسونده (در سطح نامزد و يا همسر است ) خوب براي شما صدق نمي كند

حالا باز خودتون ببينيد و بررسي كنيد
و يك مورد ديگه اصلاً تا حالا مستقيم آنچه كه شما رو ناراحت كرده و يا ازشون انتظار داريد رو بهشون گفتيد؟ عكس العملش رو ديديد؟

و خلاصه اينم از نظر ما
اميدوارم كه موفق باشيد

[Erratic]

درود خدمت شما اقای محمد و کاربران گرامی

نظر شخصی بنده:
نظرات و پیشنهاد های دوستان رو میخوندم و تقریبا به خیلی عوامل اشاره شد
همینطور تشکر میکنم از دوستان با تجربه که راهنمایی کردن
شاید اینجور مسائل برای هرکسی پیش بیاد و این توپیک خیلی موثر واقع میشه

اما به نظر من یه نکته هست
هیچ دونفری شبیه به هم نیستن و روحیاتشون مثل هم نیست
گاهی وقتا شما باید خودتون وارد میدون بشید و بازی کنید

من نکته ای که کاربر محترم naghme, اشاره کردند رو پیوست میکنم. شما هنوز وارد یه رابطه جدی نشدید و هنوز ممکن باشه که روابطی که ایجاد میکنید برای شخص مقابل کاملا درک نشده باشه.

این نکته رو هم در نظر بگیرید که در ایران اقشار مختلف با تفکرات مختلفی وجود داره و نمیشه همه رو با یه معیار تست و ازمایش کرد.
مسئله حیا هست خانواده و چیزهایی که بهشون معتقدند و خیلی چیزای دیگه
اگه میخواید سنگ اخرتون رو بندازید به گونه ای که بعدا حسرت نخورید شاید بهتر باشه گفتنی هایی که به صورت الگو کنار خودتون نگه داشتین رو براشون باز کنید. واضح تر بگم اینکه تو این مدت سعی میکردید چه کار کنید برای اینکه رابطه ایجاد کنید و اینجور مسائل

صادقانه بگید که رفتارشون چطور بوده در مقابل کارهایی که انجام میدادید
البته این جور صحبت ها شاید یکم فراتر از حد خودش باشه اما مزیتش اینه که در اخر دو گزینه "بلی" و "خیر" برای شما استخراج میشه.

باز هم من تاکید میکنم که این صحبت ها نظر شخصی بنده ست و ممکنه اشکالاتی درش وجود داشته باشه.
در کل خود شما بازیگر هستید و میدونید که در چه موقعیتی قرار دارید و میتونید بهترین تصمیمات رو بگیرید.

موفق و پیروز باشید

[*mohammad*]

با عرض سلام مجدد و درود بر همه دوستان

من چون کاربر جدید هستم 4 تا 5 روز طول میکشه تا نظراتم از طرف مدیر انجمن تائید بشه (پوزش)

قبل از هر چیز تا فراموش نکردم فایل کتاب "آیا تو گمشده ام هستی؟" رو برای دوستانی که مایلند اون رو مطالعه کنند بذارم:
[External Link Removed for Guests]

درود بر شما جناب mohammad

اول عرض خسته نباشيد ميگم خدمتتون بابت اين پست جامع و كاملتون

مشخص است كه بسيار دقيق و موشكافانه مساله را بررسي كرده ايد
بنابراين با اين توصيفات ضريب خطا براي تصميمتون خيلي پائين مياد (و اين خيلي خوب است و نقطه مثبت برجسته اي هست)
اما با توجه به اينكه به نظر مياد بخش قابل توجهي از تصميمتون و به نوعي نتجه گيريتون وابسته به امتيازي است كه از كتاب نام برده گرفتيد برايم سوالي پيش اومد
سوالات واژه نامزد و همسر رو به كار برده اما اگر برداشت من درست بوده باشه چنين رابطه اي شما نداريد
پس در اين صورت امكان دارد نتيجه گيريتون هم اشتباه باشه

به نظرم بسته به اينكه رابطه در چه سطحي است انتظارات و توقعاتي را ايجاد مي كنه، كه در صورت عدم برآورد شدن اين انتظارات بايد علت ها بررسي شود و كاملاً هم منطقي است كه پيگيري شود و متعاقباً هم نتيجه گيري شود
اما اين ها منوط به اينه كه چنين رابطه اي برقرار باشه

باز هم به نظرم و با توجه به گفته هاي شما نمي شود سطحي رو براي رابطتون از جمله ( دوستي، نامزدي و يا همسر) تعيين كرد
پس اگر انتظاراتي كه بر اساس برآورده نشدن اونها شما رو به اين نتيجه گيري رسونده (در سطح نامزد و يا همسر است ) خوب براي شما صدق نمي كند

حالا باز خودتون ببينيد و بررسي كنيد
و يك مورد ديگه اصلاً تا حالا مستقيم آنچه كه شما رو ناراحت كرده و يا ازشون انتظار داريد رو بهشون گفتيد؟ عكس العملش رو ديديد؟

و خلاصه اينم از نظر ما
اميدوارم كه موفق باشيد

ممنون از لطف شما که با حوصله این متن طولانی رو مطالعه کردید. سر و کار داشتن با 0 و 1 باعث شده همه چیز رو دقیق بررسی کنم. اما شما هم نگاه تیزبینانه ای دارید و به مطلب خوبی اشاره کردید که حتی مشاور نیز به این موضوع اشاره ای نکرد. (شاید شما هم زیاد با ریاضیات سر و کار دارید)
اما اجازه می خوام تا صحبت های شما رو یکبار دیگه از زبان خودم بیان کنم. لازم به ذکر است متنی رو که از کتاب نقل کردم با اندکی دخل و تصرف بوده تا با رابطه من تناسب پیدا کنه. مطلبی رو که شما فرمودید کاملا درسته یعنی در کتاب به دو کلمه "نامزد" و "همسر" اشاره شده است. اما توی فرهنگ کشور ما، نام رابطه قبل از دوره نامزدی چیست؟ توی فرهنگ غربی مسلما قبل از دوره نامزدی، بین دختر و پیر دوستی وجود داشته. در خانواده های مدرن جامعه ما نیز این امر کاملا جاافتاده و ضروری است. متاسفانه این کتاب، کتابی نیست که کاملا منطبق بر فرهنگ ما نوشته شده باشه و بیشتر متناسب با فرهنگ غربیه. من یکی دو عنوان کتاب روان شناسی در زمینه ازدواج از نویسندگان ایرانی نیز مطلالعه کردم ولی واقعا سطح پایینی داشتند.

اما در مورد سوالتون
یکی دو بار به صورت غیرمستقیم به این موضوع اشاره کردم ولی عکس العمل یا تغییری در ایشون ایجاد نشد. احساس میکردم اشاره مستقیم به این موضوع چندان جالب نباشه. همون طور که گفتم من به این دخترخانم ابراز علاقه کردم. به نظر شما اگر میلی در ایشون بود نباید ایشون متناسب با همین ابراز علاقه رفتار کنند؟

من نکته ای که کاربر محترم naghme, اشارهکردند رو پیوست میکنم. شما هنوز وارد یه رابطه جدی نشدید و هنوز ممکن باشهکه روابطی که ایجاد میکنید برای شخص مقابل کاملا درک نشده باشه.

این نکته رو هم در نظر بگیرید که در ایران اقشار مختلف با تفکرات مختلفی وجود داره و نمیشه همه رو با یه معیار تست و ازمایش کرد.
مسئله حیا هست خانواده و چیزهایی که بهشون معتقدند و خیلی چیزای دیگه
اگهمیخواید سنگ اخرتون رو بندازید به گونه ای که بعدا حسرت نخورید شاید بهترباشه گفتنی هایی که به صورت الگو کنار خودتون نگه داشتین رو براشون بازکنید. واضح تر بگم اینکه تو این مدت سعی میکردید چه کار کنید برای اینکهرابطه ایجاد کنید و اینجور مسائل

با تشکر از شما بابت نظر سازندتون. بدون شک شما نیز به عنوان یک ناظر خارجی قضاوت منصفانه ای در مورد این قضیه داشتید.
من با تمامی صحبت های شما جز با یک کلمه موافقم. کلمه ای که من شخصا با اون مشکل دارم کلمه "حیا" و یا به قول خودمون "نجابت" است.
این کلمه، کلمه ای است که از سالهای دور در فرهنگ ما وجود داشته ولی با شروع مدرنیته در کشور ما، در تونل زمان گم شده و اکنون معنای خودش رو کاملا از دست داده. در نسل ما، آن قدر معنای این کلمه نسبی شده که هر کس بنا به سلیقه خودش اون رو تعبیر میکنه و عموم مردم هم این کلمه رو اشتباها به جای صفات دیگر به کار میبرند.
مثلا در خیلی از موارد مشاهده میکنیم که
- به آدم خجالی و منزوی میگن آدم باحیا و به آدم پررو میگن آدم بی حیا
- به خانواده سنتی میگن خانواده نجیب و به خانواده مدرن میگن خانواده نانجیب
- به آدم مذهبی میگن باحیا و به آدم غیرمذهبی میگن بی حیا
- به آدم باادب میگن باحیا و به آدم بی ادب میگن بی حیا.
- و ده ها مثال دیگر
ولی واقعا هیچ یک از این صفات به معنای با حیایی یا بی حیایی نیست.
البته نشانه دیگری هم بر این مدعا وجود داره. اگر "حیا" واقعا به عنوان یک صفت خوب در میان همه مردم ما شناخته میشه، چرا همه سعی نمیکنند صفاتی رو که برشمردم در خودشون تقویت کنند. درحالی که در واقعیت میبینیم برعکسه. حیا الان دیگه هیچ نمود ظاهری نداره و تبدیل به یک مفهوم خیالی شده.

حالا درسته یک نفر به خاطر اینکه باحیا به نظر برسه، خیلی سرد و سنگین برخورد کنه؟

با تشکر از همه دوستان که با نظرات خودشون من رو راهنمایی میکنند.
خداوند یار و یاورتون باشه

[Ghost Rider]

سلام دوست عزیز.
به نظر من این فرد شخصیتش این جوریه. یه نفر رو میشناسم که کم وبیش شبیه اینه.خیلی کم حرف میزنه یعنی اگه دو هفته بشینی جلوش باهاش صحبت رو شروع نکنی عمرا که حرف بزنه. در مورد عیب و ایراد گرفتن هم شاید طرف تو رو با اون شخص رویایی خودش(که معمولا با اسب سفید میاد) مقایسه میکنه و شروع میکنه به عیب و ایراد گرفتن. کلا از پست هات معلومه که شخص بسیار عاقلی هستی و مطمئن هستم که خودت همه ی اینارو در نظر گرفتی.
پیشنهاد آخر (با توجه به تخصص خودت): مثل یه الگوریتم تحلیلش کن ببین ارزش انتخاب کردن داره یا نه.

[naghme]

درود

ممنون از لطف شما که با حوصله این متن طولانی رو مطالعه کردید. سر و کار داشتن با 0 و 1 باعث شده همه چیز رو دقیق بررسی کنم. اما شما هم نگاه تیزبینانه ای دارید و به مطلب خوبی اشاره کردید که حتی مشاور نیز به این موضوع اشاره ای نکرد. (شاید شما هم زیاد با ریاضیات سر و کار دارید)

متشکرم از لطفتون درباره ریاضیات هم به اندازه بچه های فنی که درگیرش نیستیم
بیشتر آمار است و جدیداً هم با مبحث احتمالات زیاد سر و کله می زنم...
اما اجازه می خوام تا صحبت های شما رو یکبار دیگه از زبان خودم بیان کنم. لازم به ذکر است متنی رو که از کتاب نقل کردم با اندکی دخل و تصرف بوده تا با رابطه من تناسب پیدا کنه. مطلبی رو که شما فرمودید کاملا درسته یعنی در کتاب به دو کلمه "نامزد" و "همسر" اشاره شده است. اما توی فرهنگ کشور ما، نام رابطه قبل از دوره نامزدی چیست؟ توی فرهنگ غربی مسلما قبل از دوره نامزدی، بین دختر و پیر دوستی وجود داشته. در خانواده های مدرن جامعه ما نیز این امر کاملا جاافتاده و ضروری است. متاسفانه این کتاب، کتابی نیست که کاملا منطبق بر فرهنگ ما نوشته شده باشه و بیشتر متناسب با فرهنگ غربیه. من یکی دو عنوان کتاب روان شناسی در زمینه ازدواج از نویسندگان ایرانی نیز مطلالعه کردم ولی واقعا سطح پایینی داشتند.

خودتون به دو نکته خوبی اشاره کردید
1- اینکه این کتاب به طور کامل با فرهنگ ما منطبق نیست (پس می شود نتیجه گرفت که نمی بایست محتوای این کتاب را تنها معیار سنجش یا از جمله معیارهای مهم سنجش و قضاوت قرار داد، ) به نظرم جهت یک منبع کمکی در راستای رسیدن به شناخت هایی در بعضی مراحل اون هم نه به طور کامل و کافی
2- رابطه دوستی... جناب *mohammad* مجدداً اشاره می کنم آیا شما دو نفر رابطه دوستی داشتید یا خیر ؟ این رو برای خودتون روشن کنید که بتونید ببینید در حال حاضر به سب رابطه ای که داشتید می تونید مدعی انتظاراتی بشید یا نه؟
اما در مورد سوالتون
یکی دو بار به صورت غیرمستقیم به این موضوع اشاره کردم ولی عکس العمل یا تغییری در ایشون ایجاد نشد. احساس میکردم اشاره مستقیم به این موضوع چندان جالب نباشه. همون طور که گفتم من به این دخترخانم ابراز علاقه کردم. به نظر شما اگر میلی در ایشون بود نباید ایشون متناسب با همین ابراز علاقه رفتار کنند؟

امان از غیر مستقیم صحبت کردن که در 90% موارد صرفاً موجب سوء تفاهم می شود
بحث زندگی برای یک عمر است، به نظرم باید تعارفات کنار گذاشته شود و در پوششی از بهترین شیوه بیان، سوال پرسیده شود
و در رابطه با سوالتون من نظر شخصی خودم را می گویم همراه با توضیح
خیر، از نظر من ابراز علاقه از طرف هر دو جنس بهتر است در مرحله ای باشد که یک سری مسائل مهم حداقل، روشن شده باشد،
(اصلاً من میگم چرا پسران خیلی زود حرف احساس و علاقه رو پیش میاورند وقتی هنوز شناخت کامل اتفاق نیافتاده و جوانب سنجیده نشده وحتی دختران)
والا بلا اشتباهه
تجربه ثابت کرده که در بسیاری موارد باعث می شود جهت منطقی گم شود یا جهت های غیر منطقی و احساساتی راه باز کند
حتی من دیدم که زمانی که ابراز علاقه با سطح قابل توجهی ابراز بشه، طرف مقابل که هنوز احساسی ندارد جبهه گیری کند و یا شاید بالعکس انتظارات فوق تخیلی برایش ایجاد شود که حالا که این فرد اینچنین به من علاقه دارد باید چنین کند و چنان و الی آخر
بهترین حرکت حرکتی است گام به گام و پیوسته نه سریع اما با افت و خیز (شاید بشه اسمش رو گذاشت یک سیاست رفتاری)


با تشکر از شما بابت نظر سازندتون. بدون شک شما نیز به عنوان یک ناظر خارجی قضاوت منصفانه ای در مورد این قضیه داشتید.
من با تمامی صحبت های شما جز با یک کلمه موافقم. کلمه ای که من شخصا با اون مشکل دارم کلمه "حیا" و یا به قول خودمون "نجابت" است.
این کلمه، کلمه ای است که از سالهای دور در فرهنگ ما وجود داشته ولی با شروع مدرنیته در کشور ما، در تونل زمان گم شده و اکنون معنای خودش رو کاملا از دست داده. در نسل ما، آن قدر معنای این کلمه نسبی شده که هر کس بنا به سلیقه خودش اون رو تعبیر میکنه و عموم مردم هم این کلمه رو اشتباها به جای صفات دیگر به کار میبرند.
مثلا در خیلی از موارد مشاهده میکنیم که
- به آدم خجالی و منزوی میگن آدم باحیا و به آدم پررو میگن آدم بی حیا
- به خانواده سنتی میگن خانواده نجیب و به خانواده مدرن میگن خانواده نانجیب
- به آدم مذهبی میگن باحیا و به آدم غیرمذهبی میگن بی حیا
- به آدم باادب میگن باحیا و به آدم بی ادب میگن بی حیا.
- و ده ها مثال دیگر
ولی واقعا هیچ یک از این صفات به معنای با حیایی یا بی حیایی نیست.
البته نشانه دیگری هم بر این مدعا وجود داره. اگر "حیا" واقعا به عنوان یک صفت خوب در میان همه مردم ما شناخته میشه، چرا همه سعی نمیکنند صفاتی رو که برشمردم در خودشون تقویت کنند. درحالی که در واقعیت میبینیم برعکسه. حیا الان دیگه هیچ نمود ظاهری نداره و تبدیل به یک مفهوم خیالی شده.

دیگه در این حد هم خیالی نیست، به نظرم از جمله صفاتی است که جزلاینفک انسان هاست (البته کاری به استثناء ها ندارم)
و در خیلی موارد قابل مشاهده است شاید افت و خیز داشته باشه اما هست.

حالا درسته یک نفر به خاطر اینکه باحیا به نظر برسه، خیلی سرد و سنگین برخورد کنه؟
مسلماً کار درستی نیست
و همچنین نمیگم در مورد موضوع شما این قضیه صدق می کنه
اما پیش میاد
اصلاً یک وقت آدم دست خودش نیست
اما خوب اگر خیلی تکرار بشه جای سوال داره و شاید مفهوم و علت دیگری داشته باشه که باید دنبال اون مفهوم و علت رفت و دید که چرا به طور مداوم این قضیه اتفاق میافته. (شاید طرف فکر میکنه سطح ارتباط ایجاب میکنه اینطور باشد و یا....)
(اما در کل درستش اینه که برخورد متناسب با موقعیت در ضمن رعایت ملزومات اخلاقی و ...) باشه ، به قولی نه از این ور افتاده باشه و نه از اون ور، در حد اعتدال باشه

و در نهایت دوست گرامی هدف از تاکید بر یک سری مسائل و پیشنهاد دقت بیشتر و نگاه جامع تر و حفظ سیاست های رفتاری صرفاً به جهت عدم پیشمانی در آینده است و انتخاب یک تصمیم درست و به بیانی بهترین تصمیم در اکنون است.
امیدوارم که بهترین تصمیم رو بگیرید

در پناه حق موفق و پیروز باشد

[Cloor Master]

سلام به نظر من تحقیق کن ببین ایا شخص مورد نظر شما ایا واقعا اخلاقش اینگونه است (گیر دادن) و با همه (خانواده دوستان نزدیکان ) اینگونه رفتار می کند یا نه ، شاید ایشون می خواهد با این کار ابهامات قبل زندگی را برطرف کند و.... به نظر من بهتره اول به این نتیجه برسی بعد دربارش عکس العمل نشون بدی و با افراد کار درست در میان بگذاری البته این نظر شخصی من بود از انجایی که من نه تخصصش را دارم و نه تجربه چنین چیزی را دارم ،رو نظرم هم پافشاری محض نمی کنم و دست اخر برای شما ارزوی موفقیت می کنم و امید وارم که توانسته باشیم کمکت کنیم یک نکته شخصی هم بگم : از اونجایی که ادم بسیار با منطقی هستی و من با نظرات "کیف کردم " اگر قول بدی در سایت بمونی و فعالیت کنی خودم می شم رفیق شفیقت موفق باشی *محمد*

[*mohammad*]

درود بر همه دوستان گرامی

خانم naghme نظرات شما به عنوان یک خانم برای من خیلی جالب بود.پیشاپیش از محبتی که در حق من می کنید و وقت میذارید و نظرات و تجربیاتتون رو در اختیار من میذارم ممنونم. اگر مخالفتی هم با نظر شما دارم صرفا نظر شخصی منه و دلیلی بر حقانیتش نیست.
اما
یه گشتی توی نظرات بزنید. شما بدون اینکه بدونید نظردهنده مرد هست یا زن، به راحتی میتونید از روی نظر شخص جنسیت نظر دهنده رو تشخیص بدید. اینجاست که تفاوت آشکار در افکار و شخصیت خانم ها و آقایون مشخص میشه.
حتما نظرات شما رو به عنوان نماینده ای از خیل عظیم خانم ها در تصمیم گیریم در نظر خواهم گرفت

واضح و صریح عرض کنم: خیر، رابطه دوستی برقرار نبوده فقط رابطه همکار با همکار بوده.
اما فکر میکنم کمی تند قضاوت کردید. من فقط گفتم یکبار ابراز علاقه کردم، آنهم خیلی رسمی، سنگین و مودبانه. هدف من هم این بود که ایشون از مکنونات قلبی من باخبر شوند و شک و تردیدشون برطرف بشه. به هیچ وجه صحبت های جلف و سبک، قربونت برم و قربونم برو و ... در کار نبوده. این نکته را باید دوباره یادآوری کنم ما قریب به ده جلسه با هم صحبت کردیم. فکر می کنم که پس از این مدت میتونم انتظاراتی از طرف مقابل داشته باشم.
البته منظور من این نبود که ایشون هم باید سریع به من ابراز علاقه کنند.

بنابراین انشالله که منظورتون از این جمله من نبوده باشم. من هم با نظر شما موافقم ابراز بیش از حد علاقه قبل از شناخت حداقل هایی از طرف مقابل کار عاقلانه ای نیست.

(اصلاً من میگم چرا پسران خیلی زود حرف احساس و علاقه رو پیش میاورند وقتی هنوز شناخت کامل اتفاق نیافتاده و جوانب سنجیده نشده وحتی دختران)
والا بلا اشتباهه
تجربه ثابت کرده که در بسیاری موارد باعث می شود جهت منطقی گم شود یا جهت های غیر منطقی و احساساتی راه باز کند
حتی من دیدم که زمانی که ابراز علاقه با سطح قابل توجهی ابراز بشه، طرف مقابل که هنوز احساسی ندارد جبهه گیری کند و یا شاید بالعکس انتظارات فوق تخیلی برایش ایجاد شود که حالا که این فرد اینچنین به من علاقه دارد باید چنین کند و چنان و الی آخر

امان از غیر مستقیم صحبت کردن که در 90% موارد صرفاً موجب سوء تفاهم می شود
بحث زندگی برای یک عمر است، به نظرم باید تعارفات کنار گذاشته شود و در پوششی از بهترین شیوه بیان، سوال پرسیده شود

در اینجا باید با نظرتون اعلام مخالفت کنم. در اینجا نظر من به نظر آقا/خانم erratic نزدیکتره:

البته این جور صحبت ها شاید یکم فراتر از حد خودش باشه اما مزیتش اینه که در اخر دو گزینه "بلی" و "خیر" برای شما استخراج میشه.

عجله کردن در مطرح کردن یکسری از مسائل میتونه شخصیت ما رو در ذهن طرف مقابل زیر سوال ببره و یا حتی مخدوش کنه (مخصوصا این موضوع). عجله در خیلی موارد سبب قضاوت کورکورانه میشه. این رو در خیلی از مواقع در مورد خودم حس کردم که کاش کمی صبر میکردم.
من ده جلسه صبر کردم تا مشاهده کنم آیا رفتار ایشون اصلاح میشه یا نه. فکر میکنم الان اگر این موضوع رو حتی به صورت اولتیماتوم مطرح کنم به خطا نرفته باشم. این دیگه سنگ آخره


اما در مورد حیا، این کلمه به نظرم پیچیده

دیگه در این حد هم خیالی نیست، به نظرم از جمله صفاتی است که جزلاینفک انسان هاست (البته کاری به استثناء ها ندارم)
و در خیلی موارد قابل مشاهده است شاید افت و خیز داشته باشه اما هست.

همون طور که گفتم این کلمه معنی خودش رو در نسل ما کاملا از دست داده. شما هم میتونید آزمایش کنید. برای حیا تعریفی ارائه کنید که اکثر خانم های دیگه این تعریف رو قبول داشته باشند. تعریفی مانند تعریف صفاتی مثل صداقت، هم نوع دوستی، جسارت و ... تعاریف این صفات در طول عمر بشر ثابت بودند و تغییری نداشتند.
حالا بر اساس تعریفی که شما از حیا ارائه کردید آیا همه اون خانم ها باحیا نیستند؟ اگه صفتی در همه وجود داشته باشه آیا اصلا میشه اون رو صفت دونست یا اینکه تنها یک مفهوم انتزاعیه.
به نظرم الان به هیچ وجه تعریف واحدی از حیا و نجابت بین مردم ما وجود نداره. هر کس بنا به شرایط که داره تعریفی از اون ارائه میده که داخل دایره باحیایی قرار بگیره. (این رو به عینه از آدم های آنچنانی شنیده ام) چیزی که تعریف واحدی نداره اصلا وجود خارجی نداره. در قدیم تعریف همه از حیا یکسان بود ولی الان دیگه اون تعریف واحد وجود نداره.

حالا بسم الله اگه مایلید شزوع کنید

سلام به نظر من تحقیق کن ببین ایا شخص مورد نظر شما ایا واقعا اخلاقش اینگونه است (گیر دادن) و با همه (خانواده دوستان نزدیکان ) اینگونه رفتار می کند یا نه ، شاید ایشون می خواهد با این کار ابهامات قبل زندگی را برطرف کند و.... به نظر من بهتره اول به این نتیجه برسی بعد دربارش عکس العمل نشون بدی و با افراد کار درست در میان بگذاری البته این نظر شخصی من بود از انجایی که من نه تخصصش را دارم و نه تجربه چنین چیزی را دارم ،رو نظرم هم پافشاری محض نمی کنم و دست اخر برای شما ارزوی موفقیت می کنم و امید وارم که توانسته باشیم کمکت کنیم یک نکته شخصی هم بگم : از اونجایی که ادم بسیار با منطقی هستی و من با نظرات "کیف کردم " اگر قول بدی در سایت بمونی و فعالیت کنی خودم می شم رفیق شفیقت موفق باشی *محمد*

تحقیق کردن در مورد رفتار ایشون با دیگران هم بسیار پیشنهاد خوبیه حتما در نظر خواهم داشت.
شما به یک کاربر جدید بسیار محبت دارید. انشالله بتونیم در کنار هم سبب رشد وارتقای فردی و اجتماعی هم باشیم و رفقایی شفیق برای هم باشیم



در نهایت مطلبی کوتاه و پرمغز رو از همین کتاب براتون نقل میکنم که واقعا همین چند خط من رو تحت تاثیر قرار داد: (ارزش این مطلب ارزش این رو داره که حتی یه پست جدید براش باز کنم)

آزمون تفاهم شصت ثانیه اي

چهار پرسش زیر را در رابطه با همسرآینده یا فعلی خود بپرسید :
1- آیا می خواهم از این شخص بچه اي داشته باشم ؟
2- آیا می خواهم بچه اي دقیقاً مثل این شخص داشته باشم ؟
3- آیا می خواهم خودم مثل این شخص بشوم ؟
4- آیا مایلم زندگی خود را با این شخص بگذرانم ، حتی چنانچه هست را رها نکند و هرگز عوض نشود؟
چنانچه به تمامی چهار پرسش فوق پاسخ مثبت دادید ، تفاهم دارید .
چنانچه به یکی از آن ها پاسخ منفی دادید ، از خود بپرسید. "چرا نه؟"
آیا متوجه شدید که پاسخ به این چهار پرسش ممکن است به اندازه ي خواندن دوباره ي این کتاب وقت بگیرد ؟ من نیز تضمین نکردم که این چهار پرسش ساده خواهند بود .تنها گفتم که هیچگونه ضرب و تقسیم و ریاضیاتی در کار نخواهد بود!
جست وجو و کندوکاو جهت درك اینکه آیا با کسی تفاهم دارید یا خیر ، ممکن است به اندازه ي تعقیب عشق رمانتیک که به رغم تمامی مشکلات موانع و سختی ها ، دو انسان را به یکدیگر می پیوندد ، جذاب نباشد .اما همانگونه که فیلسوف مشهور "فردریک نیچه" گفته است. آنچه که موجب شکست ازدواج می شود ، کمبود عشق نیست بلکه کمبود دوستی است.

سری به این پست هم بزنید شاید جالب بود: ://www.centralclubs.com/topic-t90553. 

شاد و سربلند باشید

[mahshid-banoo]

سلام مجدد خدمت شما

تحقیق کردن در مورد رفتار ایشون با دیگران هم بسیار پیشنهاد خوبیه حتما در نظر خواهم داشت.

کاملا موافقم.
نمیدونم تا حالا چقد با ایشون رفت و آمد خانوادگی داشته اید، اما یکی از مزیت های خواستگاری رسمی، اینکه رفتار فرد رو در برخورد با خانواده اش میبینیم و این خیلی مهمه.
علاوه بر اون ملاقات با دوستان و کلا رفت و امد در محیط های اجتماعی همراه ایشون هم از اهمیت زیادی برخورداره و باعث شناخت و درک مناسبی از رفتار اجتماعی ایشون برای شما میشه. البته رفتار شخصی متفاوت از رفتار اجتماعی هست.

در نهایت مطلبی کوتاه و پرمغز رو از همین کتاب براتون نقل میکنم که واقعا همین چند خط من رو تحت تاثیر قرار داد: (ارزش این مطلب ارزش این رو داره که حتی یه پست جدید براش باز کنم)

آزمون تفاهم شصت ثانیه اي

چهار پرسش زیر را در رابطه با همسرآینده یا فعلی خود بپرسید :
1- آیا می خواهم از این شخص بچه اي داشته باشم ؟
2- آیا می خواهم بچه اي دقیقاً مثل این شخص داشته باشم ؟
3- آیا می خواهم خودم مثل این شخص بشوم ؟
4- آیا مایلم زندگی خود را با این شخص بگذرانم ، حتی چنانچه هست را رها نکند و هرگز عوض نشود؟
چنانچه به تمامی چهار پرسش فوق پاسخ مثبت دادید ، تفاهم دارید .
چنانچه به یکی از آن ها پاسخ منفی دادید ، از خود بپرسید. "چرا نه؟"
آیا متوجه شدید که پاسخ به این چهار پرسش ممکن است به اندازه ي خواندن دوباره ي این کتاب وقت بگیرد ؟ من نیز تضمین نکردم که این چهار پرسش ساده خواهند بود .تنها گفتم که هیچگونه ضرب و تقسیم و ریاضیاتی در کار نخواهد بود!
جست وجو و کندوکاو جهت درك اینکه آیا با کسی تفاهم دارید یا خیر ، ممکن است به اندازه ي تعقیب عشق رمانتیک که به رغم تمامی مشکلات موانع و سختی ها ، دو انسان را به یکدیگر می پیوندد ، جذاب نباشد .اما همانگونه که فیلسوف مشهور "فردریک نیچه" گفته است. آنچه که موجب شکست ازدواج می شود ، کمبود عشق نیست بلکه کمبود دوستی است.

ممنون از شما.
بنظر منم این چند سوال در امر ازدواج، بسیار مفید و مهم و کاربردی هست.

[RAHVAR]

دوست عزیز اگه این دختر خانوم داره با این کاراش ناز میکنه بدون انقد تحویلش گرفتی که سرش گیج رفته.... یه مدت ولش کن خودش میاد طرفت...

اگه واقعا دوسش داری ولش کن اگه دوباره برگشت دوست داره اگه برنگشت ازاول برا تو نبوده...

من نمیدونم چرا دخترا اینجوری میکنن یکی واقعا دوسشون داره با درستی و راستی میاد جلو میاد ابراز علاقه میکنه و واقعا دخترو دوس داره ولی این دختر سرش گیج میره چراااااااااااااا.؟؟؟؟.....چرا باید این رفتارو بکنی دختر...ها چرا؟؟؟

چرا اونی که دوست داره رو ناراحتش میکنی چرا عذابش میدی؟؟؟حتما باید با دروغ بیاد جلو حتما بیاید وعده سر خرمن بده حتما باید....!!!!

چرا دخترا اینجورن چرا .....؟؟؟؟

یه چیزی هم بگم تو این زمونه بحرف دلت گوش نده چون دل مشکلات رو نمیبینه دل فقط میگه برو جلو برو...ولی عقل مشکلات رو میبینه میفهمه واقعیات روبهت میگه...پس بحرف دلت گوش نده چون واقعا عشق به یه نفر آدمو کور میکنه هیچی رو نمیبینی فقط میگی برسم بهش... بعد میرسی بهش تازه مشکلات میبینی بعد میگی ای دل غافل.....

ازدواج عاقلانه زندگی عاشقانه

ببخشید سرتون رو درد آوردم

بخدا انقد حرف تو دلم دارم که...

[naghme]

درود بر دوستان گرامی و جناب *mohammad*
وقتتون به خیر و خوشی

با توجه به محدودیت زمانی که در حال حاضر دارم سعی می کنم نظراتم را به صورت کلی بیان کنم.
در ابتدا از لطفتون جهت توجه به نظرات اینجانب و دیگر دوستان در جهت یابی و کمک به تصمیمتون متشکرم، امیدوارم که توانسته باشم و توانسته باشیم نظرات کاربردی داده باشیم .

هر آنچه اشاره کردم شالوده ای از آنچه بود که خوانده بودم، گفته بودند، دیده بودم و و پیش بینی و استنباط کردم با توجه به یافته هایم. امیدوارم به عنوان یک انسان کمترین ضریب خطاء را داشته باشد تا مفید واقع شود.
دوم آنکه اگر خدای نکرده جایی سوءتفاهمی به سبب نظراتم برایتان شده است، عذر اینجانب را بپذیرید
همان طور که در پیام ابتدائیم در این پست اشاره کردم، بدون شک دایره اطلاعات ما جهت ارائه نظر و قضاوت برای مورد شما بسیار پائین است زیرا توضیحاتتون بسیار کلی بوده است و هنوز نیز این نظر را دارم
با این حساب هیچ زمان به خودم اجازه نخواهم داد که مستقیماً نظری بدهم یا قضاوتی داشته باشم زمانی که حوزه اطلاعاتم در زمینه ای پایین است به خصوص وقتی بحث روابط حساس بین دو انسان پیش می آید
اگر هم چیزی گفته ام مطمئن باشید به صورت کلی است و مسلماً شخص شما مورد نظر نداشته ام.

و در نهایت، مجدداً براتون آرزو دارم که بهترین تصمیم را بگیرید

یه گشتی توی نظرات بزنید. شما بدون اینکه بدونید نظردهنده مرد هست یا زن، به راحتی میتونید از روی نظر شخص جنسیت نظر دهنده رو تشخیص بدید. اینجاست که تفاوت آشکار در افکار و شخصیت خانم ها و آقایون مشخص میشه.

فقط اینجا راستش خیلی متوجه نشدم؟؟؟ چی شد...

در پناه حق موفق و پیروز باشید