اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

رسایی در گفت‌وگو با فارس مطرح کرد
[External Link Removed for Guests]
رئیس کمیته ارتقای سلامت اداری و مبارزه با فساد مجلس گفت: اگر لازم باشد و وزرای مربوطه برخورد علاج‌گونه با موضوع اخراج و لغو قرارداد دانشمندان هسته‌ای نداشته باشند، ممکن است حتی به استیضاح وزیر یا سؤال از رئیس‌جمهور ختم شود‌.



حجت‌الاسلام حمید رسایی نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون اصل 90 مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس با اشاره به برخوردهایی که با دانشمندان هسته‌ای صورت می‌گیرد، اظهار داشت: نحوه برخورد با دانشمندان هسته‌ای در ماه‌های اخیر اعتراضات متعددی را از سوی شخصیت‌های مختلف کشورمان به دنبال داشته است، از جمله خطیب نماز جمعه هفته قبل که به این روند اعتراض کرد؛ علاوه بر ایشان، تاکنون برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز به این روند معترض بوده‌اند.

وی با اشاره به پیگیری‌های نمایندگان در این زمینه، گفت: تا جایی که اطلاع دارم برخی از همکاران با نهادهای ذی‌ربط جلساتی داشته‌اند، حتی آقایان زارعی، کوثری و بذرپاش برای رسیدگی به این موضوع تاکنون چندین جلسه با آقای لاریجانی برگزار کرده‌اند و ایشان هم قول پیگیری داده اما تاکنون تغییری در این روند ایجاد نشده است.

رئیس کمیته ارتقای سلامت اداری و مبارزه با فساد کمیسیون اصل 90 مجلس تأکید کرد: برای مجلس این موضوع حل نشده که چرا عناصری که در سال‌های 82 تا 84 مصداق "ما نمی‌توانیم" در دانش هسته‌ای بودند و اعلام می‌کردند که ما نمی‌توانیم به غنی‌سازی با 20 درصد برسیم در حال بازگشت به چرخه هسته‌ای کشور هستند و چهره‌هایی که مصداق "ما می‌توانیم" در این سال‌ها بودند و علیرغم فشارهای متعدد داخلی و خارجی در کمال ناامیدی دیگران بعد از سال 84 چرخه غنی‌سازی 20 درصد را راه‌اندازی کرده‌اند، در حال اخراج شدن هستند.

وی با اشاره به خبری که در رسانه‌ها درباره عملکرد معاون امنیت سازمان انرژی هسته‌ای و نحوه برخورد وی با این دانشمندان منتشر شده بود، تأکید کرد: با توجه به نقش برخی از افراد در اخراج و لغو قرارداد دانشمندان هسته‌ای، بنده و یکی دیگر از نمایندگان مجلس طی ملاقات‌های جداگانه در هفته‌های گذشته به مسئولان وزارت اطلاعات تذکر داده‌ایم و مسئولان وزارت اطلاعات نیز قول رسیدگی داده‌اند.

نماینده تهران در مجلس بر همین اساس متذکر شد: موضوع دانش هسته‌ای به این دلیل که نمادی از استقلال کشور ماست تا جایی برای مجلس و نمایندگان مردم اهمیت دارد که اگر لازم باشد و وزرای ذیربط برخورد علاج‌گونه با این موضوعات را نداشته باشند، ممکن است حتی به استیضاح وزیر یا سؤال از رئیس‌جمهور ختم شود‌.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
صدر اعظم آلمان گفته است اروپا و امریکا تصمیم «تصمیم گرفته اند» ایران غنی سازی داشته باشد.



ایران هسته ای- صدر اعظم آلمان گفته است اروپا و امریکا تصمیم «تصمیم گرفته اند» ایران غنی سازی داشته باشد.

آنگلا مرکل که به همراه کابینه خود در سرزمین های اشغالی به سر می برد گفته است هدف اصلی غرب اکنون این است که برنامه غنی سازی ایران کوچک شود ولی غنی سازی در هر حال انجام خواهد شد.

این نخستین بار است که بلند پایه ترین مقام یک کشور غربی صراحتا می گوید غرب درباره مسئله غنی سازی در ایران جمع بندی جدیدی کرده و تصمیم گرفته است که ایران غنی سازی داشته باشد.

مقام های امریکایی عموما به این دلیل ملاحظات داخلی در این باره به صراحت صحبت نکرده و آن را به نتیجه نهایی مذاکرات موکول کرده اند.

البته روشن نیست که مرکل درباره وضعیت فعلی برنامه هسته ای ایران سخن گفته یا اینکه سخن وی ناظر به وضعیت برنامه هسته ای ایران در طول گام نهایی و پس از آن است.

توافق ژنو که روز 3 آذر میان ایران و 1+5 امضا شد می گوید ایران یک برنامه محدود و به شدت تحت کنترل غنی سازی در گام نهایی خواهد داشت و پس از آن با برنامه هسته ای ایران همانند برنامه هسته ای بقیه اعضای ان پی تی برخورد می شود اما در این توافق روشن نشده است که ایران پس از گام نهایی همچنان برنامه غنی سازی در اختیار خواهد داشت و محدودیت های اعمال شده بر برنامه غنی سازی ایران در طول گام نهایی برداشته می شود یا نه.

احتمال دارد بتوان سخن مرکل را به عنوان پاسخی برای این مسئله در نظر گرفت.

بنیامین نتامیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی در واکنش به سخنان مرکل گفته است این دیدگاه را اشتباه می داند و و کشورهای عرب خاورمیانه هم با او همراه هستند.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی راهبردی
[External Link Removed for Guests]
اظهارات آقای عباس عراقچی در اجلاس نمایندگام مجلس خبرگان رهبری تا حدود زیادی تعجب آور بوده است.



محمد صدری، ایران هسته ای- اظهارات آقای عباس عراقچی در اجلاس نمایندگام مجلس خبرگان رهبری تا حدود زیادی تعجب آور بوده است.

وی که اخیرا ماموریت توجیه جریان های اصولگرای منتقد توافق ژنو را بر عهده گرفته در این سخنرانی 3 ادعای کلیدی مطرح کرده است که همه آنها عمیقا زیر سوال است.

نخست- عراقچی گفته است توافق ژنو حق غنی سازی 3/5 درصد ایران را تثبیت می کند. بدون اینکه بخواهیم وارد جزئیات شویم و در یک بررسی بسیار اجمالی و سریع این سخن، در بهترین حالت چیزی جز بیان یک آرزو نیست.

اولا، توافق ژنو صرفا یک توافق 6 ماهه است و وضعیت فعلی غنی سازی 5 درصد ایران طبق این توافق حداکثر تا یک سال می تواند طول بکشد و بعد از آن مطابق ضوابطی که در همین توافق آمده این وضعیت حتما باید تغییر کند.

ثانیا، ایران در توافق ژنو پذیرفته است که در گام نهایی –که سال ها طول خواهد کشید- یک برنامه محدود از جنبه سطح، ذخایر، گستره، مکان و ظرفیت آن هم بر اساس نیازهای عملی اش داشته باشد و نیاز عملی هم طبق توافق دو طرفه تعریف خواهد شد. این هیچ معنایی جز این ندارد که ایران رد این توافق حق غنی سازی خود طبق ماده 4 ان پی تی را که فاقد هرگونه محدودیت است وانهاده و یک بدعت حقوقی را جایگزین آن کرده است. مهم تر از این، آقای عراقچی نگفته است که تیم مذاکره کننده در توافق ژنو برچیده شدن بخش های مهمی از برنامه غنی سازی فعلی ایران را پذیرفته است.

ثالثا، طبق توافق ژنو تمامی ذخایر مواد 5 درصد ایران هم که از روز 3 آذر به این سو تولید می شود باید اکسید شود و بنابراین غنی سازی 5 درصد ایران به انباشت مواد قابل غنی سازی منجر نمی شود و این عملا با عدم انجام غنی سازی تفاوتی ندارد

رابعا- هیچ چیزی در توافق ژنو وجود ندارد که بتوان نام آن را به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران گذاشت و همه چیز در این توافق به تعریف دو جانبه یک برنامه غنی سازی درآینده ختم می شود.

دوم- آقای عراقچی ادعا کرده است ایران غنی سازی 20 درصد را متوقف کرده چون به آن نیاز نداشته است. این هم ادعای حیرت انگیزی است.

اولا، آقای عراقچی نگفته است که ایران نه فقط غنی سازی 20 درصد را پذیرفته بلکه دولت آقای روحانی در حال از بین بردن ذخیره مواد 20 درصد ایران است که برای کشور در حکم یک سرمایه ملی است.

ثانیا، آقای عراقچی توضیح نداده است که در ازای متوقف کردن غنی سازی 20 درصد ایران –که به اعتراف همه منابع و مراکز غربی مهم ترین برگ برنده ایران در مذاکرات بوده است- چه چیزی به دست آورده است. در حالی که به گفته اوباما بخش بزرگی از تحریم های غرب مانند خرید نفت و تحریم های بانکی به قوت خود باقی است ایران مهم ترین برگ برنده خود را صرفا در ازای 4/2 میلیارد دلار پول اقساطی از دست داده است.

ثالثا، آقای عراقچی نگفته است که اگر غربی ها تعهدات خود را نقض کنند ایران به زمانی حدود یکسال نیاز دارد بتواند ذخیره مواد 20 درصد خود را جایگزین کند در حالی که امریکا و اروپا می توانند با یک قیام و قعود تحریم ها را بسیار سخت گیرانه تر کنند.

سوم- آقای عراقچی گفته است بسیاری از حرف هایی که امریکایی ها و اسراییلی ها می زنند برای مصرف داخلی خودشان است.

اولا- ظاهرا این تنها توجیه تیم ایرانی برای سکوت در مقابل سخنان اهانت آمیز پی در پی غربی هاست و با آنها در این مورد در وین توافق هم کرده اند.

ثانیا- تردیدی نیست که بخشی از آنچه غربی ها می گویند برای مصرف داخلی خودشان است، اما آیا بهتر نیست دوستان تیم مذاکره کننده ایرانی هم برای مصرف داخلی ملت ایران کمی سخنان محکم و با صلابت بر زبان جاری کنند.

ثالثا- چرا بسیاری از آنچه امریکایی ها می گویند بعد از مدت کوتاهی راست از آب در می آید. چرا عدد های واقعی توافق ژنو باید از Fact sheet کاخ سفید استخراج شود؟ چرا تحلیل امریکایی ها از واژه Current در بند مربوط به تحقیق و توسعه در توافق ژنو باید دقیقا درست از آب دربیاید و آقایان عملا برنامه تحقیق و توسعه را هم Halt کنند؟ و ... این نشان دهنده آن است که درون این سخنان باید چیزی بیشتر از تلاش برای آرام کردن افکار عمومی داخلی را جست وجو کرد.

شاید بهترین توصیه به جناب آقای عراقچی آن باشد که در محضر خبرگان ملت اندکی سنجیده تر سخن بگوید در هزینه کردن از توان و اعتبار خود برای توافقی به شدت قابل انتقاد کمی احتیاط کند.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
ماشین IR-8 اکنون بدون گازدهی به حال خود رها شده است.



ایران هسته ای- وب سایت بولتن نیوز که ظاهرا به تازگی به جمع هواداران دولت تدبیر و امید پیوسته، اخیرا در گزارش «ایران هسته ای» را به تحریف گزارش آژانس متهم کرده است.

ماجرا از آنجا آغاز شد که «ایران هسته ای» در [External Link Removed for Guests] با استناد به گزارش اخیر آژانس خبر داده بود که جدیدترین نسل از سانتریفیوژهای ایرانی به نام IR-8 قربانی توافق ژنو شده و ایران در بخش تحقیق و توسعه نطنز در گازدهی به این ماشین خودداری کرده است.

بولتن نیوز در [External Link Removed for Guests]که بیشتر از عدم درک جنبه های فنی گزارش آژانس ناشی می شود ادعا کرده است که این ماشین با گاز تغذیه شده است.

در این باره چند نکته وجود دارد:

1- پاراگراف 30 گزارش در این باره صراحت دارد که درباره ماشین IR-8 که صرفا یک ماشین منفرد است، تنها جداره گذاری انجام شده و هیچ گازی به این ماشین تزریق نشده است.

پاراگراف 30 می گوید: «از زمان گزارش پیشین مدیر کل، ایران به صورت متناوب به سانتریفیوژهای IR-6s تزریق UF6 به صورت دستگاه های تکی به سانتریفیوژهایIR-1, IR-2m, IR-4و IR-6و گاه به صورت آبشاری در اندازه های متفاوت تزریق شده است. سانتریفیوژهای تکی نصب شده IR-5 هنوز تحت تزریق UF6 قرار نگرفته است. در چهارم دسامبر 2013، ایران پرسشنامه اطلاعات طراحی به روز شده ای را درباره «سانتریفیوژهای جدید» تکی که این کشور آن راIR-8 نامگذاری کرده است، در حوزه تحقیق و توسعه در اختیار آژانس قرار داد. از 15 دسامبر 2013 آژانس ناظر جداره گذاری (casing) جدید در محل ولی بدون ارتباط بود».

بنابراین واضح است که این بولتن نیوز است که گزارش را تحریف کرده و در هیچ کجای گزارش هیچ نشانه ای که علامتی از دریافت گاز از سوی IR-8 باشد وجود ندارد.

2- نکته دوم این است که اساسا بخش بزرگی از منازعه در مذاکرات کارشناسی همین بوده است که آیا ایران حق گسترش دادن برنامه تحقیق و توسعه غنی سازی خود را از طریق نصب و گازدهی ماشین های جدید دارد یا نه. طرف غربی با استناد به متن توافق ژنو مدعی بوده که آنچه در این توافق آمده این است که ایران صرفا می تواند برنامه تحقیق و توسعه کنونی خود را در حوزه غنی سازی ادامه بدهد و این بدان معناست که ایران حق ندارد این برنامه را با نصب و تست ماشین های جدید از سطح کنونی فراتر ببرد. گزارش آژانس نشان می دهد تیم ایرانی نهایتا این منطق را پذیرفته و به همین دلیل تک ماشین نصب شده را بدون گازدهی به حال خود رها کرده است.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
برخی منابع می گویند اراده دو طرف این است که ظرف 3 ماه به یک متن مشترک برسند.



علی شاهدیان، ایران هسته ای- دور جدید مذاکرات کارشناسی ایران و 1+5 که در واقع اولین دور مذاکرات کارشناسی ایران و 1+5 درباره یک توافق جامع و بلند مدت است، امروز (چهارشنبه، 14 اسفند 1392/ 5 مارس 2014) در وین اتریش آغاز شد.

حمید بعیدی نژاد مدیر کل امور بین الملل وزارت خارجه از سوی ایران و استفن کلمنت معاون کاترین اشتون از سوی 1+5 مسئولیت این مذاکرات را بر عهده دارند.

بعیدی نژاد به خبرگزاری ایرنا گفته است این مذاکرات احتمالا 3 روز به طول خواهد انجامید.

گزارش های موجود در اختیار «ایران هسته ای» نشان می دهد این مذاکرات به بحث درباره چند مسئله اصلی اختصاص خواهد داشت.

1- نخستین موضوع مسئله ماهیت غنی سازی است که 1+5 می پذیرد ایران در طول گام آخر از آن بهره مند باشد. توافق ژنو می گوید گام نهایی در برگیرنده یک برنامه غنی سازی خواهد بود که بر اساس نیاز عملی ایران از جنبه های مختلف محدود و به طور دو جانبه تعریف می شود. اکنون دیپلمات ها می گویند مهم ترین بحث در مذاکرات کارشناسی اولا نحوه تعریف «نیاز عملی» برای غنی سازی از سوی ایران است و ثانیا اینکه برنامه غنی سازی فعلی ایران به چه نحو باید محدود شود تا زمان گریز هسته ای ایران (Break out) به اندازه ای که مدنظر امریکاست –بین 12 تا 18 ماه- افزایش پیدا کند.

2- مسئله دوم سرنوشت راکتور اراک است که به یکی از مهم ترین مسائل در مذاکرات کارشناسی بدل خواهد شد. مسئله اصلی در این باره این است که چگونه می توان مطمئن شد پلوتونیوم تولید شده توسط این راکتور هرگز مصرف تسلیحاتی پیدا نکند. احتمالا غربی ها استدلال خواهند کرد که این راکتور باید به گونه یا تغییر شکل پیدا کند که اساسا نتواند پلوتونیوم تولید کند و طرف ایرانی روی مسئله شفافیت و همچنین عدم وجود بازفرآوری در ایران تمرکز خواهد کرد.

3- کارشناسان می گویند دسته ای از مسائل دیگر هم وجود خواهد داشت که مربوط به جنبه های سیاسی، مسائل حقوقی و مسائل مرتبط با سطح مذاکرات و همچنین نحوه پیشبرد کار است.

برخی منابع می گویند اراده دو طرف این است که ظرف 3 ماه به یک متن مشترک برسند.

با توجه به اینکه مقام های امریکایی دائما تهدید به اعمال تحریم های جدید را تکرار می کنند، این سرعت دادن به مذاکرات تا این حد می تواند خطرناک شود و به روندی پرحجم از امتیازدهی به طرف مقابل منجر شود.

بویژه از جنبه حقوقی، مذاکره ای که صرفا بر «یافتن نقطه ای برای توافق» و «به رسمیت شناختن نگرانی های طرف مقابل و راه های پیشنهادی آن برای رفع این نگرانی ها» مبتنی باشد، می تواند بسیار خطرناک باشد.

توافق جامع بنا دارد درباره برخی از مهم ترین حقوق ملت ایران برای بلند مدت تصمیم گیری کرده و یک الگو برای حل و فصل سایر مسائل ایران با جامعه بین المللی بوجود بیاورد و بنابراین باید درباره آن بسیار سخت گیر بود.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

متن کامل یک مقاله از گرت پورتر
[External Link Removed for Guests]
غربی ها به خوبی می دانند اطلاعات ارائه شده به آژانس درباره ابعاد نظامی برنامه هسته ای ایران ساخته اسراییل است.



ایران هسته ای- یک محقق امریکا در مقاله ای مهم به بررسی سیر تکوین پدیده «ابعاد احتمالی نظامی» (PMD) پرداخته و بر اساس اطلاعات مستند به این نتیجه رسیده است که غربی ها به خوبی می دانند اطلاعات ارائه شده به آژانس در این باره ساخته اسراییل و لذا جعلی است.

گرت پورتر در حالی این مقاله را روی وب سایت «آسیا تایمز» منتشر کرده است که خبرگزاری رویترز در گزارشی ادعا کرده بود که آژانس اطلاعات جدیدی در این مورد دارد اما از انتشار آن خودداری کرده است.

متن کامل این مقاله در ادامه می آید.

متن اصلی را [External Link Removed for Guests] ببینید

***

دولت باراک اوباما از ایران خواسته است به عنوان یکی از شرایط امضای توافقنامه جامع هسته‌ای، «نگرانی‌های گذشته و کنونی» را در مورد «ابعاد نظامی محتمل» برنامه هسته‌ای خود حل کند.

طبق اظهارات مقامات دولتی آمریکا، ایران باید در مورد ادعاهای مطرح شده در گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد این‌که در گذشته برنامه پنهانی تسلیحات هسته‌ای داشته است، با آژانس گفتگو کند.

اما، صورت جلسه مذاکرات بین ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نشان می‌دهد تهران در دو سال گذشته همواره برای ارائه پاسخ‌ به همه اتهامات در مورد فعالیت‌های تسلیحاتی- هسته‌ای خود آماده بوده و مشکل این جا بوده که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از به اشتراک گذاشتن شواهد مستند مبنای ادعاهای مطرح شده، خودداری می کرده است.

در این حال، سیاست دیرینه آمریکا در مورد خودداری از به اشتراک گذاشتن این اسناد با این تفکر که ایران باید به داشتن برنامه تسلیحاتی اعتراف کند، مانع اصلی از فراهم آوری دسترسی به این اسناد برای ایران بوده است.

علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران روز 12 ماه فوریه اعلام کرد: «ابتدا باید صحت و اعتبار هر ادعایی به اثبات برسد؛ آنگاه فردی که این ادعاها را با آژانس مطرح کرده است باید اسناد اصلی مربوط به آن را در اختیار ما بگذارد. زمانی که از صحت این ادعاها کسب اطمینان کردیم، آنگاه می‌توانیم با آژانس گفتگو کنیم».

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و دولت اوباما هیچ‌ یک تا کنون در مورد بیانیه صالحی واکنشی آشکارا نشان نداده‌اند. برنادت میهان سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا در گفتگو با «اینترپرس سرویس» گفت مقامات شورای امنیت ملی در مورد درخواست ایران برای دسترسی به اسناد هیچ اظهار نظری نمی‌کنند.

سخنگوی یوکیو آمانو دبیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز به درخواست‌ «اینترپرس سرویس» برای اظهار نظر در مورد این مسئله، پاسخی نداد.

طبق پیش‌نویس توافقنامه‌ مورد مذاکره بین ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تاریخ 20 ماه فوریه سال 2012، در زمینه حل ادعاها در مورد فعالیت‌های تسلیحاتی هسته‌ای ایران تنها اختلاف نظر دو طرف بر سر درخواست تهران برای دسترسی به اسناد مرتبط با این ادعاها بوده است.

متن این پیش‌نویس که بعدها در پایگاه اینترنتی «انجمن کنترل تسلیحات» منتشر شد، مواردی را که ایران از پیشنهاد اولیه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حذف و یا به آن اضافه کرده بود، نشان می‌داد. بر مبنای این پیش‌نویس، ایران می‌بایست «ارزیابی فنی جامعی» در مورد مجموعه‌ای از شش «عنوان» را ارائه می‌کرد که از نمونه آنها می‌توان به 12 اتهام جداگانه در گزارش، اشاره کرد.

ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی توافق کردند ایران «ارزیابی فنی جامعی» را در مورد فهرست متشکل از 10 موضوع با ترتیبی خاص، ارائه کند. تنها مواردی که ایران حذف آنها را از این فهرست خواستار شده بود، «ساختار مدیریت» و «فعالیت‌های تدارکاتی» بود که هیچ ارتباطی با اتهامات مطرح شده در زمینه فعالیت تسلیحاتی (هسته‌ای) نداشت.

طبق این پیش‌نویس، دو طرف همچنین توافق کردند آژانس بین‌المللی انرژی اتمی «توضیحات تفصیلی در مورد نگرانی‌های خود» ارائه کند.

اما دو طرف نتوانستند در مورد فراهم آوردن امکان دسترسی به اسناد برای ایران از سوی آژانس، توافق کنند. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرد آژانس امکان دسترسی به اسناد مربوطه را «تنها زمانی که مناسب باشد»، برای ایران فراهم می‌آورد. ایران بر حذف این عبارت از پیش‌نویس تاکید داشت.

اولویت اول در فهرست موضوعاتی که دو طرف در پیش‌نویس در مورد آنها توافق کرده بودند به «پارچین» اختصاص داشت. این مسئله ادعای اطلاعاتی کشوری ناشناس را در باره این مسئله شامل می‌شد که ایران سیلندری بزرگ را در تاسیسات نظامی پارچین نصب کرده است.

طبق گزارش ماه نوامبر سال 2011 آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، این سیلندر با هدف آزمایش تسلیحات هسته‌ای طراحی و با کمک یک «کارشناس خارجی» ساخته شده است. ایران همچنین موافقت کرد در مورد مسئله «کارشناس خارجی» به تفصیل توضیح دهد. این کارشناس خارجی ویاچسلاف دانیلنکو (Vyacheslav Danilenko) متخصص اوکراینی در زمینه نانو الماس بود. الماس‌های بسیار ریز معروف به نانو الماس سنتز شده به روش انفجاری از طریق انفجارهای به دقت زمان‌بندی شده تولید می‌شوند و در فعالیت‌های گوناگون صنعتی کاربرد دارند.

شواهدی که در ارتباط با این ادعا و دیگر ادعاهایی منتشر شده در گزارش سال 2011 ارائه شد، حاکی از این بود که این شواهد توسط اسرائیل و در سال‌های 2008 و 2009 به آژانس ارائه شده است. محمد البرادعی دبیر کل پیشین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در شرح حال خود که در سال 2012 منتشر شد به یک سری اسناد ارائه شده از سوی اسرائیل، اشاره کرده است.

ایران همچنین موافقت کرد به ادعاها در مورد این‌که به دنبال گنجاندن سلاحی هسته‌ای در موشک شهاب 3 بوده و همچنین این‌که مواد منفجره‌ای با خاصیت انفجاری بالا را به عنوان «چاشنی» سلاح هسته‌ای تولید کرده‌است، به تفصیل پاسخ دهد.

هر دو ادعا در اسنادی که رسانه‌های آمریکایی در سال‌های 2005 و 2006 تحت عنوان برنامه پنهانی تسلیحات هسته‌ای ایران منتشر کرده بودند، مطرح شده بود.

اکنون مشخص شده اسناد مربوط به این ادعاها را که البرادعی و دیگر مقامات ارشد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد صحت و اعتبار آنها ابراز تردید کرده‌اند، یک سازمان تروریستی ایرانی مخالف با دولت این کشور در اختیار نهادهای اطلاعاتی غربی گذاشته است.

کارستن فویگت مقام ارشد پیشین در وزارت امور خارجه آلمان سال گذشته اعلام کرد مقامات ارشد آژانس اطلاعاتی آلمان (BND) در گفتگوها با وی در ماه نوامبر سال 2004 برای کتابی که به تازگی منتشر شده است، تصریح کردند این آژانس اطلاعاتی همه اسناد خود را از یکی از اعضای مجاهدین خلق ( گروهک تروریستی منافقین) دریافت کرده‌ و این منبع را چندان معتبر نمی‌دانسته است.

مجاهدین خلق که آمریکا و اروپا آن را سازمانی تروریستی می‌دانستند، توسط رژیم صدام حسین در عراق در زمان جنگ علیه ایران مورد استفاده قرار گرفت و اسرائیل نیز برای مطرح کردن اطلاعات و تبلیغاتی که نمی‌خواست به موساد منسوب شوند، از این گروهک استفاده می‌کرد.

البرادعی که در سال 2009 از ریاست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باز نشسته شد، مکررا اعلام کرد ارائه دسترسی به اسناد برای کسب اطمینان از «پیش‌برد روند» حل مسئله ضروری است، اما آمریکا از به اشتراک گذاری اسناد توسط وی ممانعت کرد.

برادعی در آخرین بیانیه خود در خطاب به شورای حکام در هفتم ماه سپتامبر سال 2009، از «آنهایی که اطلاعات مربوط به ادعاها در زمینه مطالعات برای تسلیحاتی سازی (برنامه هسته‌ای) را مطرح کرده‌اند» درخواست کرد «تا جایی که ممکن است اطلاعات را با ایران در میان بگذارند».

یک مقام پیشین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که خواست نامش فاش نشود در گفتگو با «اینترپرس سرویس» تصریح کرد آمریکا تنها با نشان دادن تعداد محدودی از اسناد به ایران به شکل تصاویر «پاور پوینت»، موافقت کرده است.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش ماه مه سال 2008 خود تصریح کرد به نظر می‌رسد تعدادی از اسناد به برنامه تسلیحاتی ایران مربوط باشند، اما آژانس «این اسناد را در اختیار ندارد و از این رو، متاسفانه نمی‌تواند این اسناد را در اختیار ایران بگذارد».

این مقام پیشین آژانس افزود آمریکا حدود 100 صفحه از اسناد را در اختیار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گذاشته است تا به ایران ارائه شود، اما هیچ‌یک از اسنادی که در گزارش آژانس به آنها ارائه شده بود در این صفحات دیده نمی‌شود.

طبق اسناد دیپلماتیک آمریکا از وین در ماه آوریل سال 2009 که توسط پایگاه «ویکی‌لیکس» منتشر شد، سیاست آمریکا در ممانعت از دسترسی ایران به این اسناد در دوران اوباما نیز ادامه یافت. به نقل از مقامات آمریکا و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در یک جلسه‌ی فنی 1+5 اعلام شد هدف از این سیاست، تحت فشار گذاشتن ایران برای اعتراف به فعالیت‌های مطرح شده در گزارشات است.

مقامات آمریکا اعلام کردند خودداری ایران از «ارائه توضیحات در مورد هر گونه فعالیت مرتبط با تسلیحاتی سازی برنامه هسته‌ای» به معنی «تمایل این کشور برای پنهان کردن و ادامه دادن فعالیت‌های گذشته و شاید حفظ گزینه تولید تسلیحات در آینده» است.

اولی هاینونن معاون پیشین دبیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به وضوح اعلام کرد رونوشت هیچ‌یک از اسناد مرتبط به ادعاهای مطرح شده در مورد ابعاد نظامی برنامه هسته‌ای ایران در اختیار این کشور گذاشته نمی‌شود. وی همچنین از این مسئله شکایت کرد که ایران به ادعاهای خود در مورد ساختگی بودن این اسناد ادامه خواهد داد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش خود در چهاردهم ماه نوامبر سال 2013 اعلام کرد اطلاعات بیشتری-احتمالا از اسرائیل- دریافت کرده که «تحلیل‌ها» در گزارش آژانس در سال 2011 را «تایید می‌کند».

بی‌میلی دولت اوباما در استقبال از این مسئله که احتمال ساختگی بودن اسناد ارائه شده از سوی (گروهک تروریستی منافق) مجاهدین خلق وجود دارد و همچنین بی‌میلی به فراهم آوردن فرصتی برای ایران در اثبات ساختگی بودن اسناد از طریق تحلیل دقیق آنها، و همچنین ادامه تعهد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به اطلاعات در مورد ابعاد نظامی برنامه هسته‌ای، نشان می دهند مسئله مربوط به ادعاهای گذشته می‌تواند به همان اندازه مسائل فنی مورد مذاکره مشاجره آمیز باشد.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
شنیده های «ایران هسته ای» حکایت از آن دارد که این پول ها به ایران وارد نشده و در حساب بانک مرکزی در خارج از ایران مانده است.



حامد علوی، ایران هسته ای- منابع غربی خبر داده اند امروز (شنبه 17 اسفند 1392/ 8 مارس 2014) کره جنوبی سومین قسط از پولی را که 1+5 طبق توافق ژنو متعهد به پرداخت آن به ایران شده را به حساب بانک مرکزی ایران [External Link Removed for Guests].

مبلغ این پول 550 میلیون دلار است و پیش از این هم باید دو قسط 550 و 450 میلیون دلاری به ایران پرداخت می شده است.

قسط های اول و دوم را ژاپن به ایران پرداخت کرده است.

1+5 طبق توافق ژنو متعهد است 4/2 میلیون دلار از پول بلوکه شده نفت ایران را طی 6 ماه و در 8 قسط به ایران پرداخت کند.

پرداخت این اقساط به تداوم روند اجرای گام نخست توافق ژنو در ایران بویژه استمرار از بین رفتن مواد 20 درصد در ایران (اکسید شدن آن) مشروط شده و ادامه پرداخت پول ها –همانطور که گزارش اخیر مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی نشان می دهد- نشان دهنده آن است که این روند در ایران ادامه دارد.

گزارش آژانس می گوید تا کنون ایران چیزی حدود نیمی از ذخیره مخواد 20 درصد خود را کسید کرده است.

اما پرسش مهم درباره پول های دریافتی این است که آیا این پول ها وارد ایران شده است یا نه؟

اظهارات مقام های دولتی در این اره بسیار مبهم است. ولی الله سیف رییس بانک مرکزی روز 14 اسفند تنها[External Link Removed for Guests]که این پول ها به حسابی که بانک مرکزی ایران نزد بانک مرکزی سوییس دارد واریز می شود اما به این سوال که آیا پول ها وارد ایران شده یا نه جوابی نداده است.

شنیده های «ایران هسته ای» حکایت از آن دارد که این پول ها به ایران وارد نشده و در حساب بانک مرکزی در خارج از ایران مانده است.

علت این است که ظاهرا طرف غربی همچنان حاضر به حل مشکل مبادله بین بانکی به دلار نیست و تنها اتفاقی که افتاده این است که ایران می تواند از این پول برای خرید کالا در خارج از کشور استفاده کند.

این امکانی است که پیش از توافق ژنو هم کم و بیش برای ایران وجود داشت.

همچنین اطلاعات موجود و اظهارات مقام های غربی نشان می دهد ایران اجازه استفاده ازکانال های بانکی برای انتقال این پول به ایران را ندارد.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]



ایران هسته ای- یک منبع غربی هم زمان با برگزاری اجلاس لابی اسراییل در امریکا (AIPAC) فاش کرد که رهبران اصلی تحریم ایران در کنگره از آیپک پول می گیرند.

جان بی جودیس در [External Link Removed for Guests] برای پایگاه اینترنتی فارین پالیسی که روز 10 اسفند (اول مارس) منتشر شده فاش کرده است که افرادی مانند رابرت منندز رییس دموکرات کمیته روابط خارجی مجلس سنا و مارک کرک که دو تن از رهبران همیشگی پروژه های تحریمی علیه ایران هستند مستمرا از آیپک پول نقد دریافت می کنند

جودیس می نویسد: «آیپک یک کمیته عمل سیاسی نیست. این سازمان از طریق اختصاص کمک های مالی و همچنین مشاوره به اعضای خود درباره حمایت از یک نامزد - چه از طریق کمک های مالی مستقیم و چه اقدامات غیر مستقیم - بر سیاست های واشنگتن تأثیر می گذارد. هیچ سندی درباره مقصد این کمک های مالی وجود ندارد اما حمایت سیاست مداران آمریکایی از این سازمان نشان می دهد کمک های مالی ایپک صرف چه اقداماتی می شود».

وی ادامه می دهد: «از سال 2007 تا 2012، سه سناتور از پنج سناتور آمریکایی و طی سال های 2011 تا 2012 سه نماینده از پنج قانون گذار مجلس نمایندگان آمریکا که بیشترین کمک های اقتصادی آیپک را دریافت کرده بودند، از حزب جمهوری خواه بودند. این افراد شامل میچ مک کانل رهبر اقلیت در سنا، اریک کانتور و جان بونر رهبران مجلس نمایندگان آمریکا و سناتور مارک کرک از حامیان اصلی اعمال تحریم ها علیه ایران بودند».

این نخستین بار است که یک منبع امریکایی صریحا تایید می کند رهبران تحریم ایران در کنگره امریکا حقوق بگسر آیپک هستند.

جودیس در عین حال در این گزارش تاکید می کند به دلایلی نفوذ آیپک در امریکا در حال کاهش است:

1- نزدیکی بیش از حد به جمهوری خواهان

2- شکست در متقاعد کردن مردم امریکا در این باره که منافع اسراییل و امریکا کاملا بر هم منطبق است.

3- ظهور لابی های میانه روز تر مانند جی استریت

4- مواضع افراطی و جنگ طلبانه آیپک درباره موضوعاتی مانند ایران

نویسنده فارین پالیسی در انتها نتیجه گرفته است که آیپک نمی تواند در نهایت با یک توافق نهایی که دولت امریکا با آن موافق باشد، مخالفت کند.

از دید وی علت این است که این مخالفت روابط آیپک با دموکرات ها در امریکا را بحرانی خواهد کرد.

نظر سنجی های انجام شده در امریکا نشان می دهد هیلاری کلینتون که یک نامزد دموکرات است بیشترین شانس را در انتخابات ریاست جمهوری بعدی امریکا دارد.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

وزیر خارجه اروپا مشب وارد تهران می شود
[External Link Removed for Guests]
کارشناسان حدس می زنند مسئله هسته ای دستور کار اصلی سفر اشتون به تهران نباشد.



محمد صدری، ایران هسته ای- کاترین اشتون امشب وارد تهران می شود.

هم دفتر کاترین اشتون در بروکسل و هم وزارت خارجه ایران تایید کرده اند که مسئول سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا شامگاه شنبه 17 اسفند 1392 (8 مارس 2014) وارد تهران خواهد شد.

این نخستین بار است که اشتون به تهران سفر می کند.

ظاهرا برنامه این سفر در مذاکرات وین، میان ظریف و اشتون نهایی شده است.

در این تردیدی نیست که کاترین اشتون تلاش خواهد کرد در این سفر اهدافی را درباره مذاکرات هسته ای تعقیب کند.

از جمله برخی از کارشناسان حدس می زنند وی مایل خواهد بود یادآوری کند که درون اتحادیه اروپا و امریکا فشارهای زیادی برای سنگ اندازی در مسیر توافق وجود دارد و بنابراین ایران نباید تصور کند زمان طولانی در اختیار دارد.

وی همچنین بر اتفاق نظر 1+5 تاکید کرده و خواهد گفت که 1+5 همانقدر که در رسیدن به یک توافق نهایی از طریق دیپلماسی جدی است، در اعمال فشارها نیز جدیت خواهد داشت.

این احتمال هم وجود دارد که اشتون درباره برخی از جزئیات مسئله ساز در مذاکرات جامع مانند مسئله غنی سازی و اراک مایل به مذاکراتی بالاتر از سطح وزیر خارجه با مقام های ایرانی (مانند رییس جمهور) باشد.

با این حال، کارشناسان حدس می زنند مسئله هسته ای دستور کار اصلی سفر اشتون به تهران نباشد.

به عقیده این کارشناسان که «ایران هسته ای» با برخی از آنها مشورت کرده است، ایران و تیم اشتون درون مذاکرات 1+5 به اندازه کافی وقت برای بحث درباره موضوع هسته ای دارند و بنابراین بعید است در این سفر انرژی زیادی بر سر این موضوع گذاشته شود.

این کارشناسان می گویند اشتون در مجموع 3 هدف اصلی را در این سفر تعقیب می کند:

1- ارائه وعده های اقتصادی به ایران مشروط به اینکه توافق نهایی حاصل و امضا شود. این در ادامه خط کاری غرب در ماه های گذشته برای «ایجاد انتظار بهبود» در ایران و مشروط کردن آن به امتیازدهی در موضوع هسته ای است. هدف از این کار بیشتر افکار عمومی ایران خواهد بود تا دولت و حاکمیت در ایران.

2- تلاش برای ارتقاء جایگاه دولت روحانی در افکار عمومی ایران و القاء این موضوع که این دولت در بهبود مناسبات با جهان موفق بوده است.

3- پیگیری گسترش روابط ایران و اتحادیه اروپا که احتمالا به شکل درخواست برای

اولا- تاسیس دفتر اتحادیه اروپا در تهران و

ثانیا- اعزام فرستاده حقوق بشری اتحادیه اروپا به ایران و همچنین گسترش مراودات ان جی او ها و هیئت های پارلمانی با جامعه ایران.

نکته مهم در اینجا این است که کارشناسان امنیتی در تهران عقیده دارند سفر اشتون نقطه اوج سفرهای چند ماه گذشته مقام های اروپایی از جمله هیئت پارلمان اروپا و وزرای خارجه ایتالیا، بلژیک و لهستان به ایران است که در همه آنها برجسته ترین نکته حمایت از جریان فتنه در ایران، تلاش برای مشروط کردن بهبود روابط ایران با اروپا به ایجاد آزادی عمل برای جریان فتنه تحت پوشش عنوان «حقوق بشر» و همچنین کشاندن ایران پای میز مذاکره حقوق بشری بوده است.

کارشناسان می گویند این مسئله که نوعی زیمنه سازی برای مداخله مستمر در امور داخلی ایران و توانمند و امیدوار کردن جریان غربگرا در ایران است، بیش از مسئله هسته ای برای اشتون اهمیت خواهد داشت.

تقریبا تمامی مقام های اروپایی که در این مدت به ایران سفر کرده اند اظهاراتی گستاخانه درباره وضعیت حقوق بشر بویژه نوع برخورد با سران و فعالان فتنه 88 بر زبان آورده اند و حتی در یک مورد نیز پاسخی درخور دریافت نکرده اند.

هنوز روشن نیست آیا وزارت خارجه تمهیدی برای مقابله با این موضوع دارد یا اینکه تلویحا از آن استقبال می کند.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
دولت اگر راست می‌گوید اجازه بدهد به ازای هر 100 دقیقه حضور مدافعان توافق ژنو، منتقدان یک دقیقه رو در رو و آزادانه با مردم سخن بگویند! فقط قول بدهند در انتهای اسفند صدا و سیما را تهدید به قطع بودجه و ... نمی‌کنند.

به گزارش مشرق، مهدی محمدی در یادداشتی و در نقد سخنان حسن روحانی نوشت: سخنان روز شنبه آقای روحانی درباره بسته بودن دهان مدافعان و گشاده بودن دست منتقدان دولت مرا به فکر انداخت که شاید فشار کار تدبیر امور مملکت چنان است که چندان فرصتی برای تأمل برای ایشان باقی نمانده است. سر و ته کردن ماجرایی چنین روشن که عمر آن بیش از 6 ماه نیست، نشان‌دهنده آن است که دولت عزمی جزم در مسدود کردن باب انتقاد و تک‌صدایی کردن محیط داخلی کشور دارد.

از دولتی‌ها اگر بپرسند فتح‌الفتوح‌شان در این ماه‌ها چه بوده، بی‌شک توافق ژنو را پیش خواهند نهاد. یک سؤال بسیار ساده و پیش‌پا افتاده که مسلما پاسخ دادن به آن برای رجال عمیقا باسواد دولت به هیچ‌وجه دشوار نیست، این است که آیا تنها یکی از این منتقدان رها و گشاده‌دست اجازه داشته است فقط 30 دقیقه درباره این توافق از صدا و سیمای جمهوری اسلامی با مردم سخن بگوید؟ آقای روحانی به‌خوبی می‌داند سطر‌سطر توافق ژنو مملو از مسائلی بشدت بحث‌برانگیز است. این توافق رسما می‌پذیرد ملت ایران یک استثنا در جامعه جهانی است که فعلا و تا اطلاع ثانوی غرب حق دارد تکالیف بسیار بیشتری از آن بخواهد و حقوق بسیار کمتری (نسبت به دیگران) به آن بدهد و تازه! همان حقوق را هم خود تعریف کند.
توافق ژنو یک برنامه اقدام 6 ماهه نیست بلکه نقشه راهی است برای «خاصیت‌زدایی» از ایران و تبدیل آن به موجودی که دیگر دلیلی ندارد آمریکایی‌ها از آن بترسند. من سؤال می‌کنم: در حالی که آقای ظریف و همکاران‌شان ده‌ها ساعت از وقت تلویزیون جمهوری اسلامی را در بهترین ساعات و پربیننده‌ترین برنامه‌ها برای تبیین این توافق و دفاع از آن در اختیار داشته‌اند، آیا آقای رئیس‌جمهور می‌تواند حتی یک منتقد جدی این توافق را نام ببرد که از امکانی به اندازه یکصدم این بهره‌مند شده و توانسته باشد فقط 30 دقیقه با مردم درباره بلایی که بر سر اعتبار و حقوق‌شان در این توافق آمده سخن بگوید؟

آقای رئیس‌جمهور از چه چیزی طلبکار است؟ از اینکه منتقدان حتی وقتی درباره موضوعی کاملا متفاوت به صدا و سیما می‌روند از آنها خواسته می‌شود به دلیل ضرورت خودداری از تضعیف دولت از توافق ژنو سخنی نگویند؟ یا از اینکه آقایان ظریف، عراقچی و تخت‌روانچی با یک تلفن بهترین برنامه‌های سیما را قرق می‌کنند تا یک‌طرفه درباره محاسن نداشته توافق ژنو منبر بروند، ناسزاها و جنایات آمریکایی‌ها را توجیه کنند و به منتقدان برچسب نگاه جناحی به منافع ملی بزنند؟ شاید آقای روحانی از این عصبانی است که رئیس صدا و سیما رسما اعلام کرده است نقد توافق ژنو در سیما را تضعیف دولت می‌داند و جلوی آن را خواهد گرفت. کدامیک از اینها آقای روحانی را ناراحت و آزرده کرده است؟

بدون هیچ تردید، فضای بسته‌ای که درباره توافق ژنو وجود دارد بی‌سابقه است. هتک منتقدان، معرفی آنها به دادگاه، قطع همه نوع کمک که به طور روتین حتی رسانه‌های بی‌نسبت با آموزه‌های انقلاب از آن بهره‌مندند، امنیتی کردن نقد کارشناسی، به راه انداختن فضای تهمت و شایعه، گریز از دیالوگ و برقراری مونولوگ‌های دستوری؛ اینها واقعیت‌هایی است که از سوی دولت درباره توافق ژنو به فضای رسانه‌ای تحمیل شده است. خوب است آقای رئیس‌جمهور –اگر فراغتی حاصل شد- به این پرسش پاسخ بدهند که آیا این فضا گشاده‌دستی منتقدان و فروبستگی مدافعان است؟ و اگر چنین عقیده‌ای دارند بفرمایند دقیقا اگر قباله تلویزیون مملکت به نامشان زده شود، راضی خواهند شد؟ دولتیان مدعی دانش و اعتدال نمی‌توانند از این سوال بگریزند که چرا اینچنین صدا و سیما را در تنگنا قرار داده‌اند و اجازه هیچ روشنگری درباره توافق ژنو به آن نمی‌دهند؟

در حالی که تریبون صدا و سیما بی‌حساب در اختیار آقایان است، نام خشمگین شدن از تیتر یکی‌ـ‌دو روزنامه و خبرگزاری و نوشته دو‌ـ‌سه تن که همه سرمایه‌شان کاغذ و قلمشان است را چه باید گذاشت؟ اگر این آزادی منتقدان است ما عاجزانه تقاضا داریم این آزادی را از ما بستانند و اندکی رعب و وحشت حاکم کنند!

آقای روحانی و دوستان‌شان البته تا ابد قادر به نعل وارونه زدن نخواهند بود. مردم به نظاره ایستاده‌اند که حقوق و آبروی‌شان می‌رود اما رنگ و آبی به سفره آنها ندویده است. بدون هیچ شبهه، وجود رهبر معظم انقلاب اسلامی بر فراز امور کشور و علم به اشراف و حکمت و درایت ایشان تحمل سختی‌هایی هزاران بار بزرگ‌تر را هم برای فرزندان انقلابی ایشان آسان خواهد کرد ولی اینکه رئیس دولت بر فراز میکروفن بایستد و امر بفرماید همگان ماست را سیاه ببینند، بی‌شک نشدنی است.

دولت اگر راست می‌گوید اجازه بدهد به ازای هر 100 دقیقه حضور مدافعان توافق ژنو، منتقدان یک دقیقه رو در رو و آزادانه با مردم سخن بگویند! فقط قول بدهند در انتهای اسفند صدا و سیما را تهدید به قطع بودجه و ... نمی‌کنند.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی راهبردی
[External Link Removed for Guests]
آمریکایی ها معتقدند که کشورهای رقیب آنها از توان و امکانات نظامی آنها برآورد بسیار مناسبی دارند.



مهدی جهانتیغی، ایران هسته ای- یک ارزیابی جدید راهبردی که ایران هسته ای به آن دست پیدا کرده نشان می دهد که آمریکایی ها تا چند سال آینده به یک دلیل مهم اطلاعاتی قادر به استفاده گزینه نظامی نخواهند بود. در این باره لازم به یادآوری است که تاکنون ارزیابی های اطلاعاتی و راهبردی نشان می دهد که آمریکا به دلایل ذیل عملا امکان استفاده از گزینه نظامی را ندارد:

1- ضعف شدید اقتصادی، دارا بودن بیش از 15 تریلیون دلار بدهی و کسری بودجه سالیانه که حتی سبب کاهش بودجه نظامی این کشور شده است. برخی برآوردها نشان می دهد که جنگ آمریکا در افغانستان و عراق نزدیک به چهار تریلیون دلار هزینه روی دست آمریکا گذاشته است.

2- عدم همراهی افکار عمومی در داخل و خارج از آمریکا؛ نظرسنجی های معتبر نشان می دهد که اکثریت قریب به اتفاق جامعه آمریکایی از هر نوع جنگ نظامی حتی کوتاه و کم دامنه حمایت نمی کنند. این در حالی است که جنگ عراق و افغانستان نفرت افکار عمومی در خارج از آمریکا را نسبت به این کشور به نحو چشمگیری افزایش داده است. ایجاد جنگ جدید آنهم در شرایطی که هنوز چند سالی از جنگ های افغانستان و عراق نگذشته به شدت افکار عمومی دنیار را نسبت به آمریکا تحریک خواهد کرد.

3- عدم اطمینان به نتیجه بخش بودن استفاده از گزینه نظامی در دستیابی به هدفگذاری ها؛ برآوردهای منتشر شده نشان می دهد که دستگاه نظامی و اقتصادی آمریکا نتیجه مطلوب از جنگ عراق و افغانستان نگرفت. در دلایل عدم استفاده از گزینه جنگ در مقابل ایران و سوریه نیز عدم اطمنیان به نتیجه بخش بودن استفاده از گزینه نظامی از جمله ارزیابی های مقامات اطلاعاتی و نظامی آمریکا بوده است.

4- آمریکایی ها خاصتا در باره استفاده از گزینه نظامی در مقابل برخی کشورها منجمله ایران این ارزیابی بازدارنده را دارند که از نحوه پاسخ به حمله نظامی توسط ایران اطلاع دقیقی ندارند. به اعتقاد برخی تحلیلگران در تهران این مسئله ریشه در ضعف اطلاعاتی آمریکا از ایران دارد.

دلایل دیگری را هم در این باره می توان برشمرد.

با این وجود اخیرا یک ارزیابی اطلاعاتی که در اختیار ایران هسته ای قرار گرفته است نشان می دهد که آمریکایی ها تا چند سال آینده امکان استفاده از گزینه نظامی را به شدت با تردید روی میز تصمیم گیری نهایی قرار خواهند داد.

این ارزیابی که به رمزگشایی از برخی اظهارات مقامات اطلاعاتی و نظامی آمریکا متکی است، معتقد است آمریکایی ها معتقدند که کشورهای رقیب آنها از توان و امکانات نظامی آنها برآورد بسیار مناسب و کاملا عملیاتی جهت هرگونه مواجهه و پاسخ دهی دارند.

به طوریکه که اخیرا مسئولان آمریکایی نیز اعتراف کرده اند که بیشتر اسنادی که اسنودن به آنها دست یافته است، درباره توانمندی های نظامی آمریکا است و حدود 10 درصد از آنها برنامه های جنجال برانگیز نظارت داخلی را شامل می شود.

آنها معتقدند اینک چین و علی الخصوص روسیه برآورد دقیقی در چند ماه خیر از توانمندهای نظامی آمریکا کسب کرده است.

در همین زمینه رئیس ستاد مشترک آمریکا تأکید کرده افشاگری های «ادوارد اسنودن» میلیاردها دلار به آمریکا خسارت زده است و رفع خسارت های امنیتی ناشی از آن دو سال زمان خواهد برد.



مارتین دمپسی اعلام کرده وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) نیروی ماموریت ویژه ای را در این باره به دلیل «بزرگی این چالش» تشکیل داده است.

[Sami 1993]

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
اطلاعات حکایت از آن دارد که برخی از این افراد مستقیما با مقام های امریکا ملاقات کرده اند.



ایران هسته ای- برخی اطلاعات موجود نشان دهنده آن است که برخی از چهره های اپوزیسیون و همچنین تعدادی از افراد نزدیک به جریان فتنه در نگارش گزارش اخیر وزارت خارجه امریکا علیه ایران درباره موضوع حقوق بشر دخیل بوده اند.

این اطلاعات حکایت از آن دارد که برخی از این افراد مستقیما با مقام های امریکا ملاقات کرده اند.

هماهنگی این دیدارها توسط عذرا ضیا سرپرست معاونت دمکراسی ، حقوق بشر و کار در وزارت امور خارجه امریکا انجام شده است.

همچنین برخی دیدار ها در اروپا و با واسطه گری افرادی چون شیرین عبادی و هادی قائمی و نهادهای مانند شورای هماهنگی راه سبز امید انجام شده است.

دولت فرانسه و گروهک منافقین نیز از طریق جمع آوری اطلاعات از محیط آشکار نقش مهمی در این باره ایفا کرده اند.

گزارش سالانه حقوق بشری وزارت خارجه امریکا که هفته گذشته منتشر شد، تلاش می کند به بهانه های حقوق بشری مسیر جدیدی برای مداخله در امور داخلی ایران بگشاید و دولت حسن روحانی را وادار به آغاز مذاکره بر اساس راهبرد اعتمادسازی در این باره بکند. به این ترتیب، تصور امریکایی ها این است که هم باب جدیدی برای امتیازگیری از ایران گشوده خواهد شد و هم فضا در داخل ایران برای جریان غربگرا گشوده تر می شود. امریکایی ها قدرت دادن به جریان غربگرا را برای نهایی شدن توافق هسته ای با ایران ضروری می دانند.

جان کری وزیر امور خارجه امریکا روز 8 اسفند در مراسم رونمایی از این گزارش تصریحا تایید کرده است که امریکا با جریان فتنه و اپوزیسیون درایران دارای ارتباطات مستمر است.

وی می گوید: «عذرا زیا سرپرست معاونت دمکراسی ، حقوق بشر و کار در وزارت امور خارجه ، شاغلان سفارتخانه ها و کنسولگری های آمریکا در سراسر دنیا ساعت های بی شماری را صرف تحقیق و نگارش این گزارش کردند، با فعالان تماس برقرار کردند، با دولت ها صحبت کردند و گزارش های سازمان های غیر دولتی و رسانه ای را هم تحلیل و بررسی کردند».

«ایران هسته ای» روز گذشته [External Link Removed for Guests] اصلی ترین موضوعی که در دستور کار کاترین اشتون در سفر به تهران قرار دارد تلاش برای آغاز مداخلات حقوق بشری در امور داخلی ایران است.

وی این مسئله را به موازات موضوع هسته ای پیگیری می کند.